บทที่ 17 - ปรุงยาพิษ

บทที่ 17 - ปรุงยาพิษ

ในขณะที่คอมเมนต์กำลังไหลเป็นน้ำตก เฉินซูก็เริ่มปฏิบัติการ "ปรุงยา"

เขาหยิบวัตถุดิบสีแดงก่ำหน้าตาประหลาดขึ้นมา ตบให้แตก สับให้ละเอียดจนเป็นผง

แล้วโรยลงไปใน "ไก่ผัดเม็ดมะม่วงหิมพานต์" ที่เพิ่งเสร็จ

คนดูงงเป็นไก่ตาแตก

ใส่อะไรลงไปวะนั่น?

แต่ชาวเน็ตตาดีบางคนจำได้ รีบพิมพ์เตือนภัย

"เชี่ยแล้ว! ไอ้เฉินซูมันเล่นสกปรก! นั่นมัน 'พริกนรก' นี่หว่า! เอามาบดใส่ไก่ผัดเนี่ยนะ?"

"มันจะฆ่าคนเรอะ! พริกนั่นเผ็ดกว่าพริกขี้หนูเป็นร้อยเท่า! กินเข้าไปไส้ขาดพอดี!"

พอรู้สรรพคุณ แฟนคลับถึงกับหน้าซีด

"โหดสัส! นึกว่าจะกลับใจเป็นคนดี ที่ไหนได้ สันดานเดิมเป๊ะ!"

"ไม่อยากจะนึกภาพตอนดารากินเข้าไป... ปากห้อยเป็นไส้กรอกแน่ๆ"

"ทำไมฉันรู้สึกตื่นเต้นแปลกๆ วะ? อยากเห็นรีแอคชั่นตอนกินชิบหาย!"

"ฮ่าๆๆๆ เอาแล้วไง! ความบันเทิงเริ่มแล้ว!"

ผู้กำกับสวีเห็นเฉินซูใส่พริกนรกก็มุมปากกระตุก

ไอ้เด็กนี่ชาติที่แล้วเป็นหมาหรือไง? ทำไมขยันทำเรื่องหมาๆ ได้ตลอดเวลา?

"เฮ้ยดูนั่น! มันใส่อะไรอีกแล้ว!"

คนดูชี้เป้า

เฉินซูหยิบขวดเล็กๆ ที่บรรจุน้ำสีเขียวอ๋อย เทพรวดลงไปในถ้วยมาม่า

ชาวเน็ตนักสืบทำงานไวปานวอก ไม่นานก็ขุดเจอต้นตอ

"นั่นมัน 'น้ำมะระสกัดเข้มข้น' จากอินเดีย! ขมระดับนรกแตก! ขมจนร้องขอชีวิต!"

คนดูขนลุกซู่

"ไอ้เวร! มาม่ารสผักกาดดองผสมน้ำมะระ? เปรี้ยว เค็ม ขม... รสชาติสุนัขไม่รับประทาน!"

"กูว่าแล้ว! มันแกล้งชมเมื่อกี้ไม่ได้เลย เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย!"

"สงสารดาราจับใจ วันนี้คงต้องเรียกรถพยาบาลมารรอหน้ากอง"

"ฮ่าๆๆๆ สะใจว่ะ! นี่แหละรายการที่ฉันตามหา!"

"จัดหนักๆ เลยพี่ชาย! เอาให้ร่วงคาโต๊ะ!"

"ฉันรู้สึกบาปนะที่หัวเราะ แต่อยากเห็นหน้าเหวอๆ ของพวกดาราชะมัด"

...

สวีเฉียงกั๋วหน้าแข็งทื่อ

พริกนรกเอย น้ำมะระเอย... นี่มันรายการทรมานนักโทษหรือไง?

แต่ความพีคยังไม่จบ

เฉินซูหยิบขวดน้ำใสๆ ที่ฉลากเขียนว่า "น้ำเปรี้ยวเข้มข้น" เทลงไปใน "ผักกาดขาวน้ำใส"

เมนูผู้ดีที่น้ำซุปต้องกลมกล่อม... ตอนนี้กลายเป็นน้ำกรดดีๆ นี่เอง!

ในขณะที่อู๋ถังและลู่เป่าจิ้งทยอยทำอาหารเสร็จ เฉินซูก็ยังสนุกกับการปรุงยาพิษ

"ปลาไหลนุ่มนิ่ม" โดนจัดหนักด้วย "นิวเทม" สารให้ความหวานที่หวานกว่าน้ำตาลหมื่นเท่า!

"หัวสิงห์หยางโจว" (ลูกชิ้นยักษ์) โดนยัดไส้ด้วย "ลูกอมเปาะแปะ"!

คนดูขำจนท้องคัดท้องแข็ง

"ไอ้หมอนี่มันอัจฉริยะด้านความเลว! สร้างสรรค์ชิบหาย!"

"หัวสิงห์ไส้เปาะแปะ? กินเข้าไปปากระเบิดตุ้บตั้บ ฮ่าๆๆ คิดได้ไงวะ!"

"วันนี้ไม่ได้ดูรายการหาคู่แล้ว ดูรายการ 'Fear Factor' ชัดๆ!"

แม้เฉินซูจะแกล้งคน แต่เขาก็ไม่ได้ทำมั่วซั่ว เขากะปริมาณให้พอ "รู้รส" แต่ไม่ถึงตาย ยังคงรสชาติเดิมของอาหารไว้ แต่แฝงด้วยความเซอร์ไพรส์สุดซาดิสม์

และทีเด็ดสุดท้าย...

เขาเปิดระบบร้านค้า แลกไอเทมลับ "ผงรสทิพย์"

ตามคำบรรยาย ไอเทมนี้รวบรวมเครื่องเทศหายากจากต่างโลก ปรุงด้วยกรรมวิธีลับเฉพาะ

กินแล้วไม่อันตราย แต่จะกระตุ้นต่อมรับรสให้ฟินถึงขีดสุด! อร่อยจนลืมตาย! กินแล้วไม่เสพติด แต่จะฝังใจไม่ลืม

ราคา 1,000 แต้มความถ่อย แลกได้เดือนละครั้ง ปริมาณแค่ 20 กรัม!

เฉินซูสูดดมกลิ่นของมัน... หอมละมุนเหมือนไวน์ชั้นดี กลิ่นหอมอวลอยู่ในจมูกไม่จางหาย

สมกับเป็นไอเทมระดับปรมาจารย์!

เฉินซูใช้เวลาอีกชั่วโมง ทำอาหารครบ 12 อย่าง

เขาโรย "ผงรสทิพย์" ลงไปในทุกจาน... ผงไร้สีไร้กลิ่น ซึมหายวับไปในอาหาร

ปริมาณ 20 กรัมต้องใช้อย่างประหยัด แต่ก็พอถูไถ

"เสร็จแล้วครับ!"

เฉินซูชูมือ

สวีเฉียงกั๋วปาดเหงื่อท่วมหน้า ถอนหายใจเฮือกใหญ่

"เป็นผู้กำกับรายการนี้ อายุสั้นลงสิบปี..."

เขาตั้งใจจะทำรายการทดสอบความรู้ใจหวานแหวว ไหงกลายเป็นรายการ "เซอร์ไววัลเอาชีวิตรอด" ไปได้?

เขาเห็นกับตาว่า 7 ใน 12 จานของเฉินซู คือกับดักมรณะ! เปรี้ยว หวาน ขม เผ็ด ระดับทะลุหลอด!

แต่ตอนนี้คนดูติดงอมแงม ยอดวิวพุ่งกระฉูด ทุกคนรอดูช็อตดาราหน้าเบี้ยวกันใจจดใจจ่อ

ถ้าเขาไปเบรกตอนนี้... มีหวังโดนคนดูเผาบ้านแน่!

"เอาวะ! เป็นไงเป็นกัน!"

"ฮ่าๆๆ มาแล้วๆ! มหกรรมวางยา!"

"น้ำลายไหลเลยกู... ไม่ใช่เพราะหิวนะ เพราะเสียวแทน!"

"เฉินซูนี่มันปีศาจชัดๆ!"

"ตื่นเต้นโว้ย! เร็วๆ เข้า!"

...

รถเข็นอาหารถูกเข็นออกมา ทุกจานมีฝาครอบสีดำสนิทปิดไว้มิดชิด

ไม่มีทางรู้เลยว่าข้างในคือเมนูอะไร หรือใครเป็นคนทำ

"เชิญแขกรับเชิญทั้งแปดท่านประจำที่ครับ"

โต๊ะจีนขนาดมหึมาตั้งตระหง่านกลางห้องโถง นั่งได้ 40 คนสบายๆ

แปดคนแยกย้ายไปนั่งตามทิศ เฉินซูกับสวี่หงโต้วนั่งฝั่งตะวันออก

"ทีมงาน! เสิร์ฟอาหารได้!"

รถเข็นสี่คันถูกเข็นเข้ามา ของเฉินซูคนเดียวล่อไปสองคันเต็มๆ

รวมทั้งหมด 21 จาน วางเรียงรายเต็มโต๊ะ

ของเฉินซู 12 จาน, หวังอวิ๋นถิ่ง 3 จาน, ที่เหลือคนละ 1 จาน

คนดูตื่นเต้นจนนั่งไม่ติด

"มาแล้วๆ! ระเบิดเวลาลงโต๊ะแล้ว!"

"กูขำรอแล้วเนี่ย หน้าพวกนั้นต้องฮามากแน่ๆ โดยเฉพาะตอนกินมาม่าขมปี๋!"

"ดาราพวกนั้นยังยิ้มระรื่น หารู้ไม่ว่ายมทูตมายืนรอรับวิญญาณแล้ว!"

"เร็วสิเฮ้ย! วัยรุ่นใจร้อน!"

ในขณะที่แฟนคลับดาราเริ่มหน้าเสีย

ไม่อยากเห็นเมนตัวเองต้องมาเจอชะตากรรมโหดร้ายแบบนี้

กติกามันบังคับให้ทุกคนต้องชิมทุกจาน!

นั่นแปลว่าทุกคนต้องโดน "ยาพิษ" ของเฉินซูครบ 7 ขนาน!

"ม่ายยย! อู๋รองของแม่! ลูกยังเด็กนัก!"

"ไอ้เฉินซู! ถ้าพี่อวิ๋นถิ่งเป็นอะไรไป ฉันจะไปเผาบ้านแก!"

"ทีมงานบ้าไปแล้วเหรอ?! ปล่อยให้มีของแบบนี้บนโต๊ะได้ไง?!"

"หยุดเดี๋ยวนี้นะ! ฉันจะฟ้อง!"

"อลิซ" หัวหน้าด้อมสวี่หงโต้ว กรี๊ดลั่นคีย์บอร์ด "ไอ้เลวเฉินซู! เอาขยะพวกนั้นออกไปเดี๋ยวนี้!"

คอมเมนต์ด่าทอไหลเป็นน้ำป่า

โทรศัพท์มือถือของผู้กำกับสวีดังไม่หยุดสาย ทั้งค่ายเพลง ต้นสังกัดดาราโทรมาด่ายับ สปอนเซอร์ก็โทรมาขู่ถอนโฆษณา

"ผู้กำกับครับ... เอาไงดี? จะต่อไหม?" หวงหัวหน้าซีดเผือด

ยอดคนดูตอนนี้ทะลุสามแสน! สูงสุดเป็นประวัติการณ์!

ถ้าตัดจบตอนนี้... เจ๊งยับเยินแน่

สวีเฉียงกั๋วเหงื่อแตกพลั่ก กัดฟันกรอด

"ถ่ายต่อ! ใครห้ามก็อย่าไปฟัง!"

"กูจะเป็นผู้กำกับเบอร์หนึ่งของประเทศ โอกาสมาถึงมือแล้วจะปล่อยได้ไง!"

"เฉินซูมันทำตามคาแรคเตอร์ที่กูวางไว้! ดราม่าช่างหัวมัน กูจะเคลียร์เอง!"

[จบแล้ว]