บทที่ 7 ผูกมิตรกับอัลเจอร์ มื้อแรกในไฟร์บวร์ก!

บทที่ 7 ผูกมิตรกับอัลเจอร์ มื้อแรกในไฟร์บวร์ก!

“ไม่มีปัญหาครับ” อีธานพยักหน้ารับ

ค่าฉีกสัญญาหนึ่งล้านยูโรไม่ใช่เงินจำนวนมาก

ส่วนระยะสัญญา 2 ปี ก็อยู่ในเกณฑ์ที่เขารับได้

เขามั่นใจว่าไม่จำเป็นต้องรอถึงสองปี เขาก็จะมีโอกาสก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่และลงเล่นใน ลีกา 2

“เยี่ยม! อีธาน ถ้าไม่มีปัญหาอะไร งั้นเรามาเซ็นสัญญากันเลย!” ผู้ช่วยโค้ชสตีเวน ยื่นปากกาให้อีธานด้วยท่าทีตื่นเต้น

“ขอบคุณครับ”

อีธานรับปากกามา กวาดสายตาดูเนื้อหาสัญญาอย่างรวดเร็ว และเมื่อมั่นใจว่าไม่มีปัญหา เขาก็เซ็นชื่อลงไปทันที

“เฮดโค้ชครับ ทางสโมสรพอจะเบิกเงินล่วงหน้าให้ผมสักหนึ่งสัปดาห์ได้ไหมครับ? เงินที่ผมติดตัวมาจาก โบรุสเซีย มึนเช่นกลัดบัค เหลือไม่มากแล้ว” อีธานเกาหัว พูดด้วยท่าทีเกรงใจเล็กน้อย

เงินเก็บของเขาละลายไปกับไนต์คลับในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาหมดแล้ว

เพื่อให้มั่นใจว่าเขาจะสามารถฝึกซ้อมพิเศษในไนต์คลับต่อไปได้ในช่วงนี้ เขาจำเป็นต้องขอเบิกเงินล่วงหน้าจากสโมสร

เดนนิสพยักหน้าตอบรับโดยไม่ลังเล “ได้สิ ไม่มีปัญหา”

“สตีเวน นายพาอีธานไปเบิกเงินค่าเหนื่อยหนึ่งสัปดาห์ที่ฝ่ายการเงินนะ แล้วก็พาเขาไปที่หอพักนักเตะ จากนั้นค่อยแนะนำสถานที่ต่าง ๆ ในสโมสรให้เขารู้จัก”

“ได้เลย” สตีเวนตอบรับอย่างยินดี

เขามักจะกระตือรือร้นกับนักเตะเก่ง ๆ เสมอ

“อีธาน ถ้างั้นก็ ขอให้ร่วมงานกันอย่างราบรื่นนะ! ฉันเชื่อว่าในอนาคต นายจะต้องรู้สึกแน่นอนว่าการเลือกมาอยู่ ไฟร์บวร์ก เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง”

“ครับ คุณเดนนิส ขอให้ร่วมงานกันอย่างราบรื่นครับ!”

อีธานยื่นมือออกไปจับมือกับโค้ชทั้งสองคน

พิธีการเซ็นสัญญาอันเรียบง่ายจึงจบลงเพียงเท่านี้

หลังจากนั้น สตีเวนก็พาอีธานไปเบิกเงินค่าเหนื่อยสามร้อยยูโรที่ฝ่ายการเงินในตึกฝึกซ้อม แล้วจึงนำเขาไปยังหอพักนักเตะ

ในฐานะสโมสรเก่าแก่ของ เยอรมนี แผนกเยาวชน U17 ของ ไฟร์บวร์ก ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเมือง มีสนามฟุตบอลมาตรฐานสองสนามและสนามซ้อมย่อยอื่น ๆ ให้นักเตะใช้งาน

สตีเวนพาอีธานเดินไปที่สนามฟุตบอลทางทิศใต้สุด ชี้มือพลางแนะนำ “อีธาน นี่คือที่ที่ทีมใช้ซ้อมกันเป็นประจำ ทุกเช้านักเตะต้องมารวมตัวกันตอนแปดโมงเพื่อเริ่มซ้อม”

“ตึกข้างหลังนี่คือหอพักนักเตะ ตอนนี้ กัปตันอัลเจอร์ พักอยู่คนเดียว นายไปอยู่ห้องเดียวกับเขาชั่วคราวแล้วกันนะ”

อีธานพยักหน้ารับ

การจัดให้เขาพักกับ กัปตันอัลเจอร์ ย่อมเป็นการจัดการของ เฮดโค้ชเดนนิส แน่นอน

ด้วยวิธีนี้ อีธานจะสามารถทำความรู้จักกับกัปตันทีมและเชื่อมความสัมพันธ์กับทั้งทีมได้อย่างรวดเร็ว

ยิ่งไปกว่านั้น ตำแหน่งของ กัปตันอัลเจอร์ คือกองกลาง ซึ่งต้องประสานงานกับกองหน้าในสนามอย่างใกล้ชิด การย้ายมาอยู่ด้วยกันจึงถือเป็นประโยชน์ต่อทั้งสองฝ่าย

สตีเวนเดินนำทาง จนมาหยุดอยู่ที่หน้าห้อง 203 บนชั้นสอง

เขาเคาะประตู ไม่นานนัก อัลเจอร์ก็เปิดประตูออกมา

“โค้ชสตีเวน มีธุระอะไรเหรอครับ?”

“อัลเจอร์ ห้องนายยังมีเตียงว่างอยู่ เฮดโค้ชตัดสินใจให้อีธานมาพักกับนาย นายติดขัดอะไรไหม?”

เมื่อได้ยินว่าจะได้พักร่วมห้องกับอีธาน ใบหน้าของอัลเจอร์ก็ฉายแววตื่นเต้นยินดีทันที

ฟอร์มการเล่นของอีธานในแมตช์ซ้อมวันนี้ทำเอาทุกคนอึ้งไปตาม ๆ กัน

ผู้เล่นทุกคนต่างเชื่อว่าอีธานจะเป็นว่าที่กองหน้าตัวจริงคนใหม่ของ ไฟร์บวร์ก U17 ในอนาคต

และอัลเจอร์เองก็เป็นชาวบุโรปเหนือที่อบอุ่นและเป็นมิตร เขาจึงมองว่าการได้อยู่ร่วมกับผู้เล่นคนสำคัญและสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ย่อมเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่ออนาคตของเขา

“ไม่ติดครับ ผมยินดีมากที่จะได้อยู่ห้องเดียวกับนักเตะพรสวรรค์แบบนี้”

อัลเจอร์พูดจากใจจริง ยื่นมือขวาออกมาจับมืออีธานอย่างอบอุ่น

สตีเวนยิ้มแล้วกล่าว “เอาล่ะ ฝากดูแลเพื่อนใหม่ด้วยนะ”

หลังจากอัลเจอร์รับคำ สตีเวนก็บอกลาทั้งสองแล้วเดินจากไป ในฐานะ ผู้ช่วยโค้ช ที่มีอำนาจมากที่สุดในทีม เขายังมีภารกิจรัดตัวอีกมาก

อัลเจอร์ช่วยรับกระเป๋าของอีธานอย่างกระตือรือร้นและช่วยเขาจัดของในห้อง พร้อมกับเล่ากฎระเบียบเฉพาะของทีมให้ฟังไปด้วย

กว่าจะจัดของเสร็จ ก็ปาเข้าไปหกโมงเย็นแล้ว

อัลเจอร์ยืนกรานจะช่วยอีธานทำทุกอย่าง จนเหงื่อท่วมตัวมากกว่าอีธานเสียอีก

เขายื่นทิชชูให้อีธาน พลางยิ้มแล้วพูดว่า “อีธาน ในเมื่อนายเพิ่งเข้าทีมวันนี้ ในฐานะกัปตันทีม ฉันถือเป็นหน้าที่ที่ต้องเลี้ยงข้าวต้อนรับนาย ให้ได้ลองลิ้มรสอาหารเมือง ไฟร์บวร์ก สักหน่อย”

โดยปกติแล้ว อาหารการกินของนักเตะเยาวชนจะไม่ได้ถูกควบคุมโดยผู้ช่วยโค้ชเฉพาะทาง ดังนั้นนิสัยการกินของนักเตะจึงค่อนข้างอิสระ ไม่ใช่เรื่องแปลกหากพวกเขาจะออกไปกินข้างนอกถ้าไม่อยากกินที่โรงอาหารสโมสร

อีธานเป็นเด็กใหม่ ไม่คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมรอบสโมสร เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไนต์คลับแถวนี้อยู่ตรงไหน

ดังนั้น เขาจึงเห็นว่าจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องออกไปหาอะไรกินกับอัลเจอร์และสำรวจพื้นที่โดยรอบ

“ตกลงครับ กัปตัน”

อีธานพยักหน้าตอบรับ

จากนั้น ทั้งสองก็รีบจัดการตัวเองแล้วเดินออกจากห้อง

อัลเจอร์เป็นคนช่างคุย เขาแทบไม่หยุดพูดเลย ทันทีที่ออกจากห้อง เขาก็เปิดประเด็นอีกครั้ง

“อีธาน ฮาร์ดี้ คือเพื่อนซี้ที่สุดของฉันในทีม”

“มื้อนี้ชวนเขาไปด้วยดีกว่า”

“ฉันเชื่อว่าในอนาคต นายกับเขาจะต้องกลายเป็นคู่หูกองหน้าที่แข็งแกร่งที่สุดของ ไฟร์บวร์ก U17 แน่!”

อีธานพยักหน้าเห็นด้วย การทำความรู้จักกับผู้เล่นแกนหลักของทีมก็สำคัญมากเช่นกัน

เมื่อเห็นอีธานตกลง อัลเจอร์ก็เดินไปเคาะประตูห้อง 202 ข้าง ๆ

ฮาร์ดี้ก็พักอยู่คนเดียวเช่นกัน ซึ่งเป็นสิทธิพิเศษที่สโมสรมอบให้นักเตะตัวหลัก

ในขณะนั้น ฮาร์ดี้เพิ่งอาบน้ำเสร็จ กำลังเช็ดตัวอยู่ตอนที่มาเปิดประตู

“ไงเพื่อน มีอะไรเหรอ?” ฮาร์ดี้ถามอย่างงุนงง

อัลเจอร์ตอบพร้อมรอยยิ้ม “ไม่มีอะไร แค่อยากชวนนายไปหาอะไรกินด้วยกันหน่อย”

ฮาร์ดี้มีสีหน้าลังเล หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง เขาก็ปฏิเสธ “คืนนี้ฉันต้องไปซ้อมต่อที่สนาม แมตช์อาทิตย์หน้าสำคัญกับสโมสรมาก แต่ลูกนิ่งของฉันยังไม่ดีพอ ฉันไม่อยากเป็นตัวถ่วงทีม”

ฮาร์ดี้ขึ้นชื่อเรื่องความขยันในทีม

ทุกวันหลังมื้อเย็น เขาจะไปซ้อมพิเศษเพิ่มที่สนาม

แม้แต่หลังจบแมตช์ซ้อมเมื่อครู่ และทีมประกาศให้พักผ่อนได้ เขาก็ยังซ้อมคนเดียวในสนามต่ออีกกว่าชั่วโมง นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงเพิ่งกลับมาอาบน้ำที่ห้อง

อัลเจอร์เดินเข้าไปในห้อง กอดคอฮาร์ดี้ แล้วชี้ไปที่อีธานหน้าประตู “อีธานเพิ่งเข้าทีมวันนี้ ฉันว่าจะพาเขาไปลองของอร่อยเมือง ไฟร์บวร์ก วันนี้ไม่ต้องซ้อมหรอกน่า ไปด้วยกันเถอะ!”

พอรู้ว่าจะไปเลี้ยงต้อนรับอีธาน สีหน้าของฮาร์ดี้ก็เปลี่ยนไป เขาเริ่มชั่งใจ

นักเตะที่มีพรสวรรค์ระดับปีศาจอย่างอีธาน อนาคตต้องรุ่งโรจน์แน่นอน การผูกมิตรกับเขาไว้ตั้งแต่ตอนเป็นเยาวชนย่อมเป็นเรื่องดี

แลกกับการขาดซ้อมพิเศษแค่วันเดียว ดูแล้วก็น่าจะคุ้มค่า

เมื่อตัดสินใจได้ ฮาร์ดี้ก็ชกอกอัลเจอร์เบา ๆ แล้วพูดว่า “โอเค รอเดี๋ยว ขอเข้าไปเปลี่ยนชุดก่อน แล้วจะตามออกไป”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═