บทที่ 13 ผู้อาวุโสหก อัจฉริยะแห่งวิถีโอสถ!

บทที่ 13 ผู้อาวุโสหก อัจฉริยะแห่งวิถีโอสถ!

เจียงหนิงตระหนักถึงความกังวลของลูกศิษย์ผู้นั้นดี

เขาเองก็ไม่อยากทำตัวเหมือนพวกตัวเอกมังกรซ่อนกายในนิยายที่มักจะพล่ามไร้สาระไม่เข้าประเด็น จนโดนผู้คนดูถูก แล้วค่อยมาตบหน้าศิษย์หอภารกิจพวกนี้ทีหลังเพื่อกู้ศักดิ์ศรี

เขาเปิดจุกขวดออกโดยตรงแล้วเทยาออกมา

"เจ้าลองดมดูสิ คุณภาพของยาเม็ดนี้ถือว่าใช้ได้ หากเจ้าไม่แน่ใจ จะไปเรียกผู้ดูแลหอมาตรวจสอบก็ได้"

ศิษย์ผู้รับผิดชอบการต้อนรับมองดูเม็ดยาในฝ่ามือของเจียงหนิงด้วยความระแวง

ยาลูกกลอนเม็ดนี้มีลักษณะเหมือนยาคืนวสันต์จริงๆ

เขาหยิบขึ้นมาหนึ่งเม็ดแล้วลองสูดดม ทันใดนั้นดวงตาก็ลุกวาว

ยาคืนวสันต์เม็ดนี้ไม่ใช่แค่ 'ใช้ได้' แต่คุณภาพเหนือกว่ายาคืนวสันต์ทั่วไปเสียอีก!

ศิษย์ที่มาทำงานที่นี่ย่อมได้รับการฝึกฝนขั้นพื้นฐานมาแล้ว สำหรับยาเม็ดระดับนี้ เพียงแค่ดมกลิ่นพวกเขาก็สามารถตัดสินคุณภาพได้ทันที

ศิษย์ผู้นั้นรีบเปิดขวดอื่นๆ ขึ้นมาสุ่มดมอีกสองสามขวด

แม้คุณภาพจะมีคละกันไปบ้าง ดีบ้างแย่บ้าง แต่โดยรวมถือว่าผ่านเกณฑ์ทั้งหมด

ยาคืนวสันต์ในหอภารกิจล้วนกลั่นโดยศิษย์จากยอดเขาโอสถ ดังนั้นจึงไม่ได้มีคุณภาพสูงส่งเป็นพิเศษอยู่แล้ว

เขารีบประสานมือคารวะ

"ผู้อาวุโส โปรดอภัยให้ข้าด้วย ศิษย์มีตาหามีแววไม่"

"ทางเรารับซื้อคืนยาคืนวสันต์ในราคา 2 หินปราณระดับต่ำต่อ 3 เม็ด สำหรับยา 950 เม็ดของท่าน คิดเป็นมูลค่ารวม 635 หินปราณระดับต่ำ เดี๋ยวข้าจะไปเบิกมาให้ขอรับ"

เจียงหนิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

ต้นทุนสมุนไพรแค่ 300 หินปราณ แต่ขายยาได้คืนมาตั้ง 600 กว่าหินปราณ

นี่ขนาดยังไม่นับว่าเขาซื้อวัตถุดิบมาในราคาแพงกว่าปกติ และจำนวนยาก็หายไป 50 เม็ดด้วย

นักปรุงยานี่ทำเงินดีจริงๆ!

"ไม่ต้องจ่ายเป็นหินปราณ ข้าขอแลกซื้อสมุนไพรเพิ่ม"

หลังจากเจียงหนิงร่ายรายชื่อสมุนไพรที่จำเป็นสำหรับการกลั่นยาขัดกาย ยาโลหิตแข็งตัว และยาอื่นๆ สำหรับการขัดเกลาร่างกายของเด็กสาว เขาก็ยืดอกเดินออกจากหอภารกิจไปอย่างสง่าผ่าเผย

ทันทีที่เขาเดินคล้อยหลังไป กลุ่มลูกศิษย์ก็กรูกันเข้ามามุงทันที

"ศิษย์น้อง เมื่อครู่ผู้อาวุโสหกมาซื้อสมุนไพรงั้นหรือ?"

"แล้วขวดโหลพวกนั้นคืออะไร?"

"หรือว่าผู้อาวุโสหกปรุงยาพลาดจนต้องเอามาขายทิ้ง?"

เมื่อเห็นกลุ่มคนที่กำลังซุบซิบด้วยความสะใจ ศิษย์ผู้รับผิดชอบจึงยิ้มออกมา

"พวกเจ้าเข้าใจผิดแล้ว พวกเราทุกคนประเมินเขาผิดไป ผู้อาวุโสหกคืออัจฉริยะด้านการปรุงยา เพียงวันเดียวเขาก็สามารถกลั่นยาคืนวสันต์คุณภาพเยี่ยมออกมาได้"

"เมื่อสักครู่นี้ ผู้อาวุโสหกเพิ่งซื้อสมุนไพรระดับลึกล้ำขั้นต้นที่ช่วยในการขัดเกลาร่างกายไปอีกจำนวนมาก คาดว่าคงจะนำไปกลั่นยาขัดกาย"

ทุกคนต่างตกตะลึง

พรสวรรค์ด้านการปรุงยาของผู้อาวุโสหก... ช่างน่าหวาดหวั่นนัก!

...

ณ ยอดเขาโอสถ

บนโต๊ะหินในสภาผู้อาวุโส

หลินเยว่ ผู้อาวุโสแห่งยอดเขาโอสถ และจ้าวเฟิง ผู้อาวุโสแห่งยอดเขาภารกิจ ต่างสบตากัน พลางจ้องมองยาคืนวสันต์ที่เจียงหนิงกลั่นซึ่งวางอยู่บนโต๊ะ

หลินเยว่เอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก

"ยาคืนวสันต์พวกนี้คุณภาพใช้ได้ และเมื่อดูจากคุณภาพของแต่ละขวด ดูเหมือนจะเป็นกระบวนการพัฒนาจากความไม่คุ้นเคยไปสู่ความชำนาญ..."

เมื่อได้รับคำยืนยัน จ้าวเฟิงก็ถอนหายใจ "ข้าไม่นึกเลยว่าศิษย์น้องหกจะมีพรสวรรค์ด้านการปรุงยาเช่นนี้ ทำงานเพียงลำพัง แค่ภายในวันเดียวก็สามารถกลั่นยาคืนวสันต์คุณภาพระดับนี้ออกมาได้... หากเขามุ่งมั่นในวิถีโอสถเร็วกว่านี้..."

มาถึงตรงนี้ จ้าวเฟิงก็นึกขึ้นได้และหยุดพูดไป

แต่หลินเยว่รู้ดีว่าด้วยความเป็นอัจฉริยะที่เจียงหนิงแสดงออกมา หากเขาหันมาเอาดีด้านการปรุงยาตั้งแต่แรก ตำแหน่งผู้อาวุโสสี่แห่งยอดเขาโอสถคงตกเป็นของเจียงหนิงไปแล้ว

แล้วนางล่ะ หลินเยว่จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?

แต่นางคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้

ต่อให้เจียงหนิงจะเป็นอัจฉริยะด้านการปรุงยาจริง แต่เคล็ดวิชาควบคุมไฟ เคล็ดวิชากลั่นยา และเคล็ดวิชาบ่มเพาะยา ไม่ใช่สิ่งที่จะบรรลุได้ในชั่วข้ามคืน

เมื่อดูจากคุณภาพของยาเม็ดเหล่านี้ เจียงหนิงน่าจะฝึกฝนสามวิชานี้มาเป็นเวลานานแล้ว

"ผู้อาวุโสหกน่าจะเริ่มฝึกฝนเคล็ดวิชาควบคุมไฟ เคล็ดวิชากลั่นยา และเคล็ดวิชาบ่มเพาะยามานานแล้ว ข้าคิดหาคำอธิบายอื่นไม่ออกเลย"

จ้าวเฟิงขมวดคิ้ว คิดว่าหลินเยว่พยายามจะกลบเกลื่อนอะไรบางอย่าง

"แต่ข้าได้ยินมาว่าเมื่อไม่นานมานี้ ศิษย์น้องหกเพิ่งจะไปคัดลอกสามวิชานี้มาจากหอตำราเองนะ"

หลินเยว่แค่นเสียง "เขารักศักดิ์ศรีจะตายไป บางทีเขาอาจจะพยายามสร้างกระแสเพื่อเรียกความสนใจจากท่านเจ้าสำนักกระมัง?"

จ้าวเฟิงพลันเข้าใจทันที

จริงสิ เขาอาจจะมองข้ามประเด็นนี้ไป

คนอย่างเจียงหนิงย่อมทำเรื่องพรรค์นี้ได้อยู่แล้ว

จ้าวเฟิงประสานมือคารวะ

"ศิษย์พี่สี่ ในเมื่อเรื่องนี้กระจ่างแล้ว ศิษย์น้องขอตัวลา"

...

เป็นเวลาสามวันติดต่อกันที่เจียงหนิงมุ่งมั่นปรุงยาและสั่งสอนศิษย์อยู่บนยอดเขาที่หก โดยไม่สนใจเรื่องราวภายนอกอย่างสิ้นเชิง

ด้วยยาเม็ดที่ถูกใช้อย่างต่อเนื่อง ความก้าวหน้าในการขัดเกลาร่างกายของเสิ่นจินฮวนจึงรวดเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ

นี่ไม่ใช่เพียงเพราะการแช่น้ำสมุนไพร ยาเม็ด หรือความพยายามของเสิ่นจินฮวนเท่านั้น

แต่เป็นเพราะตลอดหนึ่งปีที่นางขึ้นเขามา เสิ่นจินฮวนได้ขบคิดเรื่องการขัดเกลาร่างกายด้วยตนเองมาตลอด แม้จะไร้ผู้ชี้แนะ แม้จะอยู่ในช่วงเวลาที่ยากลำบาก แต่นางก็ไม่เคยละทิ้งความเพียร

ก่อนหน้านี้ นางอาจจะดูเหมือนอยู่แค่ขั้นต้นของการขัดเกลาร่างกาย

แต่การที่อดทนฝึกฝนในขั้นต้นมาตลอดหนึ่งปี ทำให้พลังปราณและเลือดลมที่พลุ่งพล่านในกายของนางนั้นเหนือกว่าผู้อื่นไปไกลโข

มันคือการสั่งสมพลังเพื่อรอวันระเบิดออกมา

เจียงหนิงประเมินว่าภายในสิบวัน ระดับการขัดเกลาร่างกายของเสิ่นจินฮวนจะพุ่งทะยานสู่ขั้นปลาย

ในขณะที่ความก้าวหน้าของเสิ่นจินฮวนก้าวกระโดด เจียงหนิงผู้มี 'ระบบโกง' ก็ไม่ยอมน้อยหน้าเช่นกัน

ชื่อ: เจียงหนิง

อายุขัย: 37 ปี

ระดับพลัง: สร้างรากฐาน ขั้นปลาย (61/100%)

วิชาบำเพ็ญเพียร: เคล็ดวิชาคลื่นคราม (ระดับลึกล้ำ ขั้นต้น)

หลังจากความคืบหน้าของระดับสร้างรากฐานทะลุ 60% อายุขัยของเจียงหนิงก็เพิ่มขึ้นถึงสิบปีเต็ม!

นอกจากนี้ เคล็ดวิชาควบคุมไฟ (สมบูรณ์แบบ), เคล็ดวิชากลั่นยา (สมบูรณ์แบบ), เคล็ดวิชาบ่มเพาะยา (สมบูรณ์แบบ), ฝ่ามือคลื่นครามเก้าทบ (สมบูรณ์แบบ)

ทักษะพื้นฐานการปรุงยาเหล่านี้ถูกเขาฝึกฝนจนบรรลุถึงขั้น 'ไร้ที่ติ'

ตอนนี้ ต่อให้หลับตา เขาก็สามารถควบคุมไฟและกลั่นยาคืนวสันต์คุณภาพเยี่ยมออกมาได้อย่างสบายๆ

ศิษย์รักของเขา ในที่สุดก็ได้ลิ้มรส "อิสรภาพแห่งยาเม็ด" ด้วยความพยายามของเขา

สิ่งที่เขาไม่รู้คือ หลังจากผ่านไปสามวัน ข่าวลือที่ว่าผู้อาวุโสหกเป็นอัจฉริยะด้านการปรุงยาก็แพร่สะพัดไปทั่วสำนักปี้เซียว

ทุกคนต่างเล่าลือถึงพรสวรรค์ของเจียงหนิงจนเกินจริงไปไกลราวกับปาฏิหาริย์

พวกเขาอ้างว่าผู้อาวุโสหกใช้เวลาเพียงวันเดียว ก็ก้าวข้ามการเรียนรู้สิบปีของศิษย์ยอดเขาโอสถ!

ยิ่งไปกว่านั้น บางคนถึงกับพูดว่า หากเจียงหนิงเริ่มปรุงยาเร็วกว่านี้ ตำแหน่งผู้อาวุโสแห่งยอดเขาโอสถต้องตกเป็นของเขาแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ทุกคนต่างรู้สึกว่ายังไม่สายเกินไป

ผู้อาวุโสหกกลั่นยาคืนวสันต์คุณภาพสูงได้ในวันเดียว และด้วยอายุขัยที่เหลืออยู่ การจะก้าวข้ามผู้อาวุโสสี่ก็คงไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้!

ด้วยเหตุนี้ บรรยากาศบนยอดเขาโอสถจึงตึงเครียดถึงขีดสุด

ข่าวลือหนาหูขึ้นเรื่อยๆ จนแม้แต่หลินเยว่ที่ตอนแรกไม่ใส่ใจ ก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิด

นางรู้ดีว่าเจียงหนิงไม่อาจสั่นคลอนตำแหน่งผู้อาวุโสของนางได้ เพราะอายุขัยและระดับพลังของเขายังห่างไกล

แต่การที่เอานางผู้ซึ่งเดินบนวิถีโอสถมาหลายร้อยปี ไปเปรียบเทียบกับคนที่เพิ่งหัดปรุงยาได้แค่วันเดียว หลินเยว่รู้สึกเหมือนโดนดูถูก

นางไม่สามารถลงมือทำอะไรได้ มิฉะนั้นจะถูกมองว่า "ร้อนตัว"

เมื่อมีไฟโทสะแต่ไม่อาจระบายออกได้ มันจึงไปลงที่เหล่าลูกศิษย์และผู้ติดตามในยอดเขาโอสถแทน

คนภายนอกบอกว่าหนึ่งวันของเจียงหนิงมีค่าเท่ากับหนึ่งปีของศิษย์ยอดเขาโอสถงั้นรึ?

งั้นพวกเจ้าก็จงฝึกให้หนัก! ฝึกมันทุกวัน!

หลินเยว่ส่งคนไปกว้านซื้อยาคืนวสันต์ชุดนั้นของเจียงหนิงกลับมา คัดเลือกเม็ดที่มีคุณภาพสูงสุด แล้วแจกจ่ายให้กับเหล่าลูกศิษย์

พวกเขาต้องกลั่นยาคืนวสันต์ให้ได้คุณภาพเหนือกว่านี้ ถึงจะได้รับอนุญาตให้ไปกลั่นยาชนิดอื่น

ไม่เว้นแม้แต่ผู้ติดตาม

ไหนบอกว่ายาคืนวสันต์ของยอดเขาที่หกคุณภาพดีกว่าของยอดเขาโอสถ?

งั้นพวกเจ้าเหล่าผู้ติดตามก็จงไปกลั่นยาคืนวสันต์ซะ

ผู้ติดตามย่อมมีเคล็ดวิชาการปรุงยาที่ก้าวหน้ากว่า ดังนั้นยาคืนวสันต์ที่พวกเขากลั่นออกมาจะต้องดีกว่าของเจียงหนิงอย่างแน่นอน

ยอดเขาโอสถทั้งยอด ตั้งแต่เบื้องบนลงมาถึงเบื้องล่าง ตกอยู่ในสภาวะปั่นป่วนวุ่นวายราวกับกำลังตะลุยด่านนรก ทุกคนต่างอยู่ในอาการขวัญผวา

ด้วยเหตุนี้ ทุกครั้งที่ลงมือปรุงยา คนทั้งยอดเขาต่างพร่ำบ่นในใจเป็นเสียงเดียวกันว่า:

ผู้อาวุโสหก ท่านทำพวกเราลำบากกันถ้วนหน้าแล้ว!