บทที่ 22 เหล่าผู้เล่นผู้เปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น

บทที่ 22 เหล่าผู้เล่นผู้เปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น

อารมณ์ของทุกคนสดชื่นอย่างยิ่ง คงจะเหมือนกับความรู้สึกที่ได้กระโจนเข้าห้องแอร์เย็นฉ่ำในวันที่ร้อนที่สุด มือซ้ายอุ้มแตงโมแช่เย็น มือขวาถือไอศกรีม

กินแตงโมคำหนึ่ง ไอศกรีมคำหนึ่ง ต่อให้รู้ว่าวันรุ่งขึ้นจะท้องเสีย ก็ต้องขอสะใจไว้ก่อน!

นี่คือความรู้สึกที่แท้จริงของผู้เล่นทั้งสิบเจ็ดคนในตอนนี้ พวกเขารู้ดีว่าต่อไปจะต้องฟาร์มอย่างหนัก แต่ขอแค่สะใจก็พอแล้ว!

ในขณะที่ทุกคนกำลังทำใบหน้าที่เคลิบเคลิ้ม ฉินฝานและผู้ใหญ่บ้านอาหวงก็เดินเข้ามาในหมู่บ้านเถาหยวน

“ต่อไปจัดให้มีการกวาดล้างโจรหนึ่งครั้ง กำหนดเวลาไว้พรุ่งนี้ก่อน ส่วนเป้าหมาย ค่ายพยัคฆ์ดุทางตะวันออกนั่นเหมาะสมมาก”

อาหวงกะพริบตา กล่าวด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจเล็กน้อย:

“เจ้าคฤหาสน์ ตามที่ข้าทราบ ค่ายพยัคฆ์ดุแห่งนั้นก่อตั้งมาได้เพียงหนึ่งปี โจรป่าระดับหัวหน้าที่แข็งแกร่งที่สุดก็เพิ่งจะอยู่ขั้นหลอมกายาระดับปลาย ส่วนคนที่อ่อนแอก็เพิ่งทะลวงสู่ขั้นหลอมกายาระดับกลาง

สำหรับเจ้าสำนักของแต่ละสำนักก็มีพลังถึงระดับรวบรวมปราณขั้นต้น ส่วนเจ้าค่ายดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าเจ้าสำนักเหล่านั้นเพียงแค่ก้าวเดียว อาศัยเพียงวิธีการที่โหดเหี้ยมของเขาจึงจะสามารถควบคุมโจรข้างใต้ไว้ได้

แต่เมื่ออายุของเขามากขึ้นเรื่อย ๆ คงจะไม่ต้องรอให้พวกเราลงมือ พวกเขาก็จะเกิดความวุ่นวายภายในขึ้นเอง”

ฉินฝานกล่าวอย่างจริงจัง: “ท่านรู้หรือไม่ว่าโจรที่ตายเพราะฆ่ากันเองไม่ใช่โจรที่ดี ยิ่งไปกว่านั้นก็เพราะว่าพวกเขาอ่อนแอ จึงถูกเลือกเป็นเป้าหมายแรก”

อาหวงเข้าใจในทันที:

“เจ้าคฤหาสน์ต้องการให้แขกผู้มาจากต่างแดนได้ฝึกกำลังพลกระมัง จากการสังเกตในช่วงเวลานี้ ข้าก็พบความไม่ธรรมดาของแขกผู้มาจากต่างแดนเช่นกัน รากฐานร่างกายของพวกเขานับว่าธรรมดา แต่ความเข้าใจกลับสูงกว่าปกติอย่างมาก

อย่างเจ้าหนูคลั่งกับเจ้าหนูหนิว หลังจากได้รับตำรากระบวนท่าระดับเหลืองขั้นล่างมาไม่กี่วัน ก็ฝึกฝนจนถึงขั้นสำเร็จน้อยแล้ว

และยังมีอีกประเด็น ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความพิเศษของพวกเขาสองคน หรือเป็นเพราะแขกผู้มาจากต่างแดนทุกคนเป็นแบบนี้ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่มีจุดตาย ถึงแม้จะถูกแทงทะลุหัวใจ ก็จะไม่ตายในทันที”

“แล้วถ้าตัดศีรษะล่ะ?”

“ตัดศีรษะก็คือตายสนิท” อาหวงดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ แล้วยิ้มออกมาอย่างเขินอาย

ส่วนที่ว่าอาหวงได้ข้อสรุปนี้มาได้อย่างไร ฉินฝานไม่ได้ถาม อย่างไรเสียเมื่อเห็นคู่หูคลั่งหนิวยังคงกระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุขอยู่ในหมู่บ้านเถาหยวน คิดว่าขั้นตอนคงจะไม่โหดร้ายเกินไปนัก

อีกด้านหนึ่ง ผู้เล่นทั้งสิบเจ็ดคนได้มารวมตัวกันที่สัญลักษณ์ของหมู่บ้านเถาหยวน——ใต้ต้นท้อใจกลางหมู่บ้านแล้ว

ในตอนนี้ทุกคนกำลังมองไปยังหนิวหนิวกลัวความลำบากพร้อมกัน อย่างไรเสียภารกิจที่พวกเขาได้รับในครั้งนี้มีทั้งแบบทีมและแบบเดี่ยว การฟังประสบการณ์ของรุ่นพี่ให้มากขึ้นย่อมไม่ผิดพลาด

หนิวหนิวพอใจกับสายตาที่เปี่ยมด้วยความใฝ่รู้ของผู้เล่นมาก เขากระแอมหนึ่งครั้งแล้วกล่าวว่า:

“ทุกคน ภารกิจลับลูกโซ่ในครั้งนี้ไม่ได้จำกัดเวลา ดังนั้นคำแนะนำของผมคือไม่จำเป็นต้องรีบทำให้สำเร็จ

จุดสำคัญที่แท้จริงควรจะอยู่ที่ภารกิจทีมสองภารกิจ แน่นอนว่าหัวใจสำคัญคือ ภารกิจทีมทั้งสองในครั้งนี้น่าจะช่วยเพิ่มค่าความชอบพอของชาวบ้านทุกคน!

และนี่จะทำให้พวกเราสังเกตปฏิกิริยาของชาวบ้านที่มีต่อพวกเราได้ง่ายขึ้น จากนั้นค่อยเลือก NPC คู่หูที่เหมาะสมกับตนเอง!

ตรงนี้ผมต้องบอกทุกคนว่า นิสัยของชาวบ้านกับพวกเรามีความเข้ากันได้ที่ซ่อนอยู่ หากความเข้ากันได้ตรงกัน การปั่นค่าความชอบพอก็จะง่ายดายสบายแรง!

หากความเข้ากันได้ไม่ตรงกัน เป็นไปได้ว่าทุกคนอาจจะทำภารกิจลับลูกโซ่ขั้นที่สี่ หรือกระทั่งขั้นที่ห้าสำเร็จแล้ว แต่คุณก็ยังจะติดอยู่ที่ขั้นที่สอง!”

ผู้เล่นทุกคนฟังแล้วพยักหน้าไม่หยุด รู้สึกว่าการมารวมตัวกันเพื่อหารือก่อนล่วงหน้าเป็นการกระทำที่ถูกต้องอย่างยิ่ง

หลังจากที่หนิวหนิวสังเกตปฏิกิริยาของทุกคนแล้ว ก็กล่าวต่อไปอย่างมั่นใจว่า:

“สำหรับภารกิจเดี่ยวพิเศษสองภารกิจก็เช่นกัน หากพวกคุณอ่านคำอธิบายภารกิจอย่างละเอียดก็น่าจะพบว่า ทั้งหมดล้วนผูกติดอยู่กับค่าความชอบพอ

หากพวกเราต้องการรู้ข้อมูลมากขึ้น ก็ทำได้เพียงใช้วิธีปั่นค่าความชอบพอเพื่อให้ได้มาจากปากของชาวบ้าน

ตรงนี้ข้ามีประสบการณ์ตรงอย่างหนึ่ง คืออย่าใช้วิธีการรุนแรง เพราะหมู่บ้านเถาหยวนที่พวกเราอยู่นั้นไม่ธรรมดาเลย อย่างเด็กน้อยที่ถือน้ำตาลปั้นเคลือบผลไม้หัวเราะอย่างมีความสุขอยู่ข้างทาง

หากว่ากันตามระดับพลังอาจจะพอ ๆ กับพวกเรา แต่ในด้านการใช้กระบวนท่านั้นชำนาญกว่าพวกเรามากนัก!”

อสูรวีรบุรุษไร้เทียมทานทำหน้าเห็นด้วย ตอนนี้เขายังลืมไม่ลงว่าตอนที่เสี่ยวเหมาตั้นที่ปกติชอบเล่นกังหันลมทะเลาะกับเพื่อน กระบวนท่าแต่ละท่าของมันช่างโหดเหี้ยมเพียงใด

และในตอนนี้ ผู้เล่นคนอื่น ๆ กำลังเปิดหน้าต่างภารกิจขึ้นมา อ่านภารกิจเดี่ยวพิเศษสองภารกิจที่ได้รับมาก่อนหน้านี้อย่างตั้งใจ

【ได้รับภารกิจเดี่ยวพิเศษเฉพาะหมู่บ้านเถาหยวน——ความลับของชาวบ้านหมู่บ้านเถาหยวน!】

【ระดับ: เหลืองขั้นกลาง】

【คำอธิบายภารกิจ: ในฐานะส่วนหนึ่งของหมู่บ้านเถาหยวน เจ้าได้ค้นพบความไม่ธรรมดาของหมู่บ้านเถาหยวนแล้ว หมู่บ้านแห่งนี้ดูเหมือนจะมีวิถีชีวิตที่เรียบง่าย แต่ความจริงแล้วกลับแฝงไปด้วยอันตรายทุกหนแห่ง!

ชาวบ้านที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มเหล่านั้น เกรงว่าทุกคนต่างก็มีอดีตที่ไม่เคยเปิดเผยให้ใครรู้!

นี่คือความลับของพวกเขา และยังเป็นความลับว่าเหตุใดหมู่บ้านเถาหยวนจึงได้ดำรงอยู่!】

【เงื่อนไขภารกิจ: สืบหาเรื่องราวในอดีตของชาวบ้านหมู่บ้านเถาหยวนคนใดก็ได้】

【หมายเหตุ: ในวินาทีที่พวกเขาบอกความลับของตนเองแก่เจ้า เจ้าก็ได้กลายเป็นคนที่เขาให้การยอมรับแล้ว ดังนั้นอย่าทำให้ความไว้วางใจที่หาได้ยากครั้งนี้ต้องสูญเปล่า!】

【รางวัลภารกิจ: ค่าประสบการณ์ 800 แต้ม, รางวัลสุ่ม (อาจจะเป็นตำราวิชา อาจจะเป็นเพียงเงิน หรืออาจจะเป็นอุปกรณ์ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเป้าหมายที่เจ้าสืบหาความลับ!)】

————————

【ได้รับภารกิจเดี่ยวพิเศษเฉพาะหมู่บ้านเถาหยวน——คฤหาสน์ไร้กังวลในตำนาน!】

【ระดับ: เหลืองขั้นกลาง】

【คำอธิบายภารกิจ: เชื่อว่าพวกเจ้าคงสังเกตเห็นแล้วว่าในคำนำหน้าสถานะมีคำว่าคฤหาสน์ไร้กังวลสี่คำเพิ่มขึ้นมา นี่คือสัญลักษณ์ที่ทำให้พวกเจ้าแตกต่างจากผู้เล่นคนอื่น และยังเป็นหลักประกันที่ทำให้พวกเจ้านำหน้าผู้เล่นคนอื่น!

เช่นนั้นแล้ว คฤหาสน์ไร้กังวลหมายถึงอะไร? และมันอยู่ที่ไหนกันแน่?】

【เงื่อนไขภารกิจ: สืบหาข้อมูลเกี่ยวกับคฤหาสน์ไร้กังวล ได้รับข้อมูลที่เกี่ยวข้องใด ๆ ก็ได้】

【รางวัลภารกิจ: ค่าประสบการณ์ 600 แต้ม, เงินสองตำลึง, การชี้แนะวิทยายุทธ์ส่วนตัวจากผู้ใหญ่บ้านอาหวงหนึ่งครั้ง!】

————————

“ทุกคน ตอนนี้มาถึงหัวใจสำคัญที่แท้จริง นั่นคือภารกิจทีมสองภารกิจ

สิ่งที่แตกต่างจากภารกิจก่อนหน้านี้คือ รางวัลของมันจะถูกแจกจ่ายตามค่าความทุ่มเท ถึงแม้ผมจะไม่รู้ว่าค่าความทุ่มเทนี้คำนวณอย่างไร แต่จากความเข้าใจในเกมตอนนี้ เรื่องนี้น่าจะไม่มีช่องโหว่ให้ใช้ประโยชน์

และถึงแม้ภารกิจทั้งสองจะไม่มีการจำกัดเวลา แต่ก็กำหนดไว้แล้วว่าผู้เล่นคนหนึ่งยากที่จะได้รับรางวัลสูงสุดจากภารกิจทีมทั้งสองได้

เช่นนั้นแล้วนี่ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของทุกคนแล้ว จริงสิ ทางนี้ผมกับสหายคลั่งได้ตัดสินใจแล้วว่าจะทำภารกิจทีมกวาดล้างโจรให้สำเร็จก่อน อีกเดี๋ยวพวกเราจะไปหารือเรื่องนี้กับ NPC ที่คุ้นเคย

สำหรับภารกิจสร้างสรรค์หมู่บ้านเถาหยวนที่สวยงาม พวกเราจะถือโอกาสทำความทุ่มเทอยู่บ้าง แต่คาดว่าค่าความทุ่มเทคงจะไม่สูงนัก

ดังนั้นคำแนะนำส่วนตัวของผมคือ หากพวกคุณต้องการได้รับตำราระดับเหลืองของตนเองสักเล่ม สามารถพิจารณาภารกิจทีมนี้ได้ เพราะขอเพียงแค่ขยันฟาร์ม ใครก็สามารถไปถึงอันดับหนึ่งได้”

หลังจากพูดจบ ผู้เล่นทุกคนก็แยกย้ายกันไปเป็นกลุ่มสองสามคน แต่ก่อนจากไปพวกเขาทุกคนได้ทักทายกับหนิวหนิวกลัวความลำบากและคลั่งดาบหลงกระบี่ เพื่อบอกว่าหลังจากกำหนดเวลากวาดล้างโจรได้แล้ว ให้แจ้งพวกเขาทราบด้วย

อย่างไรเสียหลังจากทำงานจิปาถะมาเกือบหนึ่งเดือน ผู้เล่นเกือบลืมไปแล้วว่าพวกเขากำลังเล่นเกมจอมยุทธ์ที่ดาบต่อดาบฟาดฟันกันจนเลือดสาด

ส่วนอสูรวีรบุรุษไร้เทียมทานกลับมีท่าทีอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ คิดอยู่ครู่หนึ่งก็ยังไม่ได้พูดสิ่งที่อยากจะพูดออกมา เพียงแค่ดึงพี่สาวมีความสุขไปยังสนามหญ้าที่เขาใช้เป็นที่เข้าสู่ช่วงเวลาแห่งปราชญ์เป็นประจำ

ส่วนคู่หูคลั่งหนิวได้วิ่งไปยังหน้าประตูบ้านของผู้ใหญ่บ้านอาหวงอย่างใจร้อนแล้ว แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจคือ ได้พบกับชายหนุ่มในชุดขาวผู้ลึกลับพอดี!

(จบตอน)