- หน้าแรก
- ศึกชิงเจ้าแห่งลอร์ด: พรสวรรค์ของข้าคือนิ้วทองคำ
- ตอนที่ 100 : การเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่
ตอนที่ 100 : การเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่
ตอนที่ 100 : การเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่
ตอนที่ 100 : การเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่
ทันใดนั้นเล่ยเซียวก็หลับตาลงและเพ่งสมาธิเพื่อตรวจสอบไอเท็มใหม่ในสร้อยข้อมือมิติของเขา
เล่ยเซียวทำหน้าครุ่นคิดและกล่าวว่า “งั้นก็เริ่มจากอาวุธหนักอย่างปืนใหญ่เวทมนตร์ก่อนละกัน”
[ขอแสดงความยินดีด้วย ปืนใหญ่เวทมนตร์ระดับสองของท่านได้ถูกอัพเกรดเป็นปืนใหญ่เวทมนตร์ระดับสองจำนวน 105 อัน!]
“ว้าว นี่เพียงพอจะจัดตั้งหน่วยปืนใหญ่ได้เลย”
เล่ยเซียวที่กำลังตื่นเต้นนั่งลงบนเก้าอี้และตรวจสอบข้อมูลของปืนใหญ่เวทมนตร์
[ชื่อ: ปืนใหญ่เวทมนตร์—มิติ]
[ระดับ: ระดับสอง ชั้นยอด (สีเขียว)]
[เวทมนตร์โจมตี: หลุมดำ]
[ความสามารถเพิ่มเติม: ลดระยะเวลาคลูดาวน์ลง 10%]
[หมายเหตุ: ต้นแบบปืนใหญ่เวทมนตร์ของอาณาจักรเหลิ่งเหยียน ตัวปืนใหญ่ทำจากเหล็กบริสุทธิ์และออบซิเดียน และมีระยะเวลาคลูดาวน์ 10 นาที เพราะต้นทุนการผลิตที่สูงเกินไป การผลิตออกมาเป็นจำนวนมากจึงถูกยกเลิกไปในท้ายที่สุด]
“พวกเขาล้มเลิกการผลิตปืนใหญ่แบบนี้ออกมาเป็นจำนวนมากเพราะมีค่าใช้จ่ายที่สูงเกินไปงั้นเหรอ? เดาว่าอาณาจักรเหลิ่งเหยียนคงไม่มีทางคิดว่าปืนใหญ่เวทมนตร์ที่พวกเขาล้มเลิกการผลิตไปจะถูกผลิตออกมาเป็นจำนวนมาก ณ ที่แห่งนี้ใช่ไหม?”
เล่ยเซียวยิ้มออกมาแห้งๆ และส่ายหัว จากนั้นเขาก็ครุ่นคิดอีกครั้ง
“ผลิตจากเหล็กบริสุทธิ์และออบซิเดียน… ไม่ใช่ว่าออบซิเดียนเป็นทรัพยากรหายากระดับสองที่จำเป็นต้องใช้ในการอัพเกรดกลไกผู้พิทักษ์ดินแดนงั้นเหรอ?”
“ถ้าแยกชิ้นส่วนมัน ไม่ใช่ว่าเราจะสามารถอัพเกรดสิ่งปลูกสร้างนี้ได้เลยเหรอ? สงสัยจังว่ากลไกผู้พิทักษ์ดินแดนจะมีความสามารถยังไงหลังจากการอัพเกรดแล้ว? ไว้ลองแยกชิ้นส่วนดูสักอันและดูว่าจะได้ทรัพยากรเท่าไหร่ละกัน”
เมื่อคิดได้เช่นนี้ เล่ยเซียวก็ทำการอัพเกรดไอเท็มอันต่อไปอย่างลูกศรเวทมนตร์
[ขอแสดงความยินดีด้วย ลูกศรเวทมนตร์—เจาะเกราะ 155 อันของท่านถูกอัพเกรดเป็นลูกศรเวทมนตร์—เจาะเกราะ 16,000 อัน!]
[ขอแสดงความยินดีด้วย ลูกศรเวทมนตร์—เจาะเกราะ 145 อันของท่านถูกอัพเกรดเป็นลูกศรเวทมนตร์ระดับสูง—เจาะเกราะ 145 อัน!]
[ขอแสดงความยินดีด้วย ลูกศรเวทมนตร์—น้ำแข็ง 135 อันของท่านถูกอัพเกรดเป็นลูกศรเวทมนตร์—น้ำแข็ง 14,000 อัน!]
[ขอแสดงความยินดีด้วย ลูกศรเวทมนตร์—น้ำแข็ง 165 อันของท่านถูกอัพเกรดเป็นลูกศรเวทมนตร์ระดับสูง—น้ำแข็ง 165 อัน!]
“ได้รับลูกศรเวทมนตร์ระดับปกติมา 30,000 อันและลูกศรเวทมนตร์ระดับสูงมา 310 อันงั้นเหรอ? ตามคำอธิบายของมัน ความสามารถของลูกศรเวทมนตร์ระดับสูงก็น่าจะเป็นสองเท่าของลูกศรเวทมนตร์ระดับปกติ”
“อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ แม้แต่ลูกศรเวทมนตร์ทั่วไปก็ยังเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับนักธนูครึ่งเอลฟ์ได้เป็นอย่างมากแล้ว ไม่เลวๆ”
หลังจากนั้นเล่ยเซียวก็เพ่งความคิด และคัมภีร์โบราณที่เปล่งแสงสีแดงจางๆ ก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา
“คัมภีร์เวทมนตร์งั้นเหรอ? นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันได้เห็นของแบบนี้”
เล่ยเซียวทำการอัพเกรดคัมภีร์เวทมนตร์นี้ทันที
[ขอแสดงความยินดีด้วย คัมภีร์เวทมนตร์ระดับสาม—ระเบิดเพลิงอัคคีระดับสูงของท่านถูกอัพเกรดเป็นคัมภีร์เวทมนตร์ระดับสาม—ระเบิดเพลิงอัคคีระดับสูงจำนวน 99 อัน!]
“ว้าว เป็นการเปลี่ยนแปลงเชิงปริมาณอีกแล้วเหรอ? ได้ยินมาจากเฉาเหยียนว่าการผลิตคัมภีร์เวทมนตร์นั้นทั้งซับซ้อนและใช้เวลาเป็นอย่างมากเลย และวัตถุดิบที่ต้องใช้ก็ยังยุ่งยากอีกด้วย”
เล่ยเซียวพยักหน้าอย่างใช้ความคิด “นอกจากนี้นักเวทที่สามารถผลิตคัมภีร์เวทมนตร์ได้ก็ยังมักจะถูกต่อต้าน และที่สำคัญที่สุดคือตราบใดที่ผู้ใช้มีความรู้เรื่องเวทมนตร์เพียงเล็กน้อย แม้แต่คนธรรมดาก็สามารถใช้งานคัมภีร์เวทมนตร์แบบนี้ได้แล้ว”
“ดังนั้นมูลค่าและความหายากของคัมภีร์เวทมนตร์จึงมีมากซะยิ่งกว่าไอเท็มในระดับเดียวกันอีก เรียกได้ว่ามันเป็นไอเท็มช่วยชีวิตอันหนึ่งเลยก็ว่าได้ แม้แต่เหล่าขุนนางก็ยังไม่คิดจะใช้มันออกมาง่ายๆ แต่ฉันคงเป็นข้อยกเว้นล่ะนะ”
เล่ยเซียวยิ้มมุมปากและมองไปยังรายละเอียดของคัมภีร์เวทมนตร์
“ระเบิดเพลิงอัคคีระดับสูงสามารถทำให้เกิดการระเบิดอันรุนแรงในพื้นที่เล็กๆ ได้… เนื่องจากมันเป็นเวทมนตร์ระดับสาม มันก็น่าจะสามารถเป็นภัยคุกคามต่อยอดฝีมือระดับสามได้เลย ของดีๆ”
เมื่อคิดได้เช่นนี้แล้ว เล่ยเซียวก็แสดงร่องรอยของความตื่นเต้นออกมา “ไม่ใช่ว่ามันคือระเบิดมือระดับสูงเลยเหรอ? ดูเหมือนว่าฉันจะมีวิธีปกป้องตัวเองเพิ่มขึ้นมาอีกแล้ว ระเบิดมือ 99 ลูก ถ้าใช้ให้ดีก็น่าจะเป็นประโยชน์ไม่น้อยเลย”
จากนั้นเล่ยเซียวก็เริ่มอัพเกรดอาวุธระดับสามต่อ
[ขอแสดงความยินดีด้วย อาวุธระดับสาม—ไม้เท้าคริสตัลปฐพีของท่านถูกอัพเกรดเป็นอาวุธระดับสี่—ไม้เท้าไกอา!]
[ขอแสดงความยินดีด้วย อาวุธระดับสาม—ไม้เท้าคริสตัลปฐพีของท่านถูกอัพเกรดเป็นอาวุธระดับสาม—ไม้เท้าคริสตัลปฐพีจำนวน 102 อัน!]
[ขอแสดงความยินดีด้วย อาวุธระดับสาม—หน้าไม้เมฆาเพลิงของท่านถูกอัพเกรดเป็นอาวุธระดับสาม—หน้าไม้เมฆาเพลิงจำนวน 103 อัน!]
[ขอแสดงความยินดีด้วย อาวุธระดับสาม—หน้าไม้เมฆาเพลิงของท่านถูกอัพเกรดเป็นอาวุธระดับสี่—หน้าไม้ฟีนิกซ์!]
[ขอแสดงความยินดีด้วย อาวุธระดับสาม—มีดสั้นวารีทมิฬของท่านถูกอัพเกรดเป็นอาวุธระดับสี่—มีดสั้นภูติวารี!]
[ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านพบกับโชคดีครั้งใหญ่ อาวุธระดับสาม—ดาบอัศวินแสงศักดิ์สิทธิ์ของท่านถูกอัพเกรดเป็นอาวุธระดับสาม—ดาบอัศวินแสงศักดิ์สิทธิ์จำนวน 999 อัน!]
“สุดยอด…”
เมื่อได้ยินว่าเขาได้พบกับโชคครั้งใหญ่ เล่ยเซียวก็ตื่นเต้นมาก เขาไม่คาดคิดเลยว่ามันจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ขึ้นมาในเวลานี้
“ดาบ 999 อัน… ดาบ 999 อันงั้นเหรอ? เอามาถมที่เหรอ?”
เล่ยเซียวเบ้ปากอย่างช่วยไม่ได้
หลังจากตั้งสติได้แล้ว เล่ยเซียวก็หยิบกาน้ำทองแดงอันวิจิตรงดงามที่เขาซื้อมาเมื่อวาน เทน้ำใส่แก้วแล้วดื่มจนหมดในอึกเดียว
“อย่างน้อยก็ยังได้รับไม้เท้าระดับสี่ หน้าไม้ระดับสี่ และมีดสั้นระดับสี่มาล่ะนะ ของพวกนี้น่าจะเพียงพอให้เฉาเหยียน หนานซิง และหนานเยว่ใช้งานได้”
เล่ยเซียวพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและวางแก้วน้ำกลับลงไปบนโต๊ะ จากนั้นเขาก็เริ่มคิด
“ส่วนดาบอัศวินระดับสามจำนน 999 อัน มันก็ไม่ได้เสียหายอะไร และอาจจะเป็นประโยชน์ในอนาคตก็ได้”
เมื่อคิดได้เช่นนี้แล้ว เล่ยเซียวก็ใจเย็นลงและเริ่มทำการอัพเกรดไอเท็มระดับสองและระดับหนึ่งต่อ
และผลลัพธ์ก็ทำให้เขาได้รับอาวุธระดับสาม—ธนูยาวล่าสังหารจำนวน 60 อัน
ชุดเกราะระดับสาม—เกราะหนังนักล่าจำนวน 60 อัน
อาวุธระดับสาม—ดาบฝึกปรมาจารย์ดาบจำนวน 118 อัน
อาวุธระดับสาม—ขวานมหาศึกจำนวน 121 อัน
อาวุธระดับสาม—ดาบสองมือคลั่งสงครามจำนวน 117 อัน
อาวุธระดับสาม—หอกขุนนางจำนวน 116 อัน
อาวุธระดับสาม—ไม้เท้าแห่งความจริง 17 อัน
และยังมีอาวุธระดับสี่อีกด้วย ซึ่งก็ได้แก่
อาวุธระดับสี่—ดาบฤๅษีเงินจำนวน 2 อัน
อาวุธระดับสี่—ขวานคลั่งศึกจำนวน 2 อัน
อาวุธระดับสี่—ดาบสองมือเขี้ยวมังกรจำนวน 2 อัน
อาวุธระดับสี่—หอกอัศวินสีเงินจำนวน 3 อัน
ส่วนไอเท็มระดับหนึ่งและระดับสองนั้น มันก็มีจำนวนมากกว่า 60,000 อัน ดังนั้นเขาจึงไม่อยากจะไปสนใจรายละเอียดของพวกมัน
“พระเจ้าช่วย ความมั่งคั่งของฉันเพิ่มขึ้นหลายเท่าในช่วงเวลาสั้นๆ เลย แม้ว่าฉันจะไม่ได้ร่ำรวยเท่ากับอาณาจักรทั้งอาณาจักร แต่ฉันก็น่าจะถือว่าเป็นคนรวยมากๆ คนหนึ่งเลยใช่ไหม?”
เล่ยเซียวเก็บของมีค่าทั้งหมดกลับเข้าไปในสร้อยข้อมือมิติของเขาด้วยความสุขและเผยสีหน้าตื่นเต้นออกมา