บทที่ 685: สายฟ้าปริศนา? (ฟรี)

"ตอนนี้ฉันสามารถทดลองเข้าไปในโลก Under One Person ได้แล้ว"

หลังจากที่กลับมายังจักรวาลของตัวเอง จอร์จก็หันมาสนใจโลก Under One Person เป็นพิเศษ

ในบรรดาโลกทั้งหมดที่เหลือ โลกนี้ดูจะปลอดภัยที่สุดในสายตาของเขา

จากการ์ตูนที่ได้มาจากอิลูวาทาร์ บวกกับความเข้าใจและการคาดการณ์ของร่างแยกของตัวเอง เขาคิดว่าผู้สร้างของโลก Under One Person น่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตระดับจักรวาล

แน่นอนว่าทั้งหมดนี้ยังเป็นแค่การคาดเดา

ระดับที่แท้จริง เขาจะรู้ได้ก็ต่อเมื่อได้ทดลองด้วยตัวเอง

เหมือนกับตอนก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยคาดคิดว่าโลกแฮร์รี่ พอตเตอร์จะอยู่ในระดับมัลติเวิร์สที่มีโลกคู่ขนานอีกถึงสามโลก

แต่เมื่อเปรียบเทียบกับโลกอื่นๆ ที่เขารู้จักในตอนนี้ โลก Under One Person ยังถือว่าปลอดภัยและเหมาะสมที่สุด

เช่นเดียวกับก่อนหน้านี้ จอร์จก้าวเข้าสู่แม่น้ำแห่งกาลเวลาก่อน เพื่อค้นหาตัวผู้สร้าง ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดในโลกหรือในพระราชวังที่อาจอาศัยอยู่

แต่ไม่นานนัก เขาก็ขมวดคิ้ว

"ไม่มีอะไรเลย... หรือว่านี่ก็เป็นระดับมัลติเวิร์สอีก? หรือว่าผู้สร้างหายตัวไปแล้ว?"

จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ถ้าไม่มีร่องรอยของผู้สร้างในโลกนี้ ก็มีโอกาสสูงมากว่าจะคล้ายกับโลกแฮร์รี่ พอตเตอร์และแฟรี่เทล

นั่นหมายถึงเป็นโลกที่มีหลายโลกคู่ขนาน และผู้สร้างอาจอยู่ในความวุ่นวายที่อยู่เหนือโลกเหล่านั้น

หรืออีกทางหนึ่ง ผู้สร้างอาจตายไปแล้ว และพระราชวังของเขาก็ถูกทำลาย

"งั้นออกไปดูข้างนอกกัน"

ในเมื่อเขาได้ลองหาผู้สร้างแล้ว ถ้าผู้สร้างเป็นสิ่งมีชีวิตระดับมัลติเวิร์ส เขาน่าจะรู้ตัวถึงการมาของเขา

เพราะอย่างนั้น ถึงแม้จะหยุดการทดสอบไว้ตรงนี้ เขาก็ยังคงไม่ปลอดภัย

ทางเลือกที่ดีกว่าคือออกจากโลกนี้ทันที เพื่อดูว่าเป็นโลกที่มีหลายโลกหรือเปล่า?

ถ้าใช่ เขาจะเข้าใกล้ผู้สร้างอย่างระมัดระวัง

ถ้าสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ เขาจะละทิ้งโลกนี้ทันที แล้วหลบหนีเข้าไปในความวุ่นวาย

แต่ถ้าผู้สร้างมีท่าทีเป็นมิตร เขาก็จะพิจารณาติดต่อและพูดคุยเพิ่มเติม

คิดได้แบบนี้ เขาก็ยื่นมือออกไปข้างหน้า พร้อมรวมพลัง ตั้งใจจะเปิดรอยแยก แล้วเข้าไปยังความวุ่นวายภายนอก

"หืม? เป็นไปได้ยังไง?"

วินาทีต่อมา ดวงตาของจอร์จก็เบิกโพลง

เพราะเขาพบว่าตัวเองไม่สามารถเปิดรอยแยกในโลกนี้เพื่อหนีออกไปสู่ความวุ่นวายภายนอกได้เหมือนที่เคย

เขาลองเปิดประตูมิติอีกครั้งเพื่อดูว่าจะสามารถทะลุไปยังโลกคู่ขนานได้หรือไม่ แต่ก็ล้มเหลวเหมือนเดิม

จอร์จเรียกดาบเออาของเขาออกมา นั่นคือโนเบิล แฟนทาสม์ที่สามารถผ่าแยกมิติมืดได้

ในเมื่อวิธีปกติไม่เวิร์ก เขาก็จะใช้พลังฝ่าออกไปด้วยกำลังโดยตรง

ส่วนว่าการกระทำแบบนี้จะทำให้ผู้สร้างโกรธหรือเปล่า?

ถ้าผู้สร้างยังมีตัวตนและเป็นคนปิดผนึกโลกไว้เพื่อกันเขาไม่ให้ออก ก็มีแนวโน้มสูงว่าอีกฝ่ายมีเจตนาร้ายเหมือนกับผู้สร้างโลกแฟรี่เทล

ถ้าเขาเลือกลังเลตอนนี้ แล้วอีกฝ่ายมีเวลาเตรียมตัว มันก็ยิ่งยากที่เขาจะหลุดพ้น

แต่ถ้าผู้สร้างไม่ได้คิดร้าย และโลกนี้ถูกปิดไว้ด้วยเหตุผลอื่น การเปิดโลกออกไปก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

ยังไงเขาก็แค่เปิดรอยแยก ไม่ได้ทำลายโลกนี่นา…

"เอนูม่า อีลิช : ดาวรังสรรค์แยกฟ้าดิน!"

จอร์จระเบิดพลังของดาบเออาออกมาเต็มที่ ฟันลงไปที่ความว่างเปล่า

กฎแห่งการสร้างถูกฉีกกระชากออกอย่างรุนแรง ทำให้เกิดรอยแยกขึ้น

แต่ก่อนที่เขาจะทันได้เข้าไปดู โลก Under One Person ก็พลิกเปลี่ยนจากกลางวันเป็นกลางคืนทันที

แล้วเสียงฟ้าร้องคำรามก็ดังขึ้น สายฟ้าก็กระหน่ำฟาดใส่เขาอย่างรุนแรง

"นี่มันอะไรกันเนี่ย?"

จอร์จขมวดคิ้ว มองดูสายฟ้าที่ถาโถมมา ก่อนจะสะบัดมือแล้วทำลายมันลงอย่างง่ายดาย

ด้วยพลังควบคุมสายฟ้าของเขา สายฟ้าแค่นี้ไม่อาจทำอันตรายเขาได้เลย

แต่พอจัดการชุดแรกไป ชุดที่สองก็ตามมา พลังของมันก็รุนแรงกว่าครั้งก่อนมาก

"นี่มัน… หรือว่ามีคนกำลังข้ามหนทางสู่การเป็นเซียน?"

เขาจัดการสายฟ้าชุดที่สองด้วยวิธีเดิมอีกครั้ง

แต่จากข้อมูลที่เขาเก็บรวบรวมมา โลกนี้ไม่มีหนทางสู่การเป็นเซียนอยู่จริง

แม้แต่คนที่เก่งที่สุดในโลกนี้ ยังรับมือกับอาวุธพลังสูงไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ซึ่งมันก็ยังห่างไกลจากระดับของผู้ฝึกปราณที่จะข้ามสู่ระดับเซียน

การฝึกตนจนถึงขั้นสูงสุดในโลกนี้ ก็แค่การหลอมรวมพลังของตัวเองกับพลังแห่งดวงดาว ฟื้นพลังกลับสู่ธรรมชาติ

กล่าวง่ายๆ คือ ดึงพลังจากสวรรค์และโลก แล้วกลับคืนสู่มัน

แต่ตอนนี้ สายฟ้าเหล่านี้กลับทำให้เขาเริ่มสงสัย

"หรือว่า... ผู้สร้างโลกนี้เป็นคนทำ?"

คิดได้แบบนั้น เขาก็ส่ายหัวเบาๆ เพราะถ้าผู้สร้างเป็นสิ่งมีชีวิตระดับมัลติเวิร์สจริงๆ การโจมตีแค่นี้มันดูตื้นเกินไปไหม?

หรือบางที... ผู้สร้างอาจได้รับบาดเจ็บสาหัส คล้ายกับผู้สร้างในโลกแฟรี่เทล จนไม่อาจใช้พลังได้เต็มที่

"แรงขึ้นเรื่อยๆ เลยแฮะ"

พอถึงฟ้าผ่าชุดที่แปด จอร์จเริ่มรับมือไม่ไหวด้วยพลังควบคุมสายฟ้าเพียงอย่างเดียว

เขาเลยตัดสินใจอ้าปากกลืนสายฟ้านั้นเข้าไปในร่างทันที

และเมื่อถึงชุดที่เก้า สายฟ้ากลับเปลี่ยนเป็นสีม่วง พลังทำลายสูงกว่าชุดที่แปดถึงสิบเท่า

เพื่อความปลอดภัย เขาแปลงร่างเป็นมังกรแล้วอ้าปากกลืนมันลงไปโดยตรง ด้วยเวทกลืนกิน

สำหรับผู้ฝึกปราณในโลกนี้ สายฟ้าสีม่วงนี้คือหายนะระดับทำลายล้างโลก แต่สำหรับจอร์จที่เป็นสิ่งมีชีวิตระดับจักรวาล มันไม่ได้มีผลอะไรเลย

"หายไปแล้ว..."

พอสายฟ้าชุดที่เก้าสิ้นสุด ทุกอย่างก็เงียบสงบอีกครั้ง ท้องฟ้ากลับสว่างเป็นกลางวันเหมือนเดิม และไม่มีสายฟ้าชุดใหม่ปรากฏ

พร้อมกันนั้น เขาก็รู้สึกได้ว่ามีพลังบางอย่างแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย

พลังนั้นไม่ได้เพิ่มพูนพลังของเขา แต่กลับทำให้เขารู้สึกแตกต่างออกไป

จะบรรยายยังไงดี... มันเหมือนกับว่าเขาได้รับ "กลิ่นอายของเซียน" เข้ามาในตัว

"หรือว่านี่มันคือหนทางสู่การเป็นเซียนของจริง?"

เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกางปีกแล้วมุ่งหน้าทะลุรอยแยกออกไป

ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ใช่ เขาก็จะไปดูภายนอกก่อน

"นี่มัน..."

พอทะลุผ่านรอยแยกออกมา สิ่งที่เห็นก็ทำให้เขาถึงกับชะงัก

ภายนอกไม่ใช่ความวุ่นวายที่เขาคุ้นเคย แต่กลับกลายเป็นภูเขาเขียวขจี แม่น้ำทอดยาวไกลสุดลูกหูลูกตา พร้อมสิ่งปลูกสร้างสไตล์โบราณมากมาย

"ภาพลวงตาเหรอ?"

จอร์จรีบรวบรวมพลังจิตทั้งหมดจากร่างจริงและร่างแยกทั้งหมดเข้าสู่ร่างนี้ ดวงตาเริ่มฉายแววสับสนเล็กน้อย

ถ้าจะบอกว่าเป็นภาพลวงตา มันก็มีลักษณะคล้ายอยู่บ้าง แต่มันไม่ใช่แค่ภาพลวงตา เพราะยังมีกฎบางอย่างที่ลึกซึ้งแฝงอยู่

ความรู้สึกที่ได้รับคล้ายกับตอนที่เขาสร้างโลกขึ้นมาเอง แต่ก็ไม่เหมือนทั้งหมด

"เอ๊ะ... มีคนอยู่ใกล้ๆ"

เขารับรู้ได้ถึงพลังอันรุนแรงหลายจุดปรากฏขึ้นในโลกนี้แบบกะทันหัน ทำให้พื้นที่โดยรอบสั่นสะเทือน

เขารีบเก็บออร่าพลังทั้งหมดและซ่อนตัวทันที

แม้ว่าพลังเหล่านั้นจะยังไม่เทียบเท่าเขา แต่ก็อยู่ในระดับใกล้เคียงจักรวาล

ในสถานการณ์ที่ไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรแบบนี้ เขาจึงเลือกที่จะเฝ้าดูอย่างเงียบๆ ก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะทำยังไงต่อ…

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….