บทที่ 97 ขยายทีมเพาะปลูก

บทที่ 97 ขยายทีมเพาะปลูก

โจวเหวินสั่งให้เจียงไห่เทาและเฉินซินมอบรางวัลชุดใหญ่ให้กับสมาชิก 66 คนนั้น

สำหรับกิลด์ของเจียงไห่เทา นอกจากหมวกเกราะหนามคนละใบแล้ว ยังแถมกริชหนามที่รับซื้อมาจากกิลด์พลิกฟ้าคว่ำสมุทรให้อีกคนละเล่ม

ส่วนทางฝั่งเฉินซิน ใครยังไม่มีหมวกเกราะหนามก็แจกหมวกเกราะหนาม ใครมีแล้วก็เปลี่ยนเป็นแจกขวานหินที่รับซื้อมาจากกิลด์เลวีอาธาน แทน

จากนั้นมีการคัดเลือกสมาชิกคนที่เคยส่งมอบ [แบบแปลนบ้านไม้] ออกมาเชิดชูเกียรติเป็นพิเศษ นอกจากคำชมเชยแล้ว ยังได้รับรางวัลเป็นมีดกระดูกปลา และเนื้อหอยเชลล์หยกขาวที่ช่วยเพิ่มพละกำลังได้หนึ่งแต้ม

การสร้างฮีโร่ผู้เสียสละเพื่อกิลด์ขึ้นมาสักคน ไม่เพียงช่วยเพิ่มความสามัคคี แต่ยังทำให้สมาชิกคนอื่นเห็นว่าการทำเพื่อกิลด์นั้นมีผลตอบแทนที่คุ้มค่ามหาศาล

สุดท้ายคือรางวัลใหญ่ นั่นคือการมอบกระบะปลูกพืชขนาดเล็กให้อีกคนละหนึ่งชุด พร้อมฐานไม้สำหรับวาง ให้พวกเขารับผิดชอบปลูกคนละสองแปลง

สิ่งนี้แสดงถึงความไว้วางใจที่กิลด์มีต่อพวกเขา ทำให้พวกเขารู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของกิลด์มากขึ้น ในยุคที่ความไว้เนื้อเชื่อใจระหว่างมนุษย์ช่างหายากยิ่ง การได้รับความไว้วางใจจากหัวหน้ากิลด์ ย่อมหมายถึงการได้เข้าตาผู้ใหญ่ และตำแหน่งระดับแกนนำคงไม่หนีไปไหน

หลังจากนั้น โจวเหวินหยิบแตงโมออกมา 60 ลูก ส่งให้เจียงไห่เทากับเฉินซินเอาไปแจกจ่ายเป็นโบนัสให้สมาชิก 66 คนนั้น

เป้าหมายของโจวเหวินคือแตงโมหนึ่งพันลูก ลำพัง 70 ลูกที่ได้มาตอนนี้เอาไปทำอะไรไม่ได้มาก สู้เอาไปให้สองคนนั้นใช้ซื้อใจคนในกิลด์ยังจะคุ้มค่ากว่า

ส่วนอีก 10 ลูกที่เหลือ แน่นอนว่าเขาเก็บไว้กินเอง ตั้งแต่ได้กินแตงโมครึ่งซีกคราวก่อน เขาก็โหยหารสชาตินี้มาตลอด แต่เพราะพื้นที่ปลูกมีจำกัด แปลงสุดท้ายที่ว่างอยู่เขาเลยเลือกปลูกมะม่วงเพื่อเปลี่ยนรสชาติบ้าง

แต่ตอนนี้สบายแล้ว ไม่ต้องทนเก็บกดอีกต่อไป เขาเข้าสู่สถานะ 'อิสรภาพทางแตงโม' เรียบร้อย

พอแบ่งแตงโมเสร็จ โจวเหวินให้เจียงไห่เทากับเฉินซินคัดเลือกสมาชิกกิลด์เพิ่มอีก 334 คน เพื่อแจกจ่ายกระบะปลูกพืชและฐานไม้ พวกเขาคือเกษตรกรหน้าใหม่

เมื่อรวมกับรุ่นแรก 66 คน ตอนนี้ทั้งสองกิลด์มีสมาชิกฝ่ายเพาะปลูกรวมกันถึง 400 คน

สาเหตุที่กล้าเพิ่มคนรวดเดียวขนาดนี้ เพราะกิลด์ของเจียงไห่เทาก่อตั้งมาเกือบครบสิบวันแล้ว

ตอนก่อตั้งกิลด์ เจียงไห่เทาใช้โปรโมชั่น 'อยู่ครบสิบวันแจกหมวกเกราะหนาม' เพื่อดึงดูดคน พรุ่งนี้จึงเป็นวันที่เขาจะต้องแจกหมวกเกราะจำนวนมากให้สมาชิก

เมื่อมีหมวกเกราะหนาม อัตราการรอดชีวิตจากการโจมตีของหนอนสมอก็จะสูงขึ้นมาก ไม่ต้องกังวลว่าแจกกระบะปลูกไปแล้วคนปลูกจะโดนหนอนกัดตายจนของเสียหาย

ส่วนสมาชิกกิลด์ที่เฉินซินรับมา ส่วนใหญ่เป็นคนมีคุณภาพสูง เรื่องความสามารถในการเอาตัวรอดไม่น่าห่วง ห่วงก็แต่เรื่องความภักดี

แต่ตอนนี้ หลังจากเห็นสมาชิกรุ่นแรกได้รับรางวัลจริงๆ แถมคนที่ส่งมอบแบบแปลนบ้านไม้ยังได้รางวัลใหญ่ระดับตำนานอย่างมีดกระดูกปลาและเนื้อหอยเชลล์หยกขาวที่ไม่เคยมีใครได้ยินชื่อ

สิ่งเหล่านี้พิสูจน์ให้เห็นถึงศักยภาพของหัวหน้ากิลด์อย่างเฉินซิน ทำให้ผู้รอดชีวิตหัวกะทิเหล่านี้ยอมรับในกิลด์ผู้รอดชีวิต อย่างหมดใจ

ดังนั้น การเพิ่มจำนวนเกษตรกรในช่วงเวลานี้จึงมีความเสถียร สมาชิกมีความมั่นคง ไม่ต้องกลัวว่าพอได้ของแล้วจะพากันลาออกหนีหาย

หลังจากคุยกับทั้งสองคนจบ โจวเหวินก็เร่งสร้างกระบะปลูกพืชและฐานไม้ส่งไปให้ตามจำนวนที่ต้องการ

ถ้ารอบนี้เกษตรกรชุดใหม่ปลูกผลไม้ส่งมอบได้สำเร็จ รอบหน้าก็สามารถขยายจำนวนเป็นหนึ่งพันคนได้ ถึงตอนนั้นก็จะผลิตผลไม้ได้รอบละ 5 ตัน เพียงพอสำหรับป้อนให้แฟนธอม เลวีอาธาน

เป้าหมายใกล้ความจริงเข้ามาทุกที โจวเหวินอารมณ์ดีสุดๆ เตรียมจะให้รางวัลตัวเองด้วยการผ่าแตงโมกินสักลูก แต่เพิ่งจะหยิบออกจากตู้ เจียงไห่เทากับเฉินซินก็ส่งแตงโมครึ่งซีกกลับมาให้คนละชิ้น

"ให้ตายสิ พวกนี้รอไม่ไหวกันเลยนะเนี่ย"

โจวเหวินจัดการฟาดแตงโมทั้งสองซีกจนเกลี้ยง เมื่อก่อนเขากินแค่ครึ่งลูกก็อิ่ม แต่ตอนนี้ค่าสถานะเพิ่มขึ้นมหาศาล ร่างกายต้องการพลังงานมากขึ้น กินคนเดียวลูกนึงก็ยังไหว

กินแตงโมเสร็จ กล่องเสบียงกล่องแรกของวันก็มาถึง

เวลานี้ปกติจะเป็นช่วงย่อยอาหาร แต่กล่องเสบียงกลับมาโผล่ตอนนี้ แสดงว่าเครื่องบดสาหร่ายพลังมือช่วยให้ข้ามช่วงเวลาการย่อยได้จริง ทำให้ได้กล่องเสบียงเพิ่มมาอีกหนึ่งกล่อง

โจวเหวินไม่ได้หลบเข้าโซนพักผ่อน ตอนนี้เขาใส่เกราะตลอดเวลา ไม่กลัวพวกสัตว์ที่ซ่อนอยู่ในน้ำอีกแล้ว

แต่โดยปกติช่วงกล่องเสบียงมักจะไม่มีสัตว์อันตราย ครั้งนี้ก็เช่นกัน พอน้ำลด โจวเหวินก็เดินไปเปิดกล่อง

[ติ๊ง! ได้รับ เนื้อวัวกระป๋อง x1]

"ก็ไม่เลว เนื้อวัวกระป๋องอร่อยจะตาย" โจวเหวินเก็บเข้าตู้

ต่อไปก็แค่รอรับกล่องเสบียงกล่องที่สอง ระหว่างรอเขาก็เปิดช่องแชทโลกอ่านข่าวสารไปเรื่อยเปื่อย ตอนนี้เขาเลิกออกกำลังกายแล้ว ไอ้ 0.5 แต้มที่ขาดไปนั่นช่างหัวมันเถอะ

ช่วยไม่ได้ มันเพิ่มไม่ขึ้นจริงๆ ใส่เกราะทั้งชุดยังไม่รู้สึกหนักเลย ถ้าอยากจะเพิ่มคงต้องแบกดาบยาวเขี้ยวเหล็กกล้าวิดพื้น

แต่นั่นมันเสี่ยงตายเกินไป เกิดพลาดดาบหล่นทับตัวคงขาดสองท่อน หรือต่อให้ไม่โดนตัว ไปปักโดนผนังกระเพาะก็เรื่องใหญ่อีก

จริงๆ ทั้งหมดก็แค่ข้ออ้าง โจวเหวินแค่รู้สึกว่าการออกกำลังกายมันไม่จำเป็นแล้ว เลยหมดไฟแค่นั้นเอง

ดูช่องแชทโลกไปสักพัก โจวเหวินก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ลองใช้ [การ์ดระบุตำแหน่งสีชาด] เลย จึงหยิบมันออกมาจากตู้เก็บของ

"ใช้งาน" โจวเหวินพูดเสียงเรียบ แค่กะจะลองดูขำๆ ไม่คิดว่าการ์ดจะกลายเป็นแสงสีแดงแล้วหายวับไปจริงๆ

[ติ๊ง! ใช้งานการ์ดระบุตำแหน่งสีชาดสำเร็จ ระบุพิกัดเขตทะเลสีชาดให้แฟนธอม เลวีอาธานเรียบร้อย อ้างอิงจากความเร็วปัจจุบัน จะเข้าสู่เขตทะเลสีชาดในอีก 3 วัน]

"หา? สำเร็จเฉย?" ได้ยินเสียงแจ้งเตือน โจวเหวินถึงกับอึ้ง แค่ลองเล่นๆ ไม่นึกว่าจะติดจริง

"เอ๊ะ? เหมือนมีอะไรเรียกฉันอยู่?" เสียงในใจของแฟนธอม เลวีอาธานดังขึ้นมาในหัวโจวเหวิน

รอยยิ้มยินดีปรากฏบนใบหน้าโจวเหวิน เขาไม่รู้หลักการทำงานของการ์ดหรอก แต่ในเมื่อใช้ได้ผล ก็แปลว่าเขามีโอกาสได้รับอาหารเร่งการเจริญเติบโตชนิดที่สองจาก [สมุดภาพอาหารเร่งการเจริญเติบโตของแฟนธอม เลวีอาธาน] นั่นคือ สาหร่ายทะเลสีชาด

ตามข้อมูลในสมุดภาพ เพียงแค่ให้แฟนธอม เลวีอาธานกินสาหร่ายทะเลสีชาด 10 ตัน ก็จะเพิ่มความเร็วการเติบโตได้ถึง 20% แต่นั่นเป็นแค่สรรพคุณของสาหร่าย

ความจริงแล้วในป่าสาหร่ายทะเลสีชาด ยังมีสิ่งที่เรียกว่า 'ปมรากสีชาด' ซึ่งช่วยเพิ่มความเร็วการเติบโตได้อีก 20% ตามสมุดภาพระบุว่า ปมรากสีชาดคือต้นกำเนิดของสาหร่ายทะเลสีชาด มีขนาดประมาณสองเมตร มักซ่อนอยู่ตามซอกหิน

คำอธิบายนี้บอกใบ้ชัดเจนว่า เป็นหน้าที่ของผู้รอดชีวิตตัวจิ๋วที่จะต้องออกไปตามหาปมรากสีชาดมาป้อนให้แฟนธอม เลวีอาธาน