บทที่ 102 - ระลอกแรก (ฟรี)

บทที่ 102 - ระลอกแรก

ทว่ารูปแบบการปรากฏตัวของศัตรูนั้นเหนือความคาดหมายไปไกลลิบ

ไม่มีการค่อยๆ ปีนออกมา ไม่มีการโผล่หัวมาดูลาดเลา

ทันทีที่รอยแยกสีเทาหม่นนั่นขยายตัว ร่างสีขาวซีดในชุดเกราะสนิมเขรอะ ถือดาบและมีดบิ่นๆ นัยน์ตากลวงโบ๋มีไฟวิญญาณสีเขียวลุกโชน ก็ก้าวเดินออกมาจากรอยแยกกลางอากาศราวกับถูกพลังบางอย่างพ่นออกมา!

พวกมันเคลื่อนไหวพร้อมเพรียงกัน แฝงไว้ด้วยความรู้สึกเย็นยะเยือกแบบเครื่องจักรและรังสีอำมหิตแห่งความตายที่ไร้ขอบเขต เท้าแตะพื้นไร้เสียง แต่กลับตั้งขบวนรบหลวมๆ ได้อย่างรวดเร็ว [นักรบโครงกระดูก]!

พริบตาเดียวจำนวนก็พุ่งเกินยี่สิบตัว!

แถมคลื่นพลังงานที่แผ่ออกมาจากตัวพวกมัน ก็เป็นไปตามที่ผู้บัญชาการยังพูดไม่จบเมื่อกี้เป๊ะๆ เลเวลเฉลี่ย Lv.5 ขึ้นไปทั้งนั้น

โดยเฉพาะบางตัวที่ดูตัวใหญ่เป็นพิเศษ กระดูกเป็นสีเหล็กดำ เลเวลปาเข้าไป Lv.6 หรือเผลอๆ Lv.7 ด้วยซ้ำ!

"บ้าเอ๊ย! รอยแยกเปิดก่อนเวลา! แถมยังเป็นแบบวาร์ปตรงลงมาอีก!" หัวหน้าทีมพายุหมุนถ่มน้ำลาย ดาบคู่ในมือถูกชักออกมาแล้ว

"ตั้งแนวรับ! สายไกลเตรียมยิง!" หัวหน้าทีมพิทักษ์หินผาตะโกนลั่น นักรบเกราะหนักใต้บังคับบัญชายกโล่ขึ้นทันที สร้างกำแพงเหล็กขวางกั้น

กลุ่มสี่คนจากหน่วยพิทักษ์เมืองก็กระจายตัวออกทันที จอมเวทวัยกลางคนยกคทาขึ้น แสงสีฟ้าเย็นเยือกเริ่มควบแน่น

ฝั่งทีม D-77 ทาร์ลแม้จะตกใจที่คำเตือนของซูหรานแม่นเป๊ะ แต่ประสบการณ์โชกโชนทำให้เขาสั่งการได้ทันที: "เลีย ยิงอิสระ เก็บตัวโหดก่อน! เซียน เตรียมเวทวงกว้าง! วิร่า บัฟกันไว้! ซูหราน..."

เขาหันมองซูหราน แววตาซับซ้อนไปแวบหนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความแน่วแน่ "ทำได้ดีมาก! ระวังตัวด้วย! ลุยตามแผน!"

ซูหรานไม่มีเวลาอธิบาย จริงๆ เขาก็อธิบายไม่ได้หรอกว่าสัมผัสทางมิติที่เลือนรางนั่นมันมาจากไหน

เขากำคทาเวทแน่น [เสื้อคลุมเวทอ้อมกอดเงา] พลิ้วไหวเบาๆ [รองเท้าผ้าเร้นเงา] ทำให้ท่วงท่าการเคลื่อนไหวเตรียมพร้อมของเขาดูจับทางยากขึ้น

เขาจ้องเขม็งไปที่พวกนักรบโครงกระดูกที่ยังคงเดินออกมาจากรอยแยกไม่หยุด และรอยแยกสีเทาที่ยังคงขยายตัวอย่างช้าๆ ในใจรู้ดีว่า บททดสอบที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น

และการแจ้งเตือนล่วงหน้าที่ไม่คาดคิดของเขา อาจจะกลายเป็นแต้มต่อสำคัญในความวุ่นวายครั้งนี้ก็ได้

แม้นักรบโครงกระดูกจะโผล่มาแบบไม่ให้ตั้งตัว แถมเลเวลเฉลี่ยยังสูง แต่ด้วยการรวมตัวกันของยอดฝีมือจากกองบัญชาการป้องกันเมือง, สามทีมมืออาชีพ, และหน่วยพิทักษ์เมือง ปฏิกิริยาและการประสานงานถือว่าระดับเทพ

การต่อสู้ระเบิดขึ้นทันที แต่ก็ถูกดึงกลับมาอยู่ในการควบคุมได้ในเวลาอันสั้น

หน่วยปฏิบัติการจากกองบัญชาการป้องกันเมืองที่ฝึกมาอย่างดี รีบสร้างตาข่ายการยิงประสานกัน ลูกศรหน้าไม้ลงอาคมและกระสุนเวทมาตรฐานสาดเทลงไปเหมือนพายุฝน ใส่ฝูงโครงกระดูกเพื่อหยุดยั้งการพุ่งชาร์จ

ทีมพิทักษ์หินผาทำหน้าที่เป็นกำแพงเมืองเคลื่อนที่ ใช้โล่ทาวเวอร์กับหอกยาวกระแทกหรือกวาดโครงกระดูกที่เข้ามาใกล้จนกระเด็น

ทีมพายุหมุนอาศัยความเร็วสูง เคลื่อนไหวเหมือนวิญญาณหลอนไปตามปีกของสนามรบ คอยลอบสังหารพวกโครงกระดูกที่หลุดเดี่ยวหรือพยายามจะอ้อมหลัง พร้อมกับปามีดบินหรือปล่อยมีดลมเพื่อกวนขบวนทัพศัตรู

กลุ่มสี่คนจากหน่วยพิทักษ์เมืองโชว์ความเก๋า จอมเวทวัยกลางคนสะบัดมือทีเดียวก็ปล่อย [วงแหวนน้ำแข็ง] วงกว้าง แช่แข็งโครงกระดูกเป็นกลุ่มให้ช้าลง

เพื่อนร่วมทีมของเขาไม่ว่าจะเป็นนักดาบที่แทงเร็วปานสายฟ้า หรือคนถือค้อนศึกที่ฟาดแต่ละทีหนักหน่วงปานภูเขาถล่ม ก็คอยเก็บกวาดพวกโครงกระดูกระดับสูงที่โดนสโลว์

ทีม D-77 ก็ไม่น้อยหน้า ทาร์ลคำรามลั่นเปิด [กำแพงโล่] รับการฟันของนักรบโครงกระดูก Lv.6 สองตัวไว้ได้แบบไม่สะเทือน สร้างพื้นที่ปลอดภัยให้เพื่อนร่วมทีมทำดาเมจ

ลูกศรของเลียแทบไม่ต้องเล็ง ทุกดอกปักเข้าเบ้าตาหรือข้อต่อกระดูกเป๊ะๆ ตัดกำลังการเคลื่อนไหวของศัตรูทันที

เซียนเลิกใช้เวทไฟวงกว้างที่ต้องร่ายนาน เปลี่ยนมาใช้ [ลูกไฟต่อเนื่อง] กับ [ลำแสงแผดเผา] ยิงเก็บพวกโครงกระดูกที่โดนทาร์ลกับทีมพิทักษ์หินผาดึงความสนใจไว้อย่างมีประสิทธิภาพ

แสงศักดิ์สิทธิ์ของวิร่าเปรียบเสมือนประภาคาร ไม่เพียงแค่ฮีลคนเจ็บต่อเนื่อง แต่ออร่า [ขับไล่วิญญาณ] ของเธอยังทำให้พวกโครงกระดูกที่เข้ามาใกล้เคลื่อนไหวช้าลงอย่างเห็นได้ชัด ไฟวิญญาณสั่นระริก

ส่วนซูหราน เขาใช้ความแม่นยำของเวทอาร์เคนในสนามรบที่วุ่นวายได้อย่างเต็มที่

[กระสุนพลังงาน] ที่อัปเกรดด้วยเวทภาษามังกรของเขา เหมือนเข็มทิศมรณะ เล็งเป้าเฉพาะพวกหัวหน้าโครงกระดูก Lv.6, Lv.7 ที่ไฟวิญญาณลุกโชนผิดปกติและพยายามจะร่ายเวทความตายหรือสั่งการลูกน้อง

การขัดจังหวะที่แม่นยำหลายครั้ง ช่วยหยุดยั้งคลื่นความตายหรือกรงเล็บกระดูกที่พวกมันพยายามจะเสกออกมาได้

เขายังไม่ใช้ [ระเบิดอาร์เคน] กับ [เหรียญตรามังกร] ที่มีคูลดาวน์ เก็บแรงไว้รับมือสถานการณ์พลิกผัน

ตอนที่ [แม่ทัพโครงกระดูก Lv.7] ตัวมหึมา กระดูกเหมือนเหล็กดำ ไฟวิญญาณสีม่วงเข้ม โผล่ออกมา เหวี่ยงดาบยักษ์หมายจะผ่าแนวป้องกัน ผู้บัญชาการก็สั่งรวมพลังโจมตีทันที!

"รุมไอ้กระดูกดำนั่น!"

พริบตาเดียว กระสุนเวทและลูกศรจากอย่างน้อยสามทีม หอกน้ำแข็งจากจอมเวทหน่วยพิทักษ์เมือง และการพุ่งโจมตีจากยอดฝีมือสายประชิด ก็ถล่มใส่แม่ทัพโครงกระดูกพร้อมกัน!

กระสุนพลังงานอัดแน่นสามนัดของซูหราน เจาะเข้าที่ข้อมือถือดาบและข้อต่อคอของมันอย่างแม่นยำ!

ภายใต้การระดมยิงที่หนาแน่นขนาดนี้ ต่อให้เป็นมอนสเตอร์ระดับอีลีท Lv.7 ก็ยืนระยะได้ไม่ถึงห้าวินาที ก่อนจะระเบิดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ไฟวิญญาณดับวูบไปพร้อมกับเสียงร้องโหยหวนไร้เสียง

พอขาดผู้นำ พวกนักรบโครงกระดูกที่เหลือแม้จะยังดุร้าย แต่รูปแบบการโจมตีกระจัดกระจายไปหมด โดนเหล่าผู้มีพลังพิเศษที่ประสานงานกันดีเยี่ยมเก็บกวาดร่วงไปทีละตัวเหมือนเกี่ยวข้าว

ตั้งแต่รอยแยกเปิดจนโครงกระดูกตัวสุดท้ายโดนลูกศรเลียเจาะกะโหลก กินเวลาไม่ถึงสิบนาที!

ลานกว้างท่ามกลางซากปรักหักพังเหลือเพียงกลิ่นอายความตายจางๆ และเศษกระดูกเกลื่อนกลาด

หลายคนเผลอถอนหายใจออกมา เส้นประสาทที่ตึงเครียดผ่อนคลายลงเล็กน้อย หน่วยปฏิบัติการจากกองบัญชาการป้องกันเมืองรีบเช็กอุปกรณ์ เติมกระสุน

พวกหัวหน้าทีมก็มารวมตัวกัน เตรียมประเมินสถานการณ์และปรึกษาว่าจะลองปิดผนึกรอยแยกหรือจะตั้งรับต่อ

ทว่า ในจังหวะที่ความตึงเครียดยังไม่ทันจางหายดี...

รอยแยกสีเทาหม่นที่ลอยอยู่กลางอากาศ ซึ่งเพิ่งจะหยุดพ่นโครงกระดูกออกมาและดูเหมือนจะฝ่อลง จู่ๆ ก็บิดเบี้ยวและขยายตัวอย่างรุนแรงอีกครั้ง!

กลิ่นอายที่บ้าคลั่ง สับสนวุ่นวาย และเต็มไปด้วยความมืดมิดยิ่งกว่าเดิม พุ่งทะลักออกมาจากรอยแยกเหมือนคลื่นกระแทกที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!

"โฮก...!!!"

"ก๊าซซ...!!!"

เสียงคำรามและเสียงกรีดร้องของสัตว์ประหลาดที่ไม่ใช่มนุษย์ดังระงมออกมาจากส่วนลึกของรอยแยก ชวนให้ขนหัวลุก!

ตามมาด้วยเงาร่างจำนวนมหาศาลที่มีรูปร่างบิดเบี้ยวประหลาด แผ่คลื่นพลังงานสกปรกโสโครกออกมา พุ่งทะยานออกมาจากรอยแยกอย่างบ้าคลั่ง!

ไม่ใช่โครงกระดูกที่เป็นระเบียบอีกแล้ว แต่เป็นพวกอสูรศพเย็บรวมที่เน่าเฟะ, วิญญาณอาฆาตที่ลอยไปมา, สไลม์ศพที่ลากเมือกเหนียวหนืด, และตัวประหลาดรูปร่างบิดเบี้ยวที่เกิดจากเศษชิ้นส่วนร่างกายมาแปะรวมกัน!

เลเวลมีคละกันไปหมด แต่จำนวนเยอะกว่าระลอกแรกมาก! แถมยังมีพวกระดับอีลีทตัวใหญ่ยักษ์ที่มีพลังงานน่ากลัวปะปนมาด้วยหลายตัว!