ตอนพิเศษ บทที่: 686 (ฟรี)

-แจ้งให้ทราบ-

1.ผู้แปลไม่มั่นใจรายละเอียดและข้อมูลของโลกตำนานเทพพิชิตมาร/โลกหวงฮวง อาจจะมีบางส่วนผิดพลาดไป ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

2.เนื่องจากโลกตำนานเทพพิชิตมาร/โลกหวงฮวง เป็นแนวเวทมนตร์จีนโบราณ ซึ่งอาจหลุดจากโทนเรื่องเดิมและยืดจนเกินไป ดังนั้นเนื้อเรื่องส่วนนี้จะถูกสรุปสั้นๆ เฉพาะใจความสำคัญ เพื่อเก็บไว้เป็นข้อมูลอ้างอิง และจะเริ่มแปลต่อตามปกติในส่วนที่เป็นเส้นเรื่องหลัก (แฟนฟิค)

3.เนื้อเรื่องที่สรุปสั้นจะเปิดเป็นตอนพิเศษ (อ่านฟรี)

4.หากผู้อ่านท่านใดอยากข้ามตอนพิเศษกลับไปที่เส้นเรื่องหลัก ให้เริ่มอ่านต่อตอนที่ 714 เป็นต้นไป

-ขอบคุณค่ะ-

…

จอร์จได้ปรากฏตัวในสถานที่แปลกประหลาดแห่งหนึ่ง พบคนสี่คนแต่งกายแบบโบราณ ใช้อาวุธและของวิเศษที่เปล่งพลังมหาศาลออกมา

หนึ่งในนั้นสวมชุดขาวถือค้อนคู่ อีกคนชุดดำถือแส้สายฟ้า อีกคนสวมชุดฟ้าใช้ฝูเฉินขนจามรี และคนสุดท้ายโดดเด่นที่สุด เด็กเหยียบล้อไฟถือหอกปลายไฟคลุมด้วยผ้าคลุมผสานสวรรค์

จอร์จเห็นแล้วคิดทันทีว่าเด็กคนนั้นคือนาจา  แต่ลังเลเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังปีศาจในร่างนั้น จึงสงสัยอาจเป็นหงไห่เอ้อ ลูกของวัวปีศาจกับเจ้าหญิงพัดเหล็ก เพราะทั้งคู่มีอาวุธและพลังไฟคล้ายกัน

สี่คนนี้แบ่งเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งคือชายชุดขาวกับชายชุดดำ อีกฝ่ายคือชายถือฝูเฉินกับเด็กเหยียบล้อไฟ พวกเขากำลังต่อสู้แย่งชิงพู่กันศักดิ์สิทธิ์อย่างดุเดือด

จอร์จไม่รีบเข้าไป แต่ยืนสังเกตและคิดวิเคราะห์ เขาสันนิษฐานว่าหลังจากผ่าน "สายฟ้าโจมตีต่อเนื่อง" เขาอาจหลุดออกจากโลก Under One Person มายังอีกมิติหนึ่ง และเริ่มสงสัยว่าที่นี่อาจเป็น "โลกหวงฮวง" ที่มีเหล่าเซียนและเทพในตำนาน

ขณะเขาพิจารณา ทั้งสามคนถูกพลังน้ำแข็งของชายถือค้อนแช่แข็งอยู่ในลูกบอลน้ำแข็ง และพู่กันตกอยู่ตรงหน้า จอร์จจึงเก็บมันขึ้นมาตรวจ พบว่าเป็นของวิเศษทรงพลังแต่มีคาถาผนึกป้องกันไว้ ยังไม่สามารถเข้าใจพลังได้ทั้งหมด

เมื่อการต่อสู้หยุดชะงัก จอร์จจึงถามสี่คนว่าทำไมต้องแย่งพู่กันนั้น

ชายถือฝูเฉินที่รูปร่างอ้วนถาม "เจ้าเป็นใคร? มาอยู่ในภาพศักดิ์สิทธิ์ของข้าได้ยังไง? ข้าคือไท่อี่เจินเหริน ศิษย์ของหยวนสือเทียนจุน และพู่กันนั้นคือกุญแจเปิดออกจากภาพศักดิ์สิทธิ์"

ส่วนชายถือแส้สายฟ้าโต้กลับว่า "อย่าเชื่อเขา ข้าคือเซินกงเป่า หากเจ้ายื่นพู่กันให้ข้า ข้ากับเผ่ามังกรจะตอบแทนเจ้าแน่นอน"

ทั้งสองเถียงกันอย่างร้อนแรง ไท่อี่เจินเหรินกล่าวว่าหากปล่อยเซินกงเป่าออกไป อีกฝ่ายจะทำลายเมืองเฉินถังกวน และเตือนจอร์จอย่าไว้ใจ

ส่วนเซินกงเป่าโต้กลับว่าลูกศิษย์ของเขาก็คืออ้าวปิ่งเป็น "วิญญาณมุก" ขณะที่ศิษย์ของไท่อี่เจินเหรินอย่างนาจาเป็น "ลูกแก้วปีศาจ"

ทั้งคู่จึงขัดแย้งกันเพราะเทพเจ้าต้องการเพียง "วิญญาณมุก" ไม่ใช่ "ลูกแก้วปีศาจ"

จอร์จได้ยินแล้วสับสน เพราะตามตำนานที่เขารู้ นาจาเป็น "วิญญาณมุก" ที่กลับชาติมาเกิด ไม่ใช่ "ลูกแก้วปีศาจ" และอ้าวปิ่งก็ไม่ใช่ศิษย์ของเซินกงเป่า แต่เป็นบุตรมังกรผู้ถูกนาจาฆ่า

เรื่องราวนี้จึงแปลกไปมาก เขาสรุปได้ว่าตัวเองคงหลุดเข้าสู่ "โลกหวงฮวงคู่ขนาน" ที่เนื้อเรื่องแตกต่างออกไป

เขาจึงตัดสินใจไม่เข้าข้างฝ่ายใดทันที วางพู่กันไว้และบอกกับทั้งสี่ว่า "ดูเหมือนแต่ละฝ่ายต่างก็มีเหตุผลของตัวเอง ข้าควรฟังเรื่องทั้งหมดก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะมอบพู่กันให้ใคร"

ในใจจอร์จคิดว่า หากนี่เป็นเรื่องราวทั่วไป ฝ่ายที่ควรสนับสนุนคือฝ่ายของไท่อี่เจินเหรินและนาจา เพราะเป็นผู้ชนะในตำนาน แต่เมื่อแน่ใจว่านี่คือ "โลกหวงฮวงคู่ขนาน" เขาจึงเลือกที่จะฟังทั้งสองฝ่ายเพื่อหาความจริงก่อน