บทที่ 10 เดต้าเทนนิส (ตอนคู่)
บทที่ 10 เดต้าเทนนิส (ตอนคู่)
บทที่ 10 เดต้าเทนนิส (ตอนคู่)
คำประกาศของ หลินอี้ เปรียบเสมือนระเบิดน้ำลึก ที่ระเบิดตูมสนั่นกลางสนามซึ่งเงียบสงัดดั่งป่าช้า!
“อวดดี!”
“ตามหลัง 2–4 แล้วยังกล้าพูดแบบนี้อีกเหรอ?!”
“พี่ฝาน! ขยี้มัน! ทำให้มันหุบปากซะ!”
โซนเชียร์ของ ม.อุตสาหกรรม ระเบิดคลื่นความโกรธแค้น ผสมปนเปกับเสียงโห่ร้องแหลมคม ใบหน้าของ เฉินฝาน เปลี่ยนเป็นสีตับหมูในทันที ไฟลุกโชนในดวงตา ข้อนิ้วที่กำไม้แร็กเกตซีดขาว หยามกันชัด ๆ! หน้าใหม่ที่เพิ่งโดนเขาเบรกเกมเสิร์ฟกล้ามาสามหาวขนาดนี้!
“ได้! ดีมาก!”
เฉินฝาน เค้นเสียงลอดไรฟัน น้ำเสียงเย็นเยียบถึงกระดูก เต็มไปด้วยความดุร้ายของคนที่โกรธจนขีดสุด
“ไม่ได้สักแต้มเหรอ? ฉันจะคอยดูว่าแกจะหยุดไม่ให้ฉันได้แม้แต่แต้มเดียวได้ยังไง!”
เขาทุ่มลูกบอลขึ้นฟ้ากะทันหัน ร่างกายตึงเปรี๊ยะเหมือนคันธนู อัดความโกรธและพละกำลังทั้งหมดลงไปในลูกเสิร์ฟนี้!
ปัง!
เสียงทึบหนักหน่วง! ความเร็วลูกพุ่งสูงกว่าเมื่อกี้ลิบลับ พร้อมเสียงหวีดหวิวแหวกอากาศ มันพุ่งกระแทกเข้าโซนลึกฝั่งแบ็กแฮนด์ของ หลินอี้ อย่างรุนแรง! นี่คือการระเบิดพลังเต็มพิกัดด้วยความโทสะ หมายจะใช้พลังที่เหนือกว่ากดไอ้เด็กอวดดีนี่ให้จมดิน!
ทว่า ในวินาทีที่ เฉินฝาน ง้างไม้เพื่อส่งแรง...
หลินอี้ ขยับตัว! ไม่ใช่การออกตัวอย่างทุลักทุเลเพื่อไล่ตามลูก แต่ราวกับเขามีญาณทิพย์ จุดศูนย์ถ่วงของเขาเคลื่อนย้ายไปทางซ้ายด้านหลังอย่างราบรื่นถึงสองก้าวล่วงหน้าแล้ว!
ดวงตาของเขาคมกริบดั่งเหยี่ยว และมุมปากยังแฝงรอยยิ้มเย็นชา เสียงใสกระจ่างของเขาตัดผ่านความจอแจของสนาม กระแทกเข้าสู่แก้วหูของ เฉินฝาน โดยตรง:
“โซนลึกฝั่งแบ็กแฮนด์ ความน่าจะเป็นในการกดดันขนานเส้น... 92%”
เมื่อเสิร์ฟแรกที่อัดแน่นด้วยความโกรธของ เฉินฝาน พุ่งราวกับลูกปืนใหญ่ลงสู่จุดตกที่คาดการณ์ไว้ หลินอี้ ก็ไปดักรออยู่แล้ว ระยะวงสวิงแบ็กแฮนด์ของเขาพอดีเป๊ะ ไม่มีการเคลื่อนไหวส่วนเกินแม้แต่นิดเดียว หน้าไม้ปะทะเข้ากับลูกที่พุ่งเข้ามาด้วยการบล็อกที่แม่นยำ!
ยืมแรงสวนกลับ!
ฟุ่บ...
เสียงเฉือนสั้นกระชับดังขึ้น
ลูกเทนนิสวาดวิถีโค้งต่ำที่น่าขนลุก พกพาอันเดอร์สปินหนักหน่วงและไซด์สปินเล็กน้อย ลงอย่างแม่นยำในโซนตื้น ลึกเข้ามาหนึ่งก้าวจากเส้นเสิร์ฟฝั่งโฟร์แฮนด์ของ เฉินฝาน!
รูม่านตาของ เฉินฝาน หดเกร็งอย่างรุนแรง! เขายังคงอยู่ในจังหวะปรับสมดุลร่างกายขณะที่จุดศูนย์ถ่วงถอยหลังจากการเสิร์ฟเต็มแรง
จุดตกของลูกสไลซ์สวนกลับของ หลินอี้ เหมือนกับดักที่วางไว้อย่างแม่นยำ ปักลงในตำแหน่งที่เขาเล่นยากที่สุด...จะบุก? จุดศูนย์ถ่วงที่ไม่มั่นคงจะทำให้เกิดความผิดพลาดสูงมาก จะถอย? ลูกเด้งต่ำติดดินแถมมีไซด์สปินหลังตกพื้น ทำให้ส่งแรงยากสุด ๆ!
“โธ่เว้ย!”
เฉินฝาน สบถในใจ ทำได้แค่ถลันตัวไปข้างหน้าอย่างทุลักทุเล รีบใช้ท่าช้อนลูกที่งุ่มง่ามเพื่อประคองบอลกลับไปแบบขอไปที ลูกลอยโด่งและเบาหวิว เหมือนของขวัญชิ้นโตที่ส่งมาให้หน้าเน็ต
ร่างของ หลินอี้ พุ่งเข้าชาร์จหน้าเน็ตราวกับเสือชีตาห์แล้ว! สายตาล็อกเป้าไปที่ลูกเทนนิสที่กำลังตกลงมาอย่างช้า ๆ กลางอากาศ ท่วงท่าสง่างาม หน้าไม้นิ่งสนิท
โอเวอร์เฮดสแมช? ไม่ใช่!
ชั่วพริบตาก่อนที่ลูกจะถึงจุดสูงสุดที่เหมาะแก่การตบ ข้อมือของ หลินอี้ สะบัดอย่างแนบเนียนที่สุด และหน้าไม้ก็เฉือนลงเบา ๆ!
ดรอปช็อตที่จุดตกตื้นเขินสุดขีด ร่วงลงแทบจะเป็นแนวตั้งทันทีที่สัมผัสเน็ต!
“แปะ...” ลูกเทนนิสกลิ้งเบา ๆ ที่หน้าเน็ต ภายใต้สายตาสิ้นหวังของ เฉินฝาน ที่ยังอยู่ห่างออกไปถึงสามเมตรเต็ม
“0–15!” เสียงของ หัวหน้าผู้ตัดสิน ดังขึ้น
ทั้งสนามตกอยู่ในความเงียบประหลาดอีกครั้ง เสิร์ฟแรกที่ทรงพลังและกดดันของ เฉินฝาน ถูก หลินอี้ ปัดป้องและสลายพลังอย่างง่ายดายราวกับใช้มือที่มองไม่เห็น ก่อนจะกลายเป็นแต้มดรอปช็อตที่น่าอับอาย? แถม... เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ? ความน่าจะเป็น? 92%? เขา... เขารู้ได้ยังไง?
“นี่มัน...” ที่แท่นบรรยาย จางเฉิง อ้าปากค้าง พูดไม่ออกไปชั่วขณะ ซูอวิ๋น เองก็เบิกตากว้าง มอง หลินอี้ ที่ดึงไม้กลับที่หน้าเน็ตด้วยท่าทางสงบนิ่งราวกับเพิ่งตีลูกวอร์มอัพ แล้วหันไปมอง เฉินฝาน ที่หน้าซีดเผือดอย่างไม่เชื่อสายตา
เฉินฝาน หอบหายใจหนัก ไม่ใช่เพราะเหนื่อย แต่เพราะโกรธจัดจากการโดนสวนกลับที่แม่นยำอย่างน่าขนลุกและการถูกเหยียดหยามซึ่งหน้าด้วยคำทำนาย! เขาจ้องเขม็งไปที่ หลินอี้
หลินอี้ เพียงแค่เดินกลับไปที่ตำแหน่งรับลูกอย่างใจเย็น ย่อเข่าลงเล็กน้อย และล็อกสายตาไปที่ลูกบอลในมือ เฉินฝาน อีกครั้ง แววตานั้นเหมือนกำลังมองดูเครื่องมือความละเอียดสูงที่ทำงานตามโปรแกรมที่ตั้งไว้
แต้มที่สอง เฉินฝาน ข่มความโกรธ เล็งมุมและสปินในเสิร์ฟสอง...เสิร์ฟไซด์สปินฉีกออกข้าง!
ทันทีที่ลูกออกจากมือ การออกตัวของ หลินอี้ แทบจะพร้อมกันกับลูกออกจากไม้! ฝีเท้าของเขาเคลื่อนที่รวดเร็วและแม่นยำไปยังจุดตีที่ดีที่สุด มือทั้งสองง้างไม้กลับกะทันหันขณะที่แกนกลางลำตัวระเบิดพลังที่เกินกว่ารูปร่างของเขาไปไกล! ในขณะเดียวกัน เสียงเย็นชานั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง ชัดถ้อยชัดคำ:
“เสิร์ฟไซด์สปินฉีกออกข้าง จุดตก... ลึกเข้ามาจากเส้นข้าง 7 เซนติเมตร อัตราความสำเร็จในการยิงสวนขนานเส้น... 78%”
ปัง!
โฟร์แฮนด์ขนานเส้น ที่หนักแน่น! เร็วและมุมคมกริบ! ลูกบอลเหมือนสายฟ้าสีทอง อัดตูมลงที่มุมเส้นข้างฝั่งโฟร์แฮนด์ของ เฉินฝาน อย่างจัง!
การพุ่งตัวรับของ เฉินฝาน ช้าไปเสี้ยววินาทีอีกแล้ว!
“ออก?!” เขาหันขวับไปมองไลน์แมนตามสัญชาตญาณ
“ดี! (In!)” ไลน์แมนส่งสัญญาณเด็ดขาด
“0–30!”
“วู๊ดดด...!” อัฒจันทร์ระเบิดเสียงฮือฮา! ถ้าดรอปช็อตในแต้มแรกคือทักษะและความกล้า แต้มนี้คือการบดขยี้ด้วยการทำนายอย่างโจ่งแจ้ง! หลินอี้ ไม่เพียงแต่มองเจตนาและจุดตกของลูกเสิร์ฟ เฉินฝาน ออกอย่างทะลุปรุโปร่ง และไปดักรอเพื่อยิงสวนอย่างรุนแรง แต่เขายังถึงขั้น... ประกาศล่วงหน้า!
“78%?! นี่เขา... เขาทำนายอนาคตได้จริงดิ?” ใครบางคนบนอัฒจันทร์ ม.อุตสาหกรรม อุทาน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหวั่นไหว
ฝั่ง ม.ซิงไห่ เฉินฮ่าว กระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้น: “ได้ยินมั้ย! ได้ยินมั้ย! ลูกพี่อี้ คำนวณมันจนตายสนิทเลย!”
หลี่เจิ้นเทา กำหมัดแน่น เล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ แต่ในดวงตาคือเปลวไฟที่เกือบจะคลั่งไคล้!
แต้มที่สาม เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดขึ้นบนหน้าผาก เฉินฝาน แรงกดดันมหาศาลและ “คำทำนาย” อันเย็นยะเยือกนั้นทำให้นิ้วที่จับลูกของเขาแข็งเกร็งเล็กน้อย เขาสูบลมหายใจลึก พยายามสงบจิตใจ แล้วเสิร์ฟอีกครั้ง...เสิร์ฟแฟลตจี้เส้นกลาง (T)!
“เสิร์ฟแฟลตจี้เส้นกลาง จุดตก... ห่างจากเส้นกลางไปทางซ้าย 15 เซนติเมตร แบ็กแฮนด์สไลซ์เปลี่ยนทางบอล อัตราความสำเร็จ... 85%”
เสียงของ หลินอี้ เหมือนคำพิพากษา ไร้ซึ่งอารมณ์ เขาขยับเท้า หมุนตัว และท่าแบ็กแฮนด์สไลซ์นั้นลื่นไหลราวกับสายน้ำ! ในจังหวะที่ไม้สัมผัสบอล มีการสะบัดข้อมือที่แนบเนียนสุดขีดเพื่อเปลี่ยนทิศทาง!
ฟุ่บ!
ลูกเทนนิสพกพาอันเดอร์สปินและไซด์สปินหนักหน่วง วาดวิถีประหลาดและลงอย่างแม่นยำในพื้นที่สามเหลี่ยมเล็ก ๆ หน้าเน็ตฝั่งแบ็กแฮนด์ของ เฉินฝาน!
เฉินฝาน สปีดสุดชีวิต ร่างกายเกือบเสียสมดุล ไม้แร็กเกตสะกิดโดนบอลในวินาทีสุดท้าย แต่ลูกลอยโด่งและเบาหวิว ตกที่กลางคอร์ทฝั่ง หลินอี้! หลินอี้ คาดการณ์ตำแหน่งไว้แล้วและจัดการ ไดรฟ์วอลเลย์ อย่างง่ายดาย!
“ตูม!” ลูกเทนนิสอัดกระแทกพื้นที่ว่างด้านหลัง เฉินฝาน
“0–40!!!”
เสียสามแต้มรวด! พังยับเยิน! ไร้ทางสู้! และทุก ๆ แต้ม หลินอี้ ได้ประกาศเจตนาการเสิร์ฟ จุดตก วิธีการสวนกลับ และอัตราความสำเร็จของ เฉินฝาน ล่วงหน้า!
เฉินฝาน ยันเข่าหอบ เหงื่อผสมกับความแสบร้อนจากความอัปยศหยดจากคางลงพื้น เขาสะบัดหัวแรง ๆ พยายามสลัดเงาเย็นเยียบในใจและเสียงประกาศที่ยังก้องอยู่ในหูทิ้งไป
เป็นไปไม่ได้! เรื่องบังเอิญ! ต้องเป็นเรื่องบังเอิญ!
เขาเงยหน้าขึ้นกะทันหัน ความดุร้ายเหมือนสัตว์จนตรอกระเบิดในดวงตา! เขาจะยอมโดนเบรกในเกมเสิร์ฟตัวเองไม่ได้เด็ดขาด! จะยอมโดนเบรกทันทีหลังจากถูกยั่วยุขนาดนี้ไม่ได้!
แต้มที่สี่ เฉินฝาน คำรามต่ำ ทุ่มสุดตัวอัดเสิร์ฟสองมุมฉีกสุดกู่! นี่คือความดื้อรั้นเฮือกสุดท้ายของเขา!
“เสิร์ฟสองมุมฉีก ใส่สไลซ์ จุดตก... ห่างจากแนวเส้นต่อมุมในเบสไลน์ 10 เซนติเมตร แบ็กแฮนด์ขนานเส้น พาสซิงช็อต อัตราความสำเร็จ... 93%”
เสียงของ หลินอี้ เหมือนเสียงกระซิบของยมทูต
ออกตัว! สไลด์! จุดศูนย์ถ่วงกดต่ำสุดขีด! วงสวิงแบ็กแฮนด์ของเขาเหมือนคันธนูหนักที่ง้างจนสุด! ที่จุดสูงสุดของการเด้งหลังตกพื้น แขนของ หลินอี้ ตวัดวูบ!
ขวับ!
แบ็กแฮนด์ขนานเส้นที่ตรงแน่ว คมกริบ และทะลุทะลวงสูง! ความเร็วลูกรวดเร็ว มุมสุดขีด เฉียดด้านในเส้นข้างไปอย่างแม่นยำ หวีดหวิวพุ่งเข้าหามุมว่างฝั่งโฟร์แฮนด์ของ เฉินฝาน ที่เปิดโล่งจากการเสิร์ฟแล้วขึ้นหน้าเน็ต!
เฉินฝาน พุ่งตัวไปด้านข้างสุดแรงเกิด ร่างกายยืดเหยียดจนถึงขีดจำกัด! ไม้แร็กเกตเอื้อมถึงบอลอย่างเฉียดฉิว!
“ทัน!” เสียงตะโกนอย่างมีความหวังดังขึ้นจากโซนเชียร์ ม.อุตสาหกรรม!
ทว่า วินาทีที่ไม้ของ เฉินฝาน สัมผัสบอล เขาค้นพบด้วยความสยดสยองว่าลูกนี้พกพาสปินที่รุนแรงและการเด้งที่ผิดปกติ!
ส่วนหน้าไม้ที่ปะทะบอลบิดเบี้ยวทันที แรงมหาศาลแทบจะฉีกข้อมือเขา!
“ชิบหาย! เหมือนที่มันคำนวณเป๊ะ!” ระฆังเตือนภัยดังลั่นในใจ เฉินฝาน!
ลูกเทนนิสที่ถูกงัดกลับไป ลอยละลิ่วอย่างหมดแรงขึ้นสู่อากาศสูงเหนือแดน หลินอี้ ด้วยสปินที่สิ้นหวังและวิถีที่ไร้การควบคุม
หลินอี้ ไปยืนรอที่หน้าเน็ตนานแล้ว เขาไม่ขยับตัวด้วยซ้ำ แค่ปรับตำแหน่งเล็กน้อยแล้วกระโดดลอยตัวสูง!
โอเวอร์เฮดสแมช ที่ใจเย็นและเป็นไปตามตำราเป๊ะ เล็งลึกเข้ามุมแบ็กแฮนด์ท้ายคอร์ทของ เฉินฝาน!
“ตูม!”
ลูกเทนนิสกระแทกมุมเส้นเบสไลน์อย่างแม่นยำแล้วเด้งสูง เฉินฝาน หันกลับไปมองด้วยความสิ้นหวัง ร่างกายร่วงกระแทกพื้นอย่างแรงจากแรงเฉื่อย ทำได้แค่ดูบอลตกพื้นครั้งที่สองอย่างหมดปัญญา
“เบรก! หลินอี้ เบรกเกมเสิร์ฟสำเร็จ! 3–4!”
“เฮ้...!!!”
พื้นที่เล็ก ๆ ของ ม.ซิงไห่ เดือดพล่านอย่างสมบูรณ์! ความอึดอัดและความกังวลที่ถูกกดทับมาตลอดครึ่งเซ็ตแรกกลายเป็นภูเขาไฟระเบิดในวินาทีนี้! เฉินฮ่าว กระโดดขึ้นบนเก้าอี้ด้วยความตื่นเต้น โบกผ้าขนหนูและตะโกนลั่น: “สุดยอด! ลูกพี่อี้!! เอาเลย!!”
อัฒจันทร์ ม.อุตสาหกรรม เงียบกริบราวกับป่าช้า เสียงเยาะเย้ย โห่ฮา และคำด่าทอก่อนหน้านี้เหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นบีบคอ หายไปอย่างไร้ร่องรอย
เหลือเพียงใบหน้านับพันที่เต็มไปด้วยความช็อก ความสับสน และไม่อยากจะเชื่อ
เกิดอะไรขึ้น? จาก 0–40 จนโดนเบรก เฉินฝาน ไม่ได้สักแต้มในเกมเสิร์ฟตัวเอง? ไอ้เด็กใหม่ชื่อ หลินอี้ นั่นบอกว่าจะไม่ให้ได้สักแต้ม แล้วก็ไม่ให้ เฉินฝาน ได้สักแต้มจริง ๆ?! ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือดูเหมือนเขาจะเล่นแบบหงายไพ่โชว์ ประกาศบทละครล่วงหน้าทุกครั้ง!
ที่แท่นบรรยาย เสียงของ ซูอวิ๋น สั่นเครือด้วยความตื่นเต้น: “เบรกเกม! หลินอี้ เบรกเกมเสิร์ฟได้แล้วค่ะ! ภายใต้สถานการณ์เสียเปรียบสุดกู่ที่ตาม 2–4 ในเกมเสิร์ฟคู่แข่ง เขาเก็บสี่แต้มรวดแบบคลีน ๆ เพื่อเบรกเกม! และ... จุดตกกับความน่าจะเป็นที่เขาพูด... เป็นไปได้ไหมคะว่าเขาทำนายการเคลื่อนไหวทุกอย่างของ เฉินฝาน ได้จริง ๆ?! นี่มัน...” เธอหาคำมาอธิบายการควบคุมสนามที่น่ากลัวนี้ไม่ถูก
จางเฉิง เก็บความรู้สึกไร้สาระก่อนหน้านี้ไปจนหมดสิ้น สีหน้าเคร่งขรึมและเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ: “ความสามารถในการอ่านเกมที่แม่นยำจนน่ากลัว! ทุกการเคลื่อนไหว ทุกการเลือกช็อต ราวกับบทถูกเขียนไว้ล่วงหน้า! เฉินฝาน เหมือนกระจกใสเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา! การควบคุมสถานการณ์แบบนี้... ตลอดชีวิตการบรรยายของผม ไม่เคยเห็นในผู้เล่นคนไหนมาก่อน!”
กลางสนาม หลินอี้ เดินไปที่ม้านั่งอย่างใจเย็นและจิบน้ำเล็กน้อย ราวกับคนที่เพิ่งทำเรื่องเบรกเกมสุดช็อกเมื่อกี้ไม่ใช่เขา เหงื่อไหลผ่านจอนผม แต่สายตายังคงสงบดั่งทะเลลึก มีเพียงกระแสข้อมูลสีฟ้าเย็นเยียบที่กะพริบไหวเล็กน้อยเท่านั้นที่บ่งบอกถึงสถานะการคำนวณอันน่าสะพรึงกลัวของสมอง
เฉินฝาน ตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น ปัดฝุ่นออกจากตัว หน้าซีดเผือด เป็นครั้งแรกที่ร่องรอยความหวาดกลัวที่แทบสังเกตไม่เห็นวูบไหวลึก ๆ ในดวงตา
ในไม่กี่แต้มนั้น เขารู้สึกเหมือนเป็นหุ่นเชิด ทุกการกระทำถูกคู่ต่อสู้ทำนายไว้หมด ทุกการดิ้นรนตกลงไปในกับดักที่ถักทอไว้อย่างประณีต การประกาศความน่าจะเป็นอันเย็นชานั้นยิ่งเหมือนคำสาปที่พันธนาการหัวใจ ความรู้สึกนี้ทำให้ไขสันหลังของเขาเย็นวาบ
เกมเสิร์ฟของ หลินอี้ (เกมที่ 8)
ถึงตา หลินอี้ เสิร์ฟ เขายืนหลังเส้นเบสไลน์ เดาะลูกเทนนิสเบา ๆ ทั้งสนามเงียบกริบทันที สายตาทุกคู่จับจ้องที่เขา
คราวนี้ ไม่มีใครดูถูกเขาอีกแล้ว และไม่มีใครคิดว่าคำประกาศก่อนหน้านี้เป็นเรื่องตลก พวกเขาต่างรอคอย รอคอยดูว่าเด็กหนุ่มผู้สร้างปาฏิหาริย์และดูเหมือนจะควบคุมทุกอย่างคนนี้จะยึดครองแมตช์อย่างไร
หลินอี้ โยนบอล ย่อเข่า ถีบตัว และหวด!
ปัง!
เสิร์ฟแรกที่สมบูรณ์แบบทั้งความเร็ว พลัง และมุม! อัดตรงเข้าเส้นตัวที (T)! แม่นยำดั่งขีปนาวุธ!
แม้ เฉินฝาน จะอาศัยประสบการณ์และสัญชาตญาณงัดกลับมาได้ แต่คุณภาพลูกธรรมดามาก หลินอี้ รออยู่ที่กลางเส้นเบสไลน์แล้ว ไม้แร็กเกตของเขาเหมือนระบบนำวิถี สวนลูกที่เข้ามาด้วยโฟร์แฮนด์ครอสคอร์ทกดลึกเต็มแรง! จุดตก: ลึกเข้ามุมแบ็กแฮนด์ท้ายคอร์ทของ เฉินฝาน!
เฉินฝาน วิ่งพล่านไปเซฟ หลินอี้ ไม่เปิดโอกาสให้หายใจ ลูกถัดมาเหมือนมีดผ่าตัด...แบ็กแฮนด์สไลซ์ หยอดจุดตกเจ้าเล่ห์ กดดันโซนตื้นฝั่งโฟร์แฮนด์ของ เฉินฝาน อีกครั้ง! เฉินฝาน จำต้องตะเกียกตะกายวิ่งมาข้างหน้าอย่างทุลักทุเล ทันทีหลังจากนั้น หลินอี้ หวดโฟร์แฮนด์ครอสคอร์ทสั้น ฉีกมุมและลงเส้นข้างอย่างจัง!
“15–0!”
การคุมจุดตกที่แม่นยำเหมือนเดิม การเปลี่ยนจังหวะที่สมบูรณ์แบบ ทำลายฟุตเวิร์กและจังหวะหายใจของ เฉินฝาน จนพังยับ! ทุกลูกพุ่งตรงไปที่จุดที่ เฉินฝาน รับมือยากที่สุด!
ไม่กี่แต้มถัดมาแทบจะเป็นการฉายซ้ำและอัปเกรดจากแต้มแรกและแต้มสอง! ลูกเสิร์ฟของ หลินอี้ ไม่ใช่วิธีการทำแต้มง่าย ๆ อีกต่อไป แต่เป็นจุดเริ่มต้นของการบีบคอฆ่าในทุก ๆ แต้ม
เขาเหมือนนักเล่นหมากรุกที่เย็นชา ใช้จุดตกที่แม่นยำระดับเซนติเมตรและจังหวะที่สมบูรณ์แบบตรึง เฉินฝาน ให้ตายอยู่กับพื้น เหนื่อยล้าจากการวิ่ง ลูกสวนกลับทุกครั้งดูฝืนและเป็นรองสุดขีด
ความสามารถในการวิ่งที่ เฉินฝาน ภูมิใจ ตอนนี้กลายเป็นภาระหนักอึ้งที่ผลาญพลังงาน ทุกการสปีดสุดแรงเพื่อเซฟลูกเหมือนการเร่งความพ่ายแพ้ของตัวเอง
“30–0!”
“40–0!”
“เกม หลินอี้! 4–4!”
สะอาดหมดจดและทรงประสิทธิภาพ! ไม่เปิดโอกาสให้ เฉินฝาน ได้ดิ้นรน! การรักษาเกมเสิร์ฟเหมือนลมฤดูใบไม้ร่วงกวาดใบไม้แห้ง! สกอร์ถูกดึงกลับมาเสมออย่างแข็งกร้าว!
เสียงเชียร์จากลูกทีมซิงไห่แทบจะระเบิดหลังคา! เฉินฮ่าว เขย่าไหล่เพื่อนร่วมทีมข้าง ๆ อย่างตื่นเต้น: “เห็นมั้ย! เห็นมั้ย! ลูกพี่อี้ แค่วอร์มอัพจริง ๆ เมื่อกี้! จบวอร์มอัพ จบเกม! นี่คือของจริง!”
อัฒจันทร์ ม.อุตสาหกรรม เงียบสนิทอย่างสมบูรณ์ พวกที่เพิ่งตะโกนด่าความอวดดีของ หลินอี้ ตอนนี้เหลือแค่ใบหน้ามึนงงและไม่เชื่อสายตา 4–4! ไล่มาสองเกมรวดจาก 2–4! แถมชนะง่ายดายขนาดนี้? ยำเละ? เหมือน หลินอี้ คนที่ดิ้นรนและเป็นรองเมื่อกี้เป็นคนละคน! เขาบอกว่าจบวอร์มอัพ... หรือว่าจะเป็นเรื่องจริง?
หลี่เจิ้นเทา ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก หมัดที่กำแน่นคลายออกเล็กน้อยในที่สุด แต่แสงในดวงตากลับสว่างขึ้นเรื่อย ๆ
เกมเสิร์ฟของ เฉินฝาน (เกมที่ 9)
เฉินฝาน ยืนที่เส้นเบสไลน์ เสื้อแข่งเปียกโชกไปด้วยเหงื่อมานานแล้ว หน้าอกกระเพื่อมรุนแรง มองดูคู่ต่อสู้สายตาเย็นชาที่ฝั่งตรงข้าม การทำนายที่หนาวเหน็บและออร่าแห่งการควบคุมเบ็ดเสร็จนั้นทำให้เขารู้สึกถึงอารมณ์ที่เรียกว่า ‘สิ้นหวัง’ เป็นครั้งแรก
ความสามารถในการครอบคลุมพื้นที่ที่ ‘จอมฝีเท้า’ ภูมิใจหนักหนา ดูงุ่มง่ามและน่าขันเมื่ออยู่ต่อหน้าการดักทางล่วงหน้าของ หลินอี้ ยิ่งเขาวิ่งเร็วและพุ่งรับแรงแค่ไหน ก็ยิ่งเหมือนเขากระโดดเข้ากรงขังที่คู่ต่อสู้วางไว้ด้วยความสมัครใจ
เสิร์ฟ เฉินฝาน พยายามสุดชีวิตที่จะสร้างความหลากหลาย เล็งเสิร์ฟแรกมุมฉีกสุดขีด
ทว่า ทันทีที่ลูกออกจากมือ เสียงของ หลินอี้ ก็ดังขึ้นอีกครั้งราวกับคำพิพากษาของโชคชะตา:
“มุมฉีกสุดกู่ ใส่สไลซ์ จุดตก... ห่างจากเส้นข้าง 5 เซนติเมตร แบ็กแฮนด์ขนานเส้นกดลึก อัตราความสำเร็จ... 95%”
เขาเริ่มขยับตัวล่วงหน้าแล้ว ไปถึงตำแหน่งรับลูกที่สมบูรณ์แบบ! ง้างแบ็กแฮนด์กลับราวกับหน้าไม้หนักที่ขึ้นสายจนสุด!
ปัง!
แบ็กแฮนด์ขนานเส้นที่ทรงพลังและลึก! อัดตูมลงโซนลึกฝั่งโฟร์แฮนด์ของ เฉินฝาน! เฉินฝาน ตะเกียกตะกายงัดโฟร์แฮนด์ แต่ลูกลอยเบาและไม่มีน้ำหนัก ตกกลางคอร์ท หลินอี้ ไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ขยับเท้าตามไปซ้ำด้วยลูกโฟร์แฮนด์ อินไซด์-เอาต์ ยิงวินเนอร์คมกริบ!
“0–15!”
อัตราความสำเร็จ 95% อันเย็นชาเหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่บดขยี้เส้นประสาทอันตึงเครียดของ เฉินฝาน! เขาหอบหายใจ ดวงตาเต็มไปด้วยการดิ้นรนและความไม่เชื่อ
ส่วนที่เหลือของเกมกลายเป็นการโชว์โจมตีแม่นยำและการทำลายล้างทางจิตวิทยาฝ่ายเดียวของ หลินอี้ ทุกครั้งที่ เฉินฝาน เสิร์ฟ หลินอี้ จะทำนายจุดตกและสปินได้อย่างแม่นยำ ไปดักรอเพื่อสวนกลับด้วยวิธีที่ประหยัดพลังงานและได้ผลที่สุดไปยังจุดที่ เฉินฝาน รับมือยากที่สุด พร้อมกับคำประกาศความน่าจะเป็นอันเย็นชาเหล่านั้น:
“เสิร์ฟแฟลตจี้ตัวที ลงเส้นกลาง... อัตราความสำเร็จในการเปลี่ยนเป็นโฟร์แฮนด์ขนานเส้น... 89%!”
“เสิร์ฟจี้ตัว เสิร์ฟสอง... อัตราความสำเร็จในการรีเทิร์นจู่โจมกลางคอร์ท... 83%!”
“คิกเสิร์ฟมุมฉีก... อัตราความสำเร็จแบ็กแฮนด์สไลซ์ดรอปช็อต... 91%!”
ทุกคำประกาศเหมือนค้อนหนักทุบกำแพงใจของ เฉินฝาน! ทุกการทำนายที่แม่นยำทำให้เจตจำนงของ เฉินฝาน อ่อนยวบลงไปอีกขั้น!
ความสามารถในการบดขยี้ท้ายคอร์ทที่เขาภูมิใจ เมื่อเจอ เดต้าโมเดล ที่มองทะลุทุกอย่างและสงครามจิตวิทยาอันเย็นชาของ หลินอี้ มันกลายเป็นตรวนหนักอึ้ง!
ทุกครั้งที่เขาฝืนวิ่งและทุกครั้งที่เซฟลูกอย่างสิ้นหวัง เหมือนเป็นการเร่งผลาญความอึดเฮือกสุดท้ายและ... จิตวิญญาณการต่อสู้
“0–30!”
“0–40!!”
เฉินฝาน ตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวังในเกมเสิร์ฟตัวเองอีกครั้ง! แถมยังไม่ได้สักแต้ม! คำประกาศของ หลินอี้ กำลังกลายเป็นความจริงที่น่ากลัวทีละขั้น!
ในความสิ้นหวัง เฉินฝาน คำรามต่ำอย่างไม่ยอมแพ้ ทุ่มแรงทั้งหมดอัดเสิร์ฟแรกความเร็วสูงจี้เส้นตัวที!
ฝีเท้าของ หลินอี้ เคลื่อนที่ไปด้านข้างดั่งสายฟ้าเข้าสู่ตำแหน่ง! ร่างกายไม่ยืดเหยียดสุด และวงสวิงสั้นกระชับและทรงพลัง ราวกับทุกอย่างถูกคำนวณมานานแล้ว!
“รีเทิร์นครอสคอร์ทลงโซนลึก อัตราความสำเร็จในการกดดันแบ็กแฮนด์... 96%!”
เสียงหวดลูกใสกระจ่างดังขึ้น! ลูกเทนนิสเหมือนลูกธนูออกจากคัน พกพาสปินหนักหน่วงอัดกระแทกเข้าโซนลึกฝั่งแบ็กแฮนด์ท้ายคอร์ทของ เฉินฝาน อย่างโหดเหี้ยม! จุดตกเจ้าเล่ห์สุดขีด!
เฉินฝาน เอื้อมถึงแบบเฉียดฉิว แต่การรีเทิร์นแบ็กแฮนด์ที่รีบร้อนบิดเบี้ยวอย่างสมบูรณ์ภายใต้แรงกดดันมหาศาล ลูกลอยโด่งออกหลังไปไกล!
“ออก! เกม... หลินอี้! 5–4!!”
ทั้งสนามเหลือเพียงเสียงเชียร์บ้าคลั่งจากโซน ม.ซิงไห่ และเสียงของ ซูอวิ๋น ที่ตื่นเต้นจนเสียงแหบพร่า: “เบรกอีกแล้ว!!! หลินอี้ เบรกเกมเสิร์ฟ เฉินฝาน สองครั้งติด! หลังจากตาม 2–4 เขาเก็บสามเกมรวด!! ขึ้นนำ 5–4!! เขากำลังทำตามคำประกาศที่เหลือเชื่อของเขา! ในสามเกมนี้ เฉินฝาน ไม่ได้แต้มเลยแม้แต่แต้มเดียว! ไม่ได้สักแต้ม!!”
เสียงของ จางเฉิง เต็มไปด้วยความช็อกและร่องรอยความยำเกรงที่ยากจะสังเกต: “การแสดงที่เหนือชั้น! เหนือชั้นอย่างสมบูรณ์! นี่ไม่ใช่แค่ความต่างของฝีมือธรรมดาแล้ว! นี่คือ... นี่คือการควบคุมรูปเกมอย่างเบ็ดเสร็จ! มันคือหุบเหวที่ข้ามไม่พ้นของความสามารถในการอ่านเกม! เหมือนเขามองทะลุวิญญาณคู่ต่อสู้! ทุกคำประกาศคือคำทำนายที่แม่นยำ! การควบคุมระดับนี้... ไม่เคยได้ยินมาก่อน!”
เฉินฝาน ก้มหน้าลง เหงื่อหยดจากคางเป็นสาย กระทบพื้นฮาร์ดคอร์ทสีน้ำเงินเข้มทิ้งรอยด่างดำ เขายันเข่า หน้าอกกระเพื่อมรุนแรง จ้องมองพื้นอย่างว่างเปล่า
ความมั่นใจและความเหนือกว่าตอนนำ 2–4 ถูกทำลายจนหมดสิ้น เหลือเพียงความเหนื่อยล้าไร้ที่สิ้นสุด ความอัปยศ และความรู้สึกไร้พลังลึกถึงกระดูก และ... ความกลัว เขารู้สึกเหมือนไม่ได้แข่งกับคน แต่แข่งกับแกนประมวลผลที่เย็นชา รอบรู้ และทรงอานุภาพ
เกมเสิร์ฟของ หลินอี้ (เกมที่ 10), เซตพอยต์
หลินอี้ ยืนที่เส้นเสิร์ฟ สายตานับพันคู่ทั่วศูนย์กีฬาโอลิมปิกจิงไห่จับจ้องที่เขา อากาศเหมือนแข็งตัว เต็มไปด้วยแรงกดดันหนักอึ้งของพายุที่กำลังจะมา
ลูกทีม ม.ซิงไห่ กลั้นหายใจ เฉินฮ่าว กุมหน้าอก กลัวหัวใจจะกระดอนออกมา อัฒจันทร์ ม.อุตสาหกรรม เงียบกริบดั่งความตาย หลายคนเริ่มมีแววตาสิ้นหวัง
หลินอี้ เดาะลูกเทนนิสอย่างใจเย็น พลังจิตจดจ่ออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สมองทำงานเหมือนซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่โอเวอร์คล็อก มองเห็นดาต้าโมเดลของคู่ต่อสู้จนถึงรายละเอียดสุดท้าย พลัง มุม สปิน จุดตก...
เขาโยนบอลสูง! แสงอาทิตย์ยามเย็นฉาบขอบทองให้ลูกบอล ก้าวเท้าและหมุนตัว! ลื่นไหลเหมือนตำรา! หวด! การส่งแรงสมบูรณ์แบบ! ระเบิดการบิดข้อมือคว่ำลงอย่างสุดขีด! การเคลื่อนไหวยังแฝงร่องรอยความเก้ๆ กังๆ ที่ระบบมอบให้ แต่กลับเต็มไปด้วยประสิทธิภาพสังหาร!
“วู๊ดดด...!!!”
เสียงหวีดแหลมบาดหูของการฉีกกระชากอากาศ! วิถีโค้งสีทองมรณะที่เห็นได้ชัดเจน พร้อมการเลี้ยวเบนไซด์สปินที่แปลกประหลาดและรุนแรง แหวกผ่านอากาศ!
“ปัง!!!”
เสียงทึบหนักหน่วงที่ชวนใจหาย! ลูกเทนนิสเหมือนมีระบบนำวิถี อัดตูมลงที่มุมตายของมุมกว้างกรอบเสิร์ฟ! จุดตกเจ้าเล่ห์จนไลน์แมนเอนตัวหลบตามสัญชาตญาณ!
ทันทีที่แตะพื้น...
“บึ้ม!!!”
การเด้งหักศอกเป็นมุมฉากเกือบ 90 องศาที่รุนแรงจนพลิกความเข้าใจของทุกคน! ลูกเทนนิสเหมือนถูกเตะโดยแรงยักษ์ที่มองไม่เห็น พกพาสปินบ้าคลั่งและเสียงหวีดหวิว พุ่งเข้าหาด้านนอกลำตัวของ เฉินฝาน...มุมแบ็กแฮนด์ที่ในทางทฤษฎีไม่มีทางรับได้!
วู๊ดดด...!!!
ทั้งสนามเหมือนระเบิดออก! เสียงสูดปาก เสียงหายใจเข้าเฮือกใหญ่ และเสียงกรีดร้องด้วยความไม่เชื่อ ผสมกันเป็นคลื่นเสียงมหาศาลแทบจะยกหลังคา!
“พระเจ้า!!”
“ลูกนั่น... ลูกนั่นมันเด้งแบบนั้นได้ไง?!”
“มุมฉาก?! เกือบเก้าสิบองศา?! เป็นไปไม่ได้!!”
“เกิดอะไรขึ้น?! ตาฝาดเหรอวะ?!”
การออกตัวของ เฉินฝาน ไม่ถือว่าช้า! ขาของเขาระเบิดแรงเฮือกสุดท้าย ร่างกายพุ่งเหมือนลูกธนูไปยังจุดตกที่คาดการณ์! แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าการเด้งที่ท้าทายกฎฟิสิกส์และสามัญสำนึก ‘จอมฝีเท้า’ ที่เขาภูมิใจดูงุ่มง่ามและน่าขันสิ้นดี!
เขาทำท่าพุ่งรับไม่สมบูรณ์ด้วยซ้ำ ได้แต่ยื่นแขนออกไปอย่างเปล่าประโยชน์ มองดูอุกกาบาตสีทองลูกนั้น พร้อมเสียงหวีดแหลมบาดหู เด้งหนีจากความว่างเปล่าห่างจากตัวเขาไปกว่าเมตร!
ตุบ!
ร่างของ เฉินฝาน กระแทกพื้นอย่างแรงจากแรงเฉื่อยของการสปีดเต็มที่ ฝุ่นตลบ
“ชวิ้ง...!”
ลูกเทนนิสกระแทกรั้วตาข่ายด้านหลัง ยังคงส่งเสียงเสียดสีดังฟ่อ ๆ ด้วยความเร็วสูง เหมือนเสียงขู่ของงูพิษ!
“เอซ! 40–0!”
“เซตพอยต์!”
ความเงียบแบบสุญญากาศอย่างแท้จริงปกคลุมทันที! ยิ่งกว่าตอนประกาศคำขาดครั้งก่อน! สายตานับพันจ้องเขม็งไปที่ลูกเทนนิสที่ยังหมุนติ้วอย่างบ้าคลั่งใต้รั้ว ราวกับกำลังเย้ยหยันกฎฟิสิกส์ แล้วหันขวับไปที่เด็กหนุ่มที่ยืนหอบหายใจเล็กน้อยที่เส้นเสิร์ฟ ดวงตาสงบดั่งหุบเหวทะเลลึก
หลี่เจิ้นเทา ลุกพรวดขึ้น เลือดลมเหมือนสูบฉีดขึ้นหน้า! นี่คือท่าไม้ตายที่เคยทำให้เขาตะลึงที่คอร์ทเก่า! แต่การได้เห็นมันในแมตช์ทางการ ที่เซตพอยต์ของเซตแรกที่สำคัญที่สุด และต่อหน้าผู้ชมมหาศาล...แรงกระแทกทางสายตาและจิตใจถูกขยายเป็นร้อยเท่า!
ที่แท่นบรรยาย ซูอวิ๋น เอามือปิดปากแน่น ตาเบิกกว้าง พูดไม่ออกโดยสิ้นเชิง! จางเฉิง หน้าตาเหมือนคนถูกบีบคอ เต็มไปด้วยความช็อกแบบ ‘นี่มันเกินขอบเขตความรู้ของฉัน’!
เขาอ้าปากหลายครั้ง ก่อนจะเค้นเสียงออกมาในที่สุด: “นี่... ลูกเสิร์ฟนี้... การเด้งนี้... นี่... นี่มันฝ่าฝืน... สปินของลูกสร้างมุมเด้งแบบนี้ได้ยังไง?! นี่... นี่...” เขาหาคำคุณศัพท์ไม่เจอ สมองขาวโพลน
ลูกทีม ม.ซิงไห่ บ้าคลั่งไปแล้ว! เฉินฮ่าว กุมหัว ตะโกนคำที่ฟังไม่ได้ศัพท์ที่ไม่มีใครเข้าใจ ขณะที่คนอื่นกอดกันกระโดดโลดเต้น!
อัฒจันทร์ ม.อุตสาหกรรม ตกอยู่ในภาวะกลายเป็นหิน ความโกรธ ความไม่ยอมแพ้ และความแค้นทั้งหมดถูกบดขยี้เป็นชิ้น ๆ ต่อหน้าลูกเสิร์ฟที่พลิกสามัญสำนึกทางกายภาพนี้! เหลือเพียงความช็อกและมึนงงที่ชาหนึบ!
กลางสนาม เฉินฝาน ที่ล้มคว่ำอยู่ ดวงตาไร้จุดโฟกัสโดยสมบูรณ์ เขามองลูกที่ยังหมุนอยู่ แล้วมองฝ่ามือว่างเปล่าของตัวเอง และเป็นครั้งแรกที่ความเข้าใจในเทนนิสที่ฝึกฝนมาหลายปีพังทลายลง นี่... นี่มันคืออะไร?
หลินอี้ ทำหูทวนลมต่อเสียงรบกวนทั้งหมด เขาเดินอย่างใจเย็นไปที่อีกฝั่งของโซนเสิร์ฟ ก้มลงหยิบลูกเทนนิส และชั่งน้ำหนักเบา ๆ ในมือ ท่วงท่าสง่างามและจดจ่อ เหมือนเครื่องมือที่แม่นยำที่สุดกำลังทำการปรับเทียบครั้งสุดท้าย
ทั้งสนามเงียบกริบ สายตาทุกคู่ตรึงอยู่ที่เขา เต็มไปด้วยความสงสัย ความกลัว และความรู้สึกเหมือนกำลังเป็นสักขีพยานประวัติศาสตร์!
หลินอี้ ย่อเข่าเล็กน้อย เตรียมท่าเสิร์ฟ สายตาคมกริบดั่งเหยี่ยว ล็อกแน่นไปข้างหน้า ข้อมือของเขาทำการปรับบิดคว่ำลงอย่างสุดขีดให้เห็นชัด ๆ อีกครั้ง
วินาทีถัดมา ภายใต้สายตาที่แทบหยุดหายใจของฝูงชน เขาโยนลูกเทนนิสขึ้นสูงอีกครั้ง!
“วู๊ดดด...!!!”
วิถีโค้งสีทองมรณะฉีกกระชากอากาศอีกครั้ง! เสียงหวีดหวิวเดิม วิถีสปินประหลาดเดิม!
“ปัง!!!”
เส้นตัวที! คราวนี้คือเส้นตัวที! จุดตกเจ้าเล่ห์จนชิดเส้นกลาง! การเด้งหักศอกมรณะเกิดขึ้นซ้ำ! ลูกเทนนิสพุ่งเข้าหาด้านในลำตัวของ เฉินฝาน!
เฉินฝาน เพิ่งลุกขึ้นมาจากพื้นยังไม่ทันทรงตัวดี ไม่มีเวลาตอบสนองที่มีประสิทธิภาพใด ๆ เผชิญหน้ากับ ‘ลูกปืนใหญ่’ ที่พุ่งตรงเข้าหาตัวพร้อมการเด้งที่น่ากลัว เขาทำได้แค่หดตัวและบิดเอวหลบอย่างน่าสมเพชตามสัญชาตญาณ!
ลูกเทนนิสหวีดหวิวผ่านซี่โครงเขาไปพร้อมลมกรรโชก!
“เอซ! เกม เซต หลินอี้! สกอร์ 6–4!”
“จบเซตแรก! หลินอี้ ชนะ!”
ลูกทีม ม.ซิงไห่ กรูลงสนามราวกับเขื่อนแตก! เฉินฮ่าว เร็วที่สุด คว้าตัว หลินอี้ แล้วตะโกนไม่เป็นภาษาด้วยความตื่นเต้น: “ชนะแล้ว! ชนะแล้ว! ลูกพี่อี้! นายมันพระเจ้า! นายทำได้ไงวะเนี่ย?! ลูกเสิร์ฟสองลูกสุดท้ายนั่น... โคตรน่ากลัวเลย! ฉันว่าแล้ว! ฉันว่าแล้วว่านั่นคืออาวุธลับของนาย! แมตช์พอยต์เอซ! แถมสองลูกติด!!”
หลี่เจิ้นเทา ยืนอยู่ข้างสนาม รอยยิ้มโล่งใจและปลาบปลื้มอย่างที่สุดปรากฏบนใบหน้า มองดู หลินอี้ ที่ถูกเพื่อนรุมล้อมและเผยรอยยิ้มผ่อนคลายออกมาในที่สุด รู้สึกเหมือนเห็นแสงสว่างแห่งอนาคตที่แท้จริงของเทนนิสซิงไห่กำลังลอยขึ้น! การถักทอพายุแห่งข้อมูล บวกกับอาวุธลับสุดยอดที่พลิกโลกนั่น... เซตแรก บทสรุปที่สมบูรณ์แบบ!
ที่อีกฝั่งของสนาม เฉินฝาน ยืนซึมกะทือ ปล่อยให้เหงื่อไหลหยด เขาก้มมองมือที่สั่นเทาเล็กน้อยและมองลูกเทนนิสที่นอนสงบนิ่งใต้รั้วแต่ยังเหมือนกำลังหมุนเยาะเย้ย สัมผัสได้เป็นครั้งแรกว่า ‘ความพ่ายแพ้ยับเยิน’ คืออะไร
จาก 2–4 เป็น 4–6 จากนำเบรกเกม กลายเป็นโดนกวาดสี่เกมรวด ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ ในสี่เกมหลังจาก ‘คำประกาศ’ ของ หลินอี้ เขาไม่ได้สักแต้ม! ไม่ได้สักแต้มเดียว! ลูกเสิร์ฟนรกแตกสองลูกสุดท้ายที่พลิกความเข้าใจโดยสิ้นเชิงนั่น บดขยี้ความภูมิใจและความมั่นใจทั้งหมดของเขาจนป่นปี้!
ความอัปยศ ความไร้พลัง และความช็อกต่อโลกทัศน์ กัดกินวิญญาณเขาเหมือนงูพิษเย็นเยียบ
ที่แท่นบรรยาย ในที่สุด ซูอวิ๋น ก็หาเสียงตัวเองเจอ คำพูดพรั่งพรูออกมาเร็วรัวด้วยความตื่นเต้น:
“เหลือเชื่อ! การพลิกเกมที่น่าทึ่ง! หลินอี้ ในสถานการณ์จนตรอก 2–4 ชนะสี่เกมรวด พลิกกลับมาชนะเซตแรกด้วยสกอร์ 6–4! และเขาทำตามคำประกาศที่ดูเหมือนอวดดีในเกมที่เจ็ดได้จริง ๆ...เฉินฝาน ไม่ได้แต้มเลยแม้แต่แต้มเดียวในสี่เกมสุดท้าย! ไม่ได้สักแต้ม! นี่คือการพลิกเกมที่น่าตกตะลึงและเหลือเชื่อที่สุดตั้งแต่เปิดการแข่งขันเทนนิสมหาวิทยาลัยชิงแชมป์แห่งชาตินี้มาอย่างแน่นอน!”
เธอหยุด น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมหัศจรรย์ “และสองลูกสุดท้ายนั่น... ลูกเสิร์ฟเวทมนตร์สองลูกนั้นจุดระเบิดทั้งสนามอย่างสมบูรณ์! สปินแบบนั้นมันคืออะไร? การเด้งแบบนั้นคืออะไร? ผู้เล่น หลินอี้ เขายังซ่อนความลับไว้อีกกี่อย่างกันแน่?!”
จางเฉิง สูดหายใจลึก พยายามสงบหัวใจที่เต้นรัว น้ำเสียงซับซ้อนและเคร่งขรึม:
“ข้อมูล... ความสามารถในการอ่านเกม... บวกกับอาวุธเสิร์ฟที่พลิกโลกแบบนี้... หลินอี้ จาก ม.ซิงไห่ ไม่อาจถูกนิยามว่าเป็นแค่ ‘ม้ามืด’ ได้อีกต่อไปแล้วครับ การควบคุมแมตช์ที่เขาแสดงออกมาและความลึกของคลังอาวุธ มากพอที่จะทำให้คู่ต่อสู้ทุกคนต้องตัวสั่น! เฉินฝาน... ท็อป 4 ปีที่แล้ว ถึงกับไปไม่เป็นในท่วงท้าย หลินอี้ ทำตามคำประกาศของเขาด้วยวิธีที่น่าตกตะลึงและโหดเหี้ยมที่สุด! แมตช์นี้ถูกลิขิตให้ทุกคนจดจำไปอีกนาน!”
ที่ศูนย์กีฬาโอลิมปิกจิงไห่ ในที่สุดเสียงปรบมือก็ระเบิดขึ้นราวกับสึนามิที่มาช้า! เสียงปรบมือนี้มอบให้ผู้ชนะ มอบให้ ‘พายุข้อมูล’ อันน่าเหลือเชื่อและคำทำนายที่แม่นยำ และยิ่งมอบให้ลูกเสิร์ฟหักศอกปริศนาที่ท้าทายขีดจำกัดการรับรู้นั่น!
ชื่อของ หลินอี้ ในวินาทีนี้ พร้อมกับความมหัศจรรย์และความช็อก ได้ดังก้องไปทั่วทั้งอารีนาอย่างแท้จริง!
โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล