บทที่5

“อืม... หอมจัง”

แม้ว่าจะนอนหลับ แต่การทำงานของจมูกหลิวเฉิงยังคงทำงานอยู่ ชายหนุ่มได้กลิ่นหอมน่าดึงดูดมาจากที่ไหนสักแห่งหนึ่ง

ท้องของเขาส่งเสียงร้องขึ้นอย่างไม่สามารถควบคุมได้

หลิวเฉิงลืมตาขึ้นทันทีและมองไปยังในครัวที่มีกลิ่นหอมหวล

หลังจากที่เห็นหญิงสาวในชุดดงที่หันหลังให้ หลิวเฉิงก็อดหยิกแขนตัวเองไม่ได้

“มันไม่ใช่ความฝัน เหตุการณ์เมื่อคืนเป็นเรื่องจริง!”

หลิวเฉิงระงับความตื่นเต้นและสูดหายใจเข้าช้า ๆ

เมื่อคืนเป็นการนอนหลับที่สบายที่สุดที่เขาเคยหลับมาเลย บางทีอาจเป็นเพราะเขาอารมณ์ดีหรืออาจเป็นเพราะเซี่ยว่านชิว แฟนผีสุดเซ็กซี่ของเขาช่วยล้างเท้าด้วยน้ำอุ่นให้เขาก่อนนอน ดังนั้นเขาเลยหลับได้เต็มตื่นก็ไม่อาจรู้ได้

แม้ว่าหลิวเฉิงจะตกใจที่เห็นเซี่ยว่านชิวครั้งแรกเมื่อคืนนี้ แต่เอาจริง ๆเขาก็มีความสุขมากยิ่งกว่าที่เคย

หลิวเฉิงมองไปที่ด้านหลังของเซี่ยว่านชิว มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มหลังจากที่มันหายไปนานออกมา

แต่.... เดี๋ยวนะ!

แฟนผีของเขาจะทำอาหารได้หรือเปล่า? มันจะเกิดปัญหาไหม?

ไม่ใช่ว่าหลิวเฉิงกลัวเซี่ยว่านชิววางยาพิษตัวเอง แต่บางทีอาหารของสิ่งมีชีวิตอย่างเขากับสิ่งไม่มีชีวิตอย่างเซี่ยว่านชิว มุมมองด้านอาหารอาจแตกต่างกัน อย่างของอร่อยของผีก็คือ... เนื้อมนุษย์ อะไรแบบนี้?

คิดแล้วหลิวเฉิงจึงตื่นตระหนกเล็กน้อย หากแฟนผีของเขาวางเนื้อมนุษย์จนเต็มโต๊ะ เขาอาจอาเจียนออกมาเป็นเลือดเลยก็ได้

“ทีรัก อาหารจะเสร็จแล้วนะ ไปล้างหน้า แปรงฟันก่อนแล้วค่อยมาทานนะคะ”

เซี่ยว่านชิวเรียกหลิวเฉิงจากในครัว

แม้จะไม่ได้หันกลับมามอง แต่เธอก็รู้ว่าหลิวเฉิงตื่นแล้ว

มีเสียงฟี๊ด ในห้องครัว ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าต้องเป็นเซี่ยว่านชิวที่ควบคุมกาต้มน้ำให้เดือดด้วยพลังของเธอ

หากไม่รู้ว่ามันคือพลังของแฟนเขา เขาอาจะกลับจนช็อกตายก็ได้

“งั้น ฉันไปล้างหน้าล้างตาก่อนนะ” หลิวเฉิงยังคงตื่นตระหนกเล็กน้อย ทว่าอาหารที่เซี่ยว่านชิวทำนั้นส่งกลิ่นหอมยิ่งกว่าอาหารในโรงแรมห้าดาวเสียอีก นั่นทำให้เขาเบาใจไปได้ส่วนหนึ่ง

ในขณะที่กำลังสงสัย หลิวเฉิงก็เข้าไปที่ห้องน้ำแล้วพบว่าแปรงสีฟันของเขากำลังลอยอยู่ในอากาศ รอเพียงให้หลิวเฉิงอ้าปากเพื่อแปรงฟันเท่านั้น ผ้าเช็ดหน้าที่อยู่ไม่ไกลก็กำลังลอยอยู่รอเช็ดหน้าให้เขาเหมือนกัน

ที่รัก อ้าปากสิ ฉันจะช่วยคุณแปรงฟันเอง“

“………”

หลิวเฉิงพูดไม่ออก

“เซี่ยว่านชิว ฉันไม่ต้องการให้เธอช่วยเรื่องนี้สักเท่าไหร่นะ ฉันไม่ใช่คนพิการ ดังนั้นฉันสามารถล้างหน้า แปรงฟันด้วยตัวเองได้” หลิวเฉิงเอื้อมมือไปหยิบแปรงสีฟันที่ลอยกลางอากาศเข้ามือ

แม้ว่าตอนนี้เขาจะมีแฟนที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเขา แต่เขาก็ยังคงไม่สามารถลืมกิจวัตรประจำวันที่ทำมาทุกวันได้อยู่ดี

“ได้ค่ะ ที่รัก!”

เซี่ยว่านชิวไม่ได้คะยั้นคะยอ เธอเชื่อฟังมากและไม่ได้ยืนกรานจะช่วยหลิวเฉิงแปรงฟันอีก

หลิวเฉิงเริ่มแปรงฟัน ล้างหน้า ที่ด้านนอกนั้น เซี่ยว่านชิวได้ทำอาหารมากมายเอามาเตรียมไว้ให้เขาบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว

หลิวเฉิงเช็ดหน้าแล้วเดินออกจากห้องน้ำไป

สายตาของเขาพยายามเหลือบไปมองบนโต๊ะเพื่อจะดูว่ามันเป็นเนื้ออะไรกันแน่

“ที่รัก กินข้าวได้แล้ว”

เซี่ยว่านชิววางชามและตะเกียบให้หลิวเฉิงแล้วดึงเก้าอี้ออกให้เขานั่งลง

มีแฟนดีเป็นความฝันของคนทุกคนบนโลก

หลิวเฉิงอกถอนหายใจไม่ได้ เขารู้สึกดีจริง ๆที่เลือกจะกดไอคอนนั้นเข้าไปเมื่อคืน

แฟนสาวสมัยนี้ช่างเย่อหยิ่ง เอาแต่ใจตัวเอง ชอบให้ผู้ชายซื้อของให้ ต่อให้มีบ้านราคาห้าล้านหกแสนหยวนก็ยังไม่พอใจ

แต่แฟนผีของเขาแตกต่างออกไป ไม่เพียงแต่เก่งและทรงพลัง เธอยังทำงานบ้านได้ทุกอย่าง ทำอาหารได้ดีและคำนึงถึงแฟนเป็นพิเศษด้วย

หลิวเฉิงถอนหายใจอีกครั้งแล้วมองไปที่จานบนโต๊ะอาหาร

มีอาหารทั้งหมดสี่จาน ปลาผัดพริก ผัดผัก เนื้อที่หลิวเฉิงไม่รู้ว่าเป็นเนื้ออะไรแล้วก็มีซุปเต่าหนึ่งหม้อ รวมถึงข้าวขาวร้อน ๆอีกชาม

ไม่ต้องพูดถึงรสชาติ แค่มองสีสันก็เรียกความอยากอาหารของเขาได้แล้ว

ได้เวลาอาหารเช้า

พอหลิวเฉิงได้เห็นอาหาร เขาก็โล่งใจ เซี่ยว่านชิวไม่ได้ทำอาหารตามมุมมองของผี แต่ทำอาหารตามมุมมองของมนุษย์ปกติ

ตัวอย่างเช่น ซุปเต่านี่ เป็นอาหารที่เพิ่งพลังความเป็นชายและพลังหยางได้เป็นอย่างดี

เซี่ยว่านชิวรู้ว่าหลิวเฉิงถูกผีดูดพลังหยางไป ดังนั้นเลยต้มซุปเต่าให้กับหลิวเฉิงเพื่อฟื้นฟู

อย่างไรก็ตาม หลิวเฉิงยังมีข้อสงสัยอีกประการหนึ่ง นั่นก็คือ ที่ตู้เย็นของเขาไม่มีของพวกนี้อยู่

เขาจำได้ว่าไม่มีผักและเนื้อสัตว์ในตู้ แล้วอีกฝ่ายเอามันมาทำอาหารได้ยังไง?

หลิวเฉิงอดถามข้อสงสัยของเขาไม่ได้

“ว่านชิว ผักกับเนื้อเต่าพวกนี้ เธอเอามันมาจากไหนน่ะ?”

“ฉันซื้อมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่ใกล้ ๆนี้ค่ะ”

“ซื้อมา?”

หลิวเฉิงเลิกคิ้ว ที่แท้แฟนของเขาก็เป็นผีที่ร่ำรวย?

ว่าแต่... เธอเข้าไปในซุปเปอร์มาร์เก็ตกลางดึกได้ยังไง?

ดูเหมือนว่าผี ไม่ว่าจะกลางวันหรือว่ากลางคืนก็คงเหมือนกัน อยากเข้าออกที่ไหนก็ได้ตามสบาย

หลิวเฉิงปัดข้อสงสัยทุกอย่างทิ้งแล้วเริ่มลงมือกินอาหารเช้า เขาหยิบตะเกียบขึ้นมาแล้วคีบอาหารเข้าปาก

ต้องบอกเลยว่าอาหารรสมือเซี่ยว่านชิวนั้นรสชาติดีมากจริง ๆ

ไม่เพียงสวยงามแต่ยังอร่อยอีกด้วย มันยังฆ่าอาหารทุกมื้อที่หลิวเฉิงเคยกินมาทั้งชีวิตนี้ไปทั้งหมดอีกต่างหาก

“ว่านชิว มากินด้วยกันสิ ฉันจะไปทำงานด้วย ไปด้วยกันนะ!”

“อื้อ!”

ในขณะเดียวกัน ระหว่างที่หลิวเฉิงกลังกินมื้อเช้าอย่างเพลิดเพลินกับแฟนของเขา คลิปวีดีโอกล้องวงจรปิดสีขาวดำในซุปเปอร์มาร์เก็ตก็ได้กลายเป็นไวรัลอย่างรวดเร็ว

หัวข้อเรื่อง: ซุปเปอร์มาร์เก็ตสุดแปลก