บทที่ 26 - นั่นมันหางนี่นา

บทที่ 26 - นั่นมันหางนี่นา

“ใช่! ตะปบหัวมัน! เยี่ยม ฮ่าฮ่า! ทำได้สวยเจ้าขาว!” บนลานกว้างในป่า อี้ชวนนั่งยองๆ เชียร์เจ้าพยัคฆ์น้อยสู้กับมอนสเตอร์อย่างออกรส ส่วนคู่ต่อสู้ที่ฟัดกับลูกเสือเพิ่งลืมตาได้สามวันที่อี้ชวนเชียร์นักเชียร์หนา คือตั๊กแตนที่ตัวใหญ่กว่าโลกมนุษย์สองเท่า...

ถึงตู้สัตว์เลี้ยงจะใช้เงินเติมพลังงานให้สัตว์เลี้ยงได้ แต่ตั้งแต่มันลืมตา อี้ชวนก็ปล่อยมันออกมาวิ่งเล่นทุกวัน หาแมลงเล็กๆ ให้มันซ้อมมือ ลุงนักพากย์สารคดีเคยบอกว่า ลูกแมวเล่นซนคือการฝึกทักษะล่าเหยื่อ อี้ชวนเลยจัดให้ตามสูตร...

อี้ชวนมองท้องฟ้า เห็นว่าพักมาพอสมควรแล้ว ก็เก็บเจ้าขาวเข้าตู้สัตว์เลี้ยง แล้วออกเดินทางสำรวจป่าต่อ

...

“โฮก!”

“มีเรื่อง!” อี้ชวนเดินอยู่ดีๆ เสียงคำรามกึกก้องก็ดังมาจากข้างหน้า ทำเอาหยุดชะงัก ลังเลอยู่ครู่หนึ่งสุดท้ายก็ตัดสินใจไปดู เพราะเสียงคำรามนี้คุ้นหูชอบกล

บนต้นไม้ใหญ่ อี้ชวนแหวกใบไม้มองไปข้างหน้า หางสีเขียวเทาเส้นหนึ่งปรากฏแก่สายตา...

“ว่าแล้ว! คู่รักคู่แค้นทางแคบจริงๆ~” ใช่แล้ว เจ้าของหางนั่นคืออัลโลซอรัสที่เคยทำอี้ชวนเกือบตาย!

เจ้าไดโนเสาร์กำลังใช้เท้าเหยียบหมูป่าอ้วนพี ฉีกเนื้อกินคำโต กลืนลงท้องทั้งก้อน กินไปก็เงยหน้ามองรอบๆ ระวังตัวไปด้วย

“วันนี้แหละวันชำระแค้น!” อี้ชวนจ้องมองหางที่แกว่งไปมาด้วยแววตาลุกเป็นไฟ มือที่จับกิ่งไม้สั่นระริกด้วยความแค้น

“เฮ้ ไอ้กิ้งก่ายักษ์! ทางนี้เว้ย!” นึกว่าอี้ชวนจะมีแผนเด็ดอะไร ที่ไหนได้ เจ้าตัวกระโดดลงจากต้นไม้ ตะโกนเรียกท้าทายดื้อๆ...

“หือ? โฮก!”

อัลโลซอรัสได้ยินเสียง หันมามองงงๆ เห็นเป็นแค่หนอนแมลงตัวจ้อยไม่สูงเท่าขาตัวเอง ก็คำรามขู่ทีหนึ่งแล้วหันกลับไปกินหมูต่อ

“เอ่อ...” ไม่นึกว่าจะโดนเมิน อี้ชวนยืนเก้อทำตัวไม่ถูก

“ฮึ่ม! กล้าเมินฉัน เดี๋ยวจะทำให้เสียใจไปตลอดชีวิต!” อี้ชวนกัดฟัน ควงเสาประทีป หัวเสาเปล่งแสงสีเหลืองหม่น แล้วกระแทกลงพื้นเต็มแรง!

เสียงทึบดังขึ้นจากพื้นดิน แสงสีเหลืองวิ่งไปตามพื้น พุ่งตรงไปที่ใต้ท้องอัลโลซอรัสอย่างรวดเร็ว

“ตู้ม!” “โฮก!”

เสียงระเบิดและเสียงร้องเจ็บปวดดังขึ้นพร้อมกัน อี้ชวนเห็นใต้เท้าอัลโลซอรัสระเบิด ก็กระแทกเสาไฟลงพื้นอย่างสะใจ สกิลที่ใช้คือระเบิดปฐพีที่ได้จากหมีระเบิดปฐพีนั่นเอง

“ระเบิดปฐพี: รวบรวมผลึกธาตุดินรอบตัวอัดลงพื้นดิน ระเบิดจุดใดก็ได้ในรัศมีห้าสิบเมตร สร้างความเสียหายธาตุดินรุนแรง คูลดาวน์: สิบห้านาที”

อี้ชวนสั่งระบบให้เรียนสกิลนี้ตอนโดดลงจากต้นไม้ กะจะใช้เป็นไม้ตาย ไม่นึกว่าไอ้กิ้งก่าจะเมินเขา

เห็นมันกินเหยื่อไม่ระวังตัว อี้ชวนฉวยโอกาสกดอัลติใส่ใต้ท้องมัน แต่มันประสาทสัมผัสไว ตอนกำลังกินจู่ๆ ก็รู้สึกถึงอันตราย ขยับตัวหลบไปก้าวหนึ่ง พื้นดินระเบิดใส่ตีนเต็มๆ แม้จะระเบิดตีนจนเละ แต่ก็พลาดเป้าสำคัญอย่างท้องนิ่มๆ ไป

“โฮก!”

เท้าเจ็บหนัก อัลโลซอรัสกวาดตามองหาตัวการ จนเจออี้ชวน ไม่นึกว่าหนอนแมลงที่มันไม่สนใจจะทำมันเจ็บขนาดนี้ มันโกรธจัด อ้าปากพ่นลูกไฟขนาดเท่าหัวคนใส่อี้ชวนทันที

แต่อี้ชวนรอสกิลนี้มาตั้งแต่กดระเบิดปฐพีแล้ว เห็นลูกไฟพุ่งมาก็ไม่ตกใจแต่กลับดีใจ เตรียมตัวมาดีหลบลูกไฟได้สบาย แต่แทนที่จะพุ่งเข้าใส่ เขาเสือกหวดก้อนหินใส่ทีหนึ่งแล้วหันหลังวิ่งหนี อัลโลซอรัสเห็นหนอนแมลงทำร้ายแล้วคิดหนี ก็กะเผลกขาไล่ตามเข้าป่าไป...

“ฟู่ว!” ได้ยินเสียงลม อี้ชวนรีบหมอบลง ลูกไฟอีกลูกพุ่งเฉียดหัวไป

“แปดนาที!” ที่แท้ที่วิ่งหนีก็เพื่อจับเวลาคูลดาวน์สกิลลูกไฟ จากตอนหมีระเบิดปฐพีโดนรุมยำยังปล่อยสกิลได้แค่สองรอบ แสดงว่ามอนสเตอร์พวกนี้มีคูลดาวน์สกิลเหมือนกัน

รู้เวลาคูลดาวน์แล้ว อี้ชวนก็ไม่กลัวว่าจะโดนลูกไฟเป่ากระจุยระหว่างสู้ ดีดตัวลุกขึ้น ควงเสาประทีปพุ่งสวนกลับไปหาอัลโลซอรัส

“โฮก!”

อัลโลซอรัสเห็นอี้ชวนวิ่งกลับมาหาที่ตาย ก็คำรามลั่น ก้าวเข้ามาสองก้าว พอได้ระยะก็อ้าปากกว้างที่มีฟันคมกริบเหมือนกริช หมายจะงับอี้ชวนให้จมเขี้ยว

อี้ชวนที่ว่องไวเป็นเลิศมีหรือจะโดนงับง่ายๆ เห็นปากเหม็นๆ พุ่งเข้ามา เขาหยุดกึก สองมือจับเสาประทีปฟาดเปรี้ยงเข้าใส่ฟันในปากมันเต็มแรง พร้อมอาศัยแรงสะท้อนดีดตัวออกไปด้านข้าง

“โฮก” ฟันซี่หนึ่งโดนทุบจนโยก อัลโลซอรัสเจ็บจนร้องคราง เห็นหนอนแมลงจะหนีไปด้านข้าง ก็สะบัดหัวยักษ์เหวี่ยงใส่เหมือนค้อนปอนด์

“ผัวะ!” อี้ชวนหลบไม่ทัน โดนหัวโขกกระเด็นไปชนต้นไม้ สะบัดหัวไล่ความมึนงง แล้วพุ่งเข้าใส่อีก

“ฟึ่บ!” อัลโลซอรัสหมุนตัว หางใหญ่ยักษ์หวดมาพร้อมเสียงลมหวีดหวิว

อี้ชวนระวังตัวแจอยู่แล้ว เห็นหางคู่แค้นมาอีก ก็ม้วนหน้ากลิ้งหลบไป พอเงยหน้าขึ้นมา ก็เจอกับดอกไม้ตูมๆ ที่ประตูหลัง...

“ย้าก! ทุบศิลาสามจังหวะ!”

อี้ชวนตาลุกวาว ลงมือเด็ดดอกไม้อย่างโหดเหี้ยม สกิลสามจังหวะทุบเน้นๆ เข้าที่จุดยุทธศาสตร์ ลำพังแค่ทุบ หนังหนาๆ ของมันคงไม่สะเทือนเท่าไหร่ แต่อย่าลืมว่าเสาประทีปเลเวลสาม มีหนามแหลมรอบโคม... ผลลัพธ์ก็... รู้ๆ กันอยู่~

“โฮก!”

ความเจ็บปวดแสบร้อนที่ก้นแล่นพล่าน อัลโลซอรัสคำรามลั่น ก้มมองลอดขาเห็นอี้ชวนอยู่ข้างหลัง ยกตีนยักษ์จะกระทืบ

อี้ชวนกระโดดหลบไปข้างๆ ไปโผล่ที่ขาข้างที่เจ็บของมัน เห็นแผลเละเทะที่ขา อี้ชวนแสยะยิ้ม ยกเสาประทีปฟาดซ้ำแผลเก่าเต็มรัก

“โฮก~”

อัลโลซอรัสร้องเจ็บปวด ไม่สนขาเจ็บ ยกตีนกระทืบอี้ชวนไม่ยั้ง อี้ชวนก็หลบไปหลบมาวนเวียนอยู่ใต้ท้องมัน อัลโลซอรัสทำได้แค่กระโดดเหยียบไปมา

มองจากไกลๆ จะเห็นภาพไดโนเสาร์กระโดดหยองแหยงก้มหน้าก้มตาอยู่กลางป่า ต้นไม้ใบหญ้าสั่นสะเทือนทุกครั้งที่เท้ามันแตะพื้น ช่างเป็นภาพที่... ดูเข้ากั๊นเข้ากัน...

[จบแล้ว]