บทที่ 206 - เสือหมอบมังกรซ่อนแห่งเทือกเขาแสนลูก

บทที่ 206 - เสือหมอบมังกรซ่อนแห่งเทือกเขาแสนลูก

"ไปเลยฮาจิไทเกอร์ ฉันเลือกนาย!"

หลินอันตะโกนออกมาอย่างกับกำลังเรียกโปเกมอน พร้อมกับเปิดช่องว่างมิติกระจกเงาขึ้น

วันนี้เขาดองโควตาการใช้ 'ช่องว่างกระจกเงา' (Mirror Passage) ไว้ทั้งวัน ไม่ยอมใช้เลย เพราะเผื่อไว้หนีตายจากเจ้าปีศาจเสือคลาส 3 ที่กำลังตามล่าเขาอยู่!

แต่ตอนนี้ใกล้จะค่ำแล้ว ต่อให้เป็นปีศาจเสือคลาส 3 หรือแม้แต่คลาส 4 คลาส 5 ก็คงไม่กล้าออกมาเพ่นพ่านล่าเหยื่อตอนกลางคืนหรอก

เว้นแต่ว่ามันจะบ้าดีเดือด อยากจะลากคู่ต่อสู้ไปลงนรกพร้อมกันด้วยน้ำมือของ 'ตำนานสยอง'

กฎเหล็กที่ว่า 'กลางคืนห้ามซ่า' เป็นสิ่งที่สิ่งมีชีวิตและภัยพิบัติแทบทุกตัวยึดถืออย่างเคร่งครัด

แน่นอนว่าพวกอวตารสกิลที่ตายแล้วเกิดใหม่ได้อย่างฮาจิไทเกอร์ ถือเป็นข้อยกเว้น

ฮาจิไทเกอร์กลอกตามองบนใส่เจ้านายหนึ่งที ก่อนจะกระโดดผลุงเข้าไปในโลกกระจกเงา วาร์ปข้ามระยะทาง 300 กิโลเมตรในพริบตา มุ่งหน้าสู่พิกัดที่ฮาจิซุนระบุไว้

เมื่อส่งฮาจิไทเกอร์ออกไปแล้ว หลินอันก็หันมาสำรวจพื้นที่รอบๆ เริ่มวางแผนการสร้างค่ายกล

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาจะได้ลงมือวางค่ายกลจริงๆ แต่หลักการของค่ายกลกับยันต์นั้นคล้ายคลึงกันในหลายจุด หลินอันใช้เวลาไม่นานก็เลือกวัสดุและเริ่มลงมือ

เขาเดินไปที่จุดศูนย์กลางเดิมที่เคยมีบัวเพลิงปฐพีอยู่ ใช้มันเป็น 'แกนกลางค่ายกล' (Array Eye) เรียกวัสดุระดับเหนือมนุษย์ที่ได้จากการแยกส่วนแรดอัคคีศิลาออกมา

วัสดุเหล่านั้นหลอมละลายอย่างรวดเร็วด้วยพลังงานและไฟปฐพี ภายใต้การควบคุมของหลินอัน มันกลายเป็นเหมือนน้ำหมึกที่วาดลวดลายลึกลับซับซ้อนลงบนพื้นดิน

หลินอันหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ มือประสานอิน (Hand Seals) ปากท่องมนต์คาถา ดึงดูดพลังงานฟ้าดินให้มารวมตัวกัน ผสานเข้ากับพลังงานที่แฝงอยู่ในวัสดุ!

"ปราณฟ้าดิน สถิตในค่ายกล; ซากภัยพิบัติเป็นฐาน ชีพจรซ่อนเร้นเป็นสื่อ;" "ลบกลิ่นอาย อำพรางร่องรอย; ญาณหยั่งรู้มิอาจจับ สรรพวิชาไร้ผล..."

เสียงสวดอันสงบนิ่งของหลินอันดังก้องไปทั่วโพรงใต้ดิน ลวดลายค่ายกลที่ค่อยๆ สมบูรณ์เริ่มเปล่งแสงระยิบระยับเมื่อผสานเข้ากับพลังงาน!

ขณะที่ 'ค่ายกลลบตัวตน' กำลังก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง อีกด้านหนึ่ง ฮาจิไทเกอร์ก็วิ่งตะบึงมาถึงจุดหมาย

เนื่องจากครั้งนี้วาร์ปมาถึงแทบจะทันทีหลังระบุพิกัด เป้าหมายจึงยังไม่ได้ขยับไปไหนไกล ฮาจิไทเกอร์ล็อกเป้าได้อย่างรวดเร็ว

สิ่งที่เห็นคือ... หุ่นกระดาษ? ที่มีความสูงเท่าคนปกติ สวมชุดกงเต็ก (ชุดคนตาย) ใบหน้าซีดขาวแต่แก้มแต้มสีแดงจัดจ้านเหมือนกระดาษกงเต็ก...

ฮาจิไทเกอร์เลิกคิ้วขึ้นทันที ตรวจสอบข้อมูลของอีกฝ่าย

[หุ่นกระดาษยมโลก (Nether Paper Doll) เลเวล: 18 เจตจำนง: วิถีแห่งความตาย (Nether Dao) คลาส 2 ขั้นปลาย! กาย (Physique): 150 ชี่ (Nether Energy): 275 เสิน (Spirit): 200 สกิล: พับกระดาษพันแปลง, เส้นด้ายชักวิญญาณ, กรงขังตัวตายตัวแทน, คำสาปเถ้ากระดาษ...]

เป็นไปตามคาด ดูจากรูปลักษณ์ก็รู้ว่าเป็นภัยพิบัติประเภท 'ภูตผีปีศาจ' (Ghost/Weird Type)

ค่าสถานะเอียงกะเท่เร่สุดๆ ค่ากายภาพต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนน่าตกใจ ตัวบางร่างน้อยสมกับเป็นกระดาษจริงๆ

แต่ค่าสถานะรวมก็พอฟัดพอเหวี่ยงกับฮาจิไทเกอร์ในตอนนี้ที่ยังไม่มีพรสวรรค์สมดุลสามมิติ แถมระดับเจตจำนงของมันยังไปถึงขั้นปลายแล้ว ฮาจิไทเกอร์จึงไม่ประมาท

ทันทีที่ฮาจิไทเกอร์เห็นมัน หุ่นกระดาษยมโลกที่มีค่าพลังจิตใกล้เคียงกันก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอาย 'หยางบริสุทธิ์' (Pure Yang) อันรุนแรงที่พุ่งเข้ามา!

มันหันขวับกลับมามอง พอเห็นว่าเป็นเสือก็ขมวดคิ้วย่น

"เสืออีกแล้วเหรอ? หรือว่าแกก็เป็นลูกน้องของไอ้ 'พยัคฆ์ภูเขา' นั่น?"

"อย่าหาว่าข้าไม่เตือนนะ ถิ่นของท่านราชาข้าไม่ใช่ที่ที่พวกปีศาจเสืออย่างพวกแกจะเดินเข้าออกได้ตามใจชอบ ไสหัวไปซะ แล้วข้าจะทำเป็นไม่เห็นอะไร"

หุ่นกระดาษยมโลกแค่นเสียงเย็น กล่าวต่อ "ไม่อย่างนั้น ต่อให้ 'เจ้าแห่งขุนเขา' (Mountain Lord) ของพวกแกโผล่หัวมา ก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอกนะ!"

มันพูดขู่พร้อมกับเกร็งตัวเตรียมพร้อมสู้เต็มที่ จริงๆ ถ้าไม่ติดว่าเจ้าเสือตรงหน้ามีกลิ่นอายพลังที่แข็งแกร่ง มันคงพุ่งเข้าไปตัดหัวเอาไปแลกรางวัลแล้ว!

'พยัคฆ์ภูเขา... หมายถึงไอ้ปีศาจเสือคลาส 3 ตัวนั้นรึเปล่านะ?'

'ถ้าใช่ แสดงว่าราชาของเจ้าหุ่นกระดาษนี่ก็น่าจะเป็นตัวเป้งระดับคลาส 3 เหมือนกัน แถมดูทรงแล้วน่าจะไม่ถูกกันซะด้วย'

ฮาจิไทเกอร์คิดในใจ รู้สึกประหลาดใจนิดหน่อยที่เพิ่งเข้ามาในเทือกเขาแสนลูกได้ไม่ลึกเท่าไหร่ ก็ได้เบาะแสของภัยพิบัติระดับคลาส 3 ถึงสองตัวแล้ว

ดูท่าเทือกเขานี้จะเป็นแหล่งรวม 'เสือหมอบมังกรซ่อน' (ยอดฝีมือที่ซ่อนเร้น) จริงๆ อันตรายกว่าที่คิดไว้เยอะ

แต่ฮาจิไทเกอร์ไม่เสียเวลาคิดนาน มองดูฟ้าที่เริ่มมืดลงเรื่อยๆ มันคำรามลั่นแล้วกระโจนเข้าใส่ทันที!

จะเป็นลูกน้องใครหรือไม่ใช่ ฮาจิไทเกอร์ไม่สน ไม่จำเป็นต้องอธิบาย

กับคนตาย... พูดไปก็เปลืองน้ำลาย!

"โฮก!!"

เสียงคำรามกึกก้องสะเทือนป่า ฮาจิไทเกอร์เปิดโหมดระเบิดพลัง ร่างขยายใหญ่ขึ้นในพริบตา กรงเล็บตะปบลงมาด้วยความเร็วสูง!

หุ่นกระดาษยมโลกตกใจ แต่ก็เตรียมตัวไว้อยู่แล้ว มันตอบโต้ทันควัน!

พับกระดาษพันแปลง! กรงขังตัวตายตัวแทน!

ชิ้นส่วนบนร่างของหุ่นกระดาษพับตลบไปมาอย่างรวดเร็ว รู้ตัวว่าความเร็วสู้เสือไม่ได้ มันจึงพับตัวเองเป็นโล่ขนาดใหญ่พร้อมอัดพลังงานป้องกัน!

ในขณะเดียวกัน กรงขังที่ดูเหมือนทำจากกระดาษก็ปรากฏขึ้น ครอบขังทั้งตัวมันและฮาจิไทเกอร์ไว้ข้างใน!

"ตูม!"

กรงเล็บอันหนักหน่วงฟาดโล่กระดาษจนแตกกระจาย หุ่นกระดาษกระเด็นถอยหลัง เศษกระดาษปลิวว่อน

แต่ในวินาทีเดียวกัน ฮาจิไทเกอร์ก็รู้สึกเหมือนโดนตบหน้าเข้าอย่างจัง แรงกระแทกมหาศาลทำให้มันต้องส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด!

ไอ้กรงบ้านี่สะท้อนดาเมจได้เหรอ?

เมื่อรู้ตัวว่าแรงกระแทกนั้นเท่ากับแรงที่มันโจมตีออกไปเป๊ะๆ ฮาจิไทเกอร์ก็เลิกคิ้ว สกิลของพวกภูตผีนี่มันประหลาดพิลึกดีแท้

แต่... มันไม่กลัวหรอก! เจตจำนงแห่งวารีระเบิดออกทันที!

สายฝนเทลงมาราวกับฟ้ารั่ว มวลน้ำมหาศาลรวมตัวกันเป็นกระแสน้ำเชี่ยวกราก ถาโถมเข้าใส่กรงขังกระดาษ วัตถุที่ทำจากกระดาษเมื่อเจอน้ำย่อมเปื่อยยุ่ยและพังทลายลงอย่างรวดเร็ว!

ขนาดแรดอัคคีศิลาที่เป็นอัจฉริยะเลเวลสูงกว่ามันยังสู้ไม่ได้ แล้วนับประสาอะไรกับภูตผีกระจอกๆ อย่างแก?

ฮาจิไทเกอร์แค่นเสียง เมื่อทำลายกรงกระดาษได้แล้ว ก็พุ่งเข้าใส่อีกครั้ง!

หุ่นกระดาษยมโลกเบิกตากว้าง ไม่คิดไม่ฝันว่าเสือตัวหนึ่งจะใช้เจตจำนงธาตุน้ำได้!

ลางสังหรณ์แห่งความตายกรีดร้องในหัว หุ่นกระดาษยมโลกสาด 'เถ้ากระดาษสีดำ' จำนวนมากเข้าใส่หน้าเสือทันที!

คำสาปเถ้ากระดาษ!

มันหวังจะใช้คำสาปเพื่อลดทอนพลังของศัตรู แต่กลับพบว่าโล่พลังงานสีฟ้าครามปรากฏขึ้นรอบตัวเสือ ป้องกันเถ้ากระดาษไว้ได้ทั้งหมด!

และกรงเล็บพยัคฆ์ก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ในคลองจักษุของมัน!

"ผัวะ!"

เสียงปะทะดังสนั่น กรงเล็บของฮาจิไทเกอร์ฉีกกระชากร่างอันบอบบางของหุ่นกระดาษจนขาดเป็นชิ้นๆ ในพริบตา!

การต่อสู้หลังจากนั้นไร้ซึ่งความลุ้นระทึก หุ่นกระดาษยมโลกที่บาดเจ็บหนักหนีไปไหนไม่รอด ในที่สุดก็ถูกฮาจิไทเกอร์สังหารจนสิ้นซาก!

[ติ๊ง! สังหารข้ามรุ่น 1 ระดับ 'หุ่นกระดาษยมโลก' เลเวล 18 สำเร็จ! ยินดีด้วย ผู้เล่นได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น 50%!]