27-ใบหูถูกเปิดเผย!![ฟรี18/4/2561]

โรดี้รู้สึกเย็นที่ศีรษะมีบางอย่างถูกวางไว้บนศีรษะของเขาเบาๆเขาสัมผัสได้ถึงมือที่นิ่มนวลและมีกลิ่นหอมหวานในจมูก

บางครั้งก็จะมีคนใช้ผ้าเช็ดใบหน้าของเขา โรดี้ที่กำลังเป็นใข้นั้นการที่มีคนคอยเช็ดตัวดูแลนั้นมันทำให้เขารู้สึกดีเป็นอย่างยิ่ง คิ้วของเขาค่อยๆคลายออก

ปากของเขาถูกเปิดออกอย่างอ่อนโยน ก่อนที่จะมีน้ำรสหวานหอมป้อนให้เขากิน แม้ว่าจะมีน้ำหกออกมาจากปากมันก็ถูกเช็ดออกในทันที

เขายังคงเวียนหัวอยู่แต่เขายังพอรู้สึกถึงน้ำเย็นที่ถูกป้อนไหลลงสู่กระเพาะอาหาร มันราวกับว่าร่างกายของเขาที่ร้อนเหมือนกับเตาหลอมถูกราดด้วยน้ำเย็น มันให้ความรู้สึกที่สดชื่นและสะดวกสบายเป็นอย่างยิ่ง

จากนั้นก็มีใครบางคนเช็ดหน้าของเขาด้วยผ้าเปียก ผลก็คือความสบายและสดชื่นจนกระทั่งสองมือเล็กๆที่อบอุ่นและนุ่มนวลค่อยๆลูบใบหน้าของเขาตั้งแต่หัวผ่านลงไปที่ตา จมูก ริมฝีปาก มือทั้งสองค่อยๆเลือนลงไปจนสุดท้ายมันก็ไปจับที่หูของเขา

เขารู้สึกว่าที่ครอบหูที่เขาใส่อยู่ถูกถอดออก หูยาวที่ถูกเก็บในที่แคบแคบเป็นเวลานานก็คลี่ออกมันรู้สึกผ่อนคลายจากการถูกเก็บพับ การคลายตัวอย่างฉันพลันสร้างความเจ็บปวดให้โรดี้ความเจ็บนั้นทำให้เขาส่ายหัว

"อ่า.."

เสียงร้องและเสียงบางอย่างที่ล้มลงปลุกโรดี้ให้ตื่นขึ้นมา เด็กหนุ่มที่ยังคงมึนงงตื่นขึ้นมาภาพสีดำด้านหน้าค่อยๆชัดเจนขึ้นทีละนิด ดวงตาของเขาจ้องมองไปยังด้านหน้า

แม่บ้านที่น่ารักกำลังถือผ้าเช็ดตัวในมือล้มอยู่ด้วยใบหน้าตกใจ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความไม่เชื่อกับความกลัว ข้างเธอมีโถสีทองที่คว่ำอยู่และมีน้ำไหลออกมา

โรดี้รู้สึกไม่ค่อยดีนักเข่จับจ้องไปที่สายตาอีกฝ่าย....สายตาของอีกฝ่ายกำลังมอง.....

สิ่งที่สาวใช้ผู้น่ารักกำลังมองก็คือหัวของเขา ไม่สิเธอกำลังมองหูที่อยู่บนนั้นต่างหาก!!

โรดี้หน้าซีดทันที สติสัมปะชัญญะของเขากลับมาทันที เหงื่อค่อยๆไหลออกมา

เสร็จกัน!! ความลับที่ไม่ควรมีใครรู้ถูกเห็นเข้าแล้ว!!

นี่เป็นความคิดแรกในหัวโรดี้

จะทำอย่างไรดี?

เนื่องจากเขายังป่วยทำให้ความคิดของโรดี้นั้นช้ากว่าปกติ

ฉันไม่สามารถฆ่าเธฮได้ใช่หรือไม่?

ตาของแองเจิลเปลี่ยนเป็นสีแดง เธอไม่เคยคาดคิดว่าชายที่เธอชอบผู้มีใบหน้าอันหล่อเหล่าจะมีหูยาวที่น่าเกียจ มันไม่ใช่หูของมนุษย์ อย่าบอกนะว่านายน้อยไม่ใช่มนุษย์

แองเจิลรู้สึกกลัวเธอกำลังจะกรี๊ดออกมา

นี่....อย่าร้องนะ"  โรดี้พูดออกมาอย่างรวดเร็ว เขาค่อนข้างแปลกใจกับน้ำเสียงของเขาที่หนักแน่นดูเป็นหนุ่มขึ้น แต่ว่าตอนนี้มันยังไม่ใช่เวลามาสนใจเสียง

"นายน้อย..."แองเจิลกลัวมากเธอพูดได้เพียงแค่สองคำนี้เท่านั้น

"ใจเย็น" โรดี้พยายามขยับร่างกายที่อ่อนแอของเขาให้ลุกขึ้นนั่ง แต่ว่าไม่ว่าจะทำยังไงเขาก็ไม่สามารถออกแรงได้

ด้วยความหลงไหลและชอบพอแต่เดิมของแองเจิลมันทำให้เะฮฟื้นตัวจากอาการหวาดกลัวได้อย่างรวดเร็ว เธอค่อยๆเดินมาพยุงให้โรดี้นั่งก่อนจะเดินถอยออกไปด้วยสีหน้าที่ยังไม่สู้ดีนัก

โรดี้ไม่รู้ว่าเขาควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เขาก้มหน้าพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

"อย่ากลัวเลย เกี่ยวกับหูนี่มันเป็นเรื่องที่...เอิ่ม...ค่อนข้างยาว ฉันหวังว่าเธอจะเงียบไว้นะ"

"อืม..." แองเจิลพยักหน้าของเธอ มันเป็นการตอบสนองตามความเคยชิน ผู้รับใช้ทุกคนมักถูกฝึกให้พยักหน้าตอบรับทุกคำสั่งของผู้ที่เป็นนาย แต่ถึงอย่างนั้นขาของเธอก็ยังก้าวถอยหลังอยู่

โรดี้ถอนหายใจ ในความเป็นจริงเขาไม่ไได้รู้สึกอะไรที่คนใช้แสนสวยมองเขาด้วยสายตาแบบนั้นเพราะปกติใบหน้าเดิมของเขาก็ให้ผลลัพธ์ที่ไม่ได้ต่างกันมาก ตั้งแต่เด็กเขานั้นชินชากับสายตาแบบนี้อยู่แล้ว นั้นเป็นสาเหตุที่เขาไม่โกรธเมื่อสาวใช้มองเขาด้วยสายตาแบบนี้

"อย่าได้กังวล ฉันไม่ใช่สัตว์ประหลาด ฉันจะไม่ทำร้ายเธอด้วย" โรดี้พูดเสียงเบาเท่าที่เขาจะทำได้

เมื่อได้ยินแบบนั้นแองเจิลจึงสงบลงเล็กน้อย หลังจากที่ความชื่นชอบและหลงไหลในตัวชายคนนี้จะหายไปเกือบทั้งหมดเมื่อเขาเห็นหูนั้น แต่ตอนนี้มันก็ดีขึ้นบ้างแล้ว แต่เธอเองก็ยังคงตกใจอยู่

"นะ..นาย น้อยเซทคะ หูนั้นมันอะไรกัน?"  สมองของโรดี้คิดหาทางอย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะหาทางทำให้เธอสงบเขาจึงอ้างบางอย่าง

"มาใกล้ๆ...อย่าพึ่งกรีดร้อง...ฉันจะบอกอะไรบางอย่าง" เขาจำได้ว่าเธอกลัวนิโคลเป้นอย่างมาก

"ถ้าเธอตะโกนและคนอื่นๆรู้เข้าละก็นิ..พี่สาวของฉันจะลงโทษเธอ"

ถึงแม้ว่าแองเจิลจะดูหวาดกลัว แต่เธอก็เดินไปข้างหน้า

โรดี้รีบใช้ความคิดอย่างหนักก่อนจะหาข้ออ้างดีๆ

"หูนี้มันเป็นความลับ....นิโคล" เมื่อเขาพูดถึงชื่อของเธอเขารู้สึกไม่พอใจเท่าใดนัก เพราะความจริงหูนี้ก็เป็นผลงานของเธอจริงๆ ดังนั้นการลากเธอเข้ามาเป็นข้ออ้างจึงไม่ผิดอันใด

"มันเป็นความลับของตระกูลทิวลิป สมาชิกในครอบครัวของเราเกิดมาพร้อมกับใบหูแบบนี้ ปกติเราจะซ่อนมันเพื่อไม่ให้ใครรับรู้ สิ่งนี้คือสัญลักษณ์ที่ได้รับการสืบทอดกันมา มันเป็นพันธุกรรม!!"

คำพูดเหล่านี้แทบจะไม่น่าเชื่อ แต่สำหรับแองเจิลมันต่างออกไป

สมาชิกของครอบครัวทิวลิปมีหูยาวเหมือนกระต่าย? นี่เป็นเรื่องประหลาด แต่เหมือนฉันเคยได้ยินมันมาก่อน....

อย่างไรก็ตามเรื่องนี้หาใช่เรื่องที่น่าภูมิใจนอกจากนี้มันไม่ใช่สิ่งที่ควรถูกเปิดเผยมิเช่นั้นนายน้อยจะใช้คำว่า'ความลับของครอบครัว'เพื่ออะไร

ครอบครัวทิวลิปมีประวัติศาสตร์ที่ยืนยันได้มายาวนานกว่า200ปี ใน200ปีนี้ใครจะรู้ว่ามีคนแปลกประหลาดเท่าใดกำเนิดขึ้นมา เมื่อเทียบการแล้วพวกเขามี'พื่นที่เฉพาะบางอย่าง'แตกต่างจากคนทั่วไปโดยสิ้นเชิง

สาวใช้เงียบไปแต่ด้วยใบหน้าที่ยังหวาดกลัวของเธอแสดงให้เห็นว่าเธอเชื่อเพียงบางส่วนเท่านั้น

โรดี้มองไปที่เธออย่างโล่งใจ เขายังคงปลอบเธอ

"เชื่อสิฉันไม่ได้โกหกเธอ พี่สาวฉันเองก็มีเพียงแต่เธอใช้ผมที่ยาวของเธอปิดบังมันเท่านั้น หากเธอไม่เชื่อเมื่อถึงเวลาที่พี่สาวฉันให้เธอช่วยหวีผมก็ลองเปิดดู"

โรดี้รู้สึกผิดเล็กน้อย แม้หญิงสาวคนนี้จะมีความกล้า แต่เธอคงไม่กล้าที่จะไปล่วงเกินนิโคลแน่นอน

สีหน้าแองเจิลดูดีขึ้น

โรดี้รีบพูดต่อไป"ฉันบอกความลับนี้แก่เธอ แต่เธอต้องไม่ให้ใครรู้เกี่ยวกับความลับนี้และหากพี่สาวฉันรู้เธอคงจะลงโทษเธอจนตูดบาน(ตีก้น)"

แต่โรดี้คิดในใจ'หากนิดคลรู้ว่าเธอเห็นหูยาวๆนี่ละก็คนที่ตูดบานคงจะเป็นฉันแน่นอน' แม้จะมีข้อสงสัยหลายอย่างในคำโกหกของเขาแต่มันก็เพียงพอจะหลอกสาวใช้คนนี้ นอกจากนี้ตัวแองเจิลเองก็ยังชื่นชอบในตัวเซทเป็นทุนเดิมอยู่ปแล้วจึงเชื่อในสิ่งที่เขาพูด แม้จะหวาดกลัวอยู่บ้างแต่เธอก็สงบลง

โดยไม่พูดอะไร เธอเก็บถังน้ำขึ้นมาก่อนเช็ดทำความสะอาดพื้น หลังจากนั้นจึงเก็บผ้าที่สกปรกเอาไว้

โรดี้ยังคงเตือนให้แองเจิลเก็บเรื่องนี้เอาไว้เป็นความลับเธอก็ตกลง

หลังจากจัดการเรื่องความลับของเขากับสาวใช้เสร็จ โรดี้รู้สึกโล่งไปแต่ก็ยังคงกังวลกับหูกระต่ายนี่อยู๋ พวกเขาสามารถพบมันได้ง่ายจนเกินไป เขาต้องคิดหาวิธีปกปิดมันให้ดีกว่านี้

หรือบางที่เขาอาจขอความช่วยเหลือจากแอนดี้? แอนดี้เป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างและอยู่กับตานตงมาเป็นเวลานาน เขาน่าจะรู้วิธีแก้ไขมัน

เดี๋ยวนี้โรดี้รู้สึกเคารพในปัญญาของตานตงมากขึ้น เขาใช้ชีวิตกับหน้ากากนรก'รอยยิ้มของพระเจ้า'นี่มาเป็นเวลานานได้ยังไง เขาเองยังรู้สึกแย่ที่มันเปลี่ยนใบหน้าของเขาให้เป็นคนอื่นพร้อมกับแถมหูกระต่ายมาให้อีก

หลังจากนอนพักผ่อนมาสองสามวันอาการของโรดี้ก็ดีขึ้นเป็นอย่างมาก

ความหวาดกลัวของแองเจิลเองก็ลดลง หลังจากที่เธอตกใจเป็นอย่างมากในครั้งแรก หญิงสาวมีความคิดที่แตกต่างจากโรดี้โดยสิ้นเชิง

'เขาบอกความลับสำคัญแก่ฉัน ฉันคิดว่าในหัวใจของเขาคงมีฉันอยู่บ้างภายในนั้น'

ในทุกๆวันแองเจิลได้ดูแลโรดี้อย่างอ่อนโยน เธอรู้สึกผิดกับท่าทางหวาดกลัวของเธอในวันนั้น แองเจิลเป็นคนที่อ่อนโยนและมีจิตใจดี เธอรู้ว่าคนที่มีหูยาวแบบนี้มักไม่ชอบให้ใครมองเขาแบบนั้น ความกลัวของเธอในวันนั้นไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันได้ทำร้ายความรู้สึกของนายน้อยของเธอ ทำให้เธอตัดสินใจว่าจะดูแลโรดี้ให้อ่อนโยนกว่าปกติ ขณะที่เธอมองด้วยสายตาอ่อนโยนมีนทำให้หัวใจโรดี้เต้นแรง