บทที่ 3 หน่วยพิฆาตอสูร? (ตอนต้น)

ในขณะเดียวกัน ณ โลกดาบพิฆาตอสูร ที่คฤหาสน์ของโคโจ ชิโนบุ

หลังจากเพิ่งรอดชีวิตมาได้จากการต่อสู้ที่ภูเขานาตากุโมะ ทันจิโร่, อากาสึมะ เซนอิทสึ และชายหนุ่มผู้สวมหน้ากากหมูป่าที่มีนิสัยประหลาดสุดกู่อย่าง อิโนะสุเกะ กำลังนั่งรับลมเย็นอยู่ที่ระเบียงด้านนอกเรือนพักฟื้น ทอดสายตามองท้องฟ้าไกลด้วยสีหน้าผ่อนคลาย

หลังจากผ่านความเป็นความตายมาแล้วเท่านั้น สมาชิกหน้าใหม่ของหน่วยพิฆาตอสูรกลุ่มนี้จึงได้ตระหนักว่าการเอาชีวิตรอดนั้นยากเย็นเพียงใด และชีวิตนั้นมีค่ามากแค่ไหน

"...เกือบไปแล้วจริงๆ นะเนี่ย"

อาจจะเป็นเพราะได้พักฟื้นอยู่ที่คฤหาสน์แห่งนี้ ความหวาดกลัวต่อภูเขานาตากุโมะของคุณเซนอิทสึผู้ขี้ขลาดตาขาวจึงค่อยๆ เลือนหายไปในเวลานี้

"ข้านึกว่าจะโดนไอ้แมงมุมบ้านั่นพันร่างเอาซะแล้ว... โชคดีที่ได้คุณโคโจ ชิโนบุ มาช่วยทันเวลา ไม่งั้นข้าคงได้ไปเฝ้ายมบาลอยู่ที่นั่นแน่ๆ"

"อืม..."

ทันจิโร่ที่เพิ่งผ่านการไต่สวนจากเหล่าเสาหลักและเฉียดตายมาหมาดๆ อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาวเหยียดออกมา

"เหล่าเสาหลักของหน่วยพิฆาตอสูรนี่สุดยอดกันทุกคนเลยนะ..."

ขณะพูด ทันจิโร่ก็อดนึกย้อนไปถึงภาพเหตุการณ์เมื่อหลายวันก่อนไม่ได้ ตอนที่กิยูใช้ดาบฟาดฟันอสูรข้างแรมลำดับที่ 5 ที่เกือบจะฆ่าเขาตายได้อย่างง่ายดาย—

ชั่วพริบตา สีหน้าของเขาก็เปี่ยมไปด้วยความชื่นชมศรัทธายิ่งขึ้น

กลุ่มคนเหล่านี้สินะที่คอยปกป้องมนุษยชาติจากเหล่าอสูรชั่วร้าย?

แล้วเมื่อไหร่กันนะ... ที่ตัวเขาจะแข็งแกร่งพอที่จะแบกรับหน้าที่ในการปกป้องผู้อื่นได้บ้าง?

"..."

เมื่อคิดได้ดังนั้น ทันจิโร่ก็เผลอกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว

ครั้งนี้เขารอดมาได้เพราะความช่วยเหลือจากคุณกิยู

แต่ถ้าครั้งหน้าต้องเจอกับศัตรูที่แข็งแกร่งระดับอสูรข้างแรมอีก ทันจิโร่จะเอาตัวรอดได้อย่างไร?

ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจของทันจิโร่อย่างแน่วแน่

ต้องแข็งแกร่งขึ้น!!! ต้องเก่งขึ้นกว่านี้!!!

มีเพียงความแข็งแกร่งเท่านั้นที่จะปกป้องคนรอบข้างได้

มีเพียงความแข็งแกร่งเท่านั้นที่จะช่วยให้น้องสาวกลับคืนร่างเดิมได้... ดังนั้น

"...ข้าจะต้องเป็นเสาหลักให้ได้!"

ความเชื่อมั่นเช่นนี้เริ่มก่อตัวขึ้นช้าๆ จากคำพึมพำของเด็กหนุ่ม

ลึกลงไปในจิตใจของเขา เปลวเพลิงแห่งการต่อสู้เริ่มลุกโชนขึ้นอย่างรุนแรง

ทว่า ก่อนที่เขาจะได้แสดงความมุ่งมั่นออกมามากกว่านี้

ดนตรีประกอบฉากที่แปลกประหลาด พร้อมกับภาพที่ดูผิดเพี้ยนจนเกือบจะผิดธรรมชาติ ก็เข้ายึดครองการมองเห็นและโสตประสาทของทันจิโร่, อากาสึมะ เซนอิทสึ และอิโนะสุเกะอย่างฉับพลัน

"การจัดอันดับมิติ! กำลังจะเริ่มขึ้น!"

"ฉายภาพ 10 อันดับฉากที่น่าจดจำ: ผู้ร่วงโรยก่อนรุ่งสาง — เร็นโงคุ เคียวจูโร่ ปะทะ อสูรข้างขึ้นลำดับที่ 3!"

"..."

"เอ๊ะ...?"

ชั่วพริบตานั้น ทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึงจนตาค้าง

"อะไร? นั่นมันอะไรกัน?"

"เร็นโงคุ เคียวจูโร่งั้นเหรอ!?!?"

อิโนะสุเกะแทบจะกระโดดตัวลอย น้ำเสียงของเขาเผยให้เห็นถึงความตกใจสุดขีด

"เดี๋ยวนะ... จอภาพนี่ แล้วก็เสียงนี่... มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย? การจัดอันดับมิติคืออะไร—ทันจิโร่ เจ้าเห็นไอ้สิ่งประหลาดนั่นไหม?"

"เห็นสิ!"

"...ข้าก็เห็นเหมือนกัน"

สีหน้าของอากาสึมะ เซนอิทสึและอิโนะสุเกะดูตื่นตระหนกไม่แพ้กัน

แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่ทั้งสองคนได้เจอกับเรื่องแบบนี้ แต่หลังจากเห็นหน้าจอ ทั้งสามคนก็เข้าใจได้ทันทีว่าสิ่งที่กำลังจะฉายนั้นเกี่ยวข้องกับเรื่องราวรอบตัวพวกเขา... แม้จะไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ อสูรข้างขึ้นลำดับที่ 3 ถึงจะไปสู้กับเร็นโงคุผู้เป็นเสาหลักเพลิง... แม้จะไม่รู้ว่าไอ้สิ่งที่เรียกว่าการจัดอันดับสุดระทึกนี่คืออะไร... แต่สีหน้าของทันจิโร่กลับดูสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด

(การจัดอันดับมิติ... เดี๋ยวนะ หรือว่านี่จะเป็นระบบที่เชื่อมต่อมิติและโลกต่างๆ เข้าด้วยกัน?)

"...พวกเราจะทำยังไงกันดี?! อิโนะสุเกะ, ทันจิโร่!"

"จบเห่แน่ จบเห่แล้ว... เจอเรื่องเหนือธรรมชาติกลางวันแสกๆ แบบนี้!"

อากาสึมะ เซนอิทสึผู้ขี้ขลาดสั่นสะท้านไปทั้งตัว แววตาเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

"..."

หลังจากไตร่ตรองอยู่ไม่กี่วินาที ทันจิโร่ก็ตอบกลับทันที

"...ใจเย็นก่อน เซนอิทสึ"

"ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้เราดูไปก่อนเถอะ—"

"อีกอย่าง ในสถานการณ์แบบนี้ เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ค่อยๆ ดูสถานการณ์ไปอย่างใจเย็นดีกว่านะ ตกลงไหม?"

"...ชิ ทันจิโร่ แกจะพยายามทำตัวเท่ไปถึงไหน"

อิโนะสุเกะขยับหน้ากากหมูป่าที่เบี้ยวเล็กน้อยให้เข้าที่ แล้วส่งเสียงฮึดฮัดอย่างไม่สบอารมณ์

"นั่นคือสิ่งที่ท่านอิโนะสุเกะผู้นี้กำลังจะพูดต่างหาก! แกอย่ามาแย่งบทลูกพี่นะเว้ย!"

"เข้าใจแล้วๆ... ข้าไม่เถียงเจ้าเรื่องนี้หรอกนะ—แล้วก็ ข้าชื่อทันจิโร่ ไม่ใช่ลูกน้องเจ้า อิโนะสุเกะ"

ทันจิโร่อธิบายให้อิโนะสุเกะฟังอย่างอ่อนใจ แต่เมื่อสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายดูจะไม่สนใจคำพูดของเขาเลย ทันจิโร่จึงตั้งสติและเริ่มจดจ่อกับทุกความเคลื่อนไหวรอบตัวอย่างเคร่งเครียด

และในวินาทีนี้ รอบตัวพวกเขา หน้าจอนั้นและเสียงนั้นกำลังค่อยๆ คืบคลานเข้ามาใกล้... แผ่ขยายออกไปราวกับโรคระบาดด้วยความเร็วที่เหนือจินตนาการ

วิดีโอ (การจัดอันดับสุดระทึก) ของซูเหวินช่าน กำลังถูกโปรโมตไปยังโลกนับไม่ถ้วนด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว

และนี่คือพลังที่ 'ท่านลุง' ได้สั่งสมมาเพื่อทลายกำแพงมิตินั่นเอง

แม้ว่าม้าของท่านลุงจะถูกพวกเลนบนสอยร่วงไปแล้ว และแม้ว่าท่านลุงจะชอบหากินกับเงินสกปรกผ่าน Bilibili ก็ตามที—

แต่ต้องยอมรับเลยว่า ในเรื่องการขยายธุรกิจของ Bilibili ไปสู่มิติอื่นและการกอบโกยเงินก้อนโตผ่านแพลตฟอร์มนี้ ท่านลุงคืออัจฉริยะระดับโลกอย่างแท้จริง

เมื่อซูเหวินช่านสะดุ้งตื่นขึ้นกลางดึก ปีนลงจากเตียงแล้วเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อเช็กระบบหลังบ้านของครีเอเตอร์ วิดีโอที่เขาเพิ่งเผยแพร่ไปก็ผ่านการอนุมัติพอดี

"ไม่เลวเลยนี่"

ซูเหวินช่านขยี้หัวตัวเอง อาจเป็นเพราะเพิ่งตื่น มนุษย์ค้างคาวอย่างเขาจึงขี้เกียจเกินกว่าจะกลับไปนอนต่อ

"เอาล่ะ งั้นตัดต่อคลิปไปพลางๆ แล้วค่อยเช็กยอดวิวทีหลังก็แล้วกัน"