- หน้าแรก
- ศึกชิงเจ้าแห่งลอร์ด: พรสวรรค์ของข้าคือนิ้วทองคำ
- ตอนที่ 99 : กลับมาพร้อมกับความสำเร็จ
ตอนที่ 99 : กลับมาพร้อมกับความสำเร็จ
ตอนที่ 99 : กลับมาพร้อมกับความสำเร็จ
ตอนที่ 99 : กลับมาพร้อมกับความสำเร็จ
หลังจากนั้นเล่ยเซียวก็พาเหล่าผู้ติดตามของเขาออกมาจากสมรภูมิหลักซึ่งใกล้จะได้บทสรุปแล้ว
พวกเขาได้มุ่งหน้าไปยังป่าใกล้กับช่องเขาในตอนแรกก่อน และเก็บรวบรวมลูกศรเวทมนตร์ทั้งหมดที่ถูกซ่อนเอาไว้
หลังจากตรวจสอบคร่าวๆ เล่ยเซียวก็พบว่ามันมีลูกศรทั้งหมด 600 อัน ประกอบไปด้วยลูกศรเจาะเกราะ 300 อัน และลูกศรน้ำแข็ง 300 อัน
ลูกศรเจาะเกราะนั้นถือว่าเป็นลูกศรที่มีพลังโจมตีสูงกว่าลูกศรทั่วไปมาก
ส่วนลูกศรน้ำแข็งก็ทำให้สามารถชะลอความเร็วของศัตรูได้เมื่อถูกโจมตี
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือลูกศรเหล่านี้สามารถอัพเกรดได้โดยใช้พรสวรรค์ของเขา
“ด้วยลูกศรเวทมนตร์เหล่านี้ ความแข็งแกร่งโดยรวมของเหล่านักธนูครึ่งเอลฟ์ก็คงจะเพิ่มขึ้นไปอีกระดับแน่ๆ! ส่วนเรื่องการอัพเกรดก็ไว้ค่อยว่ากันหลังจากกลับไปที่ดินแดนละกัน”
เมื่อคิดได้เช่นนี้แล้ว เล่ยเซียวก็สั่งให้ทุกคนเก็บรวบรวมธนูยาวระดับหนึ่งที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์กว่า 100 อันและเกราะหนักระดับหนึ่งอีกกว่า 100 อันที่อยู่รอบๆ จากนั้นก็จากไป
หลังจากนั้นพวกเขาก็ไปเก็บรวบรวมอาวุธระดับหนึ่งและอาวุธระดับสองบางส่วนที่อยู่รอบๆ ซึ่งก็ประกอบไปด้วยดาบยาว ขวานศึก ดาบใหญ่ และหอกระดับหนึ่งอย่างละ 200 อัน และยังมีดาบยาว ขวานศึก ดาบใหญ่ และหอกระดับสองอย่างละ 20 อัน
ส่วนอาวุธและชุดเกราะอื่นๆ เนื่องจากการต่อสู้อันรุนแรง ส่วนใหญ่จึงได้รับความเสียหายในระดับที่แตกต่างกันไปและไม่สามารถอัพเกรดได้แล้ว
นอกจากนี้ การเก็บของพวกนี้ไปทั้งหมดยังอาจจะใช้เวลามากเกินไปและมีความเป็นไปได้ที่จะดึงดูดความสนใจของทั้งสองฝ่ายด้วย
ดังนั้นหลังจากคิดดูดีๆ แล้ว เล่ยเซียวจึงตัดสินใจไม่เก็บพวกมันไปทั้งหมด
นอกจากนี้ กองทัพออร์คยังได้บริจาคชุดเกราะหนักและชุดเกราะเบาระดับหนึ่งมาให้เขาเป็นจำนวนมากแล้ว ดังนั้นในช่วงนี้มันจึงถือว่าเพียงพอต่อความต้องการของเขาแล้ว และไม่จำเป็นที่เล่ยเซียวจะต้องเสี่ยงอะไรเพิ่มเลย
หลังจากจัดการเรื่องทั้งหมด มันก็ใกล้เวลาพลบค่ำแล้ว
ตามคำสั่งของเล่ยเซียว ทุกคนก็มาถึงลำธารบนภูเขาที่แทบไม่มีใครผ่านไปผ่านมาเลย
ทันใดนั้น เล่ยเซียวก็เพ่งความคิด และคริสตัลสีเขียวขนาดเท่าฝ่ามือก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา
ภายในคริสตัลนี้ มันมีพลังงานแปลกๆ ไหลเวียนอยู่ และให้ความรู้สึกเย็นเมื่อได้สัมผัส
มันคือคริสตัลกลับเมืองนั่นเอง
“เป็นโอกาสดีเลยที่จะได้ลองใช้คริสตัลกลับเมือง”
เมื่อคิดได้เช่นนี้ เล่ยเซียวก็พยักหน้าให้กับทุกคน จากนั้นเขาก็ออกแรงที่นิ้วและบดขยี้คริสตัลสีเขียวในมือ
ทันใดนั้น พลังงานอันแปลกประหลาดที่อยู่ภายในก็แผ่ออกมาในทันใด และโอบล้อมคนทั้งหกเอาไว้
นอกจากนี้ เมื่อเวลาผ่านไป แสงจากพลังงานสีเขียวอันแปลกประหลาดที่ปกคลุมทุกคนอยู่นั้นก็ทวีความเข้มข้นมากยิ่งขึ้น และสุดท้าย หลังจากรออยู่หนึ่งนาที กระบวนการทั้งหมดก็เสร็จสมบูรณ์
ภาพตรงหน้าของเล่ยเซียวที่แทบจะเต็มไปด้วยสีเขียวได้เปล่งแสงสว่างเจิดจ้าขึ้นมา และเมื่อสายตาของเขากลับมาเป็นปกติอีกครั้ง เขาก็พบว่าตัวเขาและผู้ติดตามทั้งห้าได้กลับมาอยู่ที่ประตูที่พักของลอร์ดแล้ว
“ต้องบอกว่าคริสตัลกลับเมืองนี้ช่างไม่ธรรมดาจริงๆ มันช่วยประหยัดเวลาและลดปัญหาไปได้เยอะเลย”
เล่ยเซียวที่กำลังประหลาดใจมองไปยังทุกสิ่งที่คุ้นเคยที่อยู่รอบตัว จากนั้นเขาก็ตั้งสติและพูดกับผู้ติดตามทั้งห้าที่อยู่รอบข้าง “เอาล่ะ พวกเจ้าเหนื่อยกันมาเยอะแล้ว ไปพักกันเถอะ ไว้พวกเราจะเดินทางไปที่เมืองคงชิงอีกในภายหลัง คืนนี้ก็พักผ่อนกันให้เต็มที่เถอะ”
ในตอนนี้ที่พวกเขาจัดการปัญหาเรื่องกำลังเสริมจากอาณาจักรเหลิ่งเหยียนได้สำเร็จแล้ว เป้าหมายต่อไปก็ย่อมเป็นการกำจัดภัยคุกคามจากเมืองคงชิงนั่นเอง
“ขอรับ/เจ้าค่ะนายท่าน!”
อีกด้านหนึ่ง ทุกคนก็ทำความเคารพและกล่าวออกมาโดยพร้อมเพรียงกัน
หลังจากทุกคนจากไปแล้ว เล่ยเซียวก็ไม่ได้กลับไปยังที่พักทันที แต่เขาได้เดินตามเสียงทำงานและเดินตรงไปยังชายขอบของดินแดน
เขาวางแผนที่จะตรวจสอบความคืบหน้าของการก่อสร้างแนวป้องกันในวันนี้ เพราะมันคือรากฐานการป้องกันของดินแดนแห่งนี้
เมื่อมาถึงประตูหลักของดินแดนและตรวจสอบรอบๆ อย่างรวดเร็วแล้ว เล่ยเซียวก็พบว่าด้วยความช่วยเหลือของครึ่งเอลฟ์กว่า 100 คนรวมถึงไป่จื่อด้วย ความคืบหน้าในการทำงานจึงเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด
นอกรั้วไม้มีร่องลึกขนาด 3x3 เมตร และดูเหมือนว่าจะเริ่มเป็นรูปร่างขึ้นมาแล้ว
ดินที่ถูกขุดออกมาเป็นจำนวนมากถูกใช้สร้างกำแพงดินให้แข็งแกร่งระหว่างกำแพงไม้และร่องน้ำ และมันก็ช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้กับกำแพงไม้ได้เป็นอย่างดี
“นายท่านกลับมาแล้ว!”
เมื่อเห็นว่าเล่ยเซียวเดินเข้ามา กังซ่งที่กำลังเหวี่ยงจอบอยู่และไป่จื่อที่กำลังขุดดินโดยใช้พลั่วก็วางอุปกรณ์ในมือลงและวิ่งเข้ามา
“ขอบใจพวกเจ้ามากที่ตั้งใจทำงาน พวกเจ้าขุดร่องน้ำเสร็จแล้วเหรอ?” เล่ยเซียวพยักหน้าเล็กน้อยและถาม จากนั้นก็มองไปยังคนทั้งคู่ที่ดูเหนื่อยเล็กน้อย
“ขอรับ ด้วยความช่วยเหลือของไป่จื่อและเหล่าครึ่งเอลฟ์ งานของพวกเราจึงคืบหน้าแบบก้าวกระโดดเลย!”
กังซ่งที่ตัวเปื้อนโคลนเช็ดเหงื่อออกจากใบหน้าและตอบด้วยรอยยิ้ม
ในตอนนี้มันก็เห็นได้ชัดว่าร่างกายที่เคยผอมบางของเขานั้นก็ดูกำยำขึ้นกว่าเดิมมาก
หลังจากตรวจสอบหน้าต่างข้อมูลแล้ว เล่ยเซียวก็พบว่าหลังจากใช้ยาควบแน่นพลังปราณไป กังซ่งก็ได้เลื่อนระดับจากระดับหนึ่งสองดาวเป็นระดับหนึ่งห้าดาวแล้ว
“ขอบคุณสำหรับคำชมนะลุงกังซ่ง ถ้าไม่ได้รับความร่วมมือและคำแนะนำจากลุง พวกเราก็คงจะทำงานไม่ได้เร็วขนาดนี้หรอก”
เพราะความเหนื่อยล้า ใบหน้าอันสวยงามของไป่จื่อจึงแดงขึ้นมาเล็กน้อย
เธอตอบด้วยรอยยิ้มในขณะที่จับทรงผมสีดำที่ดูยุ่งๆ ของเธอ
ดวงตาอันกลมโตของเธอกะพริบและจ้องมาที่เล่ยเซียว ราวกับลูกแมวที่กำลังรอคำชมจากเจ้าของ
ในตอนนี้ เธอก็ไม่ได้สวมชุดเกราะหนังแล้ว และเสื้อผ้าชั้นเดียวของเธอเปียกไปด้วยเหงื่อและแนบกระชับกับผิวขาวกระจ่างของเธอ เผยให้เห็นรูปร่างที่เพรียวบางและสง่างามของเธออย่างสมบูรณ์แบบ ทำให้เล่ยเซียวรู้สึกตาลายไม่น้อยเลย
หลังจากใจเย็นลงเล็กน้อยแล้ว เล่ยเซียวก็พบว่าออร่าของครึ่งเอลฟ์สาวผู้นี้ดูจะแข็งแกร่งกว่าเดิมมาก
เมื่อทำการตรวจสอบดูแล้ว เขาก็พบว่าเธออยู่ในระดับสองเก้าดาวแล้ว
นอกจากนี้ ในบรรดาครึ่งเอลฟ์กว่า 100 คน จำนวนครึ่งเอลฟ์ระดับสองยังได้เพิ่มขึ้นจาก 10 คนเป็น 50 คนแล้วด้วย
ดูเหมือนว่ามันจะไม่มียาควบแน่นพลังปราณอันไหนเลยที่สูญเปล่า ซึ่งมันก็ทำให้ความแข็งแกร่งโดยรวมของเหล่าครึ่งเอลฟ์เพิ่มขึ้นไปสู่ระดับใหม่แล้ว
หลังจากจบศึกในวันนี้ เล่ยเซียวก็เข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง
พลังทำลายล้างที่ปลดปล่อยออกมาจากหน่วยพลธนูระดับสองจำนวน 50 คนนั้นเรียกได้ว่าไม่ธรรมดาเลย
“ดีมาก นี่ก็เย็นมากแล้ว ไปเตรียมมื้อเย็นกันเถอะ”
หลังจากตบไหล่ของคนทั้งสองแล้ว เล่ยเซียวก็ยิ้มออกมา และเดินจากไป
เล่ยเซียวเดินตรงกลับมายังที่พักของลอร์ด
เขาดื่มน้ำเข้าไปแก้วใหญ่ก่อน และก็พักอยู่สักพัก
จากนั้นใบหน้าของเขาก็ปรากฏความตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้ง
ครั้งนี้นอกจากเขาจะบรรลุเป้าหมายของตัวเองได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว เขาก็ยังได้รับสินสงครามมาอีกไม่น้อยเลย และมันก็ได้เวลาที่จะอัพเกรดพวกมันแล้ว!