บทที่ 27 - สังหาร! เลเวลเจ็ด

บทที่ 27 - สังหาร! เลเวลเจ็ด

“โฮก!”

อัลโลซอรัสโดนอี้ชวนปั่นป่วนจนโกรธจัด ไม่สนแผลที่ขา กระโดดถอยหลังไปไกลลิบ สลัดหลุดจากเจ้าหนอนแมลงน่ารำคาญได้สักที

อี้ชวนเห็นมันกระโดดหนี คำนวณเวลาในใจ ระวังตัวแจ คูลดาวน์ลูกไฟน่าจะมาแล้ว

“โฮก! ฟู่ว~”

ตามคาด อัลโลซอรัสโมโหสุดขีด พอพ่นไฟได้ก็จัดเต็มทันที

“เจ้ากิ้งก่าหน้าโง่” อี้ชวนนับเวลาครบแปดนาทีเป๊ะ เห็นมันพ่นไฟมาจริงๆ ก็ยิ้มเยาะ ไม่มีการกั๊กสกิลเลยนะพ่อคุณ รีบฉากหลบลูกไฟร้อนแรง ควงเสาประทีปพุ่งเข้าใส่...

“ทุบศิลาสามจังหวะ!”

เสียงทึบดังรัวสามครั้ง เสาประทีปทุบเน้นๆ ที่ขาข้างเจ็บ อัลโลซอรัสเจ็บจนถอยกรูด แต่หางก็ตวัดกลับมาฟาดอี้ชวน อี้ชวนรีบกระโดดหลบหาง แต่ไม่นึกว่ามันจะหมุนตัวกลับกะทันหัน หัวยักษ์พุ่งชนอี้ชวนเข้าเต็มเปา คราวนี้มันชาร์จมาเต็มแรง อี้ชวนรู้สึกเหมือนโดนรถทัวร์ชนปลิวละลิ่ว

อี้ชวนกลิ้งหลุนๆ ไปบนพื้นห้าหกรอบถึงจะหยุด เจ็บชายโครงแทบขาดใจ รู้เลยว่าซี่โครงหักแน่ๆ แถมคงหลายซี่ด้วย

“ประมาทไป...” นึกเสียใจในใจ ปาดเลือดบนหน้าที่โดนขูด ลากสังขารลุกขึ้นยืน

อัลโลซอรัสชนอี้ชวนกระเด็น มีหรือจะปล่อยให้พัก วิ่งเข้ามาอ้าปากกว้างหมายจะกลืนลงท้อง

เสาประทีปหลุดมือกระเด็นไปแล้ว จะไปเก็บก็ไม่ทัน เห็นปากยักษ์จะงับหัว อี้ชวนไม่หยิบอาวุธอื่น กัดฟันข่มความเจ็บปวด รีดเร้นพลังเฮือกสุดท้าย กระโดดเหยียบจมูกอัลโลซอรัส แล้วก้าวข้ามไปนั่งคร่อมบนคอมันอย่างแม่นยำ

อัลโลซอรัสรู้สึกว่าหนอนแมลงขี่คอตัวเอง ก็รู้สึกโดนหยามเกียรติมังกรอย่างแรง สะบัดหัวอย่างบ้าคลั่ง อี้ชวนกอดคอหนังหยาบๆ แน่น ขาสองข้างหนีบสุดชีวิตกันตกรถ

“โฮก!”

สะบัดยังไงก็ไม่หลุด อัลโลซอรัสคำรามลั่น วิ่งเอาหัวชนต้นไม้ใหญ่ข้างๆ กะให้เละคาที่

“ตู้ม!”

เห็นท่าจะโดนอัดก็อปปี้ อี้ชวนจำใจต้องกระโดดหนี แต่อัลโลซอรัสเบรกไม่ทัน หัวกระแทกต้นไม้เต็มแรง ต้นไม้สั่นสะเทือน ส่วนเจ้าตัวดีชนเองมึนเอง ขาพันกันล้มตึง

อี้ชวนที่เพิ่งถึงพื้น เห็นอัลโลซอรัสสะดุดขาตัวเองล้มก็ตาลุกวาว คำรามลั่น สองมือเปล่งแสงสีเหลืองหม่น ตบกระแทกลงพื้น อี้ชวนใช้มือตัวเองเป็นสื่อนำสกิลระเบิดปฐพี! แม้มือเขาจะไม่ได้หนาเตอะเหมือนอุ้งตีนหมีก็ตาม

หัวอัลโลซอรัสเพิ่งแตะพื้น ก็สัมผัสได้ถึงพลังงานบ้าคลั่งจากใต้ดิน

“ตู้ม!” “โฮก~”

เสียงระเบิดและเสียงร้องโหยหวนดังขึ้น เหมือนเหตุการณ์ก่อนหน้า ต่างกันที่คราวก่อนเป็นขา คราวนี้เป็นหัว

หัวโดนระเบิดอัดเต็มๆ บาดเจ็บสาหัส พยายามจะลุกแต่เสียศูนย์ทรงตัวไม่ได้ ได้แต่ดิ้นพล่านร้องครวญคราง

อี้ชวนเดินโซเซไปเก็บเสาประทีป ใช้ต่างไม้เท้าพยุงตัวเดินไปหาอัลโลซอรัสทีละก้าวๆ มันยังดิ้นรนพยายามจะลุก

อี้ชวนแสยะยิ้มอำมหิต ชูเสาประทีปขึ้นสุดแขน แม้มือสองข้างจะเละเพราะแรงสะท้อนจากระเบิดปฐพี แต่ความเจ็บปวดแค่นี้กลบความสะใจที่จะได้ล้างแค้นไม่ได้หรอก

“ทุบศิลาสามจังหวะ!”

“โฮก~”

อี้ชวนตะโกนก้อง ฟาดสามจังหวะลงไป อัลโลซอรัสร้องเป็นครั้งสุดท้าย แล้วแน่นิ่งไป...

“สังหารมังกรดินลูกไฟ ค่าประสบการณ์+40 เหรียญทองแดง+20 ระบบทำการเก็บรวบรวมอัตโนมัติ ได้รับ: หนังมังกรดินลูกไฟ+1 กรงเล็บมังกรดินหนึ่งคู่ กะโหลกมังกรดิน+1 เนื้อมังกรดินลูกไฟ+20 สกิล: ลูกไฟน้อย+1 ไข่มังกรดินลูกไฟ+1 ผลึกเขียวระดับต่ำ+1 เนื่องจากวัสดุมีระดับสูง ระบบขอระงับการแปรรูปชั่วคราว”

“รังสรรค์อัตโนมัติ!” อี้ชวนสั่งทันที

“กำลังรังสรรค์... สำเร็จ! ข้อมูลอุปกรณ์:

สนับมือลายเพลิง: พลังโจมตี+15 คุณสมบัติพิเศษ: ลายเพลิง เปลี่ยนความเสียหายการโจมตี 5% เป็นธาตุไฟ สร้างจากหนังส่วนหัวของมังกรดินลูกไฟ อัดแน่นด้วยพลังอัคคี อาวุธเฉพาะทางของนักสู้

เกราะขาลายเพลิง: พลังป้องกัน+13 เกราะขาที่สร้างจากหนังมังกรดินลูกไฟ เหนียวแน่นทนทาน และอบอุ่นมากนะจ๊ะ~

โล่กระดูกมังกรดิน: พลังป้องกัน+15 พลังโจมตี+5 แรงระเบิดรุนแรงยังทำลายกะโหลกนี้ไม่ได้ แสดงถึงความแข็งแกร่ง เหมาะจะทำเป็นโล่ที่สุด แต่หนักมาก ถ้าน้ำหนักตัวไม่ถึงเก้าสิบกิโลอย่าริอ่านใช้

ดาบอโลซอรัส: พลังโจมตี+15 กรงเล็บหน้าอันคมกริบ ยาวพอจะทำดาบได้ ช่างตีเหล็กเลยจัดให้”

เปลี่ยนกางเกงลายเสือเป็นเกราะขาลายเพลิง อี้ชวนดูแจ้งเตือนต่อ

“ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์เลื่อนระดับเป็นเลเวลเจ็ด ค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น” ช่วงนี้อี้ชวนฆ่ามอนสเตอร์ในป่าไปเยอะ พอฆ่ามังกรดินลูกไฟที่หน้าตาเหมือนอัลโลซอรัสได้ ก็อัปเป็นเลเวลเจ็ดพอดี

“อี้ชวน เลเวล 7 ค่าประสบการณ์ 7/640 เงิน: 90 เหรียญเงิน 83 เหรียญทองแดง พลังโจมตี 47 (27) พลังป้องกัน 59 (15) ความว่องไว 36 (21) ค่าจิตใจ 40 (28) พลังชีวิต 46/160

อุปกรณ์: เสาประทีป (อาวุธเติบโต) เลเวล 3 (โจมตี+20 จิตใจ+10) เกราะน้ำเดือด (ป้องกัน+7) ปลอกแขนงูเขียว (ป้องกัน+5 ว่องไว+3) รองเท้าใยแมงมุม (ว่องไว+8) หมวกเกราะลายทมิฬ (ป้องกัน+12) เสื้อคลุมพยัคฆ์ขาว (ว่องไว+7 ป้องกัน+7) เกราะขาลายเพลิง (ป้องกัน+13) แหวนมิติระดับกลาง ผ้าคลุมลึกลับ สกิล: ทุบศิลาสามจังหวะ ระเบิดปฐพี”

กระดกยาฟื้นเลือดรัวๆ จนเต็มหลอด เห็นเลเวลเจ็ดและค่าสถานะที่พุ่งพรวด อี้ชวนรู้สึกฟินสุดๆ

หยิบไข่มังกรดินลูกไฟออกมา ตอนแรกนึกว่าเป็นของกิน แต่ระบบบอกว่าเป็นไข่สัตว์เลี้ยง! อี้ชวนดีใจแทบบ้า ชื่นชมอยู่พักหนึ่งก็เก็บเข้าตู้สัตว์เลี้ยง เขามีแผนอื่นในใจ

“เดินเพลินออกมาเกือบร้อยกิโลแล้วแฮะ เฮ้อ ไม่รู้ยัยหานเซียงทำอะไรอยู่... คงกำลังบ้าฆ่ามอนสเตอร์อยู่มั้ง...” อี้ชวนดูแผนที่แล้วนึกถึงหานเซียง ส่ายหัวไล่ความคิด ตัดสินใจเดินหน้าต่ออีกหน่อยเผื่อเจออะไรดีๆ แล้วค่อยกลับเมืองเทียนอี อุปกรณ์ระดับสูงหลายชิ้นยังไม่ได้ขายเลย...

[จบแล้ว]