บทที่ 20 เพื่อนเก่ามาเยือน และเจอผู้เล่นนอกบาร์

บทที่ 20 เพื่อนเก่ามาเยือน และเจอผู้เล่นนอกบาร์

ขณะเดียวกัน

ภายในห้องทำงาน เฮดโค้ช ของศูนย์ฝึกเยาวชน ไฟร์บวร์ก

ชายชาวเยอรมันวัยกลางคนรูปร่างค่อนข้างเตี้ยในชุดสูทนอนเอนหลังอย่างเหนื่อยล้าบนโซฟา คุยกับเดนนิสอย่างออกรส

"เอ็ด ลมอะไรหอบคุณกลับมาที่ ไฟร์บวร์ก ล่ะเนี่ย?"

เดนนิสยิ้มพลางยื่นกาแฟให้ชายที่ชื่อเอ็ด

"พ่อผมเจอปัญหาที่ ไฟร์บวร์ก นิดหน่อย เลยกลับมาช่วยเคลียร์น่ะ" เอ็ดรับกาแฟมา จิบไปนิดหนึ่ง ก่อนจะวางลงบนโต๊ะราวกับคนไม่มีกะจิตกะใจจะดื่ม

"ได้ข่าวว่าวันนี้ ไฟร์บวร์ก U17 เปิดบ้านชนะทีมแกร่งอย่าง ฮัมบูร์ก U17 มาเหรอ?"

เอ็ดดูไม่อยากพูดถึงสาเหตุที่กลับมา ไฟร์บวร์ก นัก เลยเปลี่ยนเรื่องไปคุยเรื่องฟุตบอลแทน

เขากับเดนนิสเป็นคน ไฟร์บวร์ก เหมือนกัน รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก

เคยเข้ามารับงาน ผู้ช่วยโค้ช ในทีมเยาวชนของ ไฟร์บวร์ก พร้อมกันด้วยซ้ำ

ทว่าเมื่อไม่กี่ปีก่อน เอ็ดตัดสินใจย้ายไปรับงาน ผู้ช่วยโค้ช ให้กับ ดุยส์บวร์ก ทีมใน ลีกา 2 เยอรมัน ส่วนเดนนิสได้เลื่อนขั้นเป็น เฮดโค้ช ทีมเยาวชนไฟร์บวร์ก

ในฐานะคนท้องถิ่น เอ็ดยังคงมองว่า ไฟร์บวร์ก เป็นเหมือนบ้านหลังที่สอง และคอยติดตามข่าวสารทีมเยาวชนของเพื่อนเก่าอยู่เสมอ

"ใช่ ชนะฮัมบูร์กไปสามต่อสอง"

สีหน้าของเดนนิสฉายแววภูมิใจเล็กน้อย

ในฐานะ เฮดโค้ช การเอาชนะทีมเยาวชนระดับท็อปได้ตั้งแต่นัดแรกของฤดูกาลใหม่ ย่อมเป็นเรื่องน่าอวด

"แถมฉันยังเจอนักเตะที่มีความเข้าใจแทคติกเป็นเลิศอีกคน ฉันเชื่อว่าอีกไม่นานเขาจะขึ้นไปครองความยิ่งใหญ่ใน บุนเดสลีกา จนไม่มีใครหยุดอยู่แน่!"

เอ็ดถึงกับอึ้ง หรี่ตามองเดนนิส "นักเตะที่นายพูดถึง ใช่คน จีน ที่ลงมาเป็นตัวสำรองวันนี้หรือเปล่า?"

เดนนิสพยักหน้า เขาไม่แปลกใจที่เอ็ดจะรู้เรื่องอีธาน

เพราะฟอร์มของอีธานวันนี้มันโดดเด่นเกินไป ลบคำครหาของแฟนบอลได้หมดจด จนกลายเป็นกระแสพูดถึงไปทั่ว

"ได้ยินว่าเทคนิคเขาแพรวพราวมาก ลงมาแค่ยี่สิบนาทีสุดท้ายแต่ซัดไปสามลูก" เอ็ดอ้าปากค้าง ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

ปกติเด็กใหม่ที่เพิ่งย้ายมาและลงสำรอง มักจะลงมาเพื่อปรับตัวเข้ากับจังหวะทีม แต่พ่อหนุ่ม จีน คนนี้เล่นซัดแฮตทริกตั้งแต่นัดแรก พาทีมเยาวชน ไฟร์บวร์ก พลิกนรกชนะ ฮัมบูร์ก ได้เฉยเลย

ฝีเท้าขนาดนี้เล่นใน ลีกา 2 เยอรมัน ได้สบาย ๆ เผลอ ๆ ถ้าไปอยู่ทีมเล็กอาจยึดตัวจริงได้ด้วยซ้ำ

คิดแล้วเอ็ดก็อดนึกถึงสภาพทีม ดุยส์บวร์ก ของตัวเองเมื่อฤดูกาลที่แล้วไม่ได้... รอดตกชั้นมาแบบหืดจับ

ฤดูกาลใหม่ก็ยังไม่ได้เสริมตัวต่างชาติโหด ๆ เข้ามา เรียกได้ว่าฤดูกาลนี้คงต้องดิ้นรนหนีตกชั้นเหมือนเดิม

เอ็ดถอนหายใจยาว ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเกรงใจนิด ๆ

"เดนนิส ฉันว่านักเตะ จีน คนนี้ของจริงว่ะ ฝีเท้าเล่น ลีกา 2 ได้สบาย"

"นายคิดจะปล่อยยืมตัวบ้างไหม?"

"ถ้าสนใจ ดุยส์บวร์ก ที่ฉันคุมอยู่นี่พร้อมรับนะ ฉันการันตีเลยว่าถ้าเขามา หมอนี่ได้เป็นตัวจริงแน่นอน"

ได้ยินแบบนั้น หน้าของเดนนิสก็ทะมึนลงทันที

อีธานคือนักเตะใหม่ที่เขาเพิ่งดึงเข้ามาสู่ ไฟร์บวร์ก U17 ฤดูกาลนี้ ยังเล่นไม่จบฤดูกาล ยังไม่ได้พาคว้าแชมป์ ลีกเยาวชน เลย เขาจะตัดใจปล่อยยืมได้ยังไง?

"เอ็ด นายอย่าได้คิดจะมาฉกตัวเขาเชียว"

น้ำเสียงของเดนนิสหนักแน่นมาก "ฤดูกาลนี้ยังไม่ทันจบ ไม่มีทางที่ฉันจะปล่อยเขาไป อีกอย่าง ทีมชุดใหญ่ไฟร์บวร์ก ก็อยู่ใน ลีกา 2 ถ้าจะดันขึ้นไปเล่น ตัวเลือกแรกก็ต้องเป็น ไฟร์บวร์ก สิ"

"ฉันเชื่อว่าคุณ สไตรช์ เฮดโค้ช ทีมชุดใหญ่ไฟร์บวร์ก ก็คงไม่ยอมปล่อยดาวรุ่งฝีเท้าดีขนาดนี้หลุดมือไปหรอก"

เอ็ดพยักหน้า ความคิดที่จะดึงตัวอีธานเป็นแค่ความวูบวาบชั่วครู่ ลองหยั่งเชิงดูว่าเดนนิสมีใจจะขายไหม

ถ้าไม่ ก็ไม่เป็นไร ไม่กระทบมื้อเย็นที่จะไปกินด้วยกันหรอก

"ดึกแล้ว ไปหาอะไรดื่มกันเถอะ" เดนนิสจุดบุหรี่ ลุกขึ้นจากโซฟา ตัดบทสนทนาเรื่องปล่อยยืมอีธาน

"โอเค ร้านเดิมนะ!"

พูดจบ เอ็ดก็ลุกขึ้นเดินออกจาก ศูนย์ฝึกเยาวชนไฟร์บวร์ก พร้อมเดนนิส มุ่งหน้าสู่ถนนการค้าทางทิศเหนือ

สมัยที่คุมทีมด้วยกันที่ ไฟร์บวร์ก หลังจบเกมพวกเขามักจะไปดื่มกันที่ผับเล็ก ๆ บนถนนสายนั้นเป็นประจำ

ไหน ๆ เอ็ดก็กลับมาทั้งที ยังไงก็ต้องไปดื่มรำลึกความหลังกับเดนนิสสักหน่อย

ระหว่างทาง

ทั้งสองบ่นเรื่องความไม่น่าพอใจในสโมสรของตัวเองช่วงปีที่ผ่านมา

แต่ด้วยความที่เป็นโค้ชฟุตบอลทั้งคู่ หัวข้อสนทนาสุดท้ายก็วนกลับมาที่ผลงานของสโมสรจนได้

ถ้าพูดถึงผลงาน เดนนิสกับเอ็ดแทบจะเป็นพี่น้องร่วมทุกข์ร่วมสุข

ทีมที่พวกเขาคุมทำผลงานย่ำแย่มาหลายฤดูกาลติด

แต่สถานการณ์ของเดนนิสต่างออกไปนิดหน่อย

ฤดูกาลนี้เขาเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์!

ความหวังที่จะพาทีมคว้าแชมป์ ลีกเยาวชน!

พอคิดถึงเรื่องนี้ เดนนิสก็อดไม่ได้ที่จะโม้เรื่องพรสวรรค์อันเหลือเชื่อของอีธาน

อายุสิบเจ็ด เบสิกแน่นปึ้ก แถมยังมีลูก จักรยานอากาศ ที่น่าตื่นตะลึง!

ยิ่งเล่าเดนนิสก็ยิ่งตื่นเต้น บรรยายทุกอิริยาบถของอีธานในสนามอย่างออกรส จนลืมเขี่ยขี้เถ้าบุหรี่ในมือ

"พอลูกครอสจากเพื่อนมาถึง เขาไม่จับบอลเลยนะ วอลเลย์ตูมเดียวระดับเอว เสียบตาข่าย..."

คนเดินผ่านไปมาที่ไม่สนใจฟุตบอลมองทั้งสองคนอย่างงุนงง

เห็นคนหนึ่งเล่าอย่างตื่นเต้นขนาดนั้น นึกว่ากำลังพูดถึงนัดชิง ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก อยู่ซะอีก

เอ็ดฟังเดนนิสเล่าแล้วก็อดอุทานไม่ได้

"เด็กนี่จับบอลเชื่องเท้าขนาดนั้นเลยเหรอ?"

เขารู้ดีว่าเดนนิสไม่ใช่คนที่จะพูดเกินจริงเพียงเพราะเป็นนักเตะของตัวเอง

นั่นหมายความว่า ยี่สิบนาทีในสนามของเด็ก จีน คนนี้ เป็นช่วงเวลาไฮไลต์ล้วน ๆ เลยสินะ!

"ใช่แล้ว"

เดนนิสตอบ สายตาเผลอเบนไปทางเอ็ด

แต่วินาทีถัดมา เขาต้องประหลาดใจเมื่อเห็นเด็กในทีมตัวเองหลายคนแอบซุ่มอยู่หลังป้ายไฟนีออน

"แบร์รี่ มาทำอะไรที่นี่?"

เดนนิสเรียกชื่อเซ็นเตอร์แบ็กคนหนึ่งอย่างงุนงง แล้วเงยหน้ามองป้าย

บนป้ายมีตัวอักษรหลากสีเขียนว่า...บาร์มิดไนท์ฟอเรสต์

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═