- หน้าแรก
- ศึกชิงเจ้าแห่งลอร์ด: พรสวรรค์ของข้าคือนิ้วทองคำ
- ตอนที่ 60 : นักบวชทมิฬ
ตอนที่ 60 : นักบวชทมิฬ
ตอนที่ 60 : นักบวชทมิฬ
ตอนที่ 60 : นักบวชทมิฬ
หลังจากเลื่อนระดับที่พักแล้ว ฟังก์ชั่นการผลิตก็มีการเพิ่มไอเท็มใหม่ที่สามารถผลิตได้จำนวนไม่น้อยเลย
[ไม้ 1 หน่วย] + [แร่เหล็ก 1 หน่วย] = [พลั่วชั้นดี 1 อัน] หรือ [ขวานตัดไม้ชั้นดี 1 อัน]
[ไม้ 1 หน่วย] + [แร่ทองแดง 1 หน่วย] = [จอบชั้นดี 1 อัน]
[ไม้ 1 หน่วย] + [แร่เหล็ก 2 หน่วย] = [เสียม 1 อัน]
[ไม้ 1 หน่วย] + [แร่เหล็ก 1 หน่วย] + [ขนนก 1 หน่วย] = [ลูกธนูชั้นดี 10 อัน]
[ไม้ 20 หน่วย] + [แร่เหล็ก 8 หน่วย] = [รถเข็นชั้นดี 1 อัน]
[ไม้ 1 หน่วย] = [กระดาษ 10 หน่วย]
[ฟาง 10 หน่วย] = [เชือก 1 หน่วย]
…
[แร่ทองแดง 1 หน่วย] = [ชามทองแดง 2 อัน]
[แร่เหล็ก 5 หน่วย] = [ถังเหล็ก 1 อัน]
[แร่ทองแดง 10 หน่วย] + [แร่เหล็ก 10 หน่วย] = [ตะแกรงเหล็ก 1 อัน]
…
เมื่อเล่ยเซียวเห็นขวานตัดไม้ชั้นดีและจอบชั้นดี เขาก็แสดงสีหน้าคาดหวังออกมาทันที
“ดูเหมือนว่าการวิศวกรรมย้อนกลับรอบใหม่จะเริ่มขึ้นแล้ว พนันได้เลยว่าเครื่องมือเหล่านี้จะต้องมีเครื่องมือที่มีระดับสูงกว่านี้แน่ๆ!”
เล่ยเซียวเดินไปที่วงเวทโดยไม่ลังเลและเริ่มทดลอง
เนื่องจากมันสามารถผลิตอุปกรณ์ชั้นดีได้แล้ว งั้นหลังจากอัพเกรดมันและจากนั้นก็แยกชิ้นส่วน เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพเกิดขึ้น มันก็อาจทำให้เขาได้รับทรัพยากรระดับสูงมาก็ได้
นอกจากนี้ ตราบใดที่ผลิตออกมาเรื่อยๆ มันก็ต้องเกิดการเปลี่ยงแปลงเชิงปริมาณเกิดขึ้นด้วย และเขาก็จะได้รับแร่ทองแดงและแร่เหล็กมาอย่างไม่มีจำกัดเหมือนกับที่เขาใช้หาไม้และเหล็กก่อนหน้านี้
นอกจากนี้ หลังจากทำการผลิตจอบก่อนหน้านี้ โควต้าการผลิต 8 ชั่วโมงของวันนี้ก็ยังไม่หมด และเขาก็ยังเหลือเวลาการผลิตอีกประมาณครึ่งชั่วโมง
หลังจากผ่านไปหลายสิบวินาที เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหูของเล่ยเซียว
[ท่านใช้ไม้ 1 หน่วย และแร่เหล็ก 1 หน่วย]
[ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านได้รับขวานตัดไม้ชั้นดี 1 อัน!]
[ท่านใช้ไม้ 1 หน่วย และแร่ทองแดง 1 หน่วย]
[ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านได้รับจอบชั้นดี 1 อัน!]
หลังจากที่เล่ยเซียวผลิตขวานตัดไม้ชั้นดีและจอบชั้นดีออกมาจำนวนหนึ่งแล้ว เขาก็ทำการอัพเกรดพวกมันทันที
[ขอแสดงความยินดีด้วย ขวานตัดไม้ชั้นดีของท่านถูกอัพเกรดเป็นขวานตัดไม้ชั้นดี 101 อัน!]
[ขอแสดงความยินดีด้วย ขวานตัดไม้ชั้นดีของท่านถูกอัพเกรดเป็นขวานตัดไม้ช่างฝีมือ!]
[ขอแสดงความยินดีด้วย จอบชั้นดีของท่านถูกอัพเกรดเป็นจอบชั้นดี 98 อัน!]
[ขอแสดงความยินดีด้วย จอบชั้นดีของท่านถูกอัพเกรดเป็นจอบช่างฝีมือ!]
“มันสามารถอัพเกรดขึ้นเป็นอุปกรณ์ระดับช่างฝีมือได้จริงๆ ด้วย!”
เมื่อเห็นการแจ้งเตือนนี้ สีหน้าของเล่ยเซียวก็เผยความยินดีออกมาทันทีและเขาก็ทำการแยกชิ้นส่วนพวกมันโดยไม่ลังเล
[ท่านได้แยกชิ้นส่วนขวานตัดไม้ช่างฝีมือ ได้รับไม้ 1 หน่วย และแท่งเหล็ก 1 หน่วย]
[ท่านได้แยกชิ้นส่วนจอบช่างฝีมือ ได้รับไม้ 1 หน่วย และแท่งทองแดง 1 หน่วย]
“เยี่ยม! ระยะเวลาการผลิตก็ยังเป็น 5 อันต่อนาทีเหมือนเดิมไม่มีการเปลี่ยนแปลง และในตอนนี้ฉันก็สามารถผลิตแท่งเหล็กและแท่งทองแดงออกมาได้ประมาณ 500-600 หน่วยต่อวันแล้ว”
“ไม่ใช่ว่าวิธีนี้มีประสิทธิภาพยิ่งกว่าการใช้โรงหลอมอีกเหรอ?”
เพราะเขาสามารถทำเช่นนี้ได้ เล่ยเซียวที่เต็มไปด้วยความดีใจจึงอดถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกไม่ได้
จากนั้นเขาก็เพ่งความคิด และคำสั่งอัญเชิญที่เปล่งแสงสีทองจางๆ ก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา
“คำสั่งอัญเชิญระดับสี่งั้นเหรอ? สงสัยจังว่าจะสามารถอัญเชิญผู้ติดตามแบบไหนออกมาได้ในคราวนี้?”
เมื่อรู้สึกได้ถึงความผันผวนของพลังงานที่แผ่ออกมาจากมันบางๆ เล่ยเซียวก็ทำการอัญเชิญออกมาทันที
ทันใดนั้นประตูแสงสีทองเจิดจ้าก็ปรากฏขึ้น และส่องสว่างไปทั่วห้องรับรองในทันที
จากนั้นแสงสว่างก็ค่อยๆ จางหายไป และในเวลาเดียวกันก็มีร่างสูงกำยำร่างหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าของเล่ยเซียว
เมื่อมองดูใกล้ๆ เล่ยเซียวก็พบว่าชายหนุ่มผู้นี้มีผมสั้นเรียบร้อยและสวมแว่นกรอบทอง ทำให้เขาทั้งดูสุภาพและสง่างาม
อย่างไรก็ตาม นี่ก็เป็นส่วนที่อยู่เหนือคอขึ้นไปเท่านั้น
เมื่อมองลงมายังร่างกายส่วนล่าง เล่ยเซียวก็พบว่าชายผู้นี้ได้สวมชุดนักบวชสีดำสนิทที่มีลวดลายแปลกๆ และสวมสร้อยคอโลหะรูปหัวกะโหลกที่ดูแปลกประหลาด
สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเสื้อคลุมของนักบวชที่ควรจะหลวมๆ กลับกลายเป็นเหมือนเสื้อผ้าที่รัดรูปจนแทบจะขาดออกจากกันเพราะกล้ามเนื้อหน้าอกที่กำยำของชายผู้นี้
โดยรวมแล้วแม้ว่าคนผู้นี้จะไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันกับเดอะฮัคเหมือนอย่างหู่จาง แต่กล้ามเนื้อของชายผู้นี้ก็ยังโดดเด่นมาก
“ว้าว นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันได้เห็นคนที่สวมชุดนักบวชและดูเหมือนกับพวกยอดมนุษย์เช่นนี้”
ในขณะที่เล่ยเซียวกำลังคิดกับตัวเองนั้น อีกฝ่ายก็ได้เดินเข้ามาหาเขาแล้วด้วยท่วงท่าที่สง่างามเหมือนกับสุภาพบุรุษ
“เย่ชางขอคาราวะนายท่าน”
เสียงอันสง่างามดังขึ้น และนักบวชสวมแว่นที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและสูงเกือบ 1.9 เมตรก็ก้มหัวให้กับเล่ยเซียว
“ลุกขึ้นเถอะ ข้าเองก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยล่ะ”
เมื่อรู้สึกได้ถึงออร่าอันทรงพลังที่แผ่ออกมาจากร่างของอีกฝ่ายในระยะประชิด เล่ยเซียวก็พยักหน้าอย่างสงบนิ่งและเบนสายตาไปข้างๆ
สำหรับเขาที่เคยใกล้ชิดกับยอดฝีมืออย่างหู่จาง แม้ว่าความแข็งแกร่งของผู้ติดตามคนใหม่นี้จะน่าประทับใจมาก แต่มันก็เท่านั้น
ในเวลาเดียวกัน เล่ยเซียวก็ได้ตรวจสอบหน้าต่างข้อมูลของอีกฝ่าย
[ชื่อ: เย่ชาง]
[อาชีพ: นักบวชทมิฬ]
[ระดับ: ระดับสี่ ห้าดาว]
[ความจงรักภักดี: 50]
[ทักษะ 1: น้ำพุทมิฬ (ทักษะเรียกใช้งาน) (ทักษะการรักษาแบบวงกว้างธาตุความมืด สามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บและชำระล้างผลกระทบด้านลบให้กับเป้าหมายได้อย่างรวดเร็ว)]
[ไม่สามารถดูทักษะอื่นได้เนื่องจากความจงรักภักดียังไม่มากพอ]
“นักบวชสายฟื้นพลัง แต่นักบวชทุกคนในโลกนี้มีกล้ามแบบนี้กันหมดเลยไหม?”
“ว่าแต่ทักษะการรักษาธาตุความมืดก็ฟังดูแปลกๆ อยู่เหมือนกัน มันสามารถรักษาอาการบาดเจ็บได้จริงๆ เหรอ?”
หลังจากปิดหน้าต่างข้อมูลของอีกฝ่ายไปแล้ว เล่ยเซียวก็อดสงสัยไม่ได้
“นายท่านไม่ต้องเป็นกังวลไปขอรับ”
อีกด้านหนึ่ง นักบวชร่างกำยำนามว่าเย่ชางก็สังเกตเห็นความกังวลของเล่ยเซียวได้
เขาก้มหัวลงเล็กน้อยเพื่อแสดงความเคารพอีกครั้งและกล่าวว่า “แม้ว่าความมืดจะเป็นพลังที่น่ากลัวที่สุด แต่มันก็เป็นพลังที่เข้าใจผู้คนมากที่สุดเช่นกัน ดังคำกล่าวที่ว่าผู้ที่เป็นคนผูกกระดิ่งก็ต้องเป็นคนที่แก้มันด้วย เช่นเดียวกับมีดมีคมที่สามารถฆ่าคนได้ แต่มันก็สามารถช่วยเหลือคนได้เช่นกันขอรับ”
“ดังนั้นทักษะรักษาของข้าจึงไม่เพียงแต่มีผลในการรักษาอาการบาดเจ็บได้อย่างรวดเร็วเท่านั้น แต่มันยังสามารถขับพิษและสารอันตรายในร่างกายเป้าหมายได้โดยอัตโนมัติ ทำให้ร่างกายของอีกฝ่ายอยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุดได้ขอรับ”
“ภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน มันก็มีประสิทธิภาพซะยิ่งกว่าผู้ที่ประกาศตัวเองว่าชอบธรรมและศรัทธาในแสงสว่างอย่างโอ้อวดเป็นอย่างมาก”
“เข้าใจแล้ว”
หลังจากได้ฟังคำอธิบายของอีกฝ่าย เล่ยเซียวก็พยักหน้าเล็กน้อย และใบหน้าของเขาก็เผยความยินดีออกมา
ว้าว ในที่สุดก็มีผู้ติดตามสายรักษาปรากฏตัวขึ้นแล้ว และยังเป็นยอดฝีมือระดับสี่ที่ทรงพลังด้วย
ด้วยวิธีนี้ ไม่ว่ามันจะเป็นตัวเขาหรือผู้ติดตามคนอื่นๆ อย่างหู่จาง ความสามารถในการเอาตัวรอดของพวกเขาย่อมต้องเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากอย่างไม่ต้องสงสัย!
เมื่อคิดได้เช่นนี้ เล่ยเซียวก็ยิ้มออกมาเล็กน้อยและกล่าวว่า “เย่ชาง มากับข้า ข้าจะพาเจ้าออกไปพบกับสหายคนอื่นและทำความคุ้นเคยกับดินแดนของพวกเราเอง”