บทที่ 98 สถานการณ์พลิกผัน

บทที่ 98 สถานการณ์พลิกผัน

เรื่องการไปเอาปมรากสีชาดนั้น โจวเหวินย่อมเต็มใจทำอยู่แล้ว ยิ่งแฟนธอม เลวีอาธานแข็งแกร่งขึ้นเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น ตั้งแต่เข้าสู่ทะเลลึกสีคราม แฟนธอม เลวีอาธานต้องคอยหนีหัวซุกหัวซุนจากการไล่ล่าของสัตว์ยักษ์นานาชนิด

ทุกครั้งโจวเหวินต้องคอยลุ้นจนอกสั่นขวัญแขวน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ภาวนาให้หนีรอดปลอดภัย ความรู้สึกไร้ทางสู้นี้มันช่างน่าอึดอัด ในเมื่อตอนนี้มีโอกาสที่จะช่วยเร่งการเติบโตให้แฟนธอม เลวีอาธานได้ เขาไม่มีทางพลาดแน่นอน

อย่างไรก็ตาม กว่าจะถึงเขตทะเลสีชาดยังต้องใช้เวลาอีกสามวัน ตอนนี้จะรีบร้อนไปก็เปล่าประโยชน์ สิ่งที่ทำได้คือรอกล่องเสบียงกล่องที่สองของวัน

ระหว่างรอ โจวเหวินเปิดดูช่องแชทโลก พบว่าวันนี้มีคนอีกกลุ่มที่แฟนธอม เลวีอาธานเจอถ้ำสมบัติ คนกลุ่มนี้ล้วนเป็นหัวหน้ากิลด์ใหญ่ที่ก่อตั้งกิลด์มาตั้งแต่วันที่สิบ มีทั้งจั่วจวินหยางและจ้าวเถิงรวมอยู่ด้วย

ความแข็งแกร่งของพวกเขาเหนือกว่ากลุ่มผู้นำเมื่อวานมาก แม้เมื่อวานจะมีหัวหน้ากิลด์เหมือนกัน แต่ก็เป็นแค่กิลด์เล็กๆ ส่วนวันนี้เป็นถึงระดับบิ๊กเนม

คนเหล่านี้ยังคงเกี่ยงกันไปมา ไม่มีใครยอมลงไปเสี่ยงตาย เพราะพวกเขารู้ดีว่าในถ้ำมีหนอนยักษ์ที่น่ากลัวกว่าหนอนสมอรออยู่ ด้วยความมั่งคั่งและสถานะที่มีตอนนี้ พวกเขาไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตไปทิ้ง

[เถ้าแก่โจว จู่ๆ จ้าวเถิงก็ติดต่อมา เขาอยากขอซื้อมีดกระดูกปลา จะให้ขายไหมคะ?]

[หมายความว่าไง? หรือเขาจะลงไปสำรวจถ้ำสมบัติ?]

[ไม่รู้สิคะ เขาไม่ได้บอก แต่เขาเสนอราคามาสูงมาก ยอมจ่ายด้วยหมวกเกราะหนาม 20 ใบ]

พฤติกรรมผิดปกติของจ้าวเถิงทำให้โจวเหวินแปลกใจ จังหวะที่แฟนธอม เลวีอาธานเจอถ้ำสมบัติ จ้าวเถิงก็มาขอซื้ออาวุธที่แรงที่สุดในตลาดด้วยราคาสูงลิ่ว ชัดเจนว่าต้องเกี่ยวข้องกับถ้ำสมบัติแน่

แต่ในช่องแชทโลก จ้าวเถิงยังทำทีเป็นเล่นลิ้นกับหัวหน้ากิลด์คนอื่น แสดงท่าทีว่าไม่อยากลงไปเสี่ยง

"พวกหน้าไหว้หลังหลอกสินะ แต่ทำไมเขาถึงใจกล้าขนาดนี้?" โจวเหวินยังไม่ค่อยเข้าใจ

[ขายให้เขา ดูซิว่าเขาจะลงไปสำรวจถ้ำจริงหรือเปล่า]

[รับทราบค่ะ]

หลังจากนั้น เฉินซินก็ทำการซื้อขายมีดกระดูกปลากับจ้าวเถิง พอได้อาวุธไป จ้าวเถิงก็เงียบหายไปจากช่องแชทโลกทันที

"ไปสำรวจถ้ำสมบัติจริงๆ ด้วยแฮะ?" เรื่องนี้ทำให้มุมมองที่โจวเหวินมีต่อจ้าวเถิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย ถึงหมอนี่จะเจ้าเล่ห์เพทุบาย แต่พอเห็นโอกาสก็กล้าเสี่ยงจริงๆ

แต่ความกล้าก็เรื่องหนึ่ง ดวงแข็งพอจะรอดไหมก็อีกเรื่องหนึ่ง ในสถานการณ์ที่ยังไม่รู้วิธีเคลียร์ถ้ำสมบัติแบบชัดเจน การจะได้ของดีหรือไม่ขึ้นอยู่กับดวงล้วนๆ

โจวเหวินเฝ้าสังเกตรูปโปรไฟล์ของจ้าวเถิง เวลาค่อยๆ ผ่านไปจนกระทั่งกล่องเสบียงกล่องที่สองมาถึง รูปโปรไฟล์ของจ้าวเถิงยังคงอยู่ ไม่ได้หายไปไหน แสดงว่าเขายื้อเวลาได้จนกระทั่งแฟนธอม เลวีอาธานส่งเสียงไล่หนอนเจาะหินไปได้สำเร็จ

"ดวงดีใช้ได้เลยนี่หว่า" โจวเหวินบ่นพึมพำพลางเปิดกล่องเสบียง

[ติ๊ง! ได้รับ หญ้าแห้ง x10, ดิน x10, หิน x10]

ได้แต่วัสดุพื้นฐาน โจวเหวินไม่มีอะไรจะพูด เก็บของเข้าตู้ไปเงียบๆ แต่จังหวะนั้นเอง ข้อความสีแดงฉานก็ปรากฏขึ้นบนช่องแชทโลก

[ใช้งานตั๋วประลองสำเร็จ ผู้ชนะจะได้รับทรัพยากรทั้งหมดของผู้แพ้ การดวลเป็นตายเริ่มขึ้นได้!]

เห็นข้อความสีแดงนี้ โจวเหวินถึงกับงง เขารีบเช็กตู้เก็บของ พบว่าตั๋วประลองของตัวเองยังอยู่ครบ

เมื่อดูรูปโปรไฟล์ที่แนบมากับข้อความสีแดง ผู้ท้าชิงคือจ้าวเถิง ส่วนผู้ถูกท้าชิงคือ... หวังเซวียน หัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งในใต้หล้า

"เป็นไปได้ยังไง? เขาไปเอาตั๋วประลองมาจากไหน?"

โจวเหวินขมวดคิ้วครุ่นคิด แล้วก็นึกขึ้นได้ น่าจะมีใครสักคนเข้าสู่ทะเลลึกสีครามในวันนี้ แล้วเปิดได้ตั๋วประลอง จากนั้นก็ขายให้จ้าวเถิงในราคาสูง

และจ้าวเถิงก็น่าจะรู้เรื่องถ้ำสมบัติจากปากคนคนนี้ด้วย ได้รู้ข้อมูลพื้นฐาน เลยกล้าเสี่ยงลงไป

คนกลุ่มที่นำหน้าคนอื่นมากๆ พวกนี้ น่าจะเป็นพวกที่คิดวิธีขนย้ายสาหร่ายได้เองในระหว่างช่วงกินอาหาร อาจจะคิดได้ช้ากว่าโจวเหวินไม่กี่วัน แต่ก็เร็วกว่าพวกที่มัวแต่รอซื้อถังผลิตออกซิเจนไปไกลโข

สิบกว่านาทีต่อมา การดวลสิ้นสุดลง หวังเซวียนเสียชีวิต รูปโปรไฟล์หายไป จ้าวเถิงเป็นฝ่ายชนะและยึดทรัพย์สินทั้งหมดของหวังเซวียนมาครอง

เหตุการณ์พลิกผันกะทันหันนี้ทำเอาผู้รอดชีวิตในช่องแชทโลกแตกตื่นกันยกใหญ่ ลำพังแค่ต้องระแวงหนอนสมอก็เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว นี่ดันมีระบบดวลเป็นตายโผล่มาอีก

[รูปหวังเซวียนหายไปแล้ว เขาตายแล้วเหรอ?]

[ทำไมถึงดวลกันได้? นี่มันจงใจให้คนฆ่าแกงแย่งชิงกันชัดๆ]

[บัดซบ! โลกบ้านี่ไม่อยากให้คนธรรมดาอย่างพวกเรามีที่ยืนเลยใช่มั้ย?]

[หัวหน้ากิลด์หวังเซวียนตายแล้ว กิลด์อันดับหนึ่งในใต้หล้า จะปลิวด้วยมั้ยเนี่ย?]

[ฉันแนะนำให้สมาชิกกิลด์อันดับหนึ่งในใต้หล้า รีบเปลี่ยนชื่อด่วน ระวังจะโดนกิลด์เถิงเฟย ตามล่าล้างบางนะ]

[ระบบดวลนี่มันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่อง ฉันเหม็นขี้หน้าไอ้ "ขาใหญ่" นั่นมานานแล้ว บอกวิธีใช้มาซิ ฉันจะไปฆ่ามันแล้วแย่งของมาให้หมด]

[ฮ่าๆๆ ระบบดวลนี่เจ๋งว่ะ แย่งของคนอื่นได้แบบนี้ กูจะไปนั่งงมหากล่องเสบียงให้โง่ทำไม?]

[ทุกคนใจเย็นๆ เราเป็นมนุษย์เหมือนกัน ตอนนี้ก็ลำบากกันพอแล้ว ควรจะช่วยเหลือกันสิ การเข่นฆ่ากันเองมีแต่จะพากันไปตาย อย่าไปเลียนแบบไอ้สัตว์นรกจ้าวเถิงนั่น]

[มึงกล้าด่าลูกพี่จ้าวเหรอ กูแคปไว้แล้ว เดี๋ยวส่งให้ลูกพี่ดู คอยดูเถอะมึงไม่รอดแน่]

......

ช่องแชทโลกโกลาหลไปหมด มีทั้งคนบ่น คนตื่นตระหนก คนสะใจ และคนที่พยายามเรียกร้องสันติภาพ โจวเหวินได้แต่ยิ้มมุมปาก เขาคาดการณ์ไว้แล้วว่าวันนี้ต้องมาถึงตั้งแต่เห็นตั๋วประลองใบแรก เพียงแต่มันมาถึงเร็วกว่าที่คิดนิดหน่อย

ในขณะเดียวกัน จ้าวเถิงที่ได้รับทรัพยากรทั้งหมดของหวังเซวียนมา รวมถึงของสำคัญที่สุดอย่าง [แบบแปลนถังผลิตออกซิเจนจากสาหร่าย] ก็เริ่มประกาศศักดา

[พวกแกคงเห็นกันแล้ว ตอนนี้ฉันมีอำนาจกำหนดความเป็นความตายของพวกแก ตั้งแต่วันนี้ไป ถังผลิตออกซิเจนจากสาหร่ายราคาเครื่องละ 10,000 วัสดุพื้นฐาน มีขายไม่อั้น]

[แน่นอน ฉันรู้ว่าหลายคนไม่มีปัญญาหาวัสดุมาจ่ายได้เยอะขนาดนั้น แต่ง่ายนิดเดียว แค่พวกแกเข้าร่วมกิลด์เถิงเฟยของฉัน ก็มีโอกาสได้รับฟรี]

[จริงสิ ไอ้ขาใหญ่กระจอกนั่นน่ะ ถังออกซิเจนของแก ถ้าไม่ขายราคาเดียวกับฉัน ก็เลิกขายไปซะ ไม่งั้นฉันจะตามไปเก็บแก]

จ้าวเถิงในตอนนี้เรียกได้ว่ากร่างสุดขีด แต่แทบไม่มีใครในช่องแชทกล้าหือ เพราะเขาพิสูจน์แล้วว่าเขาสามารถ "เก็บ" คนนอกระบบกิลด์ได้จริงๆ

โจวเหวินอ่านข้อความของจ้าวเถิงแล้วขมวดคิ้วมุ่น ไม่ใช่เพราะกลัวคำขู่ แต่เขานึกขึ้นได้ว่าวันนี้ลืมทำอะไรบางอย่าง

"จริงด้วยแฮะ วันนี้ลืมวางขายถังผลิตออกซิเจน" ว่าแล้วโจวเหวินก็รีบสร้างออกมา 20 เครื่อง แล้ววางขายในช่องซื้อขายทันที (ในราคาเดิม)