บทที่ 4: 10 อันดับยอดเยี่ยม - ศึกรถไฟสู่นิรันดร์

แน่นอนว่า นอกเหนือจากผู้คนในโลก 'ดาบพิฆาตอสูร' และซูเหวินช่านผู้สร้างสรรค์คลิปวิดีโอนี้แล้ว ผู้ชมจากโลกอื่นล้วนตกอยู่ในความมึนงง ไม่เข้าใจว่า 'อสูรข้างขึ้นลำดับที่ 3' หรือ 'เสาหลักเพลิง' คือสิ่งใดกันแน่

ดังนั้น เมื่ออักษรบรรทัดเล็กๆ ที่เขียนว่า 'เร็นโงคุ เคียวจูโร่ ปะทะ อสูรข้างขึ้นลำดับที่ 3' ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนจากหลากมิติต่างก็เผยสีหน้าทำนองว่า "ใครมันจะไปรู้เรื่องกับแกด้วยเล่า?"

แต่... ช่างปะไร

ถึงจะไม่เข้าใจความหมายของคำบรรยายในวิดีโอ

ทว่า... ในเมื่อจั่วหัวว่าเป็นคลิปรวมฉากสุดมันส์ แค่ดูแล้วรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจก็น่าจะเพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ?

อีกอย่าง สิ่งนี้เป็นเรื่องราวที่ข้ามผ่านมิตินับไม่ถ้วน การจะไปทำความเข้าใจโครงสร้างโลกของอีกฝ่ายย่อมเปล่าประโยชน์ รู้ไปก็เท่านั้น สู้รับชมด้วยความบันเทิงเริงใจอาจจะมีความสุขเสียกว่า

ด้วยเหตุนี้ ผู้ชมแทบทุกคนจึงจับจ้องไปยังความเคลื่อนไหวบนหน้าจอด้วยความคาดหวัง

หลังจากผ่านไปหลายวินาที ในที่สุดภาพในวิดีโอก็เริ่มมีความเคลื่อนไหว... ขบวนรถไฟที่พลิกคว่ำและไหม้เกรียมหยุดนิ่งสนิท เปลวเพลิงมอดดับลงเหลือเพียงความเงียบงันภายในตู้โดยสาร มีเพียงเถ้าถ่านบนพื้นที่ยังคงส่งควันคุกรุ่นออกมา

"แฮ่ก... แฮ่ก..."

ท่ามกลางเสียงลมหายใจที่ติดขัด ร่างของ 'ทันจิโร่' ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าจอส่วนนั้น

"?!"

เมื่อเห็นร่างของตนปรากฏอยู่ในวิดีโอปริศนาที่อ้างว่าเป็น 'ฉากสุดมันส์' ทันจิโร่ก็แสดงสีหน้าตกตะลึงชั่วขณะ

"แปลกจัง... ทำไมข้าจำไม่ได้เลยว่าเคยเข้าร่วมการต่อสู้แบบนี้?"

"นั่นสิ... นี่มันฉากตอนไหนกัน—โอ๊ะ โอ๊ะ โอ๊ะ! อิโนะสุเกะ เจ้าเหมือนจะอยู่ที่นั่นด้วยนะ!"

น้ำเสียงของ 'อากาสึมะ เซนอิทสึ' แหลมสูงผิดปกติ จนแทบทำให้ 'อิโนะสุเกะ' ผู้เลือดร้อนเป็นทุนเดิมเส้นเลือดปูดโปนด้วยความรำคาญ

"จะแหกปากทำไมวะ! อย่ามารบกวนตอนข้ากำลังดูวิดีโอนะเว้ย!"

และในขณะที่ทั้งสองกำลังจะเริ่มเปิดศึกฝีปากกันไม่จบไม่สิ้น ภาพบนหน้าจอก็แปรเปลี่ยนไป—

"แฮ่ก... แฮ่ก..."

ภายในวิดีโอ ทันจิโร่กำลังหอบหายใจอย่างหนักหน่วง มือข้างหนึ่งกุมเอวที่มีเลือดไหลซึม สีหน้าบ่งบอกถึงความเจ็บปวดแสนสาหัส

เมื่อมองไปยังขบวนรถไฟที่พลิกคว่ำ... แทบไม่ต้องใช้ความคิดวิเคราะห์ ทุกคนก็คาดเดาได้ทันทีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก

และเมื่อได้เห็นสภาพอันสะบักสะบอมของทันจิโร่ในวิดีโอ คิ้วของอิโนะสุเกะก็ขมวดเข้าหากันแน่น

ทว่า ในชั่วขณะนั้นเอง

"ค่อยๆ ปรับลมหายใจเสีย..."

สุ้มเสียงที่อ่อนโยนแต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยวก็ดังขึ้น

และร่างที่ปรากฏขึ้นถัดมาบนหน้าจอ ก็ทำให้ทั้งทันจิโร่ อิโนะสุเกะ และอากาสึมะ เซนอิทสึ ถึงกับตะลึงงันจนพูดไม่ออก

"เดี๋ยวนะ... ผู้ชายที่เดินเข้ามานั่นมัน... คุณเสาหลักเพลิงนี่นา?!"

"ข้าดูไม่ผิดแน่! เป็นไปได้ยังไง! ทันจิโร่ไม่เคยร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเสาหลักเพลิงคนนั้นสักหน่อย!"

"บอกแล้วไงว่าข้าชื่อทันจิโร่ต่างหาก..."

ทันจิโร่เอ่ยแก้ชื่อที่อีกฝ่ายเรียกผิดด้วยเสียงแผ่วเบา

อย่างไรก็ตาม... เมื่อจ้องมองฉากที่ปรากฏในวิดีโอตรงหน้า แววตาของทันจิโร่กลับฉายแววความกังวลใจออกมาอย่างเงียบงัน

ข้อมูลมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในหัวของเด็กหนุ่ม ก่อให้เกิดลางสังหรณ์บางอย่างขึ้นในใจ ทันจิโร่จึงไม่เอ่ยปากพูดอะไรอีก

เขาเพียงแค่เฝ้าดูวิดีโออย่างตั้งใจและเงียบเชียบ เลิกสนใจสหายจอมโวยวายสองคนที่อยู่ข้างกาย... สายตาจับจ้องไปที่คลิปตัดต่อสุดมันส์นั่น

"คุณ... เร็นโงคุ?"

ภายในวิดีโอ ทันจิโร่ที่บาดเจ็บสาหัสและร่อแร่เต็มทีมีสีหน้าผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเห็นว่าผู้ที่เดินเข้ามาคือ 'เร็นโงคุ เคียวจูโร่' เสาหลักเพลิง

"อึก... เจ็บชะมัด—"

"จงตั้งสมาธิเพ่งกระแสจิตไปที่เส้นเลือดซะ"

น้ำเสียงของคุณเร็นโงคุนั้นอ่อนโยนยิ่งนัก

"ครับ ตกลง..."

เมื่อได้ยินคำแนะนำของคุณเร็นโงคุ ทันจิโร่รีบหลับตาลง รวบรวมสมาธิ พยายามควบคุมลมปราณในจุดตันเถียนที่แผ่วเบาและแตกซ่าน ประคองอาการบาดเจ็บไม่ให้ทรุดหนักไปกว่าเดิม—

"ฟู่ว..."

ผ่านไปหนึ่งนาที ทันจิโร่ลืมตาขึ้น ผ่อนลมหายใจเบาๆ เมื่อรู้สึกว่าร่างกายค่อยๆ ฟื้นคืนพลังชีวิตกลับมาบ้างแล้ว เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกในที่สุด

"ฮ่าฮ่าฮ่า สมกับเป็นผู้สืบทอดของข้าจริงๆ!"

เร็นโงคุ เคียวจูโร่หัวเราะร่า พร้อมยกนิ้วโป้งให้กับทันจิโร่ที่กำลังตะเกียกตะกายลุกขึ้น

"ทำได้เยี่ยมมาก!"

"เอ่อ... ข-ขอบคุณครับ..."

เมื่อได้รับคำชม ทันจิโร่ก็เกาหัวแก้เก้อด้วยความขัดเขิน ท่าทางดูซื่อบริสุทธิ์และขี้อาย

ทว่า... ด้วยความช่วยเหลือของคุณเร็นโงคุ ทำให้ 'เอ็นมุ' อสูรข้างแรมลำดับที่ 1 ถูกกำจัดลงได้ และผู้คนในตู้โดยสารก็ได้รับการปกป้องจากคุณเร็นโงคุอย่างปลอดภัย... ต้องเรียกว่าภารกิจเสร็จสมบูรณ์อย่างงดงาม แถมยังรักษาชีวิตรอดกลับมาได้... เมื่อคิดได้ดังนี้ ทันจิโร่ก็ยิ่งรู้สึกว่าตนเองช่างโชคดีเหลือเกินที่ยังมีลมหายใจอยู่

"เฮ้อ..."

หลังจากสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทันจิโร่ในโลกความเป็นจริงก็หันกลับมามองวิดีโอตรงหน้าอีกครั้ง มองไปยังร่างของเสาหลักเพลิงที่ยังคงยืนตระหง่านอยู่ในจอภาพ

ใบหน้าของคุณเร็นโงคุปรากฏขึ้นในคลองจักษุอีกครา

"...คุณเร็นโงคุได้ร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับข้าจริงๆ งั้นหรือ?"

"แถมยังเรียกข้าว่า 'ผู้สืบทอด' อีกต่างหาก... หรือว่านี่จะเป็นภาพเหตุการณ์ในอนาคตกันแน่!"

ขณะเดียวกัน ณ ปราสาทไร้ขอบเขต

"น่าเบื่อสิ้นดี"

มุซันในชุดกิโมโนเกล้าผมมวยกำลังนั่งเท้าคาง ราวกับหมดความสนใจ "นี่น่ะหรือที่เรียกว่าคลิปตัดต่อสุดมันส์? แค่ดูมดปลวกสองตัวเล่นปาหี่เนี่ยนะ จะเรียกว่าน่าตื่นเต้นได้ยังไง—"

"พวกข้างแรมนี่มันเศษสวะชัดๆ แพ้กระทั่งคนพรรค์นี้... หึ ข้าอยากจะเห็นนักเชียวว่าไอ้สิ่งที่เรียกว่า 'คลิปไฮไลท์' นี่มันจะมีดีสักแค่ไหน!"

"เอ็นมุ... ข้าคิดมาตลอดว่ามันอ่อนแอเกินไป ไม่นึกเลยว่าจะพ่ายแพ้ในวิดีโอนี้ด้วย"

โคคุชิโบเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก มือยังคงกุมดาบ

"อย่างไรก็ตาม ดูจากชื่อวิดีโอแล้ว ดูเหมือนว่าอาคาสะกำลังจะได้ประมือกับชายคนนั้น"

โคคุชิโบมีความชื่นชมในตัว 'อาคาสะ' อสูรข้างขึ้นลำดับที่ 3 ผู้คลั่งไคล้ในวิทยายุทธ์ผู้นี้มาโดยตลอด

แม้เจ้านั่นจะไม่ค่อยพูดจาและไร้ซึ่งความทรงจำในอดีต แต่ก็นับว่าเป็นนักรบที่น่ายกย่อง โคคุชิโบเชื่อเสมอว่าผู้ที่หลงใหลในศิลปะการต่อสู้ควรเป็นผู้ที่มีจิตใจแน่วแน่ ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งเร้าภายนอก... ดังนั้น ความประทับใจที่โคคุชิโบมีต่ออสูรข้างขึ้นลำดับที่ 3 จึงเต็มไปด้วยความยอมรับนับถือ

"ดูเหมือนว่า... เรื่องสนุกของจริงกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วสินะ"