บทที่ 39 - อาวุธชีวภาพ

บทที่ 39 - อาวุธชีวภาพ

หลังจากประกาศผลเสร็จ หวงหัวก็เริ่มอธิบายกติกาเกมถัดไป

"ในโลกของสัตว์ เพศผู้มักจะโชว์ความแข็งแกร่งหรือส่งกลิ่นเพื่อดึงดูดเพศเมีย ในโลกมนุษย์ก็เช่นกัน คู่รักจะพัฒนาความสัมพันธ์ได้ต้องมีการแสดงศักยภาพให้อีกฝ่ายเห็น"

"การล่าสมบัติเมื่อกี้อาจจะทำให้พวกคุณสนิทกันมากขึ้น แต่มันยังไม่พอ"

"ได้เวลาโชว์ของแล้วครับ! เกมต่อไปคือ... ศึกชิงป้ายชื่อ!"

"กติกาง่ายๆ แขกรับเชิญทุกคนจะมีป้ายชื่อติดอยู่ที่หลัง พวกคุณต้องจับคู่กันช่วยกันดึงป้ายชื่อของทีมอื่นออก ใครเหลือรอดเป็นคู่สุดท้ายคือผู้ชนะ!"

"ที่หนึ่งจะได้รับเหรียญตราแห่งความรัก ส่วนที่โหล่... ต้องโดนทำโทษด้วย Ice Bucket Challenge หรือถังน้ำแข็งราดตัว!"

เดิมทีไม่มีบทลงโทษนี้ แต่สวีเฉียงกั๋วแค้นฝังหุ่นที่โดนรุมสกรัมเมื่อกี้ เลยสั่งเพิ่มกฎโหดๆ เข้าไปเพื่อเอาคืน

เหล่าดาราได้ยินกติกาแล้วก็เริ่มคำนวณในใจ

"เกมนี้มันสร้างมาเพื่อฉันชัดๆ!" อู๋ถังยิ้มกว้างอย่างมั่นใจ

เขาตัวสูงใหญ่กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ เทียบกับดาราชายคนอื่นที่ดูสำอางแล้ว เขาคือยักษ์ปักหลั่นชัดๆ ใครจะมาสู้แรงเขาได้ งานนี้ที่หนึ่งลอยมาเห็นๆ

"แย่แล้ว อู๋ถังตัวยังกับหมีควาย พวกเราตัวเท่าลูกแมวจะไปสู้ได้ยังไง" ลู่เป่าจิ้งหน้าเครียด

หน้าอกหน้าใจที่แม่ให้มาเยอะเกินไปกลายเป็นภาระในการวิ่งหนีและการต่อสู้ เธอคือจุดอ่อนของทีมเห็นๆ

"อย่าเพิ่งถอดใจ ผมเคยเป็นเด็กฝึกมาก่อน เรื่องความคล่องตัวผมไม่แพ้ใครแน่ อู๋ถังตัวใหญ่ก็จริงแต่เทอะทะ เดี๋ยวเราวางแผนหลอกล่อให้เขาเสียหลักแล้วค่อยจัดการ" หวังอวิ๋นถิ่งกระซิบวางแผน

"หลี่เจ๋ออวี่ เราจะเอายังไงดี ดูทรงแล้วเราเสียเปรียบสุดๆ" จ้าวรูอวิ๋นกังวล

หลี่เจ๋ออวี่ลูบคางใช้ความคิด ก่อนจะกระซิบแผนชั่วร้าย "อู๋ถังทิ้งปืนฉีดน้ำที่เป็นรางวัลไว้บนโต๊ะกินข้าว เดี๋ยวคุณแอบเอาติดตัวไปด้วยนะ แล้วพอถึงเวลา..."

แผนการสกปรกถูกถ่ายทอดสู่จ้าวรูอวิ๋น ดวงตาของเธอเป็นประกายระยิบระยับ "เยี่ยม! เอาตามนี้เลย!"

ตัดภาพมาที่เฉินซู เขานั่งหาวหวอดๆ อย่างไม่ทุกข์ร้อน ในขณะที่คนอื่นกำลังวางแผนหน้าดำคร่ำเครียด เขาเลือกที่จะทำตัวเป็นจุดบอดของกล้อง ไม่เรียกร้องความสนใจ นี่แหละวิถีคนธรรมดา

"เฉินซู เราจะทำยังไงดี" สวี่หงโต้วร้อนรน เห็นคนอื่นเขาฮึกเหิมกันใหญ่ แต่ทีมตัวเองเงียบกริบ

เฉินซูหันมามองเธอแล้วยิ้มมุมปาก "ใจเย็นๆ นักล่าที่เก่งกาจมักจะปรากฏตัวในรูปแบบของเหยื่อ"

"เห็นเรานิ่งๆ แบบนี้ จริงๆ ผมเตรียมของดีไว้แล้ว รอแค่สัญญาณเริ่มเกมเท่านั้น"

"นายเตรียมอะไรไว้" สวี่หงโต้วหูผึ่ง

"เดี๋ยวก็รู้ บอกตอนนี้เดี๋ยวไก่ตื่น"

ชาวเน็ตได้ยินคำว่า "เตรียมของดี" ก็หูตั้งทันที

"มันมาอีกแล้ว! เฉินซูต้องมีลูกไม้อะไรแน่ๆ"

"อยากรู้จนตัวสั่น ของดีของพี่แกต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ"

"เตรียมขำรอเลย เฉินซูไม่เคยทำให้ผิดหวังเรื่องความถ่อย"

"ปูเสื่อรอชมความบรรลัย"

หวงหัวประกาศผ่านลำโพง "เชิญทุกท่านไปที่ลานหาดทรายด้านหน้าครับ เราตีเส้นสนามไว้แล้ว"

ทุกคนเดินไปยังลานประลอง อู๋ถังเดินอาดๆ อย่างผู้ชนะ เฉินซูเดินล้วงกระเป๋าชิลๆ ส่วนสวี่หงโต้วยังคงกังวลใจ เพราะดูจากทรงแล้วเฉินซูสู้แรงอู๋ถังไม่ได้แน่ๆ ขืนปะทะตรงๆ มีแต่ตายกับตาย

ทางด้านหลี่เจ๋ออวี่กับจ้าวรูอวิ๋นแอบซ่อนปืนฉีดน้ำไว้ด้านหลังอย่างแนบเนียน

เมื่อมาถึงสนาม หวงหัวกำชับกติกา "ห้ามออกนอกเส้นขาวนะครับ ใครออกปรับแพ้ทันที"

"ไหนล่ะของดีที่นายว่า" สวี่หงโต้วทวงถาม

เฉินซูชี้ไปที่กะละมังใส่น้ำสีดำมืดสองใบที่วางอยู่ข้างสนาม "นั่นไง"

สวี่หงโต้วเดินเข้าไปดูใกล้ๆ แล้วย่อตัวลง ทันใดนั้นกลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงก็พุ่งเข้ากระแทกจมูกอย่างจัง

"อุ๊บ! เหม็นมาก!"

เธอผงะถอยหลัง บีบจมูกแน่น น้ำตาเล็ด "นี่มันน้ำบ้าอะไรเนี่ย เฉินซู!"

"ของดีไงครับ... น้ำหมักเต้าหู้เหม็นสูตรเข้มข้น" เฉินซูเฉลยหน้าตาย

นี่คือไอเทมลับที่เขาแลกมาจากระบบในราคา 200 แต้มความถ่อย

สวี่หงโต้วหน้าถอดสี มองเฉินซูเหมือนเห็นตัวประหลาด สมองของเขาทำด้วยอะไรถึงคิดวิธีสกปรกแบบนี้ได้

น้ำหมักเต้าหู้เหม็น!

แค่คิดภาพว่ากำลังแย่งชิงป้ายชื่อ แล้วจู่ๆ มีมือเหม็นเน่าพุ่งมาป้ายหน้า กลิ่นมรณะกระแทกรูจมูก... แค่คิดก็ขาสั่นแล้ว

"จะดึงป้ายชื่อคนอื่น มันต้องมีเทคนิคพิเศษหน่อย"

พูดจบเฉินซูก็จุ่มมือทั้งสองข้างลงไปในกะละมังใบซ้าย กวนน้ำสีดำคลั้กให้กลิ่นเหม็นติดมือจนชุ่มฉ่ำ

"มาสิ คุณก็มาจุ่มด้วย" เฉินซูกวักมือเรียก

"ฉันต้องทำด้วยเหรอ" สวี่หงโต้วทำหน้าพะอืดพะอม เธอเป็นดาราสาวภาพลักษณ์นางฟ้านะ จะให้มาเอามือจุ่มน้ำขี้แบบนี้มัน...

แต่เพื่อทีม เธอไม่มีทางเลือก สวี่หงโต้วกลั้นหายใจ ย่อตัวลงเตรียมจะจุ่มมือลงในกะละมังใบขวา

"เดี๋ยว! หยุด!"

เฉินซูรีบห้าม "อย่าจุ่มใบขวา ใบขวามันผสมสีกันน้ำลงไป ล้างไม่ออกนะ"

"มาจุ่มใบซ้ายนี่"

สวี่หงโต้วชะงัก งงเป็นไก่ตาแตก ทำไมต้องแยกกะละมัง แต่พอเธอมองไปที่ดาราคนอื่น เธอก็เข้าใจแผนการอันชั่วร้ายของเฉินซูทันที

ถ้าคนอื่นเห็นเฉินซูจุ่มมือเพื่อเพิ่มพลังโจมตีทางกลิ่น พวกนั้นต้องอยากทำตามแน่ๆ และตามนิสัยคน เราจุ่มใบซ้าย พวกนั้นก็น่าจะเลี่ยงไปจุ่มใบขวา...

และถ้าจุ่มใบขวาที่มีสีกันน้ำ...

หึหึหึ

หายนะชัดๆ กลิ่นเหม็นเน่าจะติดมือนั้นไปตลอดกาล (หรืออย่างน้อยก็หลายวัน) ล้างยังไงก็ไม่ออก!

สวี่หงโต้วมองเฉินซูด้วยสายตาทึ่งปนสยอง ผู้ชายคนนี้วางแผนซ้อนแผนได้น่ากลัวจริงๆ!

[จบแล้ว]