บทที่ 21 ภารกิจระเบิดครั้งใหญ่

บทที่ 21 ภารกิจระเบิดครั้งใหญ่

อากาศแจ่มใส แสงแดดอบอุ่น แต่ช่วงนี้อารมณ์ของคลั่งดาบหลงกระบี่กลับไม่ค่อยจะสดใสเท่าไรนัก

สาเหตุนั้นเดาได้ไม่ยาก เดิมทีเขาคิดว่ามีเพียงตนเองและหนิวหนิวกลัวความลำบากเท่านั้นที่รู้ว่าหมู่บ้านเถาหยวนเป็นดินแดนขุมทรัพย์

แต่จู่ ๆ ผู้เล่นทั้งหมดในดินแดนแห่งความโกลาหลต่างพากันข้ามเขาข้ามน้ำมารวมตัวกันที่หมู่บ้านแห่งนี้

และคุณชายชุดขาวที่เป็นส่วนสำคัญในอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่แห่งวิถีปลอดภัยไว้ก่อนของพวกเขาสองคน ซึ่งพวกเขาถือว่าเป็นของรักของหวง แท้จริงแล้วกลับเป็นหนุ่มเจ้าสำราญที่ออกไปโปรยเสน่ห์ให้ผึ้งป่าภมรคลั่ง!

ไหนล่ะภารกิจลับ! ภารกิจที่ผู้เล่นทุกคนสามารถรับได้จะยังเรียกว่าลับได้อีกหรือ!

ประเด็นคือคุณยังเสนอหน้าไปมอบภารกิจให้ถึงที่อีก!

ข้ากับเจ้าหนิวยังไม่เพียงพอสำหรับคุณอีกหรือ!

สภาพจิตใจของคลั่งดาบหลงกระบี่เสียสมดุลไปแล้ว แต่โชคดีที่ยังมีเรื่องหนึ่งที่ทำให้เขาและหนิวหนิวกลัวความลำบากกลับมาสมดุลได้บ้าง

นั่นคือเกี่ยวกับภารกิจลับขั้นแรกเช่นเดียวกัน แต่รางวัลนั้นแตกต่างกัน!

ในฐานะชาวบ้านหมู่บ้านเถาหยวนผู้มีรากฐานมั่นคงหน่อเนื้อบริสุทธิ์ พวกเขาได้รับตำรากระบวนท่าพื้นฐานมากกว่าพวกมารยาสาไถยหน้าใหม่ที่มาทีหลังหนึ่งเล่ม ตำราเล่มนี้มีมูลค่าถึงสามตำลึง คือสามพันอีแปะ คือรางวัลจากการทำภารกิจทำความสะอาดส้วมหนึ่งร้อยห้าสิบครั้ง!

ฟู่~ คุณชายชุดขาวยังคงรักพวกเราจริง ๆ อย่างน้อยตำแหน่งชายาเอกของพวกเราก็ไม่ถูกสั่นคลอนได้ง่าย ๆ!

เอ่อ รู้สึกเหมือนมีคำแปลก ๆ ปนเข้ามา

และผู้เล่น ‘อสูรวีรบุรุษไร้เทียมทาน’ ที่ให้ข้อมูลสำคัญนี้แก่พวกเรา ก็ได้กลายเป็นลูกน้องคนแรกที่พวกเราได้กลับมา

หลังจากที่ทั้งสองปรับสภาพจิตใจได้แล้ว คลั่งดาบหลงกระบี่และหนิวหนิวกลัวความลำบากตัดสินใจที่จะรวบรวมผู้เล่นหมู่บ้านเถาหยวนทั้งหมดในปัจจุบันให้เป็นหนึ่งเดียว และกำหนดสถานะพี่ใหญ่กับพี่รอง

ขั้นแรกคือเริ่มจากการให้ความช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างเหมาะสม เปิดเผยข้อมูลเล็ก ๆ น้อย ๆ และสร้างบารมีของตนเองขึ้นมาด้วยความช่วยเหลือของ NPC สองสามคน

อย่างไรเสียเมื่อมีผู้เล่นเข้าร่วมหมู่บ้านเถาหยวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ข้อมูลบางอย่างก็ยากที่จะปิดบังได้อีกต่อไป อย่างผู้เล่นที่ชื่อมีความสุขก็พอแล้ว ในฐานะครีเอเตอร์ เธอไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ทุกเรื่องขอแค่ได้แฉก่อนเป็นพอ

เช่นนั้นแล้วก็พอจะจินตนาการได้ว่า เมื่อถึงการทดสอบภายในครั้งที่สอง จำนวนผู้เล่นที่เลือกหมู่บ้านเถาหยวนอาจจะเทียบเท่ากับจำนวนผู้เล่นที่เลือกหมู่บ้านเริ่มต้นใกล้เมืองหลวงแล้ว

ดังนั้นในฐานะคู่หูคลั่งหนิวที่มีพลังนำหน้าผู้เล่นช่วงทดสอบภายในโดยเฉลี่ยไปแล้ว จึงได้แอบเตรียมแผนการเถาหยวนฉบับสมบูรณ์ไว้

คลั่งดาบหลงกระบี่ที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิด พลันได้ยินเสียงซุบซิบดังมาจากด้านหลัง

“พี่ดาบกับพี่หนิวไม่ได้หลอกพวกเราหรอกนะ NPC ลับท่านนั้นจะปรากฏตัวจริง ๆ หรือ?”

“คำถามของนายนี่มันโง่จริง ๆ ความสัมพันธ์ของท่านเทพทั้งสองกับ NPC ในหมู่บ้านนั้นยอดเยี่ยมมาก การได้รับข่าววงในก่อนใครมันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว!”

“ใช่แล้ว นายไม่เห็นหรือว่าท่านเทพทั้งสองก็รออยู่ที่นี่เหมือนกัน ถ้านายรำคาญนัก ก็กลับไปง่วนอยู่กับเล้าหมูต่อเถอะ!”

“จะไปก็รีบไปเลย พอดีลดไปคนหนึ่งจะได้ทำภารกิจลับลูกโซ่นี้ต่อได้!”

คนที่พูดขึ้นคนแรกเงียบไป อย่างไรเสียผู้เล่นทั้งสิบเจ็ดคนต่างก็รออยู่ที่นี่ หากเขาก้าวเท้าจากไปปุ๊บ คุณชายลึกลับมาถึงปั๊บ เขาคงจะร้องไห้สลบไปต่อหน้าเจ้าต้าฮวาในเล้าหมูบ้านท่านป้าเซี่ยเป็นแน่

“ชู่ว! มาแล้ว ๆ สำรวมกันหน่อยอย่าทำท่าทางหื่นกาม! NPC ธรรมดาในหมู่บ้านนี้ฉลาดถึงขั้นเดาความคิดในใจของเราได้จากการแสดงออกทางสีหน้าเล็ก ๆ น้อย ๆ

ไม่ต้องพูดถึง NPC ลับแบบนี้เลย!”

ในตอนนี้ผู้เล่นทั้งสิบเจ็ดคนมีสีหน้าเคร่งขรึม แบ่งออกเป็นสองแถวที่ปากทางเข้าหมู่บ้านโดยอัตโนมัติ หัวหน้าทีมย่อมเป็นคลั่งดาบหลงกระบี่และหนิวหนิวกลัวความลำบากอย่างไม่ต้องสงสัย

แน่นอนว่า ‘มีความสุขก็พอแล้ว’ ก็ไม่ลืมที่จะเปิดการบันทึกภาพไว้ล่วงหน้า ขอเพียง NPC ลับปรากฏตัวออกมา ฟุตเทจของนางในวันนี้ก็จะมีแล้ว!

ส่วนฉินฝานที่สังเกตเห็นภาพนี้แต่ไกล สีหน้าของเขากลับดูแปลกไปเล็กน้อย ทันใดนั้นเขาก็มองไปยังผู้ใหญ่บ้านอาหวงข้างกายแล้วกล่าวว่า:

“ผู้เฒ่าหวง นี่ท่านเป็นคนจัดการหรือ?”

ผู้ใหญ่บ้านอาหวงเองก็งุนงงสับสนอยู่บ้าง กล่าวอย่างไม่เข้าใจว่า:

“หามิได้ ข้าเพียงแค่แจ้งข่าวที่เจ้าคฤหาสน์จะเดินทางมายังหมู่บ้านให้ผู้เฒ่าหวังทราบ และให้ผู้เฒ่าหวังช่วยเตือนเจ้าหนูคลั่ง”

คำพูดต่อไปไม่จำเป็นต้องให้ผู้ใหญ่บ้านอาหวงพูดต่อแล้ว แน่นอนว่าเป็นผู้เล่นที่แจ้งต่อกันไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งลากทุกคนออกมา

แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน การมอบหมายภารกิจของตนเองกลับง่ายขึ้นเยอะ

เช่นนั้นก็เริ่มจากดอกแรกเลย ไปเลย!

นอกจากคลั่งดาบหลงกระบี่และหนิวหนิวกลัวความลำบากแล้ว ผู้เล่นอีกสิบห้าคนที่เหลือต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมาพร้อมกัน

【ได้รับภารกิจลับลูกโซ่——ชายหนุ่มในชุดขาวผู้ลึกลับ (สอง)】

【ระดับ: เหลืองขั้นล่าง】

【คำอธิบายภารกิจ: ถึงแม้ว่าเจ้าจะเป็นส่วนหนึ่งของหมู่บ้านเถาหยวนแล้ว และได้พิสูจน์คุณค่าของตนเองต่อหมู่บ้านเถาหยวนผ่านความพยายามของเจ้า แต่นั่นยังไม่เพียงพอ

หากต้องการได้รับความสนใจจากชายหนุ่มชุดขาวมากขึ้น เจ้าต้องได้รับการยอมรับจากผู้ใหญ่บ้านอาหวงเสียก่อน และการจะทำให้อาหวงผู้ใจดีแต่แฝงความอำมหิตเชื่อใจเจ้า เจ้าต้องเอาชนะใจชาวบ้านหมู่บ้านเถาหยวนคนหนึ่งให้ช่วยพูดดี ๆ ให้เจ้าก่อน!】

【เงื่อนไขภารกิจ: ได้รับการยอมรับเบื้องต้นจาก NPC หมู่บ้านเถาหยวนคนใดก็ได้】

【รางวัลภารกิจ: ค่าประสบการณ์ 500 แต้ม, เงินสามตำลึง, ตำรากระบวนท่าสุ่มระดับเหลืองขั้นล่างหนึ่งเล่ม!】

“ได้ของเหลืองแล้ว! ได้ของเหลืองแล้ว!” ตอนนี้คนที่โหวกเหวกโวยวายไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเป็นอสูรวีรบุรุษไร้เทียมทาน

จากนั้นภายใต้สายตาที่ซักถามของคลั่งดาบหลงกระบี่และหนิวหนิวกลัวความลำบาก พี่ชายคนนี้ก็เล่าภารกิจที่ได้รับมาอย่างชัดเจนและตรงไปตรงมา

และหลังจากที่ทั้งสองสบตากัน ก็พบความแตกต่างจากตอนที่ตนเองได้รับภารกิจในตอนนั้น!

ในคำอธิบายภารกิจลับขั้นที่สองของพวกเขา ได้ระบุไว้แล้วว่าผู้ใหญ่บ้านจะแนะนำพวกเขาให้กับชายหนุ่มชุดขาว นั่นหมายความว่าพวกเขาผ่านด่านของอาหวงได้สำเร็จ!

แต่ผู้เล่นที่มาใหม่เหล่านี้กลับถูกอาหวงสกัดไว้ด้วยตัวคนเดียว!

แน่นอน! สถานะจากหมู่บ้านเริ่มต้นได้นำข้อได้เปรียบพิเศษบางอย่างมาให้พวกเขาจริง ๆ และนี่ก็ทำให้ผู้เล่นทั้งสองรู้สึกสบายใจขึ้นมาก!

และในวินาทีนี้ พวกเขาก็ได้รับเสียงแจ้งเตือนภารกิจเช่นกัน!

【ได้รับภารกิจลับลูกโซ่——ชายหนุ่มในชุดขาวผู้ลึกลับ (สาม)】

【ระดับ: เหลืองขั้นกลาง】

【คำอธิบายภารกิจ: พวกเจ้าได้ใช้การกระทำพิสูจน์ความสามารถของตนเองแล้ว แต่ในฐานะคนในยุทธภพ พลังยุทธ์คือสิ่งสำคัญที่สุด!

ได้ยินมาว่าช่วงนี้ค่ายโจรรอบ ๆ ไม่สงบสุขนัก ดูเหมือนจะมีร่องรอยว่าจะร่วมมือกันปล้นหมู่บ้านเถาหยวน เช่นนั้นแล้วการชิงลงมือก่อนคือวิถีแห่งผู้กล้า!】

【เงื่อนไขภารกิจ: สังหารโจรป่าระดับหัวหน้าหนึ่งคน โจรป่าระดับลูกสมุนห้าคน】

【หมายเหตุ: การทำลาสช็อตนับเป็นการสังหาร】

【รางวัลภารกิจ: ค่าประสบการณ์ 1000 แต้ม, เงินห้าตำลึง, วิชา «เคล็ดจิตอิสระเสรี» ระดับเหลืองขั้นกลาง】

คลั่งดาบหลงกระบี่และหนิวหนิวกลัวความลำบากสบตากันอย่างลึกซึ้งอีกครั้ง ทุกอย่างอยู่ในความเงียบงัน

และในขณะที่ผู้เล่นทุกคนคิดว่าภารกิจลับขั้นต่อไปได้รับกันหมดแล้ว และเตรียมจะแยกย้ายกันไปทำภารกิจ ก็มีเสียงแจ้งเตือนภารกิจดังขึ้นอีกหลายครั้งติดต่อกัน ทำให้ฝีเท้าที่ก้าวออกไปหยุดชะงักอยู่กับที่ทันที

จากนั้นแต่ละคนก็ตะลึงงันไปตาม ๆ กัน รีบเปิดหน้าต่างภารกิจขึ้นมา

【ได้รับภารกิจทีมพิเศษเฉพาะหมู่บ้านเถาหยวน——สร้างสรรค์หมู่บ้านเถาหยวนที่สวยงาม!】

【ได้รับภารกิจทีมพิเศษเฉพาะหมู่บ้านเถาหยวน——กวาดล้างโจร!】

【ได้รับภารกิจเดี่ยวพิเศษเฉพาะหมู่บ้านเถาหยวน——ความลับของชาวบ้านหมู่บ้านเถาหยวน!】

【ได้รับภารกิจเดี่ยวพิเศษเฉพาะหมู่บ้านเถาหยวน——คฤหาสน์ไร้กังวลในตำนาน!】

ฉินฝานเหลือบมองโควต้าห้าหมื่นที่ใช้ไปจนหมดแล้ว ในใจรู้สึกพอใจอย่างยิ่ง เหอะเหอะ คิดจะทำให้โควต้าเดือนนี้ของข้าสูญเปล่างั้นหรือ? เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

ไม่ถูก! ยังเหลืออีก 300 แต้มยังไม่ได้ใช้ อสูรวีรบุรุษไร้เทียมทานคนนั้นสินะ ไปเลย!

อสูรวีรบุรุษไร้เทียมทานที่กำลังงงเป็นไก่ตาแตกได้ยินเสียงแจ้งเตือนภารกิจอีกครั้ง

【ได้รับภารกิจพิเศษ——ผู้เชี่ยวชาญด้านส้วมผู้ขยันหมั่นเพียร!】

(จบตอน)