บทที่ 21 เด็กจีน? ไม่คู่ควรกับการเป็นนักเตะอาชีพ

บทที่ 21 เด็กจีน? ไม่คู่ควรกับการเป็นนักเตะอาชีพ

แบร์รี่ กองหลัง ไฟร์บวร์ก ที่ซ่อนตัวอยู่หลังป้ายโฆษณาด้วยสายตาหลุกหลิก พยายามหลบเลี่ยงสายตาของ เฮดโค้ชเดนนิส ไม่ให้ถูกจับได้

แต่ตอนนี้ เดนนิสเห็นเขาแล้ว เขาทำได้เพียงตอบรับอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

"สวัสดีครับ คุณเดนนิส..."

"พวกนายมาทำอะไรที่นี่?"

เสียงของเดนนิสเต็มไปด้วยความสงสัยและเจือความดุดัน ขณะค่อย ๆ เดินเข้าไปหาแบร์รี่

ก่อนที่แบร์รี่จะทันได้แก้ตัว เขาก็เดินมาถึงข้างป้ายโฆษณา เห็นเหตุการณ์หน้าบาร์อย่างชัดเจน

คนที่สบตาเขาคือกัปตันทีมเยาวชน ไฟร์บวร์ก อัลเจอร์ และด้านหลังเขาก็คือสมาชิกทีมเยาวชนที่เหลือ

"พระเจ้า ทำไมพวกเราถึงซวยขนาดนี้? ออกมาเที่ยวครั้งแรกก็เจอ คุณเดนนิส เลย!"

หนึ่งในผู้เล่น ไฟร์บวร์ก ที่ซ่อนตัวอยู่ข้างหลังอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเฮือกใหญ่

อัลเจอร์เกาหัว กล่าวด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน

"สวัสดีครับ เฮดโค้ช"

เดนนิสเมินคำทักทายของอัลเจอร์ แววตาฉายความรังเกียจเล็กน้อย เขาถามเสียงเข้ม "อัลเจอร์ ทำไมนายถึงมาโผล่ที่ไนต์คลับ?"

พูดพลางจมูกเขาก็กระตุกเล็กน้อย กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึกจากตัวนักเตะลอยมาแตะจมูกทันที จนเขาต้องเอามือปิดจมูกโดยสัญชาตญาณ

บวกกับอาการมึนเมาเล็กน้อยของพวกเขา เดนนิสผู้มากประสบการณ์มองสถานการณ์ออกทะลุปรุโปร่งทันที

"พวกนายไม่มีความรับผิดชอบเรื่องเวลาบ้างเลยหรือไง? ไม่ดูเหรอว่านี่กี่โมงแล้ว? ทำไมยังไม่กลับไปพักผ่อนที่หอ?"

"คิดว่าแค่ชนะเกมเดียว แล้วพรุ่งนี้ไม่ต้องซ้อมงั้นสิ?"

อกของเดนนิสกระเพื่อมขึ้นลงด้วยความโกรธ ฟันขบกันจนได้ยินเสียงกรอด

"แถมยังกล้ายกโขยงมาดื่มหนักที่ไนต์คลับกันอีก! นี่มันเกินไปแล้วนะ!"

เห็นดังนั้น เอ็ดก็เดินเข้ามาหาเดนนิส กวาดตามองทีมเยาวชน ไฟร์บวร์ก แล้วส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง

"เดนนิส ไม่นึกเลยว่าเดี๋ยวนี้นายจะคุมเด็กหละหลวมขนาดนี้"

"ปล่อยให้เด็กมามั่วสุมดื่มเหล้าในไนต์คลับแบบนี้ ฉันอยากรู้จริง ๆ ว่าถ้า โค้ชสไตรช์ รู้เรื่องนี้จะทำหน้ายังไง"

ก่อนหน้านี้ โค้ชสไตรช์ เฮดโค้ชทีมชุดใหญ่ไฟร์บวร์ก เคยเน้นย้ำเรื่องมาตรการดูแลนักเตะในที่ประชุมด้วยตัวเอง สั่งห้ามเด็ดขาดไม่ให้นักเตะดื่มหนักในไนต์คลับ

นี่แทบจะเป็นกฎเหล็กของสโมสร ยุโรป ทุกแห่ง

ถ้าเรื่องคืนนี้รู้ไปถึงหู โค้ชสไตรช์ เดนนิสคงโดนด่ายับแน่นอน

หน้าเดนนิสดำทะมึน เขาหรี่ตากวาดหาตัวอีธานในกลุ่มนักเตะ

เป็นไปตามคาด เขาเห็นอีธานยืนกอดคอเพื่อนร่วมทีมอยู่ในฝูงชนอย่างรวดเร็ว

"อีธาน นายใช่ไหมที่เป็นคนชวนทุกคนมาดื่มที่ไนต์คลับคืนนี้?"

เดนนิสจ้องอีธานเขม็งด้วยความโกรธจัด "ก่อนหน้านายเข้าทีม ฉันไม่เคยเห็นนักเตะคนไหนมีพฤติกรรมดื่มเหล้าแบบนี้มาก่อนเลย"

ได้ยินดังนั้น อัลเจอร์ที่ยืนอยู่หน้าสุดรีบสวนขึ้นทันที

"คุณเดนนิส คืนนี้ไม่ใช่ความคิดของอีธานนะครับ"

"ผมเห็นว่าทุกคนเพิ่งชนะ ฮัมบูร์ก ทีมแกร่งประเดิมนัดแรกของฤดูกาลใหม่ได้ เลยอยากพาทุกคนมาผ่อนคลายที่ไนต์คลับครับ"

"นาย?"

เดนนิสอดไม่ได้ที่จะแค่นหัวเราะ "อัลเจอร์ นอกจากร้านขาหมูซาวเคราต์นั่น ฉันนึกไม่ออกเลยว่านายจะรู้จักที่อื่นอีก"

อัลเจอร์อายจนแทบอยากจะมุดดินหนี

ตลอดหลายปีที่อยู่กับ ไฟร์บวร์ก อคาเดมี เขาหลงรักร้านขาหมูร้านนั้นจริง ๆ แทบจะชวนเพื่อนร่วมทีมไปกินเดือนละครั้ง

เฮดโค้ชเดนนิส ย่อมรู้งานอดิเรกเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ดี

เมื่อเห็นเพื่อนเก่าอย่างเดนนิสกำลังของขึ้นใส่นักเตะหน้าไนต์คลับ เอ็ดรีบตบไหล่เขา

"เดนนิส ตรงนี้ไม่ใช่ที่ที่จะมาคุยเรื่องนี้ นายอยากให้คนทั้งไนต์คลับรู้หรือไงว่าทีมเยาวชน ไฟร์บวร์ก ยกพวกมาเมาเละกันที่นี่?"

เอ็ดพูดพลางมองไปที่กลุ่มนักเตะ แล้วถอนหายใจ "จะโกรธยังไง เก็บไว้ไปเคลียร์กันตอนซ้อมพรุ่งนี้เถอะ"

"ตอนนี้รีบไล่พวกนี้กลับหอก่อน"

ถึงเดนนิสจะโกรธจนแทบคลั่ง แต่สิ่งที่เอ็ดพูดก็มีเหตุผล เรื่องทีมเยาวชน ไฟร์บวร์ก ตั้งวงดื่มเหล้าจะให้หลุดไปถึงหูแฟนบอลไม่ได้เด็ดขาด

ขืนเป็นงั้น อคาเดมี ไฟร์บวร์ก คงกลายเป็นตัวตลกของวงการฟุตบอล ยุโรป ถูกตราหน้าว่าเป็นทีมขี้เมาแน่

คิดได้ดังนั้น เดนนิสพยักหน้า พยายามข่มอารมณ์โกรธ แล้วกัดฟันพูดกับอัลเจอร์

"อัลเจอร์ รีบพาเพื่อนกลับไปซะ เดี๋ยวนี้!"

ได้ยิน เฮดโค้ชเดนนิส ไล่กลับ ทีมเยาวชน ไฟร์บวร์ก ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

จากนั้นพวกเขาก็รีบชิ่งหนีจากเดนนิสไปอย่างรวดเร็ว

...

หลังจากเห็นว่าเด็ก ๆ กลับไปหมดแล้ว เอ็ดถึงเริ่มบทสนทนากับเดนนิส

"คนที่นายบอกว่าเป็นตัวการ คงเป็นเด็ก จีน ที่นายเพิ่งชมไปเมื่อกี้ใช่ไหม?"

เดนนิสพ่นลมหายใจหนักหน่วง หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ

"ใช่"

พอเดนนิสยืนยัน แววตาผิดหวังก็ปรากฏบนใบหน้าเอ็ด

ในความผิดหวังนั้นเจือไปด้วยความดูแคลน

"ฉันไม่นึกเลยว่านักเตะพรสวรรค์สูงที่นายพูดถึง จะเป็นพวกที่มีชีวิตส่วนตัวเละเทะขนาดนี้"

"งั้นฉันขอถอนคำพูดเมื่อกี้แล้วกัน เด็กนี่ไม่มีคุณสมบัติพอจะเล่นใน ลีกา 2 หรอก"

"ไม่สิ เขาไม่คู่ควรกับการเป็นนักเตะอาชีพด้วยซ้ำ"

เดนนิสเหลือบมองเอ็ด อยากจะเถียงกลับไป

แต่พคำพูดมาจุกอยู่ที่คอ เขาก็พูดไม่ออกสักคำ

ชีวิตส่วนตัวที่เละเทะทำให้ขาดคุณสมบัติการเป็นนักเตะอาชีพจริง ๆ

นั่นยิ่งทำให้ความต้องการที่จะดัดนิสัยอีธานของเขารุนแรงขึ้นไปอีก

...

หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายเล็กน้อย เดนนิสคาบบุหรี่เดินตามเอ็ดไปยังผับเจ้าประจำ

แต่เวลานี้ ในหัวของเดนนิสไม่มีที่ว่างให้ความทรงจำวัยหนุ่มของเขากับเอ็ดอีกแล้ว

เขากำลังหมกมุ่นอยู่กับการหาวิธีทำให้อีธานเลิกนิสัยแย่ ๆ พวกนี้ให้ได้

เพราะมีเพียงการทำชีวิตส่วนตัวให้มีวินัยเท่านั้น เขาถึงจะเป็นนักเตะอาชีพที่สมบูรณ์แบบได้

ถึงจะมีโอกาสไปโลดแล่นบนเวที บุนเดสลีกา ในอนาคต...

ถึงจะมีโอกาสไปยืนบนโพเดียม ชูถ้วยบิ๊กเอียร์ หรือคว้ารางวัล บัลลงดอร์...

วันรุ่งขึ้น

เดนนิสที่เมาค้างเมื่อคืน ตื่นสายกว่าปกติไปครึ่งชั่วโมง แต่ก็ยังมาถึง ศูนย์ฝึกเยาวชนไฟร์บวร์ก แต่เช้าตรู่ได้เหมือนเดิม

เขามานั่งทานมื้อเช้ากับสตีเวนที่โรงอาหารตามปกติ หารือเรื่องสถานการณ์ทีมช่วงนี้

พอสตีเวนฟังเดนนิสเล่าเรื่องที่เจอหน้าไนต์คลับเมื่อคืนจบ หน้าเขาก็ซีดเผือด ขมวดคิ้วถาม

"เดนนิส แล้วนายจะจัดการเรื่องนี้ยังไง?"

เดนนิสแค่นเสียงเย็นชา ตอบอย่างเหยียดหยาม "จะจัดการยังไงได้อีกล่ะ?"

"ถ้าอีธานไม่เลิกนิสัยแย่ ๆ พวกนี้ ก็ไม่ต้องลงสนามมันแล้ว"

สตีเวนอึ้งไปครู่หนึ่ง ผ่านไปสักพักถึงพูดต่อ

"แต่เกมหน้าเราไม่ได้เจอทีมไก่กานะ เราต้องเจอ โบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์ ที่ขึ้นชื่อเรื่องเกมรับเหนียวแน่น!"

"ถ้าไม่มีอีธาน ฉันว่าเราแพ้แน่"

"ก็ไม่แน่หรอก" เดนนิสวางแก้วนมลงแล้วจุดบุหรี่ "โบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์ U17 ขึ้นชื่อแค่เรื่องเกมรับ เกมรุกไม่ได้น่ากลัวเท่าไหร่"

"ฉันเชื่อว่าต่อให้ฮาร์ดี้เจาะเกมรับพวกเขาไม่เข้า เราก็ยังยันเสมอ ดอร์ทมุนด์ ไม่ให้ยิงประตูเราได้เหมือนกัน"

สตีเวนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจ

"เดนนิส ฉันไม่ค่อยเห็นด้วยกับนายเท่าไหร่นะ ด้วยฝีเท้าของอีธาน เขาเป็นตัวหลักให้ทีมได้สบาย"

"ไม่เห็นต้องแบนเขาไม่ให้ลงเล่นเพราะเรื่องแค่นี้เลย มันจะส่งผลเสียต่อการพัฒนาของนักเตะนะ"

เดนนิสพ่นควันบุหรี่ออกมาเป็นวง ส่ายหน้า น้ำเสียงจริงจังขึ้น

"นายคิดผิดแล้วเพื่อน"

"ถ้าแม้แต่อำนาจของโค้ชยังศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ ต่อไปใครจะฟังแผนเรา? นักเตะจะเล่นยังไง?"

"เรื่องนี้ อย่ามาแก้ตัวแทนอีธานอีกเลย"

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═