บทที่ 5 - เชื้อเพลิง

บทที่ 5 - เชื้อเพลิง

ฮั่นเยว่อดไม่ได้ที่จะนึกถึงลิงยักษ์และช้างเผือกมหึมาที่เขาเคยเห็นระหว่างทาง!

สองตัวนั้นน่าจะเป็นระดับหัวกะทิของปีศาจระดับสองอย่างแน่นอน

ต้องผ่านเกณฑ์ของเทศกาลปีใหม่ในชุมนุมแบ่งเนื้อได้อย่างไม่ต้องสงสัย

ฮั่นเยว่จินตนาการภาพในหัว สัตว์ประหลาดตัวใหญ่เท่าภูเขาถูกโยนลงกลางจัตุรัส จากนั้นถูกหั่นเป็นชิ้นๆ แจกจ่ายให้คนนับหมื่นนับแสนได้กิน

ภาพนั้นคงจะน่าตื่นตาตื่นใจไม่น้อย!

แต่ทว่า ตอนนี้ฮั่นเยว่ยังนึกไม่ออกเลยว่าจะสังหารปีศาจระดับสองที่ตัวใหญ่ขนาดนั้นได้อย่างไร

พลังเวทของเขามีไม่เพียงพออย่างยิ่ง แม้ [หนึ่งดาบไร้คะนึง] จะทรงพลัง แต่ก็คงทำอะไรสองปีศาจยักษ์นั้นไม่ได้

แรงกดดันมหาศาลและพลังชีวิตที่เปี่ยมล้นขนาดนั้น ไม่ใช่สิ่งที่อาศัยจำนวนคนจะฆ่าได้ง่ายๆ จำเป็นต้องมียอดฝีมือฝ่ายมนุษย์ที่มีพลังทัดเทียมกันเท่านั้น

โชคดีที่ฟางอีช่วยยืนยันให้แล้วว่า ครั้งล่าสุดที่สำนักหมายเลขเก้า เขตฟ้า เป็นผู้นำการล่าปีศาจระดับสอง คือเมื่อหกสิบปีก่อน สมัยรุ่นปู่ของเธอ

กว่าจะถึงคราวเป็นผู้นำการล่าครั้งต่อไปก็อีกสามสิบกว่าปี ยังไม่ถึงเวลาเร่งด่วนที่สุด

ฮั่นเยว่นอนแผ่บนเตียง หยิบ “ตำรารวมหมื่นวิชา” ออกมาตรวจสอบข้อมูลของตนเอง

[ผู้ครอบครอง: ฮั่นเยว่]

[ระดับพลัง: ขอบเขตลุกาย ขั้นที่ 1]

[เคล็ดวิชา: ไม่มี]

[คีย์เวิร์ด: ไม่มี]

[การสุ่มเทพวิชา: เงื่อนไขไม่ครบถ้วน]

หน้าที่หนึ่ง: [เทพวิชา: หยกแห่งความว่างเปล่า · แสงทองท่องพสุธา]

[ระดับ: ตำนาน · สีทอง]

[ความชำนาญ: ขั้นต้น (7%)]

[คีย์เวิร์ด: การเคลื่อนย้าย]

หน้าที่สอง: [เทพวิชา: จอมทัพอัสนี · หนึ่งดาบไร้คะนึง]

[ระดับ: มหากาพย์ · สีม่วง]

[ความชำนาญ: ขั้นต้น (13%)]

[คีย์เวิร์ด: การตัด]

การใช้เทพวิชาอย่างต่อเนื่อง จะช่วยเพิ่มความชำนาญ ทำให้เทพวิชาทรงพลังยิ่งขึ้น!

ในบรรดาเทพวิชาทั้งสอง [วิชาแสงทองท่องพสุธา] ที่มีระดับสูงกว่าอย่างเห็นได้ชัด กลับพัฒนายากกว่า

ไม่ว่าจะเป็นจำนวนครั้งที่ใช้หรือพลังงานที่ทุ่มลงไป [วิชาแสงทองท่องพสุธา] นำโด่ง [หนึ่งดาบไร้คะนึง] ไปไกลโข แต่ค่าความชำนาญกลับตามหลังอยู่มาก

ฮั่นเยว่จมดิ่งสู่ห้วงทะเลแห่งจิต ยันต์เทพวิชาทั้งสองลอยเด่นอยู่ตรงกลาง ส่องแสงตอบรับซึ่งกันและกัน

แสงที่ยันต์เปล่งออกมา คือพลังเทพวิชาที่แฝงอยู่ภายใน

[หนึ่งดาบไร้คะนึง] ส่องแสงสีม่วง แม้จะหม่นลงกว่าตอนที่เพิ่งได้มาใหม่ๆ มาก แต่พลังเทพวิชาก็ยังเหลืออยู่ราวสองส่วน

การต่อสู้ที่จวนเจ้าเมือง ผลาญพลังของ [หนึ่งดาบไร้คะนึง] ไปถึงแปดส่วน ในระยะเวลาสั้นๆ นี้ ฮั่นเยว่คงยากที่จะระเบิดพลังรุนแรงระดับนั้นได้อีก

ส่วนยันต์ [วิชาแสงทองท่องพสุธา] แสงสีทองริบหรี่จนเกือบดับ เหลือพลังเทพวิชาไม่ถึงหนึ่งส่วนด้วยซ้ำ

ตอนหนีตายจากอาณาจักรปีศาจ ฮั่นเยว่ใช้เทพวิชาถี่เกินไป ทำให้พลังงานถูกดึงไปใช้ล่วงหน้าอย่างมหาศาล

เทพวิชาทั้งสองต้องการการเติมพลังอย่างเร่งด่วน โดยเฉพาะ [วิชาแสงทองท่องพสุธา]

แต่เนื่องจากพลังฝีมือที่ยังอ่อนด้อย และไร้เคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียร ฮั่นเยว่จึงทำได้เพียงอาศัยร่างกายฟื้นฟูพลังเทพวิชาได้เพียงน้อยนิดในแต่ละวัน

โชคดีที่หลังจากมาถึงชุมนุมแบ่งเนื้อ สภาพแวดล้อมโดยรอบปลอดภัยมาก

ฮั่นเยว่สามารถทำตัวสงบเสงี่ยม ลดโอกาสการใช้เทพวิชาลงชั่วคราว

เขายังมีข้อมูลอีกมากที่ต้องค้นหาและเรียนรู้

ฮั่นเยว่พักผ่อนยาวจนถึงเวลาอาหารเย็น หลังจากพักเต็มอิ่ม เขาก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ความเหนื่อยล้าทางกายและความกดดันทางอารมณ์ผ่อนคลายลงมาก

เขาลุกเดินออกจากห้อง กลับไปตามทางเดิมจนถึงโรงอาหาร

ภายในโรงอาหารผู้คนนั่งกันเต็มแล้ว หัวใจวัวและตับวัวขนาดยักษ์สองก้อนวางอยู่ตรงกลาง

หัวใจและตับวัวสดใหม่มาก กล้ามเนื้อบนนั้นยังเต้นตุบๆ เป็นจังหวะ ราวกับยังมีชีวิต

เมื่อฟางอีเห็นฮั่นเยว่เดินเข้ามา ก็ลุกขึ้นยืนแนะนำเขาให้ทุกคนรู้จักทันที:

“นี่คือช่างแล่เนื้อคนใหม่ของสำนักหมายเลขเก้า เขตฟ้าของเรา แซ่ฮั่น ชื่อเยว่ ต่อไปนี้เขาคือคนกันเองของสำนักเราแล้ว!”

“ข้ากับเหล่าหยางและคนอื่นๆ ปรึกษากันแล้ว ฮั่นเยว่จะเป็นหัวหน้าช่างแล่เนื้อของเรา เป็น ‘ฮั่นหนึ่งดาบ’ คนใหม่!”

ด้วยวัยที่ยังหนุ่มแน่นและฝีมือการแล่เนื้อขั้นเทพ ฮั่นเยว่เอาชนะใจทุกคนในสำนักหมายเลขเก้าได้สำเร็จ

“ฮั่นเยว่เพิ่งมาถึงชุมนุมแบ่งเนื้อ ยังมีอีกหลายเรื่องที่ไม่รู้ ใครช่วยได้ก็ต้องช่วยนะ!”

“วันนี้ต้องขอบคุณฮั่นเยว่ ไม่งั้นงานแบ่งเนื้อคงเกิดปัญหาใหญ่! ดีที่เราผ่านด่านนี้มาได้”

“มีช่างแล่เนื้อคนใหม่แล้ว ครั้งหน้าเราจะไม่มีปัญหาแน่นอน!”

“เพื่อฉลองให้กับ ‘ฮั่นหนึ่งดาบ’ ของเรา พวกเราเริ่มงานเลี้ยงได้!”

ฟางอีอารมณ์ดีสุดขีด สั่งเริ่มงานเลี้ยงทันที

ฮั่นเยว่กับช่างแล่เนื้ออีกสามคนก้าวออกไป หยิบอาวุธของตนออกมา เริ่มแล่หัวใจและตับวัวตรงหน้าทีละชิ้นๆ

ไม่นานนัก หัวใจและตับวัวก็ถูกชำแหละจนเสร็จสิ้น

กองภูเขาเนื้อสองกองปรากฏแก่สายตา

ทุกคนไม่รอช้า ต่างถือจานเข้าไปตักเนื้อ แล้วเริ่มสวาปามอย่างเอร็ดอร่อย

ฮั่นเยว่ก็ทำตามน้ำ เห็นทุกคนกินเนื้อวัวดิบๆ เขาก็กลืนเนื้อชิ้นนั้นลงท้องไปบ้าง

เนื้อวัวที่ผ่านการแล่โดยช่างแล่เนื้อ พลังแฝงถูกกดข่มไว้ ทำให้เนื้อนุ่มละมุนลิ้น

ซาชิมิเนื้อวัวนี้ไม่มีกลิ่นคาวเลือดแม้แต่น้อย กลับหอมหวานชุ่มคอ รสชาติอบอวลอยู่ในปาก!

ไม่ต้องปรุงแต่งใดๆ เพียงรสชาติแท้ๆ ของเนื้อ ก็เป็นอาหารรสเลิศแล้ว

วัตถุดิบสดใหม่ ไม่ต้องผ่านการปรุงด้วยไฟ!

ฮั่นเยว่กินอย่างมีความสุข นี่คือของอร่อยที่สุดที่เขาได้กินนับตั้งแต่ข้ามมิติมา เขากินอย่างมูมมาม

เมื่อเนื้อวัวถูกส่งลงท้อง สารอาหารมหาศาลก็ถูกฮั่นเยว่ดูดซึม

เขารู้สึกอบอุ่นไปทั้งร่าง สบายตัวอย่างบอกไม่ถูก

การเสริมสร้างร่างกายต้องอาศัยการบำรุงจากอาหารเป็นหลัก

ฮั่นเยว่อาศัยการเสริมแกร่งร่างกายจาก [หนึ่งดาบไร้คะนึง] ฝืนเลื่อนขั้นสู่ขอบเขตลุกาย

แม้ผลลัพธ์จะดีเกินคาด แต่ก็เป็นการดึงพลังชีวิตมาใช้ล่วงหน้าโดยไม่รู้ตัว

หากไม่ได้รับการเติมเต็มทันเวลา ปล่อยไว้นานเข้า ย่อมทำลายรากฐานและบั่นทอนศักยภาพของฮั่นเยว่แน่นอน

โชคดีที่ได้รับสารอาหารชั้นยอดชุดใหญ่ ร่างกายที่พร่องไปของฮั่นเยว่จึงได้รับการเติมเต็มในทันที

ไปๆ มาๆ ทำให้เลือดลมของฮั่นเยว่พุ่งพล่าน ร่างกายแข็งแกร่งยิ่งขึ้น!

ในเนื้อวัวมีพลังสายเลือดของวัวปีศาจเหล็กไหล สัตว์อสูรระดับหนึ่งแฝงอยู่

เมื่อพลังส่วนนี้เข้าสู่ร่างกายฮั่นเยว่ ก็ถูกเขาชักนำพลังสายฟ้ามาทำลายทันที เปลี่ยนให้เป็นเชื้อเพลิงในการเสริมแกร่งร่างกาย

ฮั่นเยว่สวาปามเนื้อวัวคำโต เดินวนไปมาระหว่างที่นั่งกับภูเขาเนื้อทั้งสองกอง

เขารู้สึกว่ายิ่งกินยิ่งจุ ระบบย่อยอาหารทำงานได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ทุกคนก็เหมือนฮั่นเยว่ ต่างรีบฉวยโอกาสกินเนื้อวัวอย่างบ้าคลั่ง

ชั่วขณะหนึ่ง ในโรงอาหารไม่มีเสียงพูดคุย ได้ยินเพียงเสียงฉีกเนื้อและเคี้ยวตุ้ยๆ

เวลาผ่านไป ด้วยความพยายามของทุกคน ภูเขาเนื้อทั้งสองกองก็เริ่มยุบลงอย่างเห็นได้ชัด

ค่อยๆ มีคนเดินไปตักเนื้อน้อยลง

ส่วนใหญ่อิ่มกันแล้ว เหลือเนื้อในจานตัวเองไว้บางส่วน เริ่มกินช้าลง เคี้ยวเอื้องอย่างละเมียดละไม

มีเพียงฮั่นเยว่และฟางอีที่ยังคงกินไม่หยุดหย่อน

ทั้งสองราวกับกำลังแข่งกินจุ ต่างคนต่างเฝ้าภูเขาเนื้อคนละกอง กินไม่หยุดปาก

ฮั่นเยว่รู้สึกราวกับไฟแห่งชีวิตกำลังลุกโชน เผาผลาญสิ่งสกปรกและของเสียในร่างกาย เหลือไว้เพียงแก่นแท้

และสิ่งที่เรียกว่าปีศาจ ย่อมจะกลายเป็นเชื้อเพลิงบนเส้นทางสู่ความยิ่งใหญ่ของเขา ช่วยให้เขาก้าวขึ้นสู่บัลลังก์แห่งเทพวิชาทีละก้าว!

[จบแล้ว]