18-โครงกระดูกพูดได้!![ฟรี14/3/2561]

โรดี้ตกตะลึงแต่ไม่ใช่เพราะกลิ่นของอาหาร แต่เป็นกลิ่นตัวและท่าทางเขินอายของสาวใช้ผู้น่ารักคนนี้ต่างหาก

โรดี้นั้นโตแล้ว แต่เขาไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนมองเข้าด้วยสายตาที่หลงไหลมาก่อน ยิ่งไม่ต้องถะามถึงหญิงสาวน่ารักแบบนี้

พูดตรงๆโรดี้รู้สึกเวียนหัว

"นะ..นายน้อยเซท" แองเจิลไม่สามารถทำอะไรได้เธอจึงได้แต่พูดเบาๆ

อันที่จริงแองเจิลค่อนข้างจะงุนงงเล็กน้อย เธอเป็นคนที่มีความงามตามธรรมชาติและเซทเองก็ชอบเธอ แต่น่าเสียดายที่เซทนั้นเป็นคุณชายเจ้าสำราญโดยกำเนิดพร้อมกับพรสวรรค์ด้านความเจ้าชู้ที่หาใครเทียมได้ยากยิ่ง นอกจากนี้เขาไม่เพียงมีเมดที่งดงามอยู่รอบกายเป็นสิบๆคนเขายังคงมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวชั้นสูงนับร้อย!

แองเจิลเองก้รู้ดีถึงพฤติกรรมของเซท แต่อย่างไรก็ตามเธอก็ได้ตกหลุมรักเขาเธอตกหลุมรักชายเจ้าชู้คนนี้ ถึงแม้ว่าตัวเธอจะพร่ำบอกตัวเองว่าอย่าไปเผลอใจให้กับเขา แต่สุดท้ายเะอก็ตกหลุมรักเขาจนได้ ถึงแม้ว่าเซทจะชอบใช้ประโยชน์จากร่างกายพวกเธอแต่เขาเองก็ปฏิบัติกับบพวกเธอเป็นอย่างดี

แองเจิลรู้ดีถึงสถานะของเธอี่เป็นเพียงสามัญชน เธอเป็นเพียงแค่คนรับใช้ธรรมดาแม้ว่าเซทจะชอบเธอแต่เธอไม่คิดไม่ฝันถึงเรื่องที่เขาจะรักเธอและเปลี่ยนให้นกกระจิบกลายเป็นฟินิกซ์

แม้วว่าเธอจะรู้สึกด้อย แต่เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติในเมืองหลวงอิมพีเรียล ตราบใดที่ขุนนางมีความพอใจในตัวแม่บ้านที่สวยงามมันก็ยังพอจะเป็นไปได้

แองเจิลรู้ดีว่าหากเธอยังคงรับใช้เซทผลตอบบแทนที่ดีที่สุดคือเขาอาจจะให้เธอเป็นภรรยารองหรือเมียเก็บก็ได้

อย่างไรก็ตามผลอีกด้านของมันก็คือเขาอาจจะเบื่อเธอและทอดทิ้งเธอไป เธอเป็นเพียงข้ารับใช้ที่ต่ำต้อยเท่านั้น

เธอค่อนข้างสับสนในตัวเอง แองเจิลมีความรู้สึกดีบางอย่างกับเซทในขณะเดียวกันเองก็กลัวเขาเช่นกัน อย่างไรก็ตามเธอได้ยินมาว่านิโคลเขามาขังไว้อีกครั้ง ในขณะนั้นหัวใจอันอ่อนโยนของเธอกลับสงสารเขา เธอกินอาหารเสร็จก่อนจะแอบออกไปท่ามกลางความมืด

โรดี้รู้สึกกระวนกระวายใจ แต่เขาก็มีความสุขเช่นกัน

แต่เขาไม่โง่ขนาดคิดว่าผู้หญิงคนนี้รักเขาจริงๆ เขารู้ว่าความรักที่ผู้หญิงคนนี้มีให้คือเจ้าของใบหน้าที่เขาใช้อยู่หนุ่มเจ้าเล่ห์คนนั้นต่างหาก ไม่ใช่เขาที่มายืนตรงนี้และรับกรรมแทนเจ้านั้นที่หนีไปไกลแต่อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถบอกความจริงแก่เธอได้

"นิโคลบอกว่าห้ามให้ใครรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้" โรดี้พูดเตือนสติตนเอง

แต่แองเจิลกลับทำท่าทางหวาดกลัว นายน้อยที่อยู่ด้านหน้าเธอทำตัวแปลกไปและส่งสายตาน่ากลัว แองเจิลก้าวถอยหลังและพยายามตั้งสติก่อนพูดอย่างจริงจังว่า

"ขะ..ขอให้ฉันอธิบายก่อน ฉันมาที่นี่เพราะกลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีกับคุณ ตแ่ฉันไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้ อย่าคิดอะไรไร้สาระเลย"

"คิดเรื่องไร้สาระงั้นหรอ?" โรดี้มึนงง

เมื่อได้ยินที่โรดี้พูด แองเจิลหน้าแดงอีกครั้ง"คุณ....คุณแกล้งฉันอีกแล้ว ฉันจะบอกคุณไว้ว่าหากคุณแตะต้องฉัน.....ฉันจะไม่สนใจคุณอีก"

หัวใจของโรดี้เต้นแรงอีกครั้ง หน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง แม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนโรแมนติคแต่เขาก็เข้าใจความหมายของประโยคที่เธอพูด

เมื่อเห็นหญิงสาวมองมาที่เขาด้วยสายตาชื่นชอบปนหวาดกลัว มันทำให้โรดี้ต้องคิดหนัก เขาพูดกับตัวเองว่า คนที่เธอชอบคือน้องชายของนิโคล ไม่ใช่เขา เขาจะทำอะไรแบบนั้นได้ยังไง โรดี้รู้สึกอายและตบหน้าตนเอง

แองเจิลตกใจและกระดดหนี โรดี้มองไปที่เธอ เธอส่งสายตาอ่อนไหวออกมา

"นายน้อยเซท...คุณ....คุณ....คุณ....."

โรดี้พูดอย่างเคร่งขรึม "เอาละฉันขอโทษ..ฉันจะไม่ทำมันต่อไป"

แองเจิลทำหน้าเหมือนจะร้องไห้"นายน้อยเซท...คุณ...คุณโกรธอยู่ใช่ไหม? คุณไม่ชอบฉันแล้วหรอ?"

หลังจากนั้นแองเจิลก็นำมือปิดหน้าและวิ่งออกไป จนกระทั่งประตูปิดลงโรดี้ยังไม่หายจากอาการมึนงง เขาไม่เคยมีประสบการณ์เกี่ยวกับผู้หญิง ยิ่งการที่เขาทำให้หญิงสาวร้องไห้แล้ววิ่งหนีไปยิ่งไม่ต้องพูด

โรดี้ถอนหายใจออกมาและปลอบตัวเองว่าเป็นเรื่องปกติ ให้มันจบลงแบบนี้ดีกว่าทำให้เรื่องบานปลายแล้วเมดคนนี้รู้ความจริง ถ้าเป็นแบบนั้นนิโคลได้โกรธและสาปเขาแน่

โรดี้รู้สึกโชคดีที่ในตอนเช้าเขาตื่นขึ้นมาและหญิงสาวคนนี้ ไม่เอะใจเรื่องเสียงหรือท่าทางที่แปลกออกไปของเขา มันถือเป็นความโชคดีของเขา

หลังจากนั่งคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ โรดี้ไม่มีสมาธิในการอ่านหนังสือต่อ โรดี้จึงลุกขึ้นและเริ่มกวัดแกว่งดาบ

ดาบเดิมที่เขาหยิบมาจากโจรนั้นถูกทำลายไปโดยออทั่มแล้ว ดาบที่เขาใช้อยู่เป็นดาบที่ได้รับมาจากนิโคลมันเป็นดาบมาตรฐานสำหรับขุนนางทั่วไป

ฝักดาบทำขึ้นจากการหล่อและด้ามจับยังฝังตาแมวราคาสูงไว้อีกด้วย แค่ตาแมวนี้ราคามันเพียงพอสำหรับซื้อดาบเดิมของโรดี้ประมาณสองร้อยเล่มได้สบายๆ

ด้วยดาบในมือโรดี้ฝึกดาบจนมือเขาเริ่มแสบ เขาฝึกด้วยท่าพื้นฐานจากโรงเรียน เทคนิคเหล่านี้ได้รับการฝึกฝนอย่างต่อเนื่องจนกว่าโรดี้สามารถควบคุมพลังได้อย่างเต็มที่

โชคดีที่ชั้นหนึ่งของอาคารนี้ค่อนข้างโล่งกว้างพอที่จะให้โรดี้สามารถฝึกดาบและใช้เพลงดาบอย่างต่อเนื่องโดยที่ไม่ต้องกลัวว่าจะฟันโดนอะไร

ขณะที่ฝึกโรดี้คิดถึงคำพูดของออทั่มในตอนบ่าย วิธีการโจมตีของออทั่ม การแสดงวิธีการใช้พลังภายในที่เขาชื่นชมท่าทางของออทั่มเป้นอย่างมาก ฉากที่เขารวบรวมพลังไว้ในดาบยาวแล้วตะโกนก่อนปล่อยพลังทำลายออกไป

ท่วงท่าการฟันของโรดี้เต็มไปด้วยพลัง แต่มันก็ยังไม่ได้แม้แต่เศษเสี้ยวของออทั่มในตอนกลางวัน การฟันที่ออทั่มบอกว่ามันเป้นพลังพื้นฐานเริ่มต้น แค่พลังเริ่มต้นของเขาก็เพียงพอที่จะผ่าหินเป็นสองส่วนได้

ส่วนจังหวะดาบของโรดี้นั้น แม้ลมที่เกิดจากการเหวี่ยงดาบก็ยังไม่สามารถทำให้เปลวเทียนสั่นไหวได้

โรดี้ถอนหายใจด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย

เขาเป็นคนที่หนักแน่นไม่เช่นนั้นเขาจะกล้าที่บุกรุกบ้านของครอบครัวทิวลิปเพื่อช่วยเหลือเพื่อนได้ยังไง

เขาไม่ได้หยุดพัก เขาลุกขึ้นมาเพื่อฝึกซ้อมต่อ ความแข็งแกร่งและการแสดงออกของเขาดูรุนแรงขึ้น นอกจากนี้เขามักฝึกฝนอย่างเข้มข้นเป็นระยะเวลานาน การฟันของเขาทั้งรวดเร็วและรุนแรง แต่หากพูดขึ้นขั้นที่ทำให้ดาบเรืองแสงนั้นการพูดง่ายกว่าการทำ

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่โรดี้ยังไม่อาจเข้าถึงการใช้ดาบมาตรฐานขั้นสูง แม้ว่าเขาจะฝึกฝนการใช้พลังแต่มันอาจต้องใช้เวลา7-8ปีในการบรรลุขั้นดาบแสง

โรดี้ยังคงโกรธอยู่ขณะที่เขาเหวี่ยงดาบสองสามครั้ง เขายังคงพยายามทำมันเรื่อยๆแม้ว่าไม่มีความคืบหน้าและทุกครั้งที่เขาฟันพลังงานในดาบก็ลดลง

หลังจากฟันครั้งสุดท้าย โรดี้หอบหายใจอย่างหนัก แขนทั้งสองข้างอ่อนล้าและรู้สึกหนักเป็นอย่างมาก

มันเป้นช่วงเวลาที่โรดี้หยุดพักเพราะการใช้พลังงานมากเกินไปทำให้เขาวิงเวียนศีรษะ

แต่ตอนนี้มีเรื่องแปลกๆเกิดขึ้น!

มีออร่าแสงเกิดขึ้นบริเวญหน้าผากของโรดี้ มันทำให้เขาต้องกรีดร้องจากความรู้สึกเจ็บปวด มันรู้สึกเหมือนน้ำร้อนกำลังไหลออกจากสมองลงสู่แขนของเขา แขนที่อ่อนล้าของเขารู้สึกว่ามันนกำลังฟื้นตัวและเขามีแรงเป็นพันปอนด์

แต่ความเจ็บปวดในหัวของเขากลับตรงกันข้ามมันทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆเหมือนกับว่ามันจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ โรดี้ไม่สามารถหยุดกรีดร้องออกมาได้

"วูชชช" แสงที่เป็นรูปดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยวพุ่งขึ้นมาจากดาบของโรดี้ โรดี้ไม่อาจตอบสนองได้เขาได้ทุบโต๊ะอย่างรุนแรง

โต๊ะไม้ได้แตกออกข้าวของด้านบนกระจัดกระจาย โรดี้มองอย่างโง่งมกับฉากที่เขาเห็นตรงหน้า เขามองไปที่เศษโต๊ะ7-8ชิ้นที่กระจายอยู่บนพื้นเขาไม่อาจจะอดใจสูดหายใจเข้าอย่างหนาวเหน็บได้

"ไม่...นี่ฉันทำอะไรลงไป?" โรดี้รู้สึกตกใจ หากเขาไม่ทำอะไรเลยเขาจะถูกจับทรมานโดยนิโคลเป็นแน่เมื่อเธอมาเห็นสภาพโต๊ะนี้

โรดี้หยิบดาบขึ้นมาเพื่อกะน้ำหนักโดยแขน เขาหายใจเข้าลึกๆแล้วตะโกนออกมาก่อนจะฟันดาบออกไป

โดยไม่ต้องสงสัยอะไรมาก มันคือดาบแสง!! โรดี้หัวเราะอย่างบ้าคลั่งขณะที่เขาหัวเราะอยู่นั้นเขาตระหนักว่าเขาได้ใช้แรงมากไปและด้วยความตื่นเต้นทำให้เขาทำดาบหลุดมือ มันพุ่งตรงไป

นี่มันเป็นเรื่องที่น่าตกใจอย่างเหลือเชื่อมันเกินกว่าสติปัญญาของโรดี้ที่จะอธิบายได้

ดาบพุ่งผ่านห้องโถงไปยังชั้นวางเหล็กที่นิโคลบอกว่าเก็บขวดยาอันตรายเอาไว้

"ฉันตายแน่!" โรดี้แทบจะร้องไห้ออกมา แต่ก่อนที่ดาบจะกระแทกตู้นั้นก็มีอะไรบางอย่างมาหยุดดาบเอาไว้

มันคือโครงกระดูกตัวที่โรดี้เห็นตอนที่เข้ามาในครั้งแรกมันเดินตรงมาพร้อมดาบในมือ

ลูกตาของโรดี้แทบถลนออกมาจากเบ้า

"กรี๊ดดด!!"  โรดี้กรีดร้องออกมา โครงกระดูกสีขาวโยนดาบลงพื้นเหมือนกับว่ามันตกใจเสียงโรดี้ ก่อนที่มันจะค่อยๆมองดูโรดี้และพูดออกมา

"ฉันกำลังนอนกลางวันอย่างสบาย ถ้าฉันไม่ระมัดระวังดาบของนายอาจพุ่งทะลุหัวใจฉันรู้ไหม?"