ตอนพิเศษ บทที่: 687 (ฟรี)

หลังจากที่ ไท่อี่เจินเหรินถูกจอร์จถาม เขาก็เล่าความจริงทั้งหมดให้ฟัง

เมื่อสามปีก่อน มี "ไข่มุกแห่งความโกลาหล" กำเนิดขึ้นในสวรรค์และปฐพี มันสามารถดูดซับพลังวิญญาณและก่อความวุ่นวายไปทั่ว หยวนสือเทียนจุนจึงสั่งให้ไท่อี่เจินเหรินและเซินกงเป่าออกไปจับ แต่ทั้งคู่สู้ไม่ไหว สุดท้ายหยวนสือเทียนจุนต้องออกหน้าจับเอง แล้วแบ่งไข่มุกนั้นออกเป็นสองส่วน ซึ่งก็คือวิญญาณมุก และลูกแก้วปีศาจ

แต่เพราะลูกแก้วปีศาจแข็งแกร่งเกินไป หยวนสือเทียนจุนจึงใส่คำสาปฟ้าพิพากษาไว้ และบอกว่าเมื่อครบสามปีจะมีฟ้าลงโทษทำลายมันทิ้ง

ส่วนวิญญาณมุกนั้น ไท่อี่เจินเหรินถูกสั่งให้นำไปให้ตระกูลหลี่ เพื่อลงมาเกิดเป็นบุตรคนที่สาม เตรียมไว้เป็นวีรบุรุษในศึกหงสือปัง และยังให้สัญญาว่าหากไท่อี่เจินเหรินทำภารกิจสำเร็จจะได้ขึ้นเป็นหนึ่งใน "สิบสองเซียนทอง"

แต่เมื่อไท่อี่เจินเหรินลงมาทำภารกิจ เซินกงเป่า ซึ่งอยากได้ตำแหน่งเซียนทองเหมือนกัน กลับลอบสลับลูกแก้วทั้งสอง แอบเอาวิญญาณมุกไปให้อ้าวปิ่ง บุตรของอ้าวกวง มหาเทพมังกรทะเลตะวันออก

ส่วนลูกแก้วปีศาจถูกใส่ให้เด็กในตระกูลหลี่ นั่นก็คือนาจา

ตอนนี้เวลาผ่านมาสามปีแล้ว ฟ้าพิพากษากำลังจะตกใส่นาจา เซินกงเป่าต้องการปิดบังความลับ จึงคิดจะพาอ้าวปิ่งไปทำลายเมืองเฉินถังกวนทั้งเมืองเพื่อไม่ให้มีใครรู้ความจริง นั่นคือสาเหตุที่ทั้งสี่คนต่อสู้กันจนพลัดตกเข้ามาในภาพศักดิ์สิทธิ์

จอร์จได้ฟังแล้วเข้าใจภาพรวมว่าไท่อี่เจินเหรินกับนาจาเป็นฝ่ายธรรมะ ส่วนเซินกงเป่ากับอ้าวปิ่งอยู่ฝ่ายอธรรมตามบทบาทในตำนาน แต่เขาไม่ได้ตัดสินใจเข้าข้างฝ่ายใดทันที เพราะสำหรับเขา "ฝ่ายธรรมะหรืออธรรมไม่สำคัญเท่าผลประโยชน์ของตัวเอง"

อีกทั้งเรื่องที่ไท่อี่เจินเหรินเล่าเป็นเพียงด้านเดียว

เขายังจำได้ว่าในตำนานเดิม นาจาเป็นเด็กสร้างปัญหา ฆ่าทูตของวังมังกร ทำร้ายอ้าวปิ่ง และสร้างเรื่องให้พ่อแม่และอสจารย์ต้องตามแก้ไข จนเกิดความวุ่นวายมากมาย ดังนั้นจอร์จจึงไม่ไว้ใจไท่อี่เจินเหรินและนาจาโดยทันที

จากนั้นจอร์จให้ อ้าวปิ่งเล่าเรื่องในมุมของตัวเอง อ้าวปิ่งเล่าว่ากว่าพันปีก่อน อ้าวกวงผู้เป็นพ่อเคยนำพี่น้องมังกรต่อสู้กับสวรรค์ แต่พ่ายแพ้ ถูกบังคับให้ยอมจำนนและจองจำบรรดามังกรไว้ใต้ทะเล

เพื่อปกป้องเผ่ามังกรที่เหลือ อ้าวกวงยอมตกลงเป็นพันธมิตรกับเซินกงเป่า และวางแผนจะใช้ "วิญญาณมุก" เพื่อยกระดับสถานะของมังกรในอนาคต หากสำเร็จ เซินกงเป่าจะได้ขึ้นเป็นหนึ่งในสิบสองเซียนทอง ส่วนอ้าวปิ่งจะได้เป็นศิษย์เด่นของฝ่ายธรรมะเพื่อค้ำจุนเผ่ามังกร

แต่ความจริงคืออ้าวปิ่งไม่รู้ว่าวิญญาณมุกมาจากนาจา และทั้งสองจึงกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน เมื่อรู้ความจริง เขารู้สึกผิดและพยายามช่วยครอบครัวของนาจาไม่ให้ถูกฟ้าพิพากษา แต่กลับทำให้ความลับแตก และเพื่อรักษาเผ่ามังกร เขาจึงจำใจต้องเชื่อฟังคำสั่งของเซินกงเป่าที่สั่งให้ทำลายเมืองเฉินถังกวนทั้งหมด

จอร์จใช้พลังจิตตรวจสอบและรู้ว่าทั้งไท่อี่เจินเหรินและอ้าวปิ่งพูดความจริง ทั้งคู่ต่างมีเหตุผลและไม่มีใครโกหก ทำให้จอร์จรู้สึกเห็นใจโดยเฉพาะมังกรที่ถูกกดขี่จนต้องทำบาปเพื่อเอาชีวิตรอด

จอร์จลังเล เพราะหากช่วยไท่อี่เจินเหรินและนาจา เขาจะได้มิตรกับฝ่ายธรรมะซึ่งทรงพลัง แต่หากกลายร่างเป็นมังกรในภายหลัง เขาอาจถูกฝ่ายนั้นมองเป็นศัตรู อีกทั้งเซินกงเป่ายังเป็นตัวละครสำคัญในศึกหงสือปัง เขาจึงไม่อยากขัดแย้งกับใคร

สุดท้ายเขาเลือกแนวทางประนีประนอม จอร์จดีดนิ้วทำลายน้ำแข็ง ปลดปล่อยคนที่ถูกแช่แข็งออกมา แล้วกล่าวว่า "ในเมื่อทุกฝ่ายต่างมีเหตุผล ทำไมไม่ลองนั่งลงแล้วพูดกันดีๆ ล่ะ?"

เขาไม่ต้องการสร้างศัตรูในโลกใหม่นี้ แต่อยากให้ทั้งสองฝ่ายเปลี่ยนศึกสงครามให้เป็นมิตรไมตรี เพื่อให้ตัวเองได้มิตรจากทั้งสองฝั่ง

แม้รู้ว่าการปรองดองครั้งนี้ไม่ง่าย แต่จอร์จสังเกตเห็นว่านาจาและอ้าวปิ่งยังมีมิตรภาพลึกซึ้ง และแม้ไท่อี่เจินเหรินกับเซินกงเป่าจะอยู่คนละฝ่าย แต่ดูแล้วก็ยังมีสายสัมพันธ์เดิมอยู่ในใจ