บทที่ 2 - ค่าความสมบทบาทพุ่งทะยาน คว้าดาบโบราณทมิฬ

บทที่ 2 - ค่าความสมบทบาทพุ่งทะยาน คว้าดาบโบราณทมิฬ

เย่ไป๋ก้มมองลอนกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เรียงตัวสวยงาม

สมบูรณ์แบบ!

นี่แหละคือหุ่นในฝันที่เขาต้องการ ไม่มากไม่น้อยจนเกินไป

เขาเงยหน้ามองเงาสะท้อนในกระจกอีกครั้ง คราวนี้ภาพลักษณ์ความสำอางแบบหนุ่มเจ้าสำราญหายไปจนหมดสิ้น แทนที่ด้วยกลิ่นอายลึกลับและอันตราย แววตาที่เคยมองโลกในแง่ดีเปลี่ยนเป็นเย็นชาไร้อารมณ์ หากมองจากระยะไกล เขาแทบจะเป็นคนคนเดียวกับจางฉีหลิน

ที่สำคัญที่สุดคือความทรงจำเกี่ยวกับการต่อสู้ของจางฉีหลินที่หลั่งไหลเข้ามาในสมอง

ท่วงท่า กระบวนยุทธ์ และวิชาตัวเบาต่างๆ ราวกับถูกสลักลึกเข้าไปในจิตวิญญาณ เพียงแค่คิด ร่างกายก็พร้อมจะตอบสนองโดยอัตโนมัติ

ไม่กี่นาทีต่อมา

เย่ไป๋ซึมซับทักษะทั้งหมดจนครบถ้วน เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ด้วยฝีมือระดับนี้ เพียงพอให้เขาเอาชีวิตรอดในแดนต้องห้ามได้อย่างสบาย

แต่เป้าหมายของเขาคือการเพิ่ม "ค่าความเหมือน" ให้สูงขึ้นไปอีก

หน้าต่างสถานะเสมือนจริงปรากฏขึ้นเบื้องหน้า เย่ไป๋กวาดตามองคร่าวๆ ก็พบว่าค่าพลังการต่อสู้ของเขาพุ่งทะลุขีดจำกัดของมนุษย์ทั่วไปไปไกลโขแล้ว

วินาทีนี้ ต่อให้มีมังกรตัวเป็นๆ โผล่ออกมา เขาก็มั่นใจว่าจะเชือดมันได้!

แค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ยังแกร่งขนาดนี้!

ถ้าปลดล็อกได้มากกว่านี้จะเทพขนาดไหนกัน?

ขณะที่เขากำลังขบคิดหาวิธีเพิ่มค่าความเหมือน เสียงสวรรค์จากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ปลดล็อกรางวัลค่าความนิยมสำเร็จ ค่าความเหมือนเพิ่มขึ้นเป็น 30%]

[ได้รับรางวัลพิเศษ: ดาบโบราณทมิฬ!]

ดวงตาของเย่ไป๋ลุกวาว รีบเปิดดูรายละเอียดของรางวัลทันที

[ดาบโบราณทมิฬ: ตีขึ้นจากเหล็กอุกกาบาต ตัดเหล็กดุจหยวกกล้วย เป่าผมขาดได้เพียงแค่แตะคมดาบ ช่วยเพิ่มขีดความสามารถของผู้ใช้ให้สูงขึ้นอย่างมหาศาล]

ไม่รอช้า เย่ไป๋เรียกดาบออกมาถือไว้ในมือ น้ำหนักที่กดลงมาบนฝ่ามือทำให้เขาชะงักไปเล็กน้อย หากไม่ได้อัปเกรดร่างกายมาก่อนหน้านี้ เขาคงไม่มีทางยกเจ้าดาบยักษ์นี่ไหวแน่ๆ

เขาลูบไล้ไปตามตัวดาบ สัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกและจิตสังหารที่แผ่ออกมาจากตัวดาบสมคำร่ำลือ

เย่ไป๋มั่นใจว่า ดาบเล่มนี้ไม่ได้มีดีแค่ความคม แต่มันคืออาวุธปราบมารที่ภูตผีปีศาจตนไหนมาเจอก็ต้องกระเจิง!

[ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านได้รับสกิล: ดัชนีฟาชิว!]

ซี้ด!

เย่ไป๋สูดปากด้วยความตื่นเต้น ดัชนีฟาชิวคือสุดยอดวิชาแห่งวงการโจรขุดสุสาน ถึงขนาดที่มีตำนานเล่าขานถึงสำนักฟาชิวโดยเฉพาะ!

ความแข็งแกร่งของมันไม่ต้องพูดถึง

ทันทีที่สิ้นเสียงระบบ นิ้วชี้และนิ้วกลางข้างขวาของเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลง นิ้วทั้งสองยาวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด พร้อมกับพละกำลังที่อัดแน่นอยู่ภายใน เขารู้สึกว่านิ้วคู่นี้สามารถบีบกระดูกเสือให้แหลกคามือได้ง่ายๆ

มองดูนิ้วที่ยาวผิดปกตินั้นแล้วเขาก็อดทึ่งในใจไม่ได้

"ดัชนีฟาชิว สมคำร่ำลือจริงๆ"

ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากการสวมบทบาท ตอนนี้เย่ไป๋แทบจะรอให้ถึงวันเดินทางไม่ไหวแล้ว

ทว่ามหกรรมแจกรางวัลยังไม่จบแค่นั้น

[ติ๊ง! ยินดีด้วย ค่าความนิยมของโฮสต์พุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง ได้รับแต้มความนิยม +10,000!]

[ติ๊ง! ค่าความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ได้รับแต้มความนิยม +2,000!]

เสียงแจ้งเตือนที่รัวเป็นชุดทำเอาเย่ไป๋งุนงง

ไปทำอะไรมา?

รายการยังไม่ทันเริ่มถ่ายทำเลยไม่ใช่เรอะ?

หรือระบบจะรวน?

จังหวะนั้นเอง หน้าจอมือถือของเขาก็เด้งแจ้งเตือนข่าวใหม่ขึ้นมา

พอกดเข้าไปดู ก็พบว่าเป็นประกาศอย่างเป็นทางการจากรายการ "ราชันย์แห่งพงไพร" นั่นเอง

เย่ไป๋กดเข้าไปดูไลฟ์สดงานแถลงข่าวด้วยความอยากรู้อยากเห็น

บนหน้าจอ ช่อง "เซียงเจียวทีวี" ซึ่งเป็นสถานีโทรทัศน์อันดับหนึ่งของต้าเซี่ยกำลังประกาศรายชื่อผู้เข้าร่วมรายการ

เริ่มจากฝ่ายหญิง: หยางมี่, เร่อปา, ไป๋ลู่, เมิ่งจื่ออี้, หยางเชาเยว่

ตามด้วยฝ่ายชาย: อู๋จิง, ฮวาเฉินอวี่, ไช่สวี่คุน (คุนคุน), จางต้าต้า, หวงจื่อเทา

และคนสุดท้าย... ผู้เข้าร่วมจากทางบ้าน: เย่ไป๋

รายชื่อที่ประกาศออกมาแต่ละคน ล้วนเป็นระดับท็อปสตาร์ของประเทศทั้งสิ้น

โดยเฉพาะคุนคุน ฮวาเฉินอวี่ หรือเร่อปา แค่คนเดียวก็เรียกเรตติ้งได้ถล่มทลายแล้ว แต่นี่เล่นขนมากันเกือบครึ่งวงการ

ทันทีที่พิธีกรอ่านชื่อครบ ยอดคนดูในไลฟ์ก็พุ่งทะลุห้าล้านคน!

และตัวเลขยังคงดีดขึ้นอย่างบ้าคลั่งไม่หยุด

คอมเมนต์ในช่องแชตไหลเป็นน้ำป่า:

[กรี๊ดดด!! แม่มี่ของฉัน! ข่าวลือเป็นจริงด้วย แม่ยอมมาลำบากในรายการนี้จริงๆ เหรอเนี่ย!!!]

[เทาเทาของบ่าว! หล่อที่สุดในสามโลก เพิ่งเคยเห็นพี่แกยอมลงรายการลุยป่า ครั้งแรกเลยนะเนี่ย!!]

[ทีมเร่อปาทางนี้! สวยสังหารมากแม่!]

[งานนี้ผู้จัดทุ่มหมดหน้าตักจริงๆ เชิญแต่ตัวพ่อตัวแม่มาทั้งนั้น!]

[ถุย! ไอ้จางต้าต้ามาทำซากอะไร? เหม็นขี้หน้าชิบหาย คนอื่นโอเคหมดยกเว้นไอ้หมอนี่ เห็นแล้วจะอ้วก!]

[อย่ามาว่าต้าต้าของฉันนะ! เขาดีไม่ดีหล่อนตัดสินได้เหรอ ตัวเองดีตายล่ะ?]

[ฉันไม่ได้บอกว่าฉันดี แต่ฉันไม่ได้ทำตัวน่ารังเกียจขวางโลกเหมือนไอ้ต้าต้าของหล่อนนี่ ยี้!]

[พอๆ อย่าตีกัน ดูนั่นสิ... เย่ไป๋คือใครอ่ะ? หน้าตาหล่อเอาเรื่องอยู่นะ ในวงการมีคนงานดีขนาดนี้ด้วยเหรอ?]

[เขาเป็นคนธรรมดาที่ถูกเลือกจากคนเป็นพันล้านไง! รายการนี้เซอร์ไพรส์จัด นอกจากดาราสิบคนแล้ว ก็มีเขาเนี่ยแหละที่เป็นผู้โชคดี...]

พอคอมเมนต์นี้โผล่มา แฟนคลับของเหล่าดาราก็เริ่มหันมาสนใจรูปโปรไฟล์ของเย่ไป๋กันยกใหญ่

[เชี่ย! ใครวะเนี่ย? หล่อวัวตายควายล้ม หล่อกว่าดาราบางคนอีกมั้ง ทำไมฉันถึงเกิดมาหน้าตาแบบนี้วะ!]

[ถ้าดูแค่หน้านะ บอกเลยว่าผ่านฉลุย หล่อมาก!!]

[โชคดีชะมัด ได้ไปอยู่ใกล้ชิดกับหยางมี่ อิจฉาตาร้อนไปหมดแล้ว]

[เหอะ ก็แค่ฟลุ๊กแหละวะ มีอะไรน่าตื่นเต้น]

[ใช่ แค่ได้อยู่ใกล้หยางมี่ก็ถือว่ากู้ชาติมาแล้วหรือไง? หยางมี่เป็นใคร? นางฟ้าเหรอ? แต่ก็นะ... หมอนี่หล่อจริง ยอมรับก็ได้ว่าหล่อกว่าแก!]

[เย่ไป๋นี่ลูกเต้าเหล่าใครเนี่ย ถ้าไม่มีเส้นสายจริง ฉันว่าฉันโดนตกเข้าแล้วล่ะ หล่อกระชากใจเวอร์]

[คอมเมนต์บน! เก็บอาการหน่อยจ้า อย่ามาแทะโลมสามีชาวบ้าน ฉันหวง...]

[สามีใครมิทราบ? นั่นผัวฉันย่ะ!!]

...

เย่ไป๋เลื่อนอ่านคอมเมนต์ พบว่าส่วนใหญ่จะชมเรื่องหน้าตา

นี่สินะสาเหตุที่ค่าความนิยมพุ่ง?

เขาขี้เกียจหาคำตอบที่แน่ชัด จึงเลิกสนใจและหันกลับมาดูระบบ เพราะค่าความนิยมที่เพิ่มขึ้นทำให้ "ร้านค้า" ของระบบเปิดใช้งานได้แล้ว

สินค้าในร้านค้าแต่ละอย่างต้องใช้แต้มความนิยมจำนวนมหาศาลในการแลก

เช่น กระบี่เหยียนหวง... ราคา 1,000 ล้านแต้ม!!

สายเลือดบรรพกาล... 10,000 ล้านแต้ม!

ระฆังตงหวง... 1,000 ล้านแต้ม!

...

ดวงตาของเย่ไป๋ฉายประกายเจิดจ้าด้วยความหวังอันเปี่ยมล้น!

[จบแล้ว]