บทที่ 38 - บทลงโทษสุดอีหยังวะ
บทที่ 38 - บทลงโทษสุดอีหยังวะ
บทที่ 38 - บทลงโทษสุดอีหยังวะ
"จริงดิ?!" หวงหัวไม่อยากจะเชื่อสายตา ขยี้ตาแล้วขยี้ตาอีก นับเลขศูนย์ซ้ำไปซ้ำมา
"ของจริง! หนึ่งล้านคนจริงๆ ด้วย!"
"เชี่ย! ทะลุล้านแล้วโว้ย!" หวงหัวตะโกนลั่นห้องควบคุมด้วยความดีใจ
แม้ตัวเลขอาจจะลดลงหลังจากนี้ แต่การแตะหลักล้านได้ถือเป็นปรากฏการณ์ที่น่าเหลือเชื่อ
ตัดภาพมาที่หน้างาน
หลังจากเหล่าดาราได้ระบายแค้นจนหนำใจ สวีเฉียงกั๋วก็ได้โอกาสพักหายใจหายคอเสียที เฉินซูกับสวี่หงโต้วสบตากันเลิ่กลั่ก แอบรู้สึกผิดนิดๆ ที่เห็นสภาพผู้กำกับเละเป็นโจ๊กขนาดนั้น
สวีเฉียงกั๋วรีบไปล้างเนื้อล้างตัวเปลี่ยนชุดใหม่ บ้วนปากรัวๆ เพื่อล้างรสพริกนรกของจ้าวรูอวิ๋นที่ทำเอาปากเขาบวมเจ่อ เหงื่อแตกพลั่ก
"ผู้กำกับสวี ข่าวดีครับ! เมื่อกี้รายการเรายอดวิวทะลุล้านแล้ว!" หวงหัววิ่งเข้ามารายงาน
"พรูด!"
สวีเฉียงกั๋วพ่นน้ำที่กำลังบ้วนปากออกมาเป็นฝอย
"หา?! หนึ่งล้าน?!" เขาเบิกตาโพลง แทบไม่เชื่อหูตัวเอง
"เรื่องจริงครับผู้กำกับ การที่คุณยอมเจ็บตัวเมื่อกี้มันคุ้มค่ามาก คนดูชอบใจกันใหญ่ กระแสในเน็ตดีมาก" หวงหัวยกนิ้วโป้งให้รัวๆ
สวีเฉียงกั๋วกลืนน้ำลายลงคอ พยักหน้ายอมรับความจริงอย่างภาคภูมิใจ
"ไม่ใช่แค่เครดิตฉันหรอก ต้องขอบคุณเฉินซูมันที่ปูทางมาดี"
"ถ้าไม่ใช่เพราะกับดักไอเดียสร้างสรรค์ของมัน รายการคงไม่พีคขนาดนี้ แถมยังช่วยดึงอารมณ์คนดูให้อยากติดตามตอนต่อไป"
"มันทำได้เยี่ยมมาก!"
"ทั้งเป็นตัวตลก ตัวป่วน และตัวทำคอนเทนต์ ไม่เสียแรงที่ฉันไปขุดมันมาปั้น!" สวีเฉียงกั๋วยิ้มแก้มปริ เขาภูมิใจในสายตาอันเฉียบคมของตัวเอง
"เอาล่ะ จบช่วงล่าสมบัติแล้ว ได้เวลาประกาศผล" สวีเฉียงกั๋วดูนาฬิกาแล้วสั่งการต่อ
หวงหัวพยักหน้ารับคำ คว้าโทรโข่งเดินกลับไปที่ลานกิจกรรม
"ขอเชิญแขกรับเชิญทุกท่านรวมตัวครับ ผมจะประกาศผลการแข่งขันล่าสมบัติ"
เหล่าดาราที่เพิ่งระบายอารมณ์เสร็จเดินกลับมานั่งที่อย่างว่าง่าย รอฟังผล
"ในภารกิจนี้ พวกคุณได้แสดงไหวพริบและความกล้าหาญในการค้นหาสมบัติ เป็นจิตวิญญาณที่น่ายกย่องมาก!" หวงหัวเกริ่นนำตามสคริปต์ก่อนจะเข้าเรื่อง
"และผู้ชนะอันดับหนึ่งได้แก่... คู่ของเฉินซูและสวี่หงโต้ว!"
"พวกเขาใช้ประโยชน์จากยานพาหนะได้อย่างชาญฉลาด เข้าถึงเป้าหมายได้รวดเร็วและปลอดภัย สมศักดิ์ศรีผู้ชนะครับ!"
ทุกคนสูดปากด้วยความอิจฉา เมื่อมานึกดูดีๆ เฉินซูฟาดเรียบที่หนึ่งทุกรายการจริงๆ น่ากลัวเกินไปแล้วผู้ชายคนนี้
"สำหรับรางวัลของผู้ชนะอันดับหนึ่ง พวกคุณสามารถสั่งเมนูมื้อค่ำได้ตามใจชอบ อยากกินอะไรบอกมาได้เลย ทางเราจัดให้!"
ดาราคนอื่นได้แต่มองตาละห้อย ถ้าย้อนเวลากลับไปได้พวกเขาคงอยากจับได้บทคนจนแล้วขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าซิ่งบ้าง ทางแคบๆ แบบนั้นมอเตอร์ไซค์คือพระเจ้าชัดๆ
เฉินซูชิงความได้เปรียบไปตั้งแต่ก้าวแรก สมควรแล้วที่เขาจะได้ที่หนึ่ง
"อันดับสองคือคู่ของหวังอวิ๋นถิ่งและลู่เป่าจิ้ง ยินดีด้วยครับ"
"รางวัลของพวกคุณคือ มื้อค่ำแบบเดียวกับที่ทีมงานทาน"
หวังอวิ๋นถิ่งยิ้มออก อย่างน้อยอาหารกองถ่ายก็คงไม่แย่ ถือว่ารับได้
"อันดับสาม คู่ของอู๋ถังและหลินฉิงชิว"
"รางวัลของพวกคุณคือ อาหารแบบเดียวกับทีมงานภาคสนาม"
อู๋ถังถอนหายใจโล่งอก ข้าวกล่องกองถ่ายเขากินจนชินแล้ว มีเนื้อมีผักประทังชีวิตได้ ไม่เลวร้ายอะไร หลินฉิงชิวเองก็ดูผ่อนคลายลง
แต่บรรยากาศฝั่งหลี่เจ๋ออวี่และจ้าวรูอวิ๋นกลับดำทะมึน หน้าซีดเป็นไก่ต้ม
และแล้วหวงหัวก็ประกาศคำตัดสินประหารชีวิต "อันดับสุดท้าย คู่ของหลี่เจ๋ออวี่และจ้าวรูอวิ๋น ตามกฎกติกา มื้อค่ำของพวกคุณ... ทีมงานจะเป็นคนจัดเตรียมให้เองเป็นพิเศษ"
"ขอเตือนไว้ก่อนนะครับว่า... รสชาติคงไม่ถูกปากเท่าไหร่ เตรียมใจไว้ได้เลย" หวงหัวยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย
"ม่ายยยย..." หลี่เจ๋ออวี่ร้องโหยหวน
นรกชัดๆ! วันนี้เขาซวยซ้ำซวยซ้อน ขายขี้หน้าไม่พอ ตกใจงูจนขวัญเสีย กินลูกอมนรกแตก และตอนนี้ยังต้องมากินข้าวเย็นรสชาติหมาไม่แดกอีก ชีวิตมันจะบัดซบอะไรขนาดนี้
"ขาดทุนย่อยยับเลยวันนี้ นอกจากจะขายหน้าแล้วยังต้องมาอดอยากปากแห้งอีก" จ้าวรูอวิ๋นน้ำตาคลอเบ้า
เธอรู้สึกว่าการแก้แค้นผู้กำกับเมื่อกี้มันยังเบาไป รู้งี้น่าจะยัดพริกเพิ่มอีกสักกำมือ!
ชาวเน็ตเริ่มวิจารณ์กันอย่างออกรส
"เห็นไหม เฉินซูดูเหมือนจะเกรียน แต่พี่แกเก่งจริงนะ ฟาดที่หนึ่งทุกรอบ"
"ถึงจะถ่อยไปหน่อยแต่ฝีมือของจริง"
"หวังอวิ๋นถิ่งรอดตัวไป ข้าวทีมงานก็โอเคแหละ"
"คู่อู๋ถังก็พอกินได้ ข้าวกล่องกองถ่ายรสชาติมาตรฐาน"
"สงสารสุดก็คู่หลี่เจ๋ออวี่นี่แหละ ทีมงานบอกเองว่าไม่อร่อย แปลว่าต้องรสชาติบัดซบแน่นอน"
"โคตรซวย เจอแต่งู เจอแต่ลูกอมนรก แล้วยังมาเจอข้าวมรณะอีก"
"ชีวิตสู้กลับสุดๆ ฮ่าฮ่าฮ่า"
"พวกแกนี่ใจร้ายว่ะ หัวเราะบนความทุกข์คนอื่น... แต่ฉันขอหัวเราะด้วยนะ อยากเห็นหน้าตอนกินข้าวเย็นแล้วอ่ะ"
"มื้อเย็นเมื่อไหร่เนี่ย รอไม่ไหวแล้ว"
[จบแล้ว]