25-ข่าวลือที่น่าตกใจ[ฟรี10/4/2561]

โรดี้ฟื้นขึ้นมาและพบว่าเขานอนอยู่บนเตียงสีอ่อน เห็นได้ชัดว่าเป็นห้องของเซท

ปากของโรดี้กระตุกยิ้ม หลายวันมานี้เขามีประสบการณ์สลบและตื่นขึ้นมาในที่แปลกๆ เขาจ้องมองไปที่เพดาน บนร่างของเขาถูกห่มไว้ด้วยผ้านวมชั้นดี มันอบอุ่นและนุ่มสบายราวกับห่มเมฆ

ถ้าโรดี้ไม่ได้จำเกี่ยวกับคำพูดของแอนดี้ได้อย่างกระทันหันเขาอาจจะไม่ได้มีความสุขแบบนี้เขาเอื้อมมือออกมาเพื่อเปิดผ้าห่ม ด้านขวาของเขามีดาบยาววางอยู่ มันถูกซ่อนไว้ใต้ผ้าห่ม

"นายน้อยเซท..."  เสียงเบาๆดังขึ้นมาจากปลายเตียงของโรดี้ เขาเงยหน้าขึ้นก็พบกับเมดสาวสวยคนเดิม ในมือของเธอถือผ้าอยู่ เธอยืนตรงปลายเตียงของเขา ใบหน้าของเธอแดงขณะมองโรดี้

แองเจิลเดินไปหาโรดี้และใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดหน้าเขาเบาๆ มือของเธออ่อนนุ่มเป็นอย่างมาก

กลิ่นกายของหญิงสาวลอยเข้ามาในจมูกของโรดี้ เธออยู่ใกล้เกินไป จิตใจของเขาเหมือนม้าป่าที่กำลังวิ่งเมื่อรู้สึกถึงมือนุ่มๆที่กำลังเช็ดหน้าเขา

ชณะที่โรดี้กำลังจะเอื้อมมือไปคว้าเอวของหญิงสาวมากอด เขาก็ไปแตะโดนตัวดาบโดยบังเอิญ ความรู้สึกหวาดกลัวทำให้เขาตกใจ

โรดี้ลุกขึ้นและนำมือจับไปที่ดาบ

โรดี้ถอนหายใจและสาปแช่งตัวเอง จากนั้นเขาก็หันไปมองเมดสาวที่สวยงามและหน้าของเธอก็แดงขึ้นมา เธอมีเหงื่อบริเวญหน้าและจมูก เธอกำลังทำงานหนักในการดูแลเขา

โรดี้คิดกับตัวเองก่อนพูดอย่างตะกุกตะกัก

"ตะ...ตอนนี้กี่โมงแล้ว" แองเจิลดูมีความสุขแล้วยิ้มกว้าง

"นี่เลยเวลาทานอาหารค่ำมาแล้วคะ นายน้อยเซทแพทธ์ได้มาตรวจดูอาการของคุณแล้วบอกว่าทุกอย่างปรกติดีเพียงแต่คุณต้องนอนพักเท่านั้น และท่านหญิงได้พูดเอาไว้ว่าหากคุณตื่นหากหิวก็สามารถไปทานอาหารที่ห้องรับประทานอาหารได้ หากคุณยังรู้สึกไม่สบายตัวก็สามารถบอกได้ เดี๋ยวฉันจะไปนำมาให้ที่นี่"

แองเจิลมองไปที่โรดี้และหวังว่าเขาจะทานที่ห้องนี้

โรดี้คิดอยู่ซักครู่หนึ่ง แม้ว่าเมดคนนี้จะน่ารัก แต่เขากลัวว่านิโคลอาจจะมีเรื่องสำคัญบางอย่างที่ต้องคุยเขาจึงไม่กล้าล่าช้า นอกจากนี้คนที่เมดสาวชอบคือคนเจ้าเล่ห์เซท เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เขารู้สึกปวดใจก่อนจะพูดออกมา

"ดี,ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว,ไปทานที่ห้องรับประทานอาหารคงดีกว่า"

แองเจิลรู้สึกผิดหวัง แต่เธอก็เชื่อฟังและเมื่อโรดี้ลุกขึ้นจากเตียงมาแต่งตัวเธอก็สังเกตเห็นว่าในมือของเขาถือดาบอยู่ อย่างไรก็ตามเธอรู้ว่านายน้อยเซทมักจะทำตัวแปลกๆอยู่เสมอดังนั้นเธอจึงไม่ได้สนใจ

โรดี้มีความอยากรู้อยากเห็นและอยากจะลองดาบแปลกๆที่ได้รับมาจากแอนดี้ อย่างไรก็ตามในขณะที่เขาเดินตามแองเจิลไปที่ห้องอาหารระหว่างทางที่เขาเดินไปนั้นโรดี้ก็เหน็บดาบเเอาไว้ที่เอว เนื่องจากเขาใส่เพียงเสื้อเชิ๊ตจึงไม่มีที่เก็บอื่น เมื่อไม่มีโอกาสที่จะได้ใช้มันโรรดี้จึงเก็บไปนานๆครั้งก็จะสัมผัสมันดู

เมื่อนิโคลเห็นเมดนำโรดี้มาที่ห้องกินอาหารเธอดูสดชื่นขึ้นหลังจากตกใจกับการกระทำของเขา

แม้ว่านิโคลจะยืนอยู่นอกสนามเธอก็สัมผัสได้ถึงพลลังจากดาบของโรดี้ที่ใช้ในช่วงสุดท้ายของการประลอง ในฐานะที่เะอเป็นแม่มดเธอสามารถบอกได้ว่าพลังที่โรดี้ใช้นั้นคือ'พลังที่แท้จริง'ในตำนาน มันคือพลังต่อสู้ที่ถูกใช้โดยพวกนักรบระดับสูง สำหรับแรนด์ที่เขาสามารถเรียกใช้พลังงานแท้จริงเพื่อสร้างเป็นโล่ได้นั้นเธอเองก้ไม่คาดคิดเช่นกันดูเหมือนเขาใกล้ที่จะเป็นนักรบระดับ5 ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหนในจักรวรรดิในอนาคตเขาก็จะถูกพิจารณาว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญ แต่การต่อสู้ของเขากับโรดี้นั้นกลับเกิดเรื่องที่ไม่น่าเชื่อคือการระเบิดพลังอย่างฉับพลันของโรดี้ แม้ว่าออทั่มจะเคยพูดเอาไว้ว่าเขาเป็นคนที่มีศักยาภาพ แต่การพัฒนาของเขามันน่ากลัวเกินไป

พระเจ้า เป็นไปได้ว่าปรมาจารย์ออทั่มได้สอนท่าฟันจันทร์เสี้ยวให้เขา? ลองจินตนาการถึงคลื่นดาบที่บดขยี้กำแพงอากาศของแรนด์พังในดาบเดียวสิ นิโคลรู้ว่าแรนด์กำลังพักฟื้นอยู่ผู้ชายคนนั้นสลบไปหลังจากที่โรดี้ล้มลง แต่อาการของเขาสาหัสกว่าโรดี้มาก มีบาดแผลอย่างน้อย21แผลบนร่างบางแผลลึกจนถึงกระดูกของเขา หลังจากเขาสลบไปพลังที่ช่วยยื้อบาดแผลก็หมดลงตามไปด้วย แต่หากจากปราศจากพลังงานเหล่านั้นเขาคงจะเสียเลือดจนตายตั้งแต่แรกแล้ว หมอบอกว่าเขาคงต้องนอนพักฟื้นบนเตียงอย่างน้อย2อาทิตย์

ส่วนของโรดี้นั้นถึงแม้ว่าเขาจะสลบแต่มันเป็นเพราะว่าเขาเหนื่อยเกินไปแค่นั้น หากเขานอนพักแค่วันสองวันก็ดีขึ้น

ถึงแม้ว่าโรดี้จะไม่มีอาการบาดเจ็บร้ายแรง แต่เขาก็สูญเสียดาบไปไ

นักรบคนอื่นๆรวมถึงคาเตอร์ตกตะลึงกับผลของการต่อสู้ ทุกคนคิดว่าแม้แต่คาเตอร์เองถ้าต่อสู้กับแรนด์เขาเองก็คงจะชนะได้ไม่ง่ายนัก นี่เป็นเหมือนเรื่องสยองขวัญที่นายน้อยไร้ประโยชน์กลายเป็นคนที่เก่งกาจขึ้นมาในขณะที่เหล่านักรบแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน เหล่านักรบชั้นสูงในกองทัพ พวกนี้มักชอบเรียกขุนนางว่าเหล่าร้าย มีอะไรดีๆที่ออกจากปากของพวกเขาบ้าง และหากข่าวลือนี้แพร่ออกไปมันก็จะยิ่งไร้สาระมากขึ้น

"นี่ๆรู้หรือยัง?นายน้อยเซทได้ปลดปล่อยพลังของเขาทำให้นักรบระดับ4บาดเจ็บ"

"ฉันกำลังพูดถึงเรื่องที่นายน้อยเซทเข้าใจตำนานของ'หัตถ์พระพุทธองค์'"

"แกพูดมั่วอะไร เทคนิคดาบที่นายน้อยใช้คือ'มารบรรพกาล'ไม่ก็'เทคนิคผลาญสวรรค์'ที่มีไส้สำหรับฆ่าเทพและอรหันทั้ง18000"

"อย่าบอกนะว่าพวกแกไม่เคยได้ยินข่าวลือที่ว่าครอบครัวทิวลิปนั้นเป็นแวมไพร์ วันนี้ที่นายน้อยเซทฆ่าผู้คุ้มกันก็เพราะเข้าต้องการปลุกพลัง!!"

"ไร้สาระ!! ฉันจะบอกให้นายน้อยเซทนั้นได้ซ่อนฝีมือที่แท้จริงของเขามาโดยตลอด พลังของเขาอาจจะสามารถทำลายพื้นที่หนึ่งได้.......รู้มาจากไหนนะหรอ?......มีคนบอกฉันมาอีกที....."

........

........

........

"เซทมานี่" นิโคลเรียกโรดี้และยิ้มให้เล็กน้อย เธอรู้สึกโล่งใจ ดูเหมือนว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะมีพลังพิเศษ

เมื่อโรดี้เข้ามาใกล้ นิโคลกระซิบบอกเขาเบาๆว่า

"จำได้ไหมว่าเมื่อมีคนอื่นอยู่ให้เรียกฉันว่าพี่สาว"

โรดี้เหลือบมองไปที่นิโคลก่อนถอนหายใจแล้วพูดด้วยเสียงดังว่า

"ได้.พี่สาว"

เสียงของโรดี้ดูสลด หลังจาดนิโคลได้ยินเสียงที่เศร้าสลดของโรดี้มันทำให้หัวใจเธอสั่น

นิโคลไอเบาๆสองครั้งและชี้ให้โรดี้นั่งที่ปลายโต๊ะ

นี่คือห้องทานอาหารของครอบครัว ถึงแม้มันจะเล็กกว่าที่ห้องจัดเลี้ยงแต่สำหรับโรดี้มันใหญ่มาก

มันเป็นเรื่องธรรมชาติสำหรับเรื่องตลกใหญ่ๆที่บนโต๊ะอาหาร โต๊ะอาหารนี้ใหญ่กว่าที่เขาใช้ในโรงเรียนอิมพีเรียลถึง7-8เท่า มันมีเทียนสำหรับให้แสงถึง10เล่ม เชิงเทียนที่ตั้งอยู่กลางโต๊ะบังอยู่ทำให้โรดี้มองไม่เห็นนิโคล และที่สำคัญด้วยระยะห่างจากปลายโต๊ะถึงหัวโต๊ะทำให้พวกเขาคุยกันไม่ได้หากจะคุยพวกเขาต้องตะโกน

"นิโคะ...อ่า..พี่สาว"  โรดี้เกือบจะพูดว่านายหญิงออกไปแล้ว แตต่เมื่อสังเกตเห็นคนรับใช้คนหนึ่งอยู่ใกล้ๆจึงรีบเปลี่ยนคำพูด

"เจ้าโง่" เสียงของนิโคลดังขึ้นในหัวของโรดี้ ทำให้เขาสะดุ้ง เธอทำได้ยังไง....จากระยะไกลแบบนั้น

"อย่าพูดในขณะที่กำลังกิน หากมีเรื่องที่จะพูดให้พูดในภายหลัง ขุนนางที่แท้จริงไม่ควรพูดขณะมีอาหารอยู่ในปาก" โทนเสียงของนิโคลดูเหมือนจะตำหนิเขา อย่างไรก็ตามด้วยการใช้น้ำเสียงที่นุ่มนวลทำให้เหมือนเป็นการตักเตือนเสียมากกว่า แต่นิโคลไม่ได้ตะโกนเธอเปิดปากเพียงเล็กน้อยเท่านั้นแต่โรดี้กลับได้ยินเสียงเธออย่างชัดเจน

โรดี้ไม่ได้ตอบคำถามของนิโคลเขาพูดกับตัวเองในใจ

'ดูเหมือนว่าแม่มดคนนี้จะมีพลังอะไรอีกเยอะ'

หลังจากการรับประทานอาหาร คำพูดขของนิดคลทำให้โรดี้รู้สึกอึดอัด

"เดี๋ยวนายต้องไปกับฉัน พวกเราต้องไปเยี่ยมแรนด์เสียหน่อย เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจากนาย ในฐานะนายน้อยนายต้องไปเยี่ยมเขาเพราะเขาทำงานให้ครอบครัวเรา"

โรดี้ผงะอย่างกระทันหัน ได้รับบาดเจ็บสาหัส? ชายคนนั้นได้รับบาดเจ็บหนักมาก? ทักษะที่ฉันใช้นั้นทรงพลังแค่ไหน? โอ้ใช่แล้วเหมือนแอนดี้ก็เคยบอกว่าเขาจะต้องนอนบนเตียงอย่างน้อยก็สองสัปดาห์ แต่ก็ช่างเถอะเขาสมควรที่จะได้รับมันแล้วหากไม่ใช่เขาบาดเจ็บก็คงจะเป็นตัวฉันเอง

แต่เพราะเขาเป็นเจ้านายตัวปลอมเขาจึงไม่กล้าที่จะไป

นิโคลมองหน้าโรดี้แล้วเห็นว่าเขากำลังใช้ความคิดอย่างหนักจึงแอบกระซิบเขา

"อย่าคิดที่จะหนี! ไม่ว่ายังไงนายก็ต้องไป ตอนนี้พวกเขาเริ่มสงสัยบางอย่างแล้ว น้องชายตัวจริงของฉันไม่ได้ทรงพลังแบบนาย ตอนนี้นายควรไปเยี่ยมและะแสดงความเมตตา ที่สำคัญฉันมีข้ออ้างให้แล้ว นั้นคือเหตุผลที่นายต้องไป"

"ข้ออ้าง?" โรดี้คิดและถอนหายใจ

'หวังว่าการแสดงของฉันจะไม่แย่จนเกินไปนะ'

นิโคลกรอกตาและเหยียดริมฝีปากให้เป็นรอยยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์