ตอนพิเศษ บทที่: 708 (ฟรี)

ระหว่างที่จอร์จกำลังตะลึงกับความงดงามของวังอี้ชิง ศิษย์เตี้ยที่พาเขามากลับใช้น้ำเต้าวิเศษที่เปิดรอไว้ร่ายคาถาแล้วดูดร่างเขาเข้าไปในนั้นทันที

ชายผู้นั้นปิดจุกน้ำเต้า หัวเราะเยาะ แล้วบินไปยังยอดเขาสูงสุดของวังอี้ชิง ก่อนส่งมอบน้ำเต้าให้ศิษย์อีกคนซึ่งเฝ้าอยู่ข้างหม้อเทียนหยวน

ในน้ำเต้านั้น จอร์จไม่แสดงอาการหวาดกลัวเลย เพราะทั้งหมดอยู่ในแผนที่เขากับเซินกงเป่าวางไว้ล่วงหน้า

เมื่อก่อนตอนหยวนสือเทียนจุนยังไม่ปลีกวิเวก วังอี้ชิงเคยรับปีศาจที่มีคุณธรรมและพรสวรรค์เข้ามาเป็นศิษย์ เช่น เซินกงเป่า ลู่ถง หรือเหอถง แม้ถูกกดขี่ให้เป็นเพียงเด็กรับใช้หรือสัตว์พาหนะ แต่ก็ได้เรียนรู้วิชาต่างๆ

แต่เมื่อหยวนสือเทียนจุนปลีกวิเวกไปพระราชวังแปดทิวทัศน์ เพื่อร่วมกับหลิงเป่าเทียนจุน และเต้าเต๋อเทียนจุน สร้างบัญชีแต่งตั้งเทพ การดูแลวังอี้ชิงและสำนักฉั่นเจียวจึงตกอยู่ในมือของอู๋เหลียงเซียนอ๋ง จากนั้นทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

หน้าประตูใหญ่ที่เคยเป็นที่คัดเลือกศิษย์ ถูกแทนที่ด้วยหน่วยล่าปีศาจ ถ้าเป็นมนุษย์มาขอเรียน ก็จะคัดเลือกตามปกติ แต่ถ้าเป็นปีศาจ ไม่ว่าดีหรือร้าย ล้วนถูกจับส่งเข้าหม้อเทียนหยวน หลอมเป็นยาเซียนทั้งหมด

น้ำเต้าที่ใช้จับจอร์จคือของวิเศษที่อู๋เหลียงเซียนอ๋งเลียนแบบน้ำเต้าทองม่วงของเต้าเต๋อเทียนจุน แม้ดูเหมือนร้ายกาจ แต่พลังสู้ของจริงไม่ได้ รับได้แค่ผู้ฝึกปราณขั้นต่ำกว่าเซียนเท่านั้น

เมื่อเห็นว่าเวลาผ่านไปพอสมควร จอร์จจึงชักกระบองทองสารพัดนึกออกมา เปลี่ยนให้กลายเป็นสว่านเจาะพื้นทะลุเป็นรูเล็กๆ แล้วย่อร่างลอดออกมาได้อย่างง่ายดาย

เขาพบว่านอกจากน้ำเต้าที่ขังตนเอง ยังมีอีกกว่าสิบลูกเรียงรายอยู่ ภายในล้วนมีปีศาจที่มาขอเป็นศิษย์ ถูกขังรอวันถูกหลอมเป็นยาเซียน

จอร์จบินขึ้นเหนือหัวศิษย์ผู้เฝ้าหม้อเทียนหยวน ควบคุมร่างนั้นแล้วอ่านความทรงจำหาเบาะแส เมื่อได้ข้อมูลครบ เขาก็ปล่อย เซินกงเป่า อ้าวกวง อ้าวหรุน อ้าวฉิน และอ้าวซุน ออกจากโลกเล็กของเขา

เขาบอกทุกคนว่า

-ยาเซียนทั้งหมดอยู่ในหม้อเทียนหยวน ต้องให้อู๋เหลียงเซียนอ๋งมาเปิดเอง หากพยายามทำลายหรือเคลื่อนย้าย อีกฝ่ายจะรู้ตัวทันที

-เซินเจิ้งเต้าถูกขังในคุกลับหลังภูเขาหิมะ

-นาจากับอ้าวปิ่งถูกส่งไปด่านสอบขั้นสาม

เขาสรุปแผนว่า

1.ช่วยเซินเจิ้งเต้าออกมาก่อน

2.ร่วมกันทำลายหม้อเทียนหยวน ขโมยยาเซียน

3.หนีออกจากวังอี้ชิง แล้วไปช่วยนาจากับอ้าวปิ่ง

ทุกคนเห็นด้วยกับแผนนี้

จอร์จจึงร่ายคาถาแก้ความทรงจำศิษย์เฝ้าหม้อให้คิดว่าตัวเองแค่เผลอหลับไป จากนั้นใช้คาถาสะกดรอยระบุตำแหน่งของเซินเจิ้งเต้า แล้วนำทางไป ขณะที่เซินกงเป่าคอยบอกเส้นทางหลบค่ายกล ราชาและราชินีมังกรทั้งสี่ตามหลังเป็นกองกำลังเสริม

หลังเดินทางมาสักพัก พวกเขาก็มาถึงส่วนลึกของวังอี้ชิง กลางผืนหิมะขาวโพลน

"อยู่ตรงนี้แหละ" จอร์จบอก

แต่อ้าวฉินมองไปรอบๆ แล้วแปลกใจ "ที่นี่ว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย?"

เซินกงเป่าขมวดคิ้ว "ไม่ใช่ไม่มี… มันถูกค่ายมายาปิดบังอยู่ ข้าไม่ถนัดเรื่องค่ายกล คงยุ่งยากหน่อย"

จอร์จยิ้ม "ไม่เป็นไร เดี๋ยวข้าจัดการเอง"

เขาเรียกดาบเออาออกมา แค่ฟันเพียงครั้งเดียวก็ผ่าค่ายมายาแตกออก ภาพของพระราชวังใต้ดิน ก็ปรากฏตรงหน้า

เมื่อเห็นดังนั้น จอร์จไม่รอช้า รีบพาทุกคนเข้าไป เพราะกลัวว่าพลังสะเทือนจากการทำลายค่ายกลจะไปเตือนอู๋เหลียงเซียนอ๋ง

ภายในคือห้องโถงใหญ่ มีประตูศิลาขนาดมหึมาสลักหัวอสูรเป็นตราประทับ ข้างหน้าเป็นศิษย์เด็กที่กำลังงีบหลับอยู่ จอร์จพุ่งเข้าควบคุมและอ่านความทรงจำอีกครั้ง

"เป็นยังไงบ้าง?" เซินกงเป่าถาม

จอร์จขมวดคิ้ว "พ่อเจ้าถูกขังอยู่หลังประตูนี้แน่นอน แต่ประตูศิลาบานนี้เปิดได้เฉพาะอู๋เหลียงเซียนอ๋งเท่านั้น"

อ้าวกวงเสนอทันที "งั้นก็ใช้กำลังทุบไปเลยสิ!"

แต่อ๋าวหรุนหัวเราะ พลางลูบผิวประตู "ของแบบนี้ไม่ธรรมดา…"

จอร์จพยักหน้าอธิบาย "ถูกต้อง ประตูนี้สร้างจากหินสวรรค์เทียนเหอ มีพลังของหยวนสือเทียนจุนสลักอยู่ มันไม่มีทางพังได้ง่ายๆ"