145 - สำนักเทียนเหอ [Produce 108]

145 - สำนักเทียนเหอ [Produce 108]

หลี่ต้านผลัดเปลี่ยนมาสวมอาภรณ์ของสำนักเทียนเหอ พร้อมกับปล่อยร่างแยกออกมา ใช้ทัศนวิสัยของทั้งสองร่างช่วยกันระดมค้นหาภายในป่าดาราอันกว้างใหญ่แห่งนี้

"นี่... แม่นางผู้เลอโฉม ไม่ทราบว่าพอจะเห็นเจ้าอ้วนน้อยที่ชื่อหลินโหยวโหย่วบ้างหรือไม่?"

หลี่ต้านออกตามหาอยู่นาน ระหว่างทางได้พบกับศิษย์คนอื่นๆ ของสำนักเทียนเหออยู่บ้าง ทว่าทุกคนต่างก็เพียงเค่นเสียงฮึในลำคอ และไม่ตอบคำถามเขาเลยแม้แต่น้อย

เหตุที่หลี่ต้านจู่ๆ ก็โผล่พรวดออกไปทักทายแม่นางผู้นี้ เพราะนางดูท่าทางลับๆ ล่อๆ มองปราดเดียวก็รู้ว่าต้องไม่ได้ทำเรื่องดีงามอะไรอยู่แน่

เมื่อถูกหลี่ต้านร้องทักเข้าอย่างกะทันหันถังหงหลิงก็ตกใจสุดตัว รีบผุดลุกขึ้นจากพื้นดินทันที

หลี่ต้านเพิ่งสังเกตเห็นว่า สตรีเบื้องหน้ามีรูปโฉมงดงาม ร่างกายระหง เส้นผมดำขลับประหนึ่งน้ำตก สวมชุดรัดรูปสีแดงเพลิงขับเน้นความทะมัดทะแมง

ทว่าในมือของนางพลันปรากฏทวนสี่เทวราชที่มีความสูงเท่าตัวคนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

หลี่ต้านถึงกับตาเป็นประกาย แม่นางผู้นี้ช่างดูสง่าผ่าเผยและเผ็ดร้อนยิ่งนัก

แต่ว่านางกลับไม่ได้สวมเครื่องแบบของสำนักเทียนเหอ หรือว่านางจะเป็นผู้บุกรุกจากภายนอกเหมือนกับเขา?

ในยามนี้ ถังหงหลิงที่ถูกขัดจังหวะพลันขมวดคิ้วด้วยความขุ่นเคือง

นางกระแทกโคนทวนสี่เทวราชลงบนพื้นอย่างแรงจนฝุ่นตลบอบอวล

ดูจากท่วงท่าแล้ว แม้จะเป็นสตรีเพศ ทว่ากลับดูแข็งแกร่งประหนึ่งตุ๊กตาบาร์บี้จอมพลังเสียมากกว่า

และในพงหญ้าที่ห่างออกไปนั้น กระต่ายสีชมพูหูสีน้ำเงินไพลินตัวหนึ่ง ก็ได้อันตรธานหายวับไปในพุ่มไม้ทันทีที่สิ้นเสียงร้องของหลี่ต้าน

เมื่อเผชิญกับโทสะของถังหงหลิง หลี่ต้านก็รู้สึกใจคอไม่ดีอย่างบอกไม่ถูก เขามีความรู้สึกประหลาดราวกับว่ากำลังจะถูกอีกฝ่ายลงมือจู่โจมด้วยกระบวนท่าไม้ตายในอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้า

และที่สำคัญยิ่งกว่านั้น เขาได้สัมผัสถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมาจากสตรีผู้นี้

ความรู้สึกนี้ช่างคล้ายคลึงกับยามที่ศิษย์พี่รองทะลวงระดับในวันนั้นยิ่งนัก

นางผู้นี้... เป็นยอดฝีมือระดับเปลี่ยนทารก (เปลี่ยนทารก)

ประมาทไปเสียแล้ว!

ตลอดทางที่ผ่านมา เขาพบเจอแต่พวกปลายแถวระดับหลอมปราณจนหลงนึกไปว่าระดับชุมนุมวิญญาณขั้นปลายของตนเองนั้นช่างโดดเด่นเหนือใครในหมู่พวกนี้

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงกล้าเดินทอดน่องอย่างไม่ทรงเกรงกลัวอะไร

แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะมาพบเข้ากับยอดฝีมือระดับเปลี่ยนทารกเข้าให้

ตามเบาะแสที่ได้มา การฝึกภาคสนามของพวกหน้าใหม่ระดับหลอมปราณกลุ่มนี้ ควรจะมีเพียงผู้อาวุโสปีสามสองคนคอยคุ้มกันตามมารยาทไม่ใช่หรือ?

ซึ่งเขาก็ได้ยินว่าชื่อหวังเอี๋ยนกับกู่ฮวาที่เป็นบุรุษทั้งคู่ แล้วเหตุใดจึงมีสตรีโผล่มาอีกคน?

ต้องเป็นผู้ลักลอบเข้ามาเหมือนเขาแน่ๆ

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ คงถามไถ่อะไรไม่ได้ความ ข้าขอเผ่นไปหาเจ้าอ้วนก่อนจะดีกว่า

"เอ่อ... พี่สาวคนสวยที่เผ็ดร้อนดั่งพริกขี้หนู ข้าเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระด่วนไม่ต้องกวนใจท่านแล้ว เชิญท่านตามสบายเถิด ข้าลาล่ะ!"

กล่าวจบ หลี่ต้านก็หันหลังเตรียมโกยแน่บ

ทว่าถังหงหลิงที่กำลังเดือดดาลถึงขีดสุด มีหรือจะยอมให้เขาจากไปง่ายๆ

นางถูกว่าจ้างจากหลินโหยวโหย่วด้วยผลึกวิญญาณสองแสนจิน เพื่อให้มาทำหน้าที่อารักขาอย่างลับๆ ในการฝึกภาคสนามครานี้

อันที่จริง นี่คือการทำธุรกิจสีเทาที่เป็นความลับในหมู่ศิษย์ด้วยกันเอง

นางเห็นศิษย์ปีสามอีกนับสิบคนลักลอบเข้ามาเพื่อช่วยรุ่นน้องคดโกงเช่นเดียวกัน

เพื่อป้องกันไม่ก่อนที่ทางสถาบันจะล่วงรู้ นางจึงลอบเข้ามาภายหลัง ทว่ากลับหาตัวนายจ้างอย่างเจ้าอ้วนหลินไม่พบ

ตามหาอยู่หลายวัน จนได้ยินข่าวว่าเขาวาสนาดีนัก เป็นคนแรกที่พบป้ายคำสั่ง

การวางป้ายคำสั่งแต่ละครั้งมักจะอยู่ในที่ที่ยากลำบาก เช่น ก้นบึ้งของวังน้ำวน ยอดเขาศิลา หรือถ้ำสัตว์อสูร การที่เจ้าอ้วนนั่นหาเจอได้ง่ายๆ เช่นนี้ แม้แต่นางยังต้องประหลาดใจ

เจ้าอ้วนที่ยามปกติมองดูอุ้ยอ้าย กลับมีโชคลาภมหาศาลปานนี้

นางจึงออกติดตามร่องรอยที่เจ้าอ้วนทิ้งไว้ ทว่ากลับมาพบเข้ากับกระต่ายนิลกาฬที่หาได้ยากยิ่ง

กระต่ายชนิดนี้มีความเร็วสูงมาก และเป็นตัวช่วยชั้นยอดในการรับรู้ถึงสิ่งล้ำค่าในใต้หล้า เล่ากันว่าหากมันได้กลิ่นสมุนไพรวิญญาณที่มีอายุต่างกัน สีขนของมันจะเปลี่ยนไปตามกลิ่นนั้นอย่างไม่อาจควบคุมได้

และเนื่องจากกระต่ายนั้นช่างน่ารัก นางเองก็เป็นสตรี ย่อมอยากจะได้มาครอบครองสักตัว

นางค่อยๆ คืบคลานเข้าหาอย่างเงียบเชียบ ใช้เวลาถึงสองชั่วยามเพื่อขยับเข้าไปได้เพียงครึ่งวา

ด้วยความมุ่งมั่นจดจ่อจนเกินไป จึงไม่ได้สังเกตว่ามีคนเดินเข้ามาใกล้

สุดท้าย... ก็เป็นเพราะเสียงตะโกนของหลี่ต้านที่ทำให้นางพลาดท่า เสียกระต่ายไปต่อหน้าต่อตา

นางจะไม่โกรธได้อย่างไร นางจะไม่แค้นได้อย่างไร!

หากนางได้กระต่ายนิลกาฬตัวนี้มา อย่างน้อยในงานเทศกาลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสถาบันยามนี้อย่าง [Produce 108] (5555 รายการประกวด Idol ของเกาหลี) ตำแหน่งของนางต้องพุ่งขึ้นไปอีกไม่ต่ำกว่าสิบอันดับแน่นอนด้วยการสนับสนุนของมัน

ทว่าทุกอย่าง... พังทลายไปหมดแล้ว

เมื่อมองดูเครื่องแบบสำนักเทียนเหอที่หลี่ต้านสวมใส่อยู่ ถังหงหลิงก็บีบด้ามทวนสี่เทวราชในมือจนแน่น

สิ้นเสียงกลไกที่ดังคลิก หัวทวนสี่เทวราชสีแดงพลันพลิกกลับ ด้ามทวนเลื่อนยาวออกมา กลายเป็นทวนยาวที่ดูดุดันยิ่งขึ้น

"เจ้าเองก็คิดจะมาหาตัวนายจ้างของข้าสินะ?"

ตึง!

กลิ่นอายอันน่าเกรงขามของระดับเปลี่ยนทารกพลุ่งพล่านออกมาจากร่างกายของนาง

นางกระชับทวนในมือมั่นพร้อมคำรามเสียงกึกก้อง ฝ่าเท้ากระทืบลงบนพื้นอย่างแรง ทวนยาวในมือหมุนควงพุ่งเข้าหาหลี่ต้านอย่างรวดเร็ว เกิดเป็นเงาทวนสีขาวโพลนประหนึ่งดอกไม้โปรยปราย

อากาศโดยรอบถูกฉีกกระชากจนเกิดเสียงหวีดหวิวแสบแก้วหู

หลี่ต้านร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ รีบใช้วิชา[ท่องลม]ทะยานกายหลบหนี เพียงพริบตาก็ไปไกลกว่าหลายสิบวา

ตู้ม!

การโจมตีอันทรงพลังของระดับเปลี่ยนทารก ทำให้ผืนดินโดยรอบสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น

ในจังหวะที่หลุมขนาดยักษ์ปรากฏขึ้น แรงอัดอากาศอันมหาศาลก็แผ่ซ่านกวาดล้างผืนป่าโดยรอบไปในทันที

ในขณะเดียวกัน หวังเอี๋ยนและกู่ฮวาที่กำลังนั่งเบื่อหน่ายอยู่ ก็พลันผุดลุกขึ้นพร้อมกัน

"กลิ่นอายนี้... ระดับเปลี่ยนทารกอย่างนั้นหรือ? เป็นไปไม่ได้ ป่าดาราแห่งนี้มีเพียงราชันอสูรระดับเปลี่ยนทารกขั้นปลายเพียงตัวเดียว และมันก็มีสัญญากับทางสถาบันว่าจะไม่ออกมาวุ่นวายโดยง่าย อีกทั้งมันมาจากท้องทะเลลึกอันไกลโพ้น สื่อสารมิตรงกัน จึงมักไม่ค่อยข้องเกี่ยวกับมนุษย์ และไม่ถูกยั่วโมโหได้ง่ายๆ ปกติอย่างมากก็แค่พวกสัตว์อสูรระดับชุมนุมวิญญาณเท่านั้นที่จะออกเพ่นพ่านได้!"

หวังเอี๋ยนคว้าทวนยาวในมือแล้วทะยานกายขึ้นฟ้ากล่าว

กู่ฮวาโบกพัดในมือเบาๆ "ก็ไม่แน่เสมอไป ดูจากตำแหน่งนั่น ดูเหมือนจะเป็นเพียงชายขอบของป่าดาราเท่านั้น ราชันอสูรนั่นอาศัยอยู่ใจกลางป่ามานานหลายปี ไม่เคยเห็นมันออกมาเลยสักครั้ง ข้าคิดว่า... น่าจะเป็น 'พวกนั้น' มากกว่า"

"พวกนั้นหรือ? เจ้าหมายถึงพวกที่แอบเข้ามาช่วยรุ่นน้องคดโกงน่ะหรือ?" เมื่อหวังเอี๋ยนได้ยินดังนั้น ก็เค่นเสียงหัวเราะเยาะหยัน

"พวกเห็นแก่เงินพรรค์นั้น ช่างน่าชิงชังยิ่งนัก!"

กู่ฮวาหัวเราะร่า "หาไม่ได้ หาไม่ได้ ทรัพย์สินเงินทอง สำหรับนักศึกษาใหม่แล้วก็นับเป็นทรัพยากรอย่างหนึ่ง เป้าหมายของการฝึกภาคสนามครานี้ ก็คือการทดสอบคุณค่าในทุกด้านของพวกเขา ไม่ใช่หรือ? ท้ายที่สุดแล้ว ผู้ที่รอดชีวิตไปถึงจุดหมายได้เท่านั้นที่จะได้รับการยกย่อง ส่วนจะได้มาอย่างไรนั้นไม่มีใครใส่ใจหรอก กระบวนการไม่สำคัญ ผลลัพธ์ต่างหากคือความถูกต้องสูงสุด"

"เจ้าก็หาข้ออ้างให้พวกนั้นไปเถอะ นักศึกษาใหม่ข้าพอจะเข้าใจว่ายังไม่รู้ประสีประสาพอให้อภัยได้ แต่คนพวกนั้นเล่า แต่ละคนก็ไม่ได้ขัดสนเงินทองอะไร การทำเรื่องคดโกงเช่นนี้มันมีประโยชน์อะไรกัน!" หวังเอี๋ยนนั่งลงที่เดิมพลางสบถด่า

กู่ฮวานั่งลงข้างๆ "เจ้าพูดผิดอีกแล้ว ข้ารู้ว่าในสายตาเจ้ามีเพียงความเที่ยงธรรมและความยุติธรรมอันสง่างาม ทว่าในโลกนี้ความยุติธรรมมันมีอยู่ที่ใดกันเล่า? อีกอย่าง คนพวกนั้นเองก็ต้องการเลื่อนลำดับขึ้นไปเหมือนกัน ยามนี้งาน Produce 108 กำลังโด่งดังนัก พวกเขาไม่เพียงแต่จะได้เงิน แต่ยังจะได้คะแนนโหวตจากคนพวกนั้นด้วย มีแต่ได้กับได้"

"เจ้าคิดว่าทุกคนจะเป็นเหมือนเจ้าได้? เพียงแค่มีใบหน้าอันหล่อเหลา ฐานะบุตรเจ้าวัง และทวนยาวเพียงหนึ่งเล่ม ก็สามารถครองตำแหน่งอันดับที่สิบไว้ได้น่ะ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น มุมปากของหวังเอี๋ยนก็ยกขึ้นอย่างเสียไม่ได้ "นั่นคือการยอมรับจากมหาชน ข้าจะทำอย่างไรได้เล่า"

"หึ ได้ใจไปเถอะ ระวังจะถูกคนอื่นแซงหน้าจนเสียโอกาสเข้าสู่ 'สถานที่แห่งนั้น' ไปเสียล่ะ!" กู่ฮวาหัวเราะร่าพลางสะบัดพัดจีบในมือ

เขาสังเกตเห็นบางอย่างจึงขมวดคิ้ว "ดูเหมือนจะมีเรื่องแปลกๆ นะ ครานี้ฝังป้ายคำสั่งไว้เกือบแปดร้อยใบ มีศิษย์เข้าไปนับพันคน ทว่าจนถึงยามนี้ กลับมีการเปิดใช้งานป้ายไปเพียงหกสิบกว่าใบเท่านั้น ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างผิดปกติเสียแล้ว"

หวังเอี๋ยนเองก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง "นั่นน่ะสิ ต่อให้จะแอบซ่อนไว้ไม่ยอมเปิดใช้งาน ก็ไม่น่าจะน้อยเพียงนี้"

"พวกเราเข้าไปดูหน่อยเถิด!"

"ข้าก็คิดเช่นนั้น!"

เมื่อเห็นพ้องต้องกัน ทั้งสองก็ทะยานกายขึ้น กลายเป็นลำแสงสีทองและสีน้ำเงิน พุ่งทะยานมุ่งหน้าสู่ส่วนลึกของป่าดาราทันที...

…………………