บทที่ 10 ชนะผ่านสามรอบรวด

การประลองบนลานประลองดำเนินไปอย่างดุเดือด รวมแล้วแปดคู่ ผู้เข้าแข่งขันทุกคนต่างทุ่มเทสุดกำลัง สะท้อนให้เห็นว่าฝีมือของผู้เข้าร่วมนั้นสูสีกันอย่างยิ่ง

มีเพียงคู่ของ 'ฉีเทียนอี้' เท่านั้นที่ผลแพ้ชนะขาดลอย เขาพิชิตคู่ต่อสู้ลงได้อย่างง่ายดายด้วย 'เพลงกระบี่' อันดุดันและเฉียบขาด

เมื่อการประลองทั้งแปดคู่จบลง หลินเฟิงยังคงเป็นคนเดียวที่ไม่ได้ขึ้นเวที... หมายความว่าในการจับคู่รอบนี้... เขา 'ชนะผ่าน' อีกแล้ว!

"เดี๋ยวสิ ทำไมเจ้าหนูนั่นถึงยังไม่ได้ขึ้นประลองเลย? อย่าบอกนะว่า... ชนะผ่านอีกแล้ว?"

"ดวงอะไรจะดีปานนั้น? ชนะผ่านอีกรอบเนี่ยนะ? หือ?"

"เฮ้ยๆๆ แน่ใจนะว่าไม่มีการล็อกผล? ชนะผ่านสองรอบติดเลยนะเว้ย!" จอมยุทธ์คนหนึ่งนึกขึ้นได้ว่ากรรมการทั้งสองคนเคยทักทายหลินเฟิงมาก่อนหน้านี้

ถึงตรงนี้ พวกเขาอดสงสัยไม่ได้ว่า... คงไม่มีการเล่นตุกติกใช่ไหม?

"ไม่น่าเป็นไปได้มั้ง ท่านเจ้าเมืองก็จับตาดูอยู่ห่างๆ กรรมการสองคนนั้นไม่น่าจะกล้าโกงหรอก"

จอมยุทธ์อีกคนเงยหน้ามองไปยังศาลารับรองที่อยู่ไกลออกไป ท่านเจ้าเมืองกำลังชมการประลองอยู่ภายในนั้น

"เรื่องโกงไม่น่าใช่ คงเป็นเพราะดวงล้วนๆ..."

"แต่ชนะผ่านสองรอบติดนี่นะ? ดวงมันจะดีเกินไปหน่อยไหม ข้าเริ่มสงสัยจริงๆ แล้วสิ..."

"ต้องเป็นดวงดีแน่ๆ ถ้ามีการล็อกผล ท่านเจ้าเมืองคงไม่อยู่เฉยหรอก อย่าคิดมากน่า"

"เออ... งั้นคงเป็นดวงจริงๆ แหละมั้ง"

ทุกคนต่างรู้สึกสับสนกันไปหมด แต่ในเมื่อท่านเจ้าเมืองไม่ได้เอ่ยทักท้วงอะไร พวกเขาจึงไม่กล้าพูดอะไรมากความ

"หลินเฟิง?" ฉีเทียนอี้เองก็สังเกตเห็นหลินเฟิง จึงหันไปพิจารณาเขาเป็นพิเศษ

"ดวงดี ชนะผ่านสองรอบติดงั้นรึ? หึ ดวงดีแล้วจะมีประโยชน์อันใด? หากไร้ซึ่งความแข็งแกร่ง ต่อให้ชนะผ่านไปจนถึงรอบสุดท้าย ก็ต้องถูกเขี่ยทิ้งอยู่ดี พลังฝีมือต่างหากคือของจริง!"

"เอาล่ะ ทุกคนพักได้หนึ่งเค่อ จากนั้นการประลองรอบที่สามจะเริ่มขึ้น!" จอมยุทธ์เคราดกประกาศก้อง

เช่นเดียวกับรอบก่อนหน้า ทุกคนมีเวลาพักหนึ่งเค่อ

"น่าสนใจแฮะ" บนศาลารับรอง ท่านเจ้าเมืองมองดูเหตุการณ์เบื้องล่างด้วยความขบขัน

"เหล่าหู กับเหล่าเหมิน ช่างรอบคอบกว่าข้าเสียอีก ใช้วิธีให้ชนะผ่านไปเลย แบบนี้หลินเฟิงจะได้ไม่ต้องเจ็บตัว"

"จะว่าไป ปีนี้หลินเฟิงเพิ่งจะอายุสิบห้า ต่อให้ปีนี้พลาดโควตา ปีหน้าตอนอายุสิบหก ข้าก็ค่อยมอบโควตาให้เขาโดยตรงก็ได้"

จากนั้น ท่านเจ้าเมืองก็ปรายตามองไปที่หลินเฟิงอีกครั้ง และเห็นว่าเด็กหนุ่มกำลังนั่งหลับตาพักผ่อนอย่างสงบ

"เจ้าหนูนี่ดูผ่อนคลายดีจังนะ"

ท่านเจ้าเมืองอดยิ้มไม่ได้ บุตรชายของวีรบุรุษ... ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ดูเจริญหูเจริญตาไปเสียหมด...

ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งของฉีหมิ่น

ฉีสี่เบิกตากว้างด้วยความไม่พอใจ

"อะไรนะ? ชนะผ่านอีกแล้ว? เจ้าเด็กนี่ดวงดีเกินไปไหม? ทำไมเทียนอี้ถึงไม่ได้ชนะผ่านบ้าง? บ้าเอ๊ย บ้าที่สุด!"

ฉีหมิ่นเมินเสียงโวยวายของฉีสี่ และหันไปมองหลินเฟิงด้วยความสนใจ

"ชนะผ่านสองรอบ? เจ้าเด็กนี่..." ทันทีที่เห็นหลินเฟิง ฉีหมิ่นก็ชะงักไป

"หน้าตาคุ้นมาก เหมือนเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง... แต่ที่สำคัญที่สุดคือ 'กลิ่นอาย' ของเขา นี่มัน... ยอดฝีมือ ชัดว่าเป็นยอดฝีมือ! แถมยังเป็นยอดฝีมือผู้ใช้กระบี่ที่เหนือล้ำยิ่งกว่าฉีเทียนอี้เสียอีก!"

เหนือล้ำยิ่งกว่าฉีเทียนอี้... นั่นหมายความว่าเขาบรรลุ 'ระดับสมบูรณ์แบบ' แล้วงั้นหรือ?

"เด็กคนนี้ดูแล้วอายุราวสิบห้าปี เป็นยอดฝีมือระดับสมบูรณ์แบบจริงๆ หรือนี่? เมืองหลีหัวของเรามีอัจฉริยะปีศาจเช่นนี้ซ่อนอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่?"

ฉีหมิ่นชำเลืองมองไปทางท่านเจ้าเมืองที่ดูผ่อนคลาย ราวกับยังไม่รู้ถึงความพิเศษของหลินเฟิง

"ดูเหมือนท่านเจ้าเมืองจะยังดูไม่ออกถึง 'ภูมิหลัง' ที่แท้จริงของหลินเฟิงสินะ! ก็ไม่แปลก เพราะอาวุธคู่กายของท่านเจ้าเมืองไม่ใช่กระบี่"

"แม้พลังฝีมือของข้าจะด้อยกว่าท่านเจ้าเมือง แต่ข้าใช้กระบี่ ในฐานะยอดฝีมือผู้ใช้กระบี่ด้วยกัน ข้าย่อมสัมผัสได้"

"เด็กคนนี้... หือ?"

ทันใดนั้น ฉีหมิ่นก็สะดุ้ง เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมหลินเฟิงถึงดูคุ้นตานัก

"แววตาระหว่างคิ้วของเขาเหมือนกับ 'พี่ใหญ่หลิน' ราวกับแกะ! แม้ข้าจะประจำการอยู่นอกเมืองมาหลายปี แต่ก็ได้ยินมาว่า... พี่ใหญ่หลินมีลูกชายคนหนึ่ง ชื่อหลินเฟิงใช่ไหมนะ? หรือว่า... หลินเฟิงคนนี้คือลูกชายของพี่ใหญ่หลิน?"

เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉีหมิ่นก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

"ถ้าเป็นเรื่องจริง พี่ใหญ่หลินก็มีทายาทสืบทอดแล้ว เยี่ยมยอดไปเลย มิน่าเล่าถึงได้ชนะผ่านสองรอบติด... จอมยุทธ์สองคนที่ทำหน้าที่กรรมการก็มาจากกองกำลังป้องกันเมือง คงอยากจะดูแลหลินเฟิงเป็นพิเศษสินะ"

"แต่เจ้าสองคนนั้นคงยังไม่รู้ถึงฝีมือที่แท้จริงของหลินเฟิง ต่อให้ไม่ต้องอาศัยดวงชนะผ่าน หลินเฟิงก็สามารถคว้าโควตาของปีนี้ไปครองได้อย่างง่ายดายอยู่แล้ว"

...

ทางด้านลานประลอง หลินเฟิงที่นั่งหลับตาอยู่ก็พึมพำกับตัวเองเบาๆ

"มีหลายคนกำลังสังเกตข้าอยู่ สองคนในนั้นแข็งแกร่งมาก แต่ดูเหมือนจะไม่มี 'จิตมุ่งร้าย' แถมยังแฝงไปด้วย 'ความปรารถนาดี' อีกต่างหาก?"

"ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในจวนเจ้าเมืองก็คือฉีหมิ่นกับท่านเจ้าเมือง ต้องเป็นพวกเขาแน่"

"ความปรารถนาดีนี้... คงเป็นเพราะ 'ท่านพ่อ' ที่ล่วงลับไปแล้วสินะ? เข้าใจล่ะ..."

เวลาหนึ่งเค่อผ่านไปอย่างรวดเร็ว

"เอาล่ะ ทุกท่าน" จอมยุทธ์เคราดกลุกขึ้นยืนประกาศต่อหน้าเหล่าจอมยุทธ์

"บัดนี้ การคัดเลือกในรอบที่สามเริ่มขึ้นแล้ว! เหลือผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดเก้าคน แบ่งเป็นสี่คู่ประลอง! และจะมีหนึ่งคนที่ได้ 'ชนะผ่าน'!

เอาล่ะ ผู้ที่ถูกขานชื่อ จงก้าวขึ้นมาบนเวที!"

"คราวนี้ข้าต้องได้ชนะผ่านแน่!" จอมยุทธ์คนหนึ่งถูมือด้วยความกระหาย

"ผู้โชคดีคนนั้นต้องเป็นข้า!"

ทว่า ในคู่แรก จอมยุทธ์ผู้นั้นก็ถูกเรียกชื่อให้ขึ้นประลองทันที

เมื่อการประลองทั้งสี่คู่จบลง ฉีเทียนอี้ผ่านเข้าสู่รอบต่อไปได้อย่างสบายๆ และมีเพียงหลินเฟิง... ที่ได้ 'ชนะผ่าน' อีกครั้ง

"เฮ้ยๆๆ! มันจะมากเกินไปแล้วนะ! ชนะผ่านสามรอบรวดเลยเรอะ?"

"ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย? แบบนี้จะยังเรียกว่าดวงได้อีกเหรอ?"

"ถ้าไม่มีการ 'ล็อกผล' ล่ะก็ ข้า 'เหล่าเถียน' ยอมเขียนชื่อตัวเองกลับหลังเลยเอ้า!"

"หลินเฟิงมี 'ภูมิหลัง' อะไรกันแน่? โกงกันโจ่งแจ้งขนาดนี้ ท่านเจ้าเมืองยังนิ่งเฉยได้อีกเหรอ?"

ผู้คนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างดุเดือด

ทางฝั่งของฉีหมิ่น ฉีสี่กระโดดโหยงขึ้นมาทันที

"โกง! โกงชัดๆ! โกงหน้าด้านๆ เลย! ข้าจะฟ้องท่านผู้นำตระกูล แล้วให้ท่านผู้นำตระกูลไปฟ้องท่านเจ้าเมือง!

ทำแบบนี้ได้ยังไง? เทียนอี้สู้มาตั้งสามรอบ สูญเสียพละกำลังไปตั้งเท่าไหร่! ทำไมไอ้เด็กนี่ถึงได้ชนะผ่านตลอดทาง?"

จากนั้น ฉีสี่ก็หันไปสั่งบ่าวรับใช้ด้านหลัง

"พวกเจ้า ตะโกนตามข้า! ทุกคนตะโกนว่า 'โกง'! นี่มันน่ารังเกียจ! น่ารังเกียจที่สุด"

"หุบปากซะ" ฉีหมิ่นตวาดลั่นขัดจังหวะทันที

"ถ้าเจ้าแหกปากอีกคำเดียว ข้าจะสั่งให้คนโยนเจ้าออกไป แล้วจะแจ้งท่านผู้นำตระกูลให้กักบริเวณเจ้าสามเดือนด้วย"

เมื่อได้ยินดังนั้น ฉีสี่ก็สงบปากสงบคำทันที แม้ในใจจะยังเต็มไปด้วยความสงสัย

"ด่าข้างั้นรึ? นี่เขาปกป้องไอ้เด็กหลินเฟิงนั่นหรือเปล่า? ทำไมกัน? ช่วยคนนอกแล้วมาด่าข้าเนี่ยนะ?"

ฉีสี่รู้สึกสับสนอย่างหนัก...

ณ ศาลารับรอง ท่านเจ้าเมืองมองลงไปยังลานประลอง เห็นกลุ่มจอมยุทธ์กำลังกังขาในผลการตัดสิน บ้างก็เริ่มใช้ถ้อยคำรุนแรงโจมตี

"ใครก็ได้ ลงไปถ่ายทอดคำสั่ง: ให้หลินเฟิงผ่านเข้าสู่ 'รอบชิงชนะเลิศ' โดยตรง พร้อมทั้งประกาศฐานะที่แท้จริงของหลินเฟิงให้พวกเขารู้ จะได้หุบปากกันเสียที"

"รับทราบขอรับ" องครักษ์ขานรับคำสั่งท่านเจ้าเมือง

ไม่นานนัก องครักษ์ของท่านเจ้าเมืองก็เดินตรงไปยังลานประลอง

เมื่อเห็นองครักษ์เดินเข้ามา เหล่าจอมยุทธ์ต่างก็ตื่นเต้นกันยกใหญ่

"เห็นไหมล่ะ? ขนาดท่านเจ้าเมืองยังทนดูไม่ได้! ท่านต้องลงมาจัดการเรื่องการล็อกผลด้วยตัวเองแน่ๆ!"