บทที่6

วีดีโอที่เป็นไวรัลขณะนี้เป็นเหตุการณ์เหนือธรรมชาติที่เกิดในซุปเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่งในคืนที่ผ่านมา

ผักและเนื้อลอยขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ ไม่มีใครจับมัน มันแค่ลอยและเคลื่อนไหวได้เอง

และที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นคือ หลังจากที่อาหารพวกนี้ลอยขึ้นมามันก็หายไปในอากาศ จากนั้นก้มีเหรียญสีแดงขนาดใหญ่หลายเหรียญปรากฎขึ้นมาที่เครื่องคิดเงิน

เวลาเดียวกัน ชาวเน็ตก็เริ่มพูดถึงเรื่องนี้

“เชี่ย! ปีนี้สุดยอด ผักบินได้เองเฉย? แถมเต่ายังบินได้”

“เหอะ ๆ มีคนเชื่อเรื่องนี้ด้วยเหรอเนี่ย ปัจจุบันอะไรก็เกิดขึ้นได้ บางทีอาจมีพวกบล็อกเกอร์เล็ก ๆที่สร้างเหตุการณ์ขึ้นมาเพื่อให้ตัวเองดัง”

“ฉันอยากจะบอกว่าคลิปนี้ตัดต่อได้เยี่ยมมาก ไม่มีร่องรอยโฟโต้ช็อปเลยแม้แต่น้อย เทพมาก!”

“อย่าพูดแบบนั้นสิ ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ เร็ว ๆนี้มีคลิปเกี่ยวกับเรื่องเหนือธรรมชาติมากมายบนอินเทอร์เน็ตใช่ไหมล่ะ ทุกครั้งที่คลิปพวกนี้ถูกอัปโหลด มันก็จะถูกลบอย่างรวดเร็ว ฉันเกรงว่ามันคงมีเบื้องลึกเบื้องหลังนะ!”

ชาวเน็ตต่างพูดกันเรื่องนี้ แต่ละคนก็มีความคิดเห็นที่แตกต่างกัน

อย่างไรก็ตาม คนส่วนใหญ่ไม่เชื่อเรื่องพระเจ้า เรื่องผีและรู้สึกว่ามันเป็นคลิปวีดีโอตัดต่อ ท้ายที่สุดแล้วบล็อกเกอร์ยุคนี้ก็เป็นเทพตัดต่อกันเกือบหมด

แม้กระทั่งบล็อกเกอร์ที่ถ่ายคลิปการกินก็ยังอ้างว่าเขาเคยเห็นผี เหตุการณ์ประหลาดในโลกมีให้เห็นอยู่ทุกวี่ทุกวัน

มีเพียงคนจำนวนหนึ่งเท่านั้นที่เชื่อว่าในโลกนี้มีผีและรู้สึกกลัว ผู้ชมคลิปเริ่มมีมากขึ้นเพราะมันสนุกและเข้ามาแสดงความคิดเห็นกันอย่างบ้าคลั่ง

นอกจากนี้ การควบคุมสื่อของรัฐบาลยังเข้มงวดมาก คลิปที่น่ากลัวเกินไปหรือแปลกเกินไปจะถูกบล็อกบัญชีทางการในเวลาไม่นานและจะไม่ปรากฎต่อสายตาสาธารณะอีก

ไม่มีใครรู้ว่ามันเป็นการทำให้สังคมอินเทอร์เน็ตสะอาดหรือว่าเป็นการปกปิดอะไรบางอย่างหรือเปล่า

สิ่งที่เกิดขึ้นบนอินเทอร์เน็ต ใครจะบอกได้ว่าจริงหรือไม่จริง

………

หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จ หลิวเฉิงก็มาทำงานที่บริษัทของเขา

หลิวเฉิงทำงานอยู่ในบริษัทเล็ก ๆแห่งหนึ่ง รวมหลิวเฉิงแล้วก็มีคนทำงานเพียงเก้าคน พวกเขาเช่าพื้นที่ชั้นหนึ่งบนอาคารเป็นพื้นที่สำนักงาน

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่หลิวเฉิงมาถึงบริษัทวันนี้ เขาก็รู้สึกมีบรรยากาศแปลกไป

แม้ว่าหลิวเฉิงและเพื่อนร่วมงานจะไม่สนิทกันนัก แต่เวลาที่พวกเขาพบกัน พวกเขาก็มักจะทักทายกัน ถึงแบบนั้น พวกเขาก็ล้วนเป็นเพื่อนร่วมงานกัน       อย่างน้อยมีมิตรก็ดีกว่าศัตรู

แต่วันนี้แปลกมาก พอหลิวเฉิงรูดบัตรเข้างานและเดินเข้าไปในบริษัท หลินเสี่ยวเสี่ยว พนักงานต้อนรับสาวที่ประจำอยู่ที่แผนกต้อนรับก็ก้มหน้าลงโดยที่ไม่รู้ว่าเธอกำลังมองอะไรและทำเป็นไม่สนใจหลิวเฉิง

แม้ว่าหลินเสี่ยวเสี่ยวจะน่าดึงดูด แต่เธอก็มักจะไม่มีปฏิสัมพันธ์ต่อหลิวเฉิงมากนัก เพราะหลิวเฉิง นอกจากหน้าตาหล่อเหลาแล้วก็ไม่มีอะไรน่าดึงดูด...

ไม่มีเงิน ไม่มีรถ ไม่มีบ้าน หลินเสี่ยวเสี่ยวไม่สามารถมองแค่ลีลาบนเตียงอย่างเดียวได้

ผู้หญิงทุกวันนี้ไม่ค่อยให้ค่าความสำคัญเรื่องความรักมาก่อนเวลามองหาแฟนสักคน สุดท้ายแล้ว ความรักก็ไม่สามารถกินได้เหมือนกับหอยเป๋าฮื้อหรือใช้ได้เหมือนกระเป๋าแบรนด์เนม

“แปลก เกิดอะไรขึ้นวันนี้ พวกเขาไม่พูดอะไรกับฉันสักคำ”

หลิวเฉิงเดินผ่านเพื่อนร่วมงานสองสามคน แต่ก็ไม่มีใครมองเขาเลยสักคนเดียว

เป็นไปได้ไหมว่าจะมีคนพูดนินทาเขาลับหลัง เพื่อนร่วมงานเลยไม่สนใจเขา?

หลิวเฉิงส่ายหน้าแล้วนั่งลงที่โต๊ะทำงานของตัวเอง จากนั้นก็หยิบมือถือเพื่อปัดเว่ยป๋อเล่นสักพัก

งานปกติของเขาค่อนข้างง่าย ถ้าเจ้านายมีงานเขาก็จะเร่งทำ หากไม่มี หลิวเฉิงก็จะนั่งเล่นมือถือฆ่าเวลา แม้ว่าเงินเดือนต่อเดือนจะน้อยแต่งานมันค่อนข้างง่ายและสบาย

หลิวเฉิงที่กำลังปัดหน้าจอมือถือไม่ได้สังเกตเลยว่า เซี่ยว่านชิวของเขากำลังมองเข้าไปในห้องทำงานบอสของเขาด้วยสีหน้าเย็นชา