26-ความรู้สึกที่เจ็บปวด[ฟรี14/4/2561]

แรนด์ได้รับบาดเจ็บหนักมาก ร่างกายเขาบาดเจ็บเกือยบทุกส่วน การขยับตัวพวกมันจะทำให้เกิดความรู้สึกปวดร้าว

เขาบาดเจ็บขนาดนี้ยังต้องการอะไรอีก?

แรนด์ชายร่างยักษ์ก่อนหน้านี้ตอนนี้ถูกห่อด้วยผ้าพันแผลทั้งร่างกาย โชคดีที่พวกเขาไม่เอาผ้าพันแผลไปพันหัวโตๆของเขาไม่เช่นนั้นเขาจะกลายเป็นเหมืือนมัมมี่ในตำนาน

เมื่อแรนด์เห็นนิโคลเขาพยายามจะลุกขึ้น เพราะเขาเป็นเพียงยามและเธอเป็นเจ้านายของเขา

เมื่อเขามองไปที่นิโคลและเห็นนายน้อยเซทที่ยืนอยู่ด้านหลัง เขามีความรู้สึกหลากหลายปนกัน

ที่ตรงมากก็คือ.....เขาเป็นผู้ชนะแต่เขากลับได้รับบาดเจ็บสาหัสและไม่สามารถลุกขึ้นจากเตียงได้ ส่วนผู้แพ้นั้นกลับอยู่ดีมีสุขทุกประการ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการที่เซทเป็นคนโง่และวันๆเอาแต่จะออกไปเที่ยวหาสาวๆ

นิโคลพูดบางอย่างเพื่อให้กำลังใจแรนด์ แรนด์รับฟังด้วยความสุภาพ แม้ว่าเขาจะชนะแต่ด้วยสภาพของเขาตอนนี้มันอดไม่ได้ที่เขาจะหดหู่

แรนด์บังคับบังคับให้ใบหน้าตนเองยิ้มอยู่เสมอและรอให้นิโคลพูดจบก่อนที่เขาจะพูด

"ทักษะของนายน้อยเซทน่าประทับใจเป็นอย่างยิ่ง เป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเป็นอย่างยิ่ง  การพ่ายแพ้ต่อผู้ใต้บังคับบัญชาของตน ท่านนิโคลคงจะพอใจ"

"นิโคลยิ้มให้ส่วนโรดี้ถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย ตามที่เขาพูดคุยกับนิโคลมาก่อน เขาจึงเดินออกมาด้านหน้า

"วันนั้นทำได้เพียงเพราะทักษะดาบที่พึ่งได้เรียนรู้มาใหม่เท่านั้น มันเป็นเพียงความบังเอิญที่มันสามารถใช้ได้ หากนายขอให้ฉันแสดงให้ดูอีกครั้งมันก็อาจจะไม่สามารถทำได้อีก พูดตรงๆก็คือนายแข็งแกร่งว่าฉัน" นิโคลมองไปทีแรนด์และพูดอะไรบางอย่าง

"แรนด์หลังจากที่นายฟื้นตัว นายจะต้องมาเป็นคนคุ้มกันส่วนตัวของน้องชายฉัน คุณมีทักษะที่ดีและฉันจะได้ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของเขายามออกไปข้างนอก"

รอยยิ้มบนใบหน้าของนิโคลค่อยๆหายไป

"ตระกูลทิวลิปอยู่มานานกว่า2000ปีและเขานายน้อยเซทคือทายาทชายคนสุดท้ายในตอนนี้หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเขา....."

หัวใจของแรนด์รู้สึกรัดแน่น เขารู้ว่าทัศนคติของเขานั้นเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องเพราะถึงแม้จะเป็นอย่างไรมมันก็คือคำสั่งของคนที่เป็นเจ้านาย แม้กระทั่งหากเขากลับไปที่กองทัพและได้รับตำแหน่งนายพลแต่สุดท้ายก็ต้องมีคนที่ออกคำสั่งกับเขาอยู่ดี แต่นิโคลกับครูฝึกของเขานั้นให้เกียรติเขาเป็นอย่างดีเช่นเดียวกับการแสดงออกของพวกเขา ถ้าเขายังคงดื้อรั้นมันอาจจะเกิดปัญหาในอนาคต

แรนด์ตระหนักดีสำหรับคำพูดของนิโคล

"งานหนักที่ท่านหญิงนิโคลมอบให้ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด" ขณะที่โรดี้เดินออกจากห้องพักของแรนด์เขารู้สึกโล่งใจเพราะเขาไม่มั่นใจในการแสดงของเขา โชคดีที่ทายาทคนสุดท้ายของตระกูลทิวลิปนั้นชอบทำตัวประหลาด

ตอนนี้ถึงแม้ว่าเขาจะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งขึ้นแต่พวกเขาก็สามารถอ้างได้ว่าที่ผ่านมาเขาปกปิดพลังที่ีแท้จริงเอาไว้ เนื่องจากที่ผ่านมาครอบครัวทิวลิปเกือบทุกคนมีพรสวรรค์และความแข็งแกร่งเสมอ

นิโคลนำโรดี้กลับมาที่อาคารทดลองของตานตง เมื่อไม่มีข้ารับใช้เธอจึงเริ่มเตือนโรดี้

"จำเอาไว้ว่าตอนนี้นายเป็นน้องชายของฉัน อย่าเผยนิสัยส่วนตัวของนายออกมาอย่าให้คนอื่นสงสัย รู้ไหมว่าทำไมวันนี้ฉันต้องไปสั่งให้แรนด์มาเป็นผู้คุ้มกันส่วนตัวให้นาย?"

โรดี้ส่ายหัว

"เจ้าโง่เอ้ย แม้ว่าคนเราจะสามารถเปลี่ยนแปลงใบหน้าได้ ทว่าการเปลี่ยนนิสัยและท่าทางกานเดินนั้นทำได้ยากยิ่งกว่า ไม่กี่วันที่ผ่านมาคนเหล่านั้นที่เป็นคนรู้จักของนายพวกเขากลับไม่ได้เป็นคนรู้จักของน้องชายฉันและอีกหลายคนที่เห็นนายในตอนคือคนที่ฉันคัดมาแล้วดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถเห็นความต่างได้ แต่ถ้าหากนายเจอกับคนที่สนิทกับเซทการแสดงของนายตอนนี้ยังคงทำได้ไม่ดีพอ ดังนั้นฉันจึงสั่งให้ผู้คุ้มกันส่วนตัวคนเดิมของน้องชายฉันกลับเข้ากองทัพไป ฉันกลัวว่าคนที่สนิทกับน้องชายฉันพวกเขาอาจสงสัยเอาได้"

"โชคดีที่นิสัยปรกติของน้องชายฉันนั้น....เอ่อ.....เขาเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูงไปหน่อยเลยไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้ นั้นเป็นสาเหตุที่ว่าทำไมถึงไม่ค่อยมีคนมาทักทายนายนัก แต่อีกไม่นานนายต้องกลลับไปที่โรงเรียนอิมพีเรียลในฐานะน้องชายของฉันและนายต้องไปพบเจอกับพวกลูกขุนนางหรือชนชั้นสูงนั้นจะเป้นปัญหาสำคัญของนายเลยละ"

โรดี้ตอบกลับ"เดิมทีฉันก็ไม่ใช่ตัวจริงอยู่แล้วนิ"

นิโคลเงยหน้าขึ้นและพูดว่า"ฉันจะสอนนายในอีกไม่กี่วัน ฉันแจ้งไปแล้วว่าในระยะเวลาอันใกล้นี้นายยังจะไม่กลับไปที่โรงเรียน การฝึกของฉันในช่วงเวลานี้จะช่วยนายในการตบตาได้แน่นอนถ้านายไม่โง่จนเกินไป"

โรดี้ถอนหายใจและไม่ได้พูดอะไรอีก

นิโคลคิดกับตัวเองสักครู่ก่อนจะเดินไปที่ตู้เหล็กและหยิบสารออกมาหนึ่งขวดยื่นให้โรดี้

"ดื่มนี่!"

โรดี้มองไปที่ขวดอย่างไม่ไว้ใจ

"มันคือออะไร?"

นิโคลถอนหายใจและอธิบายด้วยน้ำเสียงอ่อน"นี่เป็นยาเหลวที่ฉันทำขึ้นมา หลังจากที่ดื่มมันนายจะเป็นไข้ตัวร้อนแต่จะหายหลังจากผ่านไปแล้ว2-3วัน ผลของมันจะทำให้เสียงของนายเปลี่ยนไปจากที่ฉันคิดน้ำเสียงจะเป็นจุดหนึ่งที่ทำให้คนสงสัยได้เพราะเสียงของนายกับเซทนั้นไม่เหมือนกันเสียงเขาอ่อนกว่าเสียงของนายเล็กน้อย แต่เมื่อนายดื่มยานี่ปัญหานี้ก็จะหมดไป แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ใช่ว่าจะเหมือนกันเป๊ะๆแต่เราสามารถอ้างได้ว่านายกำลังอยู่ในช่วงการเติบโตหลังจากผ่านไป2-3เดือนคนเราก็เปลี่ยนแปลงไปได้มาก"

โรดี้ถอนหายใจ เขามาถึงจุดที่เขาไม่อาจจะปฏิเสธเธอได้ เขาหยิบยามาดื่ม รสชาติแรกของมันค่อนข้้างหวานก่อนจะขมปลาย

นิดคลบอกว่าหลังจากที่เขาดื่มยาเขาจะป่วย แต่โรดี้กลับไม่รู้สึกแบบนั้น

มันไม่ใช่'ราวกับว่าเขาป่วย'แต่มันเป็น'เขาป่วยจริงจังมาก'เลยต่างหาก

หลังจากให้โรดี้นั่งพัก นิโคลก็เริ่มสอนเขาเกี่ยวกับนิสัยโดยทั่วไปของเซท เธฮค่อยๆสอนเขาอย่างใจเย็นในตอนค่ำโรดี้ก็พักอ่านหนังสือที่ห้องของเขา แต่เขารู้สึกว่าามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

ร่างกายของเขาเริ่มร้อนขึ้นอีกครั้ง ทั้งร่างกายของเขาเหมือนกับบมันกำลังบวมออกมา เขาร้องออกมาด้วยความตกใจ คนรับใช้คนหนึ่ีงได้ยินเสียงเขาจึงรีบวิ่งไปแจ้งนิโคล

นิโคลแน่นอนว่าเะอรู้สาเหตุ เธอรีบวิ่งไปดูอาการโรดี้ที่ห้องทันที อย่างไรก็ตามเธฮพบว่าโรดี้หมดสติอยู่บนเตียง เธอเรียกหมอมาดูอาการเขาวินิจฉัยว่าโรดี้นั้นเหนื่อยและเป็นใข้ไม่ได้มีอะไรรุนแรงหลังจากอธิบายอาการและจัดยาบางอย่างให้ เป็นเวลาสองวันที่โรดี้สลบไปหลังจากที่เขาตื่นเขาตกใจมาก แต่คนรอบตัวเขาเพียงคิดว่านายน้อยป่วยเพราะเขาพึ่งได้รับบาดเจ็บมา การบาดเจ็บมักก่อให้เกิดการเจ็บป่วยตามมาบ่อยๆพวกเขาจึงไม่สงสัยอะไร

โรดี้รู้สึกเวียนหัวและจิตใจเขายังคงไม่สงบ ความคิดสุดท้ายคือ

'แม่ง....เธอหลอกฉันอีกแล้ว!!'