บทที่ 23 ภารกิจที่ดูจริงจัง

บทที่ 23 ภารกิจที่ดูจริงจัง

“ข้าเคยได้ยินผู้เฒ่าหวงพูดถึงชื่อของพวกเจ้า คลั่งดาบหลงกระบี่กับหนิวหนิวกลัวความลำบากใช่หรือไม่ ชื่อของพวกแขกผู้มาจากต่างแดนอย่างพวกเจ้านี่ตั้งได้น่าสนใจดีจริง ๆ”

ฉินฝานยิ้มอย่างอ่อนโยน พยักหน้าให้ผู้เล่นทั้งสองเล็กน้อยแล้วกล่าว

ส่วนคู่หูคลั่งหนิวกลับตะลึงงันไป พวกเขาเดิมทีคิดว่าจะต้องทำภารกิจลับลูกโซ่ให้ถึงขั้นที่สี่หรือกระทั่งขั้นที่ห้า ถึงจะได้มีปฏิสัมพันธ์กับ NPC ที่ลึกลับที่สุดคนนี้ได้บ้าง

ไม่คาดคิดเลยว่าจะได้มีการสนทนาครั้งแรกที่ดูเหมือนจะธรรมดาแต่ก็ไม่ธรรมดานี้ในสภาพแวดล้อมที่แสนจะเรียบง่ายเช่นนี้

และเมื่อเผชิญหน้ากับสายตาที่เปี่ยมด้วยไมตรีจิตและความเป็นมิตรของชายหนุ่มชุดขาวผู้ลึกลับ ทั้งสองคนก็ไม่รู้ว่าจะพูดต่ออย่างไรในชั่วขณะ ทำได้เพียงพยักหน้าอย่างโง่งม

แต่ชายหนุ่มชุดขาวกลับเพียงแค่เอ่ยขึ้นมาลอย ๆ จากนั้นก็เดินผ่านพวกเขาไป เตรียมจะเดินออกจากหมู่บ้าน

และในตอนนี้เองทั้งสองคนถึงเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่า ตอนนี้เป็นโอกาสอันดีที่จะรีบแสดงตัวตนให้เป็นที่ประจักษ์!

เมื่อจ้องมองแผ่นหลังของชายหนุ่มชุดขาว ทั้งสองสบตากันแล้วเตรียมจะวิ่งตามไป แต่เมื่อก้าวขาออกไปก้าวแรก ทั่วร่างก็ถูกแรงกดดันอันหนักหน่วงเข้าครอบงำในทันที!

ความรู้สึกนี้มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!

ราวกับตกอยู่ในสภาวะจมน้ำ ต้องการจะดิ้นรนขึ้นสู่ผิวน้ำ แต่กลับถูกพันธนาการไว้ในน้ำทะเลโดยสิ้นเชิง สองมือไม่สามารถขยับได้ ปากที่อ้าออกก็ไร้เรี่ยวแรงที่จะส่งเสียงออกมาแม้แต่น้อย!

จนกระทั่งชายหนุ่มในชุดขาวผู้ลึกลับอยู่ห่างจากพวกเขาไปร้อยเมตร ความรู้สึกหายใจไม่ออกนี้ถึงได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย!

“เป็นเพราะคัตซีนเนื้อเรื่องมาจำกัดการเคลื่อนไหวของพวกเราหรือ?” หนิวหนิวกลัวความลำบากกล่าวอย่างไม่เข้าใจ

คลั่งดาบหลงกระบี่ส่ายหน้า: “อยู่ที่นี่มาเกือบเดือนแล้ว ก็อย่าใช้ประสบการณ์เกมในอดีตมาเป็นบรรทัดฐานอีกเลย คัตซีนเนื้อเรื่องอะไรนั่นไม่มีอยู่จริงหรอก น่าจะเป็นยอดฝีมือคนหนึ่งมาจำกัดการเคลื่อนไหวของพวกเรา”

หนิวหนิวกลัวความลำบากเข้าใจในทันที เขานึกถึงครั้งหนึ่งที่ออกไปล่าสัตว์กับพี่หลิน เมื่อเผชิญหน้ากับเสือดาวตัวหนึ่งที่จู่โจมเข้ามา พี่หลินก็แผ่พลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา บังคับให้สัตว์อสูรที่น่ากลัวอย่างยิ่งตัวนั้นหยุดนิ่งอยู่กับที่

ส่วนตนเองหลังจากได้รับพลังที่เล็ดลอดออกมาเพียงเล็กน้อย ก็รู้สึกว่าตลอดทั้งวันในใจเหมือนมีหินก้อนใหญ่ทับอยู่ มีความรู้สึกอึดอัดที่บอกไม่ถูก

“เมื่อครู่เจ้าสังเกตเห็นหรือไม่ สภาพร่างกายของ NPC ลับคนนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยดีนัก”

หนิวหนิวกลัวความลำบากพยักหน้า: “ดังนั้นในที่ลับต้องมียอดฝีมือคอยคุ้มกันเขาอยู่แน่นอน”

“ช่างเถอะ อย่าเพิ่งคิดเรื่องพวกนี้เลย ขอเพียงทำภารกิจต่อไปเรื่อย ๆ ไม่ช้าก็เร็วต้องได้ติดต่อกับอีกฝ่าย”

ทันใดนั้นทั้งสองคนก็เดินเข้าไปในบ้านของผู้ใหญ่บ้านอาหวง และได้สบตากับดวงตาที่ยิ้มแย้มของเขาพอดี

“ข้ารู้ว่าพวกเจ้ามาด้วยเรื่องใด ตำแหน่งของค่ายพยัคฆ์ดุรวมถึงการวางกำลัง และคำแนะนำเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็เตรียมไว้ให้แล้ว ราคามิตรภาพสามตำลึง”

คู่หูคลั่งหนิวสีหน้าชะงักไป แต่ก็ยังคงยอมจ่ายเงินแต่โดยดี พูดตามตรงข้อมูลที่ซื้อมาแบบนี้ กลับทำให้พวกเขาวางใจมากยิ่งขึ้น

หนึ่งวันต่อมา

กลุ่มผู้เล่นสิบเอ็ดคนได้มารวมตัวกันที่ตีนเขาซึ่งเป็นที่ตั้งของค่ายพยัคฆ์ดุแล้ว

หนิวหนิวกลัวความลำบากกางแผนที่ลงบนหินก้อนใหญ่ที่สะอาด แล้วเริ่มวิจารณ์สถานการณ์บ้านเมืองกับผู้เล่นสองคนที่ทำหน้าเหมือนผู้ทรงภูมิปัญญาอยู่ข้าง ๆ

ด้านหลังยังมีผู้เล่นอีกสองสามคนที่กำลังฟังอย่างออกรสออกชาติ และคอยแทรกขึ้นมาสองสามประโยคเป็นครั้งคราว

หลังจากได้แผนที่มา พวกเขาก็เตรียมเสบียงแห้งสำหรับสองสามวันทันที แล้วมุ่งหน้าไปยังตำแหน่งเป้าหมายอย่างใจร้อน

และผู้เล่นที่เน้นภารกิจทีมกวาดล้างโจรเป็นหลัก มีจำนวนถึงสิบเอ็ดคน!

ส่วนอีกหกคนที่เหลือเลือกที่จะปักหลักอยู่ที่หมู่บ้านเถาหยวน มุ่งมั่นกับภารกิจสร้างสรรค์หมู่บ้านเถาหยวนที่สวยงาม

“สวัสดีทุกคน ฉันคือมีความสุขก็พอแล้วที่พวกคุณเฝ้ารอคอย วิดีโอของวันนี้เชื่อว่าหลายคนต้องสนใจมากแน่ ๆ นั่นก็คือฉันจะได้เห็นเลือดแล้ว!

แค่ก ๆ เป็นการเห็นเลือดแบบจริงจังนะ ผู้เล่นในหมู่บ้านเถาหยวนทุกคนได้รับภารกิจทีมพิเศษเฉพาะ นั่นก็คือการกำจัดโจรป่าที่ชั่วร้ายเหล่านั้น!

รายละเอียดของภารกิจนี้ข้าจะอ่านให้ทุกคนฟังนะ รู้สึกว่าน่าสนใจมาก แล้วก็เป็นภารกิจประเภทที่ค่อนข้างพิเศษด้วย”

【ได้รับภารกิจทีมพิเศษเฉพาะหมู่บ้านเถาหยวน——กวาดล้างโจร!】

【ระดับ: เหลืองขั้นสูง】

【คำอธิบายภารกิจ: หมู่บ้านเถาหยวนที่สงบสุขไม่ได้สงบเหมือนอย่างที่เห็นภายนอก อันที่จริงมันถูกคุกคามจากค่ายโจรต่าง ๆ ภายนอกมาโดยตลอด เพราะมันเหมือนกับหมาป่าในฝูงแกะที่ดูไม่เข้าพวก

ไม่รู้เมื่อไร ก็จะถูกฝูงแกะรุมล้อม และเดินไปสู่จุดจบแห่งอสูรที่ปรากฏกายอีกครั้ง!

ดังนั้นจึงต้องให้พวกเจ้าเหล่าผู้เล่นผู้รักความยุติธรรมลุกขึ้นมา! ปกป้องหมู่บ้านเถาหยวนอันแข็งแกร่ง กำจัดค่ายโจรขยะที่อ่อนแอ และสร้างสันติสุขให้แก่โลกหล้า!】

【เงื่อนไขภารกิจ: ช่วยเหลือชาวบ้านหมู่บ้านเถาหยวนกำจัดค่ายพยัคฆ์ดุ!】

【รางวัลภารกิจ: แจกจ่ายตามค่าความทุ่มเท ค่าความทุ่มเทขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย บางทีการคำนวณค่าความทุ่มเทอาจจะเริ่มขึ้นตั้งแต่วินาทีที่เจ้ารับภารกิจแล้ว

แต้มประสบการณ์สะสม 7000 แต้ม, เงินจำนวนหนึ่ง, ผู้ที่ได้อันดับหนึ่งของค่าความทุ่มเทจะได้รับตำราระดับเหลืองขั้นกลางตามประเภทที่ระบุหนึ่งเล่ม, ผู้ที่ได้อันดับสองถึงห้าจะได้รับตำราระดับเหลืองขั้นล่างตามประเภทที่ระบุหนึ่งเล่ม】

“เอ่อ ฉันรู้ว่าทุกคนต้องมีเรื่องอยากจะบ่นเยอะแน่ แต่หลังจากคุณเข้าร่วมหมู่บ้านเถาหยวนแล้วก็จะพบว่า ภารกิจที่ไม่จริงจังแบบนี้ยังมีอีกเยอะ

แอบบอกเรื่องหนึ่งให้พวกคุณรู้ ผู้เล่นที่ชื่ออสูรวีรบุรุษไร้เทียมทานที่มาเป็นแขกรับเชิญในวิดีโอของฉันไม่กี่คลิปก่อน ได้รับภารกิจพิเศษภารกิจหนึ่ง ชื่อภารกิจว่าผู้เชี่ยวชาญด้านส้วมผู้ขยันหมั่นเพียร

ฉันไม่รู้หรอกนะว่ารางวัลของภารกิจนี้คืออะไร แต่ดูจากชื่อแล้วก็น่าจะเดาได้ว่าต้องทำอะไร”

ทันใดนั้นมีความสุขก็พอแล้วยังไม่ลืมที่จะถ่ายเจาะไปที่กลุ่มมังกรซุ่มที่กำลังวางแผนบุกค่ายโจรอย่างตั้งใจ จากนั้นจึงถอนหายใจยาว และหยุดการบันทึกภาพชั่วคราว

“ลูกพี่ดาบ ท่านดูว่าช่วงนี้ฉันพูดเป็นอย่างไรบ้าง?”

คลั่งดาบหลงกระบี่ที่ยืนอยู่ข้างหลังนางมาตลอดพยักหน้าอย่างพอใจ: “ไม่เลว วิดีโอนี้ของเธอหากเผยแพร่ออกไป จะต้องได้รับความสนใจอย่างล้นหลามแน่นอน

และในบรรดาผู้เล่นที่เตรียมจะเข้าร่วมการทดสอบภายในครั้งที่สอง หากมีพวกที่ทะนงตน ก็เชื่อว่าส่วนใหญ่คงจะไม่เลือกหมู่บ้านเถาหยวน คนที่สามารถเลือกหมู่บ้านเถาหยวนได้น่าจะเป็นพวกที่ชอบเกาะขาท่านเทพ

นี่จะช่วยลดปัญหาให้พวกเราได้ไม่น้อย”

คลั่งดาบหลงกระบี่รู้ดีว่าความพิเศษของหมู่บ้านเถาหยวนนั้นปิดบังไว้ได้ไม่นาน ดังนั้นจึงตัดสินใจทำในทางตรงกันข้าม ด้านหนึ่งเปิดเผยข้อมูลบางอย่างอย่างเหมาะสม แล้วใช้การโปรโมตมาปั้นตนเองกับหนิวหนิวกลัวความลำบากให้เป็นผู้เล่นระดับเทพ

แบบนี้จะยิ่งดึงดูดผู้เล่นใหม่ที่เพียงแค่สนุกกับเกมได้มากขึ้น

สำหรับพวกที่คิดว่าตนเองไม่ด้อยกว่าใคร วัน ๆ คิดแต่จะสร้างเรื่องตั้งก๊กตั้งเหล่า เมื่อสังเกตเห็นว่าพลังของผู้เล่นหมู่บ้านเถาหยวนในปัจจุบันนำหน้าผู้เล่นช่วงทดสอบภายในโดยทั่วไปแล้ว ก็น่าจะหลีกเลี่ยงการปะทะโดยตรงไปก่อน

อย่างไรเสียโลกของเกมนี้ก็กว้างใหญ่ไพศาล วาสนาก็มีนับไม่ถ้วน เหตุใดต้องมาที่หมู่บ้านเถาหยวนเพื่อเป็นลูกน้องด้วย

และในระยะร้อยเมตรจากผู้เล่นเหล่านี้ ฉินฝานที่มีพลังถึงขอบเขตรวบรวมปราณแล้วได้ยินคำพูดของคลั่งดาบหลงกระบี่อย่างชัดเจน ในใจก็มีความคิดบางอย่างขึ้นมาเช่นกัน

ดังนั้น นี่คือเกมแนวเลี้ยงดูทำฟาร์ม ผู้เล่นพยายามทำฟาร์มในหมู่บ้านเถาหยวน ฉินฝานก็คอยเลี้ยงดูผู้เล่นอย่างเงียบ ๆ ปั้นพวกเขาให้เป็นรูปร่างที่ตนเองพึงพอใจทีละคน

(จบตอน)