ตอนที่ 19 ถ่ายทอดสด

ฮารุเดินลงมาชั้นหนึ่งแล้วเอาโทรศัพท์ออกมา จากนั้นเขาก็เปิดกลุ่มแชทแล้วพิมพ์ไปว่า “มีใครรู้วิธีการจัดการกับผีบ้างใหม?”ทุกๆคนก็รีบตอบเขาอย่างรวดเร็วโดยที่เขาไม่ต้องรอนาน

กินโทกิ “ผะ-ผี!! ผีมันไม่มีจริง! ไม่มีทางที่ผีจะมีจริงหรอก!”

คุโรเนโกะ “ชะ-ใช่แล้ว ฉันเห็นด้วยกับ@กินโทกิ!!”

สึนาเดะ “อืม แนไม่มีความรู้เรื่องเกี่ยวกับผีหรือเคยเจอสักครั้งเลย นี่ผีมีจริงด้วยหรอ?”

ยาจิมะ “เจ้าช่วยบอกข้าหน่อยได้ใหมว่าเจ้าเจอผีได้อย่างไร?”

ฮารุก็เริ่มบอกทุกคนว่าเขาต้องการซื้อบ้านเพราะมันถูก เขาบอกพวกเขาว่าเขาได้มาตรวจสอบบ้านในวันนี้และพบว่ามันเป็นบ้านผีสิง ซึ่งเขาอยากจะรู้ว่ามันเป็นบ้านผีสิงหรือไม่เลยเข้ามาดู และเขายังได้บอกคนอื่นว่าเขาได้ยินเสียงประหลาดๆมาจากชั้นสอง มีเสียงคนขูดประตู  และเสียงเด็กกรีดร้องขอความช่วยเหลือ  เขาก็ได้เล่าถึงประสบการที่เขาพบเจอเมื่อเข้ามาในบ้านหลังนี้เป็นครั้งแรก

คุโรเนกะและกินโทกิก็รู้สึกหวาดกลัวมากเมื่อเขาได้ยินเรื่องของฮารุกะ พวกเขาไม่คิดว่าหมอนี่จะกล้าถึงขนาดซื้อบ้านผีสิง

สึนาเดะ “@ฮารุกะ มันเกิดขึ้นจริงๆหรอ? นายไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมาใช่มั้ย?”

ฮารุก็รีบตอบไปว่า “@สึนาเดะ แน่นอนว่าไม่ พวกนายต้องการให้ฉันเปิดถ่ายทอดสดใหมหล่ะ?”

สึนาเดะ “ถ่ายทอดสด? มันคืออะไรกัน?”

ฮารุก็รีบตอบเธอ “@สึนาเดะ เอ่อ ง่ายๆก็คือฉันสามารถถ่ายวิดีโอให้พวกนายดูซึ่งพวกนายสามารถดูผ่านกลุ่มแชทได้เลย”

สึนาเดะ “@ฮารุกะ น่าสนใจดี เปิดเลย  เปิดเมนูถ่ายทอดสดเลย”

ฮารุก็ครุ่นคิดเล็กน้อยและพยักหน้า เขาได้เห็นเมนูถ่ายทอดสดมาก่อนหน้านี้แต่เขาไม่คิดว่ามันจะมีประโยชน์เท่าไหร่เนื่องจากเขาทำได้เพียงดูวิดีโออย่างเดียว แต่เขาไม่คาดคิดว่าเขาจะสามารถใช้แบบนี้ก็ได้ด้วย

กินโทกิ “เอ๊ะ? นายอย่าทำแบบนั้นเลย! พวกเราเชื่อนายแล้ว!!”

คุโรเนโกะ “ใช่ ใช่ นายไม่ต้องแสดงหลักฐานหรอก! พวกเราเชื่อนาย!!”

ฮารุก็ทำเมินทั้งสงอคนและเปิดถ่ายทอดสด จากนั้นเขาก็เล็งกล้องโทรศัพท์ไปทางบ้าน

สึนาเดะ “บ้านหลังนี้หรอ? บ้านหลังนี้ดูดีทีเดียวเลย”

กินโทกิและคุโณเนโกะก็เห็นด้วยว่าบ้านหลังนี้ดูดีมาก แต่พวกเขาก็ส่ายหัวเมื่อนึกได้ยินว่าบ้านหลังนี้เป็นบ้านผีสิง

กินโทกิและคุโรเนโกะก็รู้สึกหวาดกลัวแต่พวกเขาก็ปิดโทรศัพท์ไม่ได้ด้วย

----

รูริมองดูโทรศัพท์ด้วยสีหน้ากังวล

“พี่ค่ะ ดูอะไรอยู่หรอ?”

“การสำรวจบ้านผีสิงหน่ะ เพื่อนฉันกำลังไลฟ์สดด้วย”รูริตอบออำกไป

“เอ๋ะ? บ้านผีสิง? พี่ไม่กลัวงั้นหอร?”

“ไม่มีทาง ฉันเป็นถึงราชินีแห่งความมืดเลยนะ ไม่มีทางที่ฉันจะหวาดกลัวด้วยเรื่องแค่นี้”รูริก็พูดออกมาอย่างภูมิใจแต่เธอกลับตัวสั่น

น้องสาวของเธอก็เหงื่อตกเมื่อมองดูพี่สาวคนโตของเธอ แล้วเธอจึงถอนหายใจออกมาแล้วพูดออกมาว่า “งั้นฉันจะดูกับพี่ด้วย”

“มะ-ไม่ได้ เรื่องนี้มันน่ากลัวมากเลยนาย เธอไม่จำเป็นต้องบังคับตัวเองมาดูกับพี่เลย”รูริก็พูโออกมา

“ไม่เอา ก็ฉันอยากรู้หนิ พี่”

รูริก็ไม่สามารถหยุดน้องสาวของเธอได้ ดังนั้นพวกเธอทั้งสองจึงดูการสำรวจบ้านผีสิงด้วยกัน

----

กินโทกิรู้สึกหวาดกลัวมากเมื่อมองดูจอโทรศัพท์ เขานั้นอยากจะปิดกลุ่มแชทแต่เขากลับรู้สึกกังวลในตัวฮารุ อีกอย่างคือเขาก็อยากรู้เหมือนกัน เขาไม่มั่นใจว่าผีนั้นมีตัวตนจริงๆหรือไม่แต่เขานั้นรู้สึกหวาดกลัวและตื่นเต้นเมื่อรู้ความจริง

“เอ๊ะ? คุณกิน คุณกำลังดูอะไรบนโทรศัพท์หรอครับ?”ก็ได้มีผู้ชายเข้ามาถามกินโทกิ

กินโทกิไม่ได้มองหมอนั่นแต่พูดออกไปแทน “ฉันกำลังดูหนังผู้ใหญ่อยู่”กินโทกิอยากจะแกล้งหมอนั่นเพื่อจะได้ลากหมอนั่นมาดูวีดิโอกับตัวเองแต่เขาไม่อยากให้หมอนั่นรู้ว่าเขารู้สึกหวาดกลัว กินโทกิจึงได้หลอกหมอนั่นด้วยหนังผู้ใหญ่เนื่องเขามั่นใจว่าหนุ่มเวอร์จิ้นอย่างหมอนี่คงสนใจในหนังแบบนี้

“อะ-เอ๊ะ?”ชินปาจิก็หน้าแดงและตะโกนออกมา “คุณกิน ผมไม่เชื่อหรอก! คุณจะดูของพรรค์นั้นได้อย่างไร!”

“ใจเย็น ชินปาจิ แล้วนายอยากจะดูกับฉันใหมหล่ะ?”กินโทกิถามออกมา

ชินปาจิก็ถูกล่อลวงแต่เขากลับส่ายหัว “ไม่ ผมจะไปฟ้องคุณโอตะเอะ!”

“ชินปาจิ เดี๋ยวก่อน! นี่เป็นความลับระหว่างพวกเรานะเฟ้ย! แล้วฉันจะไม่บอกพี่สาวนายด้วยนะ! ฉันได้วิดีโอนี้มาจากเพื่อน! เขาบอกว่าเป็นวีดิโอที่น่าจดจำมากเลย! ถ้านายบอกโอตะเอะและพี่สาวของนาย นายจะไม่มีโอกาสได้ดูวิดีโอนี้อีกเลยนะ!”กินโทกิก็พยายามล่อลวงเขาอีกครั้ง

ชินปาจิก็กัดฟันเนื่องจากเขาก็ต้องการดูเหมือนกัน เขาเป็นชายหนุ่มที่แข็งแกร่ง เขาจึงสนใจในหนังผู้ใหญ่เป็นธรรมดา

“โอ้ เกือบถึงฉากไคลแม็กแล้ว! รีบมาเร็ว ชินปาจิ!”กินโทกิก็ตะโกน

ชินปาจิก็รีบวิ่งเข้ามาหาเขาและนั่งดูวิดีโอด้วยกัน

กินโทกิก็ยิ้มอยู่ในใจแต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกหวาดกลัวมากเนื่องจากเขาได้ยินเสียงผีมาจากวิดีโอ เขารู้สึกว่าไม่สามารถขยับตัวได้ ดังนั้นเขาจึงหวังให้ชินปาจิช่วยพาเขาไปห้องโถง

---

ยาจิมก็ได้เข้าไปในห้องสมุดเพื่อตามหาเวทมนตร์สำหรับสิ่งเหนือธรรมชาติเนื่องจากเขได้ยินว่าในบ้านที่ฮารุเข้าไปนั้นมีผีอยู่ เขารู้ว่ามันมีเวทมนตร์ในการควบคุมผีอยู่ และเขาก็ได้ให้เวทมนตร์แสงกับฮารุไปแล้วด้วยซึ่งเวทย์นี้มันเหมาะกับการชำระล้างผีมากๆแต่เขาก็รู้ว่าเด็กหนุ่มคนนี้พึ่งจะเป็นจอมเวทย์ฝึกหัดและก็พึ่งจะเรียนการใช้เวทย์ได้ไม่กี่วันเองด้วย

ยาจิมะมองไปรอบๆและพบเวทย์ที่สามารถกักเก็บผี “ฉันจะส่งเวทย์นี้ไปเดี๋ยวนี้แหละ” เขาก็ได้ทำการสแกนหนังสือด้วยแอปพลิเคชั่น เขาพบว่าระบบสแกน นี้ช่วยทำให้เขาสามารถแบ่งปันสิ่งของได้ไวขึ้นกว่าก่อนด้วย

[ติ้ง! ยาจิมะได้ส่งหนังสือเวทย์ตำนานแห่งเมือง!]

จากนั้นยาจิมะจึงรีบเปิดวิดีโอถ่ายทอดสดและเห็นว่าฮารุกำลังขึ้นไปที่ชั้นสอง เขาสามารถมองเห็นได้ว่ามีสิ่งประหลาดอยู่ภายในบ้านหลังนั้น