ตอนที่ 59 : คริสตัลกลับเมือง

ตอนที่ 59 : คริสตัลกลับเมือง

[ขอแสดงความยินดีด้วย คำสั่งอัญเชิญระดับสองของท่านถูกอัพเกรดเป็นคำสั่งอัญเชิญระดับสี่!]

“ว้าว มันกลายเป็นระดับสี่จริงๆ เหรอ?”

เมื่อเห็นเช่นนี้ เล่ยเซียวก็อดเผยสีหน้ายินดีออกมาไม่ได้

“ดูเหมือนว่าในชาติก่อนที่ฉันจะไม่เคยได้เห็นตัว SSR เลยยกเว้นตอนที่มีการันตี แต่หลังจากข้ามมิติมาแล้ว ในที่สุดโชคชะตาของฉันก็เปลี่ยนไปซะที”

เล่ยเซียวข่มความตื่นเต้นเอาไว้และไม่บุ่มบ่ามทำการอัญเชิญออกมาทันที

กลับกัน เขาได้หันกลับไปสนใจไอเท็มอันใหม่ที่สามารถรับได้ในทุกๆ วัน

“คริสตัลกลับเมืองงั้นเหรอ?”

หลังจากเปิดดูรายละเอียดของมันแล้ว เล่ยเซียวก็พบว่าความสามารถของมันก็ตามชื่อเลย

ไอเท็มนี้สามารถใช้งานได้เพียงครั้งเดียว และหลังจากใช้งานสำเร็จแล้ว ลอร์ดและผู้ติดตามทุกคนในรัศมี 2 เมตรก็จะถูกส่งตัวกลับมายังดินแดนทันที ซึ่งมันก็เป็นไอเท็มที่มีแค่ลอร์ดเท่านั้นที่ใช้งานได้

“เข้าใจแล้ว พื้นที่รอบตัวฉันสองเมตร หรือก็คือพื้นที่ประมาณ 12.56 ตารางเมตรใช่ไหม?”

“ถ้าคำนวณรูปร่างของคนทั่วไปและมีอุปกรณ์สวมใส่เพียงเล็กน้อย พื้นที่ 1 ตารางเมตรก็จะจุคนได้สูงสุด 10 คน”

“หรือก็คือคริสตัลนี้ทำให้ฉันสามารถพากองทัพประมาณ 100 คนกลับมายังดินแดนได้ในทันที”

เล่ยเซียวครุ่นคิด

“ด้วยไอเท็มนี้ และขีดจำกัดจำนวนประชากรในตอนนี้ แม้ว่ากองกำลังหลักจะถูกส่งออกไปนอกดินแดน แต่ปัญหาเรื่องการถูกฉวยโอกาสจากกองกำลังฝ่ายอื่นๆ ก็จะถูกคลี่คลายได้พอดี”

“ดูเหมือนว่านี่จะเป็นวิธีช่วยเหลือลอร์ดจากต่างโลกให้มีความกล้าในการสำรวจโลกภายนอกโดยไม่ต้องกังวลถึงเรื่องแบบนี้สินะ”

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เล่ยเซียวก็เพ่งความคิด และคริสตัลสีเขียวที่มีขนาดเท่ากับฝ่ามือซึ่งคล้ายกับศิลาเขตแดนก็ได้ปรากฏขึ้นในมือของเขา

เมื่อมองดูใกล้ๆ มันก็สามารถรู้สึกได้ถึงพลังงานแปลกๆ ที่ไหลเวียนอยู่ภายในคริสตัลนี้ และความรู้สึกเย็นเมื่อได้สัมผัส

“แต่จากอีกมุมมอง ไม่ใช่ว่าไอเท็มนี่ก็ถือว่าเป็นเครื่องมือช่วยชีวิตในช่วงเวลาสำคัญด้วยเหรอ?”

ในขณะที่เล่ยเซียวกำลังคิดอยู่นั้น มันก็มีหมายเหตุการใช้งานปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา

คำแนะนำในการใช้งาน

ข้อหนึ่ง คริสตัลกลับเมืองมีระยะเวลาร่าย 1 นาที ในระหว่างนี้ ถ้าลอร์ดหรือผู้ติดตามคนไหนภายในรัศมี 2 เมตรถูกโจมตี ระยะเวลาร่ายจะถูกขัดขวางและถูกนับใหม่อีกครั้ง

ข้อสอง ถ้ามีผู้ติดตามของลอร์ดคนใดกำลังต่อสู้อยู่ภายในรัศมีสามกิโลเมตร ลอร์ดจะไม่สามารถใช้คริสตัลกลับเมืองได้

ข้อสาม คริสตัลกลับเมืองสามารถใช้ได้เพียงหนึ่งครั้งภายในระยะเวลา 24 ชั่วโมงเท่านั้น

“มีเงื่อนไขการใช้งานเช่นนี้เองสินะ? ถ้าเป็นอย่างนั้น ประโยชน์ของคริสตัลกลับเมืองด้านการเป็นไอเท็มช่วยชีวิตก็คงจะถูกจำกัดเอาไว้เป็นอย่างมาก”

หลังจากมองดูรายละเอียดตรงหน้า เล่ยเซียวก็ขมวดคิ้วเลยน้อยเพื่อใช้ความคิด

“ข้อจำกัดข้อแรกทำให้เราต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยเพื่อมีเวลาเพียงพอจะใช้งานคริสตัลกลับเมือง”

“ข้อจำกัดที่สองน่าจะเป็นเรื่องของพื้นที่ ถ้าเข้าใจไม่ผิด มันน่าจะเป็นข้อจำกัดเพื่อไม่ให้ใช้งานคริสตัลกลับเมืองในเขตสมรภูมิ เพราะถ้ามีศัตรูอยู่รอบๆ ผู้ติดตามของฉันก็น่าจะต้องอยู่ในสถานะต่อสู้อยู่ ดังนั้นถ้าสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวยจริงๆ ฉันก็ต้องหลีกหนีมาจากฝ่ายตรงข้ามให้ได้เกินสามกิโลเมตรเพื่อใช้งานคริสตัลกลับเมือง”

“ส่วนข้อจำกัดสุดท้ายก็ชัดเจนตรงตัวเลย”

เมื่อคิดได้เช่นนี้แล้ว เล่ยเซียวก็เริ่มผ่อนคลายลง

“ถึงแม้ว่ามันจะมีข้อจำกัดหลายข้อ แต่อย่างน้อยมันก็เป็นอีกวิธีที่ช่วยในการกลับเมือง นอกจากนี้เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่เป็นลอร์ดเหมือนกันในอนาคตก็สามารถใช้ประโยชน์จากกฎข้อที่สองเพื่อหาทางป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายหลบหนีไปได้ด้วย”

“เมื่อคิดดูอีกทีแล้ว มันก็อาจจะไม่ได้แย่อะไร และถ้าเราพบกับดินแดนของอีกฝ่ายแล้ว อีกฝ่ายก็คงจะทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน”

เล่ยเซียวยิ้มออกมาบางๆ พลางคิดไปด้วย

“คริสตัลกลับเมืองก็เป็นเหมือนกับพิมพ์เขียวสิ่งปลูกสร้างที่ไม่มีระดับ ดังนั้นมันจะอัพเกรดได้ไหมนะ?”

เล่ยเซียวเก็บคริสตัลกลับเมืองเข้าไปยังกล่องเก็บของและลองทำการอัพเกรดในทันที

[ขอแสดงความยินดีด้วย คริสตัลกลับเมืองของท่านถูกอัพเกรดเป็นคริสตัลกลับเมือง 102 อัน!]

“ว้าว มันอัพเกรดได้จริงๆ ด้วย”

เมื่อเห็นเช่นนี้ เล่ยเซียวก็เผยสีหน้ายินดีออกมา แต่จากนั้นเขาก็ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

“ของสิ่งนี้สามารถใช้ได้วันละครั้งเท่านั้น และยังได้มาฟรีๆ ทุกวันอีก มันจะมีประโยชน์อะไรแม้ว่าจะมีอยู่มากมายขนาดนี้? หวังว่ามันจะทำให้ฉันประหลาดใจได้บ้างนะถ้าเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพขึ้นมา”

เล่ยเซียวส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้และเริ่มตรวจสอบรายละเอียดของดินแดนของเขาในตอนนี้

“ในที่สุดจำนวนประชากรก็เพิ่มขึ้นมาเป็น 200 คนแล้ว ไม่เลวๆ ในที่สุดก็มีพัฒนาก้าวใหญ่ซะที”

เล่ยเซียวเม้มปากและครุ่นคิดโดยที่ยังไม่ทำการจัดสรรจำนวนประชากรใหม่ทันที

“ในเมื่อมันมีคำสั่งอัญเชิญระดับสองแล้ว งั้นถ้าเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงปริมาณขึ้นมา การเพิ่มจำนวนผู้ติดตามระดับสองให้เต็มจำนวนก็คงจะดีกว่าใช่ไหม?”

“ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่ามันจะเป็นผู้ติดตามแบบไหนที่ถูกอัญเชิญออกมา?”

ในขณะที่กำลังลังเลอยู่นั้น เล่ยเซียวก็มองลงไปข้างล่างต่อ

“สิ่งที่ต้องสนใจก็คือทรัพยากรสำหรับการเลื่อนระดับครั้งต่อไปนี่สิ”

“สามอย่างแรกก็ไม่เท่าไร ไม่ว่าจะต้องใช้เยอะขนาดไหน มันก็ไม่มีปัญหาเลย แต่แร่เหล็กและแร่ทองแดงกลับไม่ต้องใช้แล้ว และต้องใช้แท่งเหล็กและแท่งทองแดงแทนเหรอ?”

“ตอนนี้ฉันคงต้องสร้างโรงหลอมหรืออะไรทำนองนั้นแล้วสินะ”

เล่ยเซียวตรวจสอบรายละเอียดของทรัพยากรอันใหม่

และมันก็เป็นอย่างที่เขาคิดเอาไว้

มันมีแค่การสร้างโรงหลอมเพื่อหลอมแร่ทองแดงและแร่เหล็กขึ้นมาเท่านั้นที่จะผลิตแท่งทองแดงและแท่งเหล็กซึ่งเป็นทรัพยากรระดับสองเหมือนกันแต่มีคำว่า ‘หายาก’ กำกับเอาไว้ออกมาได้

นอกจากนี้ หลังจากที่พักของลอร์ดเลื่อนระดับขึ้นเป็นระดับห้า มันก็สามารถผลิตพิมพ์เขียวโรงหลอมและสร้างโรงหลอมได้แล้ว

อย่างไรก็ตาม หลังจากตรวจสอบเพิ่มเติมแล้ว เขาก็พบว่าโรงหลอมสามารถผลิตแท่งทองแดงและแท่งเหล็กได้สูงสุดที่ 100 หน่วยต่อวัน ซึ่งไม่เพียงแต่จะต้องใช้แรงงานเป็นอย่างมากเท่านั้น แต่มันยังต้องใช้แร่ทองแดงและแร่เหล็กเป็นจำนวนมากด้วย

และที่สำคัญที่สุดคือสิ่งปลูกสร้างประเภทนี้จะผลิตควันออกมาเป็นจำนวนมากเนื่องจากกระบวนการหลอมโลหะ ซึ่งทำให้ตำแหน่งดินแดนของเขาอาจถูกเปิดเผยออกไปได้

ดังนั้นสำหรับคนที่ถูกล้อมเอาไว้ด้วยศัตรูจากสามด้าน การสร้างโรงหลอมจึงไม่ต่างอะไรจากการขุดหลุมฝังศพตัวเองเลย

“ดูเหมือนว่าฉันต้องหาวิธีอื่นในการได้รับแท่งทองแดงและแท่งเหล็กมาสินะ”

เมื่อคิดได้เช่นนี้ แววตาของเล่ยเซียวก็เปล่งประกายขึ้นมาทันทีและเขาก็เปิดหน้าต่างการผลิตขึ้นมา