บทที่ 8 ซ้อมในไนต์คลับ เด็กใหม่มาสาย!

บทที่ 8 ซ้อมในไนต์คลับ เด็กใหม่มาสาย!

หลังจากฮาร์ดี้เปลี่ยนชุดเสร็จ เขาก็เดินตามอัลเจอร์และอีธานออกจาก ศูนย์ฝึกเยาวชนไฟร์บวร์ก

ศูนย์ฝึกเยาวชนไฟร์บวร์ก ตั้งอยู่ในเขตชานเมืองทางตอนใต้ของ ไฟร์บวร์ก ทางทิศเหนือห่างออกไปไม่ไกลนัก มีถนนการค้าอันคึกคักตั้งอยู่

ในฐานะคนเยอรมันโดยกำเนิด อัลเจอร์เข้ามาอยู่ใน ศูนย์ฝึกเยาวชนไฟร์บวร์ก ตั้งแต่เด็ก เขาจึงคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมรอบ ๆ เป็นอย่างดี

ด้วยคำแนะนำของเขา ทั้งสามจึงมุ่งหน้าไปยังร้านขาหมูเยอรมันและซาวเคราต์สูตรต้นตำรับบนถนนการค้า

ระหว่างมื้ออาหาร ว่าที่สามผู้เล่นแกนหลักของ ไฟร์บวร์ก U17 ก็สานสัมพันธ์กันได้อย่างรวดเร็ว จนเริ่มเรียกกันว่าพี่น้อง

หลังอิ่มหนำ อัลเจอร์ก็ชิงจ่ายเงินก่อน แล้วเดินออกไปโบกแท็กซี่ เตรียมตัวกลับสโมสรทันที

อีธานที่นั่งอยู่เบาะหลัง เห็นท่าทางของอัลเจอร์ก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายกะจะบึ่งกลับสโมสรเลย

เขาอุตส่าห์ออกมาถึงถนนการค้าแล้วแท้ ๆ

จะให้กลับไปทั้งที่ยังซ้อมพิเศษไม่เสร็จได้ยังไงกัน?

คิดได้ดังนั้น อีธานก็เกาหัวแล้วถามเสียงเบา “กัปตัน พวกเราจะกลับกันเลยเหรอ?”

อัลเจอร์ที่นั่งข้างคนขับเพื่อยืนกรานจะเป็นคนจ่ายค่ารถ หันกลับมาตอบอีธาน “ใช่สิ อีธาน นายมีธุระอะไรอีกหรือเปล่า? บอกมาได้เลย เดี๋ยวพวกเราช่วยจัดการให้”

“ฉันกำลังคิดว่า พรุ่งนี้ไม่มีแข่ง ทำไมเราไม่ลองไปหาอะไรสนุก ๆ ทำที่ไนต์คลับบนถนนสายนี้นดดูล่ะ?” อีธานเสนอ

ได้ยินคำพูดของอีธาน ทั้งอัลเจอร์และฮาร์ดี้ต่างหันขวับมามองด้วยความตกใจ

นักเตะอาชีพห้ามไปเที่ยวไนต์คลับ

ไนต์คลับมักเต็มไปด้วยสิ่งยั่วยวนและความเสี่ยงที่อาจทำให้นักเตะเสพติด ละเลยการฝึกซ้อม และส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่ออาชีพค้าแข้ง

วินาทีนั้น พวกเขาดูเหมือนจะเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่าทำไมสมรรถภาพร่างกายของอีธานถึงได้ย่ำแย่ขนาดนั้น

ร่างกายของเขาคงโดนเหล้าและผู้หญิงกัดกินจนกลวงโบ๋ไปหมดแล้ว!

“อีธาน การไปไนต์คลับมันส่งผลเสียอย่างมากต่อเส้นทางอาชีพในอนาคตนะ นายอย่าไปเลยดีกว่าไหม?”

ฮาร์ดี้ที่นั่งข้างอีธานเอ่ยด้วยสีหน้าเป็นกังวล

เขาชื่นชมอีธานจากใจจริงและนับถือเป็นพี่น้อง จึงไม่อยากเห็นอีธานต้องตกต่ำลงแบบนี้

“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ค้างคืนที่ไนต์คลับหรอก เดี๋ยวก็กลับแล้ว พรุ่งนี้ไปซ้อมทันแน่นอน”

อีธานได้ยินว่าทั้งสองเคร่งครัดในจรรยาบรรณนักเตะและไม่ยอมไปไนต์คลับง่าย ๆ เขาก็ไม่ได้คิดจะบังคับให้ทั้งคู่ไปด้วย

ยังไงซะ เขาก็เพิ่มทักษะฟุตบอลได้ด้วยการดื่มในไนต์คลับ

แต่สองคนนั้นยังต้องไปเสียเหงื่อซ้อมหนักในสนามอยู่ดี

จากนั้น อีธานก็บอกให้คนขับจอดรถแล้วเดินลงไป

แกร๊ก!

ทันทีที่ปิดประตูรถ อีธานก็จุดบุหรี่สูบตามความเคยชิน โบกมือลาทั้งสองคนในรถ

“เขาสูบบุหรี่ด้วยเหรอ?”

ดวงตาของฮาร์ดี้เบิกกว้างด้วยความช็อกเมื่อเห็นอีธานจุดบุหรี่

แท็กซี่เคลื่อนตัวออกไป

อัลเจอร์ส่ายหน้าแล้วพูดกับฮาร์ดี้ “นิสัยของอีธานจะส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่ออาชีพในอนาคตของเขาแน่ ๆ พวกเราต้องหาโอกาสช่วยให้เขาเลิกนิสัยแย่ ๆ พวกนี้ให้ได้”

“ใช่ ไม่งั้นเมื่อไหร่ร่างกายเขาจะฟิตถึงเกณฑ์สักที เราจะทนดูพี่น้องตกต่ำไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้!”

ฮาร์ดี้พูดด้วยแววตามุ่งมั่น เริ่มวางแผนในหัว

เขาไม่อยากให้นักเตะที่มีพรสวรรค์เปี่ยมล้นอย่างอีธานต้องมาพังเพราะเรื่องแบบนี้

...

หลังจากลงจากรถ อีธานเดินบนถนนการค้าไปได้ไม่ไกลก็เจอไนต์คลับแห่งหนึ่ง

หน้าประตูไนต์คลับมีสาวสวยชาวยุโรปผมบลอนด์ตาสีฟ้ายืนอยู่หลายคน เส้นผมสีทองปรกหน้าผาก ดูราวกับถูกโอบล้อมด้วยแสงยามเย็นของตะวันตก

อีธานเดินเข้าไปข้างใน

บรรยากาศในไนต์คลับดีมาก

อากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นบุหรี่และแอลกอฮอล์ผสมปนเปกัน เสียงดนตรีที่เปิดดังกระหึ่มแทบจะทำให้หูหนวก

แสงไฟวิบวับสาดส่องลงบนแก้วไวน์ลาฟิต เสียงพูดคุยคลุมเครือประสานไปกับการชนแก้ว กัดกร่อนสติสัมปชัญญะของผู้คนที่กำลังมึนเมา

อีธานเลือกมุมสงบแล้วนั่งลง เรียกบริกรมาสั่งเบียร์เย็นเจี๊ยบหนึ่งแก้ว

เดิมทีเขาไม่ได้ชอบดื่มเหล้าเท่าไหร่นัก

แต่ตอนนี้ ด้วยพรจากระบบ เขาเริ่มหลงรักของเหลวสีสันสวยงามและความรู้สึกที่ค่อย ๆ จมดิ่งลงไปทีละน้อย

“【ตรวจพบว่าโฮสต์ดื่มเบียร์หมด 200 มล. พลังระเบิด +0.002】”

สิ้นเสียงเครื่องจักรในหัว ใบหน้าของอีธานก็เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ

วิธีการฝึกซ้อมแบบนี้...

มันช่างบันเทิงใจเหลือเกิน!

ทันใดนั้น อีธานก็เปิดเบียร์เย็นเจี๊ยบอีกขวดบนโต๊ะ แล้วเริ่มการฝึกซ้อมต่อ...

ขณะเดียวกัน บนผืนหญ้าสีเขียวของศูนย์ฝึกซ้อม ไฟร์บวร์ก U17 ฮาร์ดี้ที่กลับมาถึงสโมสร กำลังซ้อมยิงฟรีคิกอยู่คนเดียว

เตะบอล เก็บลูก ตั้งบอล ซ้ำแล้วซ้ำเล่า...

...

วันรุ่งขึ้น

หกโมงเช้า ท้องฟ้าเหนือ ไฟร์บวร์ก แจ่มใส

แสงแดดสาดส่องลงมายังสนามหญ้าสีเขียวอย่างอิสระ ขับเน้นภาพฮาร์ดี้ที่กำลังวิ่งจ็อกกิ้งให้ออกมาเด่นชัด

เฮดโค้ชเดนนิส และ ผู้ช่วยโค้ชสตีเวน ต่างก็มีนิสัยตื่นเช้าเหมือนกัน

หลังจากทานมื้อเช้าที่โรงอาหารสโมสร ทั้งสองก็มารอที่สนามซ้อมแต่เช้าตรู่ รอผู้เล่นเดินทางมาถึง

แน่นอน ทุกเช้าที่ทั้งสองมาถึงสโมสร พวกเขามักจะเห็นฮาร์ดี้ซ้อมพิเศษอยู่ที่สนามเสมอ

นี่เป็นเหตุผลที่เดนนิสชื่นชมเขามาก

เพียงแต่ครั้งนี้ บทสนทนาของพวกเขาไม่ใช่เรื่องฮาร์ดี้ แต่เป็นเรื่องอีธานที่เพิ่งเข้าทีมเมื่อวาน

“สตีเวน เช้านี้นายพาอีธานไปตรวจร่างกายแบบละเอียดหน่อยนะ”

“ถ้าฉันเดาไม่ผิด สภาพร่างกายของไอ้หนูนี่น่าจะแย่มากแน่ ๆ ถึงได้ไม่ค่อยวิ่งไล่บอลตอนแข่ง”

“ถ้าเป็นอย่างนั้น การฝึกซ้อมของเราสำหรับเขาคงต้องปรับเปลี่ยนจุดเน้นกันหน่อยในอนาคต”

เวลา 7:30 น. เดนนิสมายืนรอที่สนามหญ้าแล้ว หารือเรื่องงานวันนี้กับ ผู้ช่วยโค้ชสตีเวน

สตีเวนพยักหน้าตอบรับ “ได้ครับ คุณเดนนิส ผมก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน”

“ขอแค่สร้างความฟิตให้ถึงเกณฑ์ เขาจะเป็นคมดาบที่เฉียบคมที่สุดในแนวรุกของ ไฟร์บวร์ก แน่นอน”

เดนนิสฟังคำพูดของสตีเวน พลางจุดบุหรี่สูบอย่างใจเย็น สายตากวาดมองไปทางทางเข้าสนาม หวังว่าจะเห็นอีธานปะปนมากับกลุ่มนักเตะที่ทยอยมาถึง

ทว่า เมื่อผู้เล่นส่วนใหญ่มากันครบแล้ว

เวลาก็ล่วงเลยมาถึง 7:50 น.

ผู้ช่วยโค้ชสตีเวน ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของอีธานในฝูงชน เขาเริ่มงุนงง จึงเดินไปถามอัลเจอร์

“อัลเจอร์ ทำไมอีธานยังไม่มาอีก? เขาไม่รู้เหรอว่าเริ่มซ้อมแปดโมง?”

อัลเจอร์เกาหัวอย่างกระอักกระอ่วน เมื่อเช้าตอนเขาออกมาทานข้าวเช้า เขาก็เรียกอีธานแล้วนะ

และเขาก็ออกมาหลังจากเห็นอีธานขานรับแล้วด้วย

แต่ทำไมตอนนี้อีธานยังไม่โผล่มาที่สนามซ้อมอีก?

หรือว่ายังกินข้าวอยู่?

เมื่อเห็นท่าไม่ดี อัลเจอร์รีบแก้ต่าง “ตอนผมออกมา อีธานเพิ่งจะลุกไปกินข้าวที่โรงอาหารครับ เขาอาจจะยังไม่คุ้นกับโรงอาหาร เลยกินช้าไปหน่อยมั้งครับ”

เดนนิสดับบุหรี่ในมือ แล้วเดินตรงเข้ามาหาอัลเจอร์ พลางได้ยินคำแก้ตัวนั้นพอดี

แต่คำอธิบายแบบนี้ ฟังขึ้นสำหรับการมาสายงั้นเหรอ?

เดนนิสไม่ยอมรับข้ออ้างตื้นเขินพรรค์นี้หรอก

เขาขมวดคิ้ว พูดกับอัลเจอร์ด้วยน้ำเสียงเจือความโมโห

“เมื่อวานนายไม่ได้พาอีธานไปเดินดูรอบ ๆ สโมสรหรือไง?”

“มาสายตั้งแต่วันแรกที่เริ่มซ้อม นี่คือทัศนคติที่สมาชิกใหม่ควรมีเหรอ?”

“ต่อให้ไม่ได้กินมื้อเช้า เขาก็ต้องมาให้ตรงเวลาที่สนามซ้อมสิ!”

ผู้ช่วยโค้ชสตีเวน ยังคงชื่นชมในตัวอีธาน นักเตะพรสวรรค์ผู้นี้ เขารู้สึกว่าอีธานอาจจะมาสายจริง ๆ เพราะยังไม่คุ้นเคยกับสโมสร

เขาจึงตบไหล่เดนนิสแล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม

“เพื่อนเอ๋ย อย่าเพิ่งอารมณ์เสียแต่เช้าเลยน่า”

พูดจบ เขาก็หันไปสั่งอัลเจอร์

“อัลเจอร์ ไม่ต้องรออีธานแล้ว”

“นายพาทีมลงสนามไปจ็อกกิ้งวอร์มอัปห้ารอบก่อนเลย”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═