บทที่ 29 - เลียนฉันรอด เหมือนฉันตาย

ถ้าจะบอกว่าเหลยติงไม่ได้คิดจะเล่นงานหรือแก้แค้น

เป็นไปไม่ได้แน่นอน

เพราะก่อนหน้านี้เจิ้งกั๋วเจ้าเล่นท่าพิสดาร แย่งฐานลูกค้าของเหลยติงออโต้ไป ตอนนี้เพื่อนร่วมวงการเลยใช้มาตรการคล้ายๆ กัน

วิธีนี้เจอบ่อยมาก

ในวงการรถสองล้อไฟฟ้าเห็นจนชินตาแล้ว

ร้านแบรนด์รถไฟฟ้าสองล้อหลายแห่ง มักจะเปิดกระจุกรวมกันเป็นแถบ รวมถึงร้านมอเตอร์ไซค์ด้วย

ทำเลที่ตั้งกระจุกตัว จะดึงดูดลูกค้าได้ง่ายกว่า

และแบรนด์ที่ยอดขายเป็นรอง พอไปตั้งข้างแบรนด์ดัง สมมติว่าราคาได้เปรียบ ก็ยังดึงดูดลูกค้าที่เน้นความคุ้มค่าได้บ้าง

"ราคาของพวกเขา จงใจตั้งต่ำกว่าเราหนึ่งพันหยวน..."

"เราควรมีมาตรการตอบโต้ไหมครับ"

อวี๋เหนียนเสริม

สถานการณ์ตอนนี้ ทำเอาเขาเริ่มเครียด

ซิงเฉิน 01 และ 02 สองรุ่นรวมกัน ยอดขายต่อเดือนทะลุสองหมื่นคัน ถ้าเป็นเมื่อก่อน ตัวเลขนี้ยากจะจินตนาการ

เดือนละสองหมื่น ปีหนึ่งก็สองแสนคัน

คนเราไม่เคยพอใจในสิ่งที่มี

ในเมื่อยอดขายแตะสองหมื่นแล้ว ย่อมอยากให้ทะลุสองหมื่นห้า หรือถึงสามหมื่น

ดูจากการเติบโตของตลาดรถจิ๋วตอนนี้ ยังห่างไกลจากเพดานนั้นมาก

"อย่าเพิ่งรีบลดราคา รถเราเพิ่งปรับโฉม สมรรถนะสินค้าเพิ่มขึ้นมาก ต่อให้ราคาใกล้เคียงกัน เราก็ได้เปรียบ"

สวี่อี้โบกมือ

เขามั่นใจในสมรรถนะรถตัวเองมาก

ไม่ใช่แค่ความทุ่มเทของทีมวิจัย

อย่าลืมสิ

ยังมีโบนัสสมรรถนะพิเศษจากระบบอีก

ทำให้ของที่พวกเขาสร้างมา ไม่ว่าจะเป็นความเนียนของรอยต่อ หรือคุณภาพสุดท้ายรวมถึงประสบการณ์การใช้งาน ดีกว่าที่คาดการณ์ไว้โข

แม้แต่ฝ่ายผลิตยังแปลกใจ

ดังนั้นต่อให้ต้องแข่งขัน รถของเขาก็ไม่กลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น

...

แต่เรื่องบังเอิญไม่มีอยู่จริง

ยังไม่ทันผ่านไปหนึ่งอาทิตย์

หน้าร้านก็มีสถานการณ์ใหม่เกิดขึ้น

"บอสสวี่ รถรุ่นใหม่ของจินเผิงออโต้วางตลาดแล้วครับ..."

ดูจากสีหน้าอวี๋เหนียน ก็รู้ว่าเพื่อนร่วมงานฝ่ายการตลาดอารมณ์บ่จอยสุดๆ

"วิธีเล่นแทบจะถอดแบบมาจากเหลยติงเปี๊ยบ เปิดตัวรถราคาสองหมื่นที่คล้ายกันมาก แถมร้านค้าก็อยู่ใกล้ร้านดีลเลอร์เรามาก..."

"นอกจากนี้ยังมีลี่ฉือออโต้ เมื่อวานซืนก็เพิ่งเปิดตัวรุ่นใหม่"

ถ้าบอกว่าก่อนหน้านี้ทุกคนอารมณ์ดี

เตรียมจะฮึดสู้ดันยอดให้ถึงสามหมื่น

งั้นตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าเริ่มรู้สึกทะแม่งๆ แล้ว

ดูจากสถานการณ์ของซิงเฉินตอนนี้ ไม่ใช่แค่โดนเพ่งเล็งธรรมดา แต่โดนเพื่อนร่วมวงการล้อมกรอบไว้หมดแล้ว!!

"ยังมีอีกเรื่อง จากที่เราทราบมา มีดีลเลอร์รายย่อยบางเจ้า รับรถเราไปขาย พร้อมกับรับรถจิ๋วเจ้าอื่นมาด้วย

ถึงขั้นจงใจเอามันไปวางไว้ตำแหน่งที่เด่นกว่าข้างนอก อาศัยกระแสเราขายรถ!"

อวี๋เหนียนหน้าดำหน้าแดง

เพื่อนร่วมวงการใช้วิธีแบบนี้มาขายของ หน้าไม่อายกันเลย!

แต่ละเจ้า อย่างน้อยก็เป็นโรงงานที่มีขนาดใหญ่ระดับหนึ่งแล้ว

ตอนนี้ดันมาเกาะกระแสพวกเขากิน!

พวกนอนกินแรงชาวบ้าน!!!

แต่ต้องยอมรับว่า วิธีนี้เห็นผลทันตาที่สุด

เพราะรถจิ๋วที่มี "รูปลักษณ์บุกเบิก" แบบนี้ ซิงเฉินเป็นคนแรกที่ผลิตออกมา แถมยังขึ้นหน้าแรก Autohome

ถึงจะเป็นคลิป "วิจารณ์" ก็เถอะ

แต่กระแสไม่น้อย ดังในเน็ตอยู่พักหนึ่ง ชื่อเสียงก็พุ่งพรวดขึ้นมาทันที

ทำให้ซิงเฉินกลายเป็น "ผู้บุกเบิก" ในด้านนี้ ส่วนแบรนด์หัวแถวเดิม กลับมาเกาะกระแสพวกเขา

"น่าจะเป็นเพราะแบรนด์พวกนี้ ให้ค่าคอมมิชชั่นกับหน้าร้านสูงกว่า ให้ช่วยเชียร์รถตัวเอง"

สวี่อี้ส่ายหัว

ช่องทางร้านค้ารายย่อยบางแห่ง ไม่มีความภักดีต่อแบรนด์หรอก

คุณแค่ยอมจ่ายผลประโยชน์ให้เยอะหน่อย เดี๋ยวเขาก็แปลงร่างเป็น "นินจาถอนตัว" ย้ายค่ายทันที

และทางโรงงานก็คงไปบังคับอะไรมากไม่ได้ ยกเว้นจะเซ็นสัญญาถือหุ้น ผูกมัดเป็นร้านบริหารเอง หรือเป็นจุดจำหน่ายเฉพาะทาง

ร้านบางร้านเอารถหลายแบรนด์ รวมถึงรถสองล้อ มาขายปนๆ กันก็เป็นเรื่องปกติ

แต่การใช้กระแสพวกเขา แล้วเอารถอื่นมาวางข้างนอก แถมยังเชียร์รถอื่นให้ลูกค้า อันนี้มันไม่ถูกต้อง!

สวี่อี้เอ่ยปาก "พวกร้านย่อยที่เล่นลูกไม้แบบนี้ เจอเมื่อไหร่ตัดสิทธิ์การส่งของทันที ซิงเฉินเราไม่ได้บังคับประเภทรถที่ร้านค้าขาย แต่พฤติกรรมการดึงลูกค้าแบบมีเจตนาร้าย เราห้ามเด็ดขาด"

"บอสสวี่ รถรุ่นใหม่ของค่ายอื่น คงกำลังเดินทางมา โรงงานเถื่อนบางเจ้า ถึงขั้นเปิดแม่พิมพ์เองแล้ว..." อวี๋เหนียนปวดหัว

มองจากตอนนี้ เพื่อนร่วมวงการเคลื่อนไหวเร็วเกินไป

สถานการณ์นี้ เหมือนตอนสมาร์ทโฟนเพิ่งบูม แล้วเกิดวิกฤตมือถือซานไจ้ (มือถือเลียนแบบ) ที่หัวเฉียงเป่ย ขอแค่มีรุ่นไหนขายดี เดี๋ยวสักพักก็ก๊อปออกมาเกลื่อนเมือง

พูดกันตามตรง

ตลาดรถขวัญใจผู้เฒ่าก็ไม่ได้ดีไปกว่าตลาดมือถือซานไจ้สักเท่าไหร่

อย่างน้อยตลาดมือถือซานไจ้ผ่านการแข่งขันมาหลายปี จนเริ่มรวมเป็นหนึ่งเดียวแล้ว แต่การแข่งขันของรถจิ๋ว เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น

"มีรูปรถจริงไหม?"

สวี่อี้ถามขึ้นกะทันหัน

ในใจเขาก็อยากรู้ อยากเห็น "สินค้าคู่แข่ง" ที่เพื่อนร่วมวงการสร้างขึ้นมา

"มีครับ นี่เป็นรูปถ่ายจริง ที่ดีลเลอร์มีรถจริงอยู่ ถ้าสนใจให้ส่งมาให้ดูก็ได้..."

อวี๋เหนียนรีบหยิบแฟลชไดรฟ์ โหลดรูปลงคอมพิวเตอร์

พอกดขยายรูป ภาพรายละเอียดรถจริงแบบชัดๆ ก็ปรากฏบนหน้าจอ

ต้องยอมรับว่า

รายละเอียดทุกอย่างเหมือนจริงๆ

สวี่อี้จ้องมอง

แต่ดูไปดูมา สีหน้าเขาก็เริ่มแฝงความหมายแปลกๆ

เขาค้นพบเรื่องน่าสนุกเรื่องหนึ่ง

"เพื่อนร่วมวงการ" เหล่านี้ แม้จะก๊อปรูปลักษณ์ปอร์เช่มาทุกกระเบียดนิ้ว

แต่ดูเหมือนว่า... จะมีคนไม่ค่อยรู้กฎหมายแฮะ!

ในรายละเอียดบางจุด เพื่อรีบปั่นงาน เห็นชัดว่าทำออกมาหยาบมาก และดันไม่ได้ออกแบบเพื่อหลบเลี่ยงหรือดัดแปลงเลย

"บอสสวี่ เราจะออกโปรโมชั่นอะไรมาสู้ไหมครับ" อวี๋เหนียนอดถามไม่ได้ เขายังห่วงยอดขายหน้าร้านจะโดนแย่ง

"เรื่องนี้ไม่ตองรีบ ให้หน้าร้านส่งรถมาให้ดูด่วน ผมอยากเห็นรถจริงของเพื่อนร่วมวงการ เพื่อยืนยันเรื่องหนึ่ง"

สวี่อี้พูดแบบแบ่งรับแบ่งสู้

ดูจากรูป ความเป็นไปได้แปดเก้าส่วนแล้ว

รอเห็นรถจริง เทียบสัดส่วนและรายละเอียดรถจริง ถ้าคอนเฟิร์มได้ เพื่อนร่วมวงการพวกนี้ซวยแน่

เขามองปราดเดียวก็รู้

เพื่อนร่วมวงการพวกนี้ ไม่ได้ก๊อปรถซิงเฉินของพวกเขา

แต่ไปเปิดแม่พิมพ์เลียนแบบปอร์เช่โดยตรง

และตัวเขา ก่อนจะเปิดแม่พิมพ์ตัวถัง ได้จงใจออกแบบหลบเลี่ยงสิทธิบัตรรูปลักษณ์ไว้หลายจุด เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีปัญหาเรื่องสิทธิบัตรตามมา

ความจริงแล้ว— "การลอกก็เป็นศิลปะอย่างหนึ่ง"

เส้นกั้นระหว่างการหยิบยืมกับการละเมิดสิทธิบัตร มักจะบางเฉียบ

ในยุคที่ความตระหนักเรื่องลิขสิทธิ์เพิ่งจะตื่นตัว

คนส่วนใหญ่ หรือแม้แต่บริษัทขนาดกลางและเล็ก ล้วนไม่มีความเข้าใจที่ชัดเจนในเรื่องนี้

อย่างน้อยในรายละเอียด ถ้าไม่ปรึกษาทีมงานมืออาชีพ ก็ไม่มีทางเข้าใจรายละเอียดลึกซึ้ง

บริษัททั่วไป แม้แต่แผนกกฎหมายยังไม่มีเลย

ตรรกะของพวกเขาง่ายมาก

ในเมื่อเอ็งสร้างแล้วไม่โดนจับ งั้นข้าก็ทำตามบ้าง!

กอบโกยได้เท่าไหร่เอาเท่านั้น

โรงงานผลิตที่วนเวียนอยู่ในวงการรถจิ๋วที่ไม่มีมาตรฐานอุตสาหกรรมแบบนี้ ความตระหนักเรื่องลิขสิทธิ์ยิ่งเลือนราง

"จริงสิ เมื่อกี้คุณบอกว่ารถใหม่ของเหลยติงชื่ออะไรนะ?"

"เอ่อ... การตั้งชื่อของพวกเขาเปรี้ยวตีนมาก เหมือนจะเรียกว่า 'เหลยติง 911' ครับ"

"ดี ดีมาก! งานนี้หวานเจี๊ยบ!!"

...

(จบแล้ว)