ตอนพิเศษ บทที่: 707 (ฟรี)

ณ ภูเขาคุนหลุน

เหล่าผู้แสวงหาความเป็นเซียนจากทั่วทุกสารทิศกำลังต่อแถวราวสายน้ำยาวเหยียด มุ่งหน้าไปยังวังอี้ชิงของหยวนสือเทียนจุนเพื่อขอเป็นศิษย์ ในหมู่ผู้คนเหล่านั้น มีชายหนุ่มหน้าตาธรรมดาคนหนึ่ง — เขาคือจอร์จที่แปลงกายปลอมตัวมา

การลอบเข้าวังอี้ชิงไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะหลังจากอู๋เหลียงเซียนอ๋งกลับมาที่นี่ ย่อมต้องระแวดระวังและเปิดค่ายกลป้องกันไว้ ซึ่งเป็นค่ายที่หยวนสือเทียนจุนวางไว้เอง ต่อให้เป็นเซียนระดับสิบสองเซียนทองก็ไม่อาจฝ่าเข้าไปได้

ดังนั้นจะเข้าไปได้มีเพียงสองทาง ต้องมีหยกประจำตัวศิษย์ หรือปลอมตัวเป็นผู้มาขอเรียน

เซินกงเป่าก็มียันต์หยก แต่หากใช้ก็จะถูกอู๋เหลียงเซียนอ๋งจับได้ทันที ส่วนราชาและราชินีมังกรทั้งสี่ ถึงจะแปลงร่างได้ แต่พลังของค่ายกลย่อมตรวจจับตัวตนของพวกเขาได้อยู่ดี มีเพียงจอร์จที่มาจากต่างโลก ไร้ชื่อไร้ที่มา จึงเหมาะที่สุดสำหรับการปลอมตัว

เขาได้ซ่อนเซินกงเป่า ราชาและราชินีมังกรทั้งสี่ และอสูรทะเลทั้งหมดไว้ในโลกเล็กของตัวเอง เพื่อผ่านการตรวจพลังของวังอี้ชิงให้ได้ หากหยวนสือเทียนจุนไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วยตัวเอง ก็น่าจะผ่านได้โดยไม่มีปัญหา

เมื่อถึงคิวตรวจสอบ มีศิษย์สองคนของวังอี้ชิงในชุดขาวคัดกรองผู้สมัครอยู่ใต้ซุ้มประตูหยกสอบถามรายละเอียดของจอร์จ

จอร์จตอบเสียงดัง "เผ่าปีศาจ ชื่อเพ็กกี้ มาจากภูเขาลั่งลั่ง เป็นผู้ฝึกปราณขั้นหลอมปราณสู่จิต เพิ่งเรียนรู้การแปลงร่างเป็นคน ได้ยินว่าสำนักฉั่นเจียวคือดินแดนของเหล่าเซียน จึงมาขอเป็นศิษย์" เขาพูดพลางถูมือบนใบหน้า เปลี่ยนหัวตัวเองให้กลายเป็นหัวหมูป่า

ตามแผนของเซินกงเป่า เขาจงใจให้จอร์จใช้ร่างปีศาจ ไม่ใช่มนุษย์ เพราะหากปลอมเป็นคนจะต้องผ่านการสอบหลายขั้นและใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะเข้าถึงวังอี้ชิงได้ แต่ถ้าใช้ร่างปีศาจ จะถูกจับเข้าไปข้างในทันทีเพื่อรอถูกหลอมในหม้อเทียนหยวนของอู๋เหลียงเซียนอ๋ง ซึ่งนั่นคือโอกาสที่แท้จริงในการเข้าไปขโมยยาเซียนทั้งหมด

เมื่อจอร์จเผยหัวหมูออกมา เหล่าผู้ขอเป็นศิษย์ต่างแตกตื่น บางคนชักอาวุธเตรียมต่อสู้ เพราะในยุคนั้น แม้มีปีศาจบางตนใจดีแสวงธรรมเช่นพ่อของเซินกงเป่า แต่ส่วนใหญ่ยังคงโหดเหี้ยม กินคนดื่มเลือด ปีศาจจึงเป็นสิ่งที่มนุษย์หวาดกลัวและเกลียดชัง

แต่ศิษย์วังอี้ชิงผู้คุมการคัดเลือกกลับพูดอย่างสุขุมว่า "ทุกชีวิตล้วนเสมอภาค หากตรวจพบว่าปีศาจตนนี้ไม่เคยฆ่าคน มีใจแสวงธรรม ก็สามารถรับไว้เป็นศิษย์ได้ แต่หากทำบาปฆ่าผู้คน ก็จะได้รับโทษตามสมควร ไม่มีการละเว้น"

คำพูดนั้นทำให้ฝูงชนคลายความกลัว ต่างยกย่องสำนักฉั่นเจี้ยวว่าเป็นสำนักที่เที่ยงธรรม

จอร์จจึงทำท่าใสซื่อ ตอบว่า "ข้าไม่เคยทำร้ายใครเลย ข้าอยู่แต่บนภูเขาเพื่อฝึกตน มาครั้งนี้ก็เพื่อเรียนรู้เท่านั้น"

ศิษย์วังอี้ชิงพยักหน้า แล้วส่งต่อให้ศิษย์อีกคนที่รูปร่างเตี้ยกว่าพาจอร์จไป

เมื่อจอร์จก้าวผ่านประตูหยกขาว เขาก็รู้สึกได้ว่าพลังที่นี่ล้นหลามจนเหนือกว่าโลกที่เขาสร้างเองหลายเท่า และภาพตรงหน้าก็ชวนให้ตื่นตาตื่นใจ

อาคารทั้งหลายสร้างจากหยกขาวสะท้อนแสงระยิบระยับ ศิษย์สำนักฉั่นเจียวมากมายล่องลอยบนเมฆ บางคนเหาะด้วยดาบ บางคนเหยียบสมบัติวิเศษรูปร่างแปลกตา เสียงพูดคุยดังไปทั่วบริเวณ และข้างบนมียังมีนกวิญญาณหยกบินวนอยู่ทั่วท้องฟ้า