ตอนพิเศษ บทที่: 710 (ฟรี)

อู๋เหลียงเซียนอ๋งเชื่อมั่นว่าต่อให้ราชาและราชินีมังกรทั้งสี่รวมพลังกันก็ทำได้เพียงต่อสู้กับตนได้สูสี

ส่วนเซินกงเป่านั้นยังอ่อนกว่าเหอถงอยู่เล็กน้อย ส่วนจอร์จก็เป็นเพียงผู้ฝึกปราณพเนจรที่ถนัดเรื่องค่ายกล ไม่จำเป็นต้องใส่ใจ อีกทั้งยังมีเหล่าศิษย์แห่งสำนักฉั่นเจียว เขาคิดว่าตัวเองได้เปรียบอย่างมาก

แต่แล้วจอร์จก็สร้างภาพฉายขนาดยักษ์ขึ้นบนฟากฟ้าเหนือวังอี้ชิง เผยภาพเหตุการณ์ที่อู๋เหลียงเซียนอ๋งบุกโจมตีเฉินถังกวานให้ทุกคนเห็นพร้อมเสียงสนทนาระหว่างเขากับเซินกงเป่า ทำให้เหล่าศิษย์ทั้งหลายตกตะลึง ราชาและราชินีมังกรทั้งสี่ฉวยโอกาสนี้ถอนตัวจากการต่อสู้แล้วกลับมารวมกับจอร์จ

อู๋เหลียงเซียนอ๋งรีบตะโกนแก้ตัวว่าเป็นเพียงภาพลวงของพวกปีศาจ แต่ในหมู่ศิษย์มีเพียงกลุ่ม "หน่วยล่าปีศาจ" ที่เชื่อใจเขา ขณะที่ศิษย์ส่วนใหญ่เพิ่งรู้ความจริงว่าเขาใช้เผ่าปีศาจมาหลอมเป็นยา เมื่อเห็นภาพหลักฐานและได้ยินคำพูด ทั้งหมดจึงเริ่มคลางแคลงใจ

เสียงซุบซิบดังขึ้นทั่ววังอี้ชิง ศิษย์บางคนจำได้ว่าไม่นานมานี้เคยได้ยินเรื่องจับปีศาจมาสอนธรรมะ และเริ่มสงสัยว่าแท้จริงแล้วผู้ถูกจับเหล่านั้นอาจถูกนำมาหลอมเป็นยา ศิษย์หลายคนไม่อาจยอมรับได้ โดยเฉพาะผู้ที่มีจิตใจยุติธรรม

จอร์จจึงใช้พลังจิตผสมกับคาถาขยายเสียง ประกาศว่าความจริงได้ถูกรายงานไปยังราชสำนักแล้ว ไม่ช้าความจริงจะถูกเปิดเผย พร้อมบอกว่าชาวเมืองเฉินถังกวานล้วนเป็นพยานได้

เมื่อพูดจบ จอร์จเก็บร่างของเซินเจิ้งเต้าเข้าไปในโลกส่วนตัว แล้วพาเซินกงเป่าพร้อมกับราชาและราชินีมังกรทั้งสี่บินหนีออกจากวังอี้ชิง เพราะพื้นที่ภายในวังนี้ถูกหยวนสือเทียนจุนวางค่ายจำกัดมิติไว้ จึงต้องใช้การบินแทนการเคลื่อนย้ายระยะไกล

เหล่าศิษย์จำนวนมากที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของพลังจิตของจอร์จ ต่างลังเลและเลือกจะไม่ขัดขวาง อู๋เหลียงเซียนอ๋งเห็นดังนั้นก็โกรธจัด ด่าว่าพวกศิษย์ว่าโง่เขลาไม่รู้จักแยกมิตรกับศัตรู พร้อมประกาศว่าตัวเองยอมทำแม้ต้องถูกสาปแช่ง ทั้งหมดก็เพื่อความยิ่งใหญ่ของ "ฝ่ายธรรมะ" ไม่รู้สึกผิดแต่อย่างใด

จากนั้นจึงนำเหอถงบินตามไปและประกาศล่อใจเหล่าศิษย์ว่า หากร่วมต่อสู้จะได้ยาเซียนเพิ่มเป็นเท่าตัว ทำให้บางคนเริ่มโลภและร่วมติดตามไป โดยเฉพาะพวกหน่วยล่าปีศาจ

จอร์จมองเห็นศิษย์ส่วนใหญ่ไม่เข้าร่วมก็โล่งใจ เขาคิดว่าศิษย์แห่งสำนักฉั่นเจียวส่วนใหญ่ยังมีคุณธรรมอยู่มาก ขณะบินหลบหนี อู๋เหลียงเซียนอ๋งตะโกนเยาะเย้ยว่าตนได้เปิดค่ายกลของอาจารย์แล้ว วังอี้ชิงถูกปิดกั้นไม่ให้หนีออกไปได้

แต่จอร์จไม่สะทกสะท้าน เขาใช้กระบองทองสารพัดนึกขนาดยักษ์ฟาดใส่หม้อเทียนหยวน ราชาและราชินีมังกรทั้งสี่และเซินกงเป่าเห็นดังนั้นก็ช่วยกันโจมตีเต็มกำลัง

เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่เพียงช่วยเซินเจิ้งเต้า แต่ต้องการทำลายยาเซียนของอู๋เหลียงเซียนอ๋งด้วย

เสียงระเบิดดังสนั่นก่อนจะเกิดรูขนาดใหญ่บนหม้อเทียนหยวน

อู๋เหลียงเซียนอ๋งตกตะลึงทันที เพราะเขาจำได้ว่ากระบองนั้นคือ "กระบองทองสารพัดนึก"