ตอนพิเศษ บทที่: 709 (ฟรี)

อ๋าวหรุนพูดอย่างตรงไปตรงมา "ดูท่าคงต้องล้มเลิกก่อนจะตายเปล่า ไปจับอู๋เหลียงเซียนอ๋งมาเปิดประตู ย่อมเป็นการฆ่าตัวตายกลางรังศัตรู"

แนวคิดของเธอคือช่วยเซินเจิ้งเต้าออกมา แล้วถือโอกาสขโมยยาเซียน ก่อนจะหนีออกจากวังอี้ชิงให้ได้ หากรีบทำก่อนอู๋เหลียงเซียนอ๋งตอบสนอง แผนนี้ยังมีโอกาสสำเร็จสูง แต่ถ้าจะฝ่าเข้าไปถึงใจกลางเพื่อจับอู๋เหลียงเซียนอ๋ง นั่นเท่ากับหาทางตาย

เพราะนอกจากตัวอู๋เหลียงเซียนอ๋งแล้ว ในวังอี้ชิงยังมีศิษย์นับพัน ทั้งหน่วยล่าปีศาจที่ยึดตามแนวคิดของอู๋เหลียงเซียนอ๋ง และศิษย์ทั่วไปอีกเป็นสิบเท่าของจำนวนเหล่านั้น หากข่าวแพร่ออกไป เหล่าศิษย์รุ่นพี่ผู้เป็นศิษย์โดยตรงของหยวนสือเทียนจุน ซึ่งแต่ละคนล้วนมีพลังขั้นเซียนหรือสิบสองเซียนทอง พร้อมสมบัติวิเศษระดับสูง ต้องมาช่วยทันเวลาแน่

เซินกงเป่าเข้าใจดีจึงเสนอให้ถอยเพื่อวางแผนระยะยาว

แต่จอร์จคว้ากระบองทองสารพัดนึกออกมาและบอกว่าอาจไม่จำเป็นต้องถอย ยังมีโอกาสอยู่ และเสนอว่าต้องเร่งมือเพราะค่ายมายาถูกทำลายแล้ว อีกไม่นานอู๋เหลียงเซียนอ๋งคงรู้ตัว

จากนั้นเขาก็ยกกระบองทองสารพัดนึกในมือซ้าย ดาบเออาในมือขวา ปล่อยพลังทั้งหมดกระหน่ำใส่ประตูศิลา

เสียงกระแทกดังก้องกังวาน พลังมหาศาลทำให้พื้นสะเทือน ประตูศิลาเริ่มสั่นสะท้านราวกับจะพังลงได้ทุกเมื่อ

ราชาและราชินีมังกรทั้งสี่กับเซินกงเป่าถึงกับตกตะลึง เพราะพลังที่ระเบิดออกจากจอร์จนับเทียบได้กับสิบสองเซียนทองแล้ว

อ้าวกวงตะโกนบอกให้ทุกคนช่วยกัน แต่ละคนจึงนำสมบัติวิเศษของตนออกมาพร้อมร่ายพลังใส่ประตู

แรงสั่นสะเทือนรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุด เมื่อจอร์จตะโกนว่า "เปิด!" พร้อมร่ายคาถาปลดล็อก ผนึกก็แตกกระจาย ประตูศิลาเปิดออกพร้อมกับเสียงระเบิดสนั่น

เซินกงเป่าพุ่งเข้าไปทันที

ภายในห้องคือเซินเจิ้งเต้าที่บาดเจ็บสาหัส แขนข้างหนึ่งขาด ถูกโซ่ผูกตรึงกับเสาศิลา ร่างหมดสติใกล้สิ้นลมหายใจ

"เร็วเข้า! อู๋เหลียงเซียนอ๋งรู้แล้ว!" จอร์จตะโกน เขาฟันโซ่ด้วยดาบเออา แล้วแบกร่างเซินเจิ้งเต้าออกมาทันที

แต่ยังไม่ทันก้าวออกจากพระราชวังใต้ดิน เสียงหัวเราะกังวานก็ดังขึ้นจากท้องฟ้า

"ฮ่าๆๆ เป็นพวกเจ้าจริงๆ ที่บังอาจลอบเข้ามาในวังอี้ชิง พวกเจ้าหาเรื่องตายแล้ว"

บนเมฆสีขาวปรากฏร่างของอู๋เหลียงเซียนอ๋งที่ศิษย์รายงานให้รู้ว่า "ค่ายมายาถูกทำลาย และเรือนคุมขังถูกโจมตี" เขาจึงรีบเหาะกลับพร้อมสั่งให้ระดมศิษย์ทั้งหมดมาล้อมจับ

เมื่อเห็นว่าผู้บุกรุกคือเซินกงเป่ากับเผ่ามังกรจริงๆ เขายิ้มพึงพอใจ เพราะนี่คือข้อพิสูจน์ชัดเจนว่าเผ่ามังกรคิดก่อกบฏ

อ้าวกวงพุ่งเข้าใส่ก่อนใคร

อู๋เหลียงเซียนอ๋งยกมือเดียวรับคมดาบไว้ได้อย่างง่ายดาย ร่างสูงขยายใหญ่ "ถึงข้าไม่ใช่ตัวจริง แต่มังกรชั้นต่ำก็ไม่มีสิทธิ์แตะข้าได้"

จอร์จบอกให้อ้าวหรุน อ้าวฉิน และอ้าวซุนเข้าไปช่วยอ้าวกวง ขณะตัวเขาเตรียมการโจมตี พร้อมหันไปบอกเซินกงเป่าที่กำลังประคองพ่อให้เตรียมตัวหนี

แม้จะเป็นเพียงร่างแยกของอู๋เหลียงเซียนอ๋ง แต่พลังนั้นกลับน่าสะพรึง เขายังสามารถต่อสูกับราชาและราชินีมังกรทั้งสี่ได้ จนกระทั่งเหล่าศิษย์แห่งสำนักฉั่นเจียวเริ่มมาถึงแล้ว

เสียงสั่งกังวานของอู๋เหลียงเซียนอ๋งดังก้อง "เหล่าศิษย์ทั้งหลาย! จงจับพวกปีศาจที่บังอาจบุกรุกวังอี้ชิงให้สิ้นซาก อย่าให้เหลือแม้แต่เงา"