บทที่ 99 เขายังมีประโยชน์

บทที่ 99 เขายังมีประโยชน์

การที่โจวเหวินทำแบบนี้ย่อมเป็นการจงใจท้าทายจ้าวเถิง ช่วยไม่ได้ เขาจะแสดงความอ่อนแอไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นจ้าวเถิงต้องได้คืบจะเอาศอก เผลอๆ อาจจะหาเรื่องท้าดวลกับเขาด้วยซ้ำ

ความจริงแล้ว การที่จ้าวเถิงเลือกท้าดวลกับหวังเซวียนแทนที่จะเป็นโจวเหวิน ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าจ้าวเถิงยังเกรงกลัวโจวเหวินอยู่บ้าง เพราะในสายตาคนนอก โจวเหวินคือผู้นำสูงสุดที่มีความลับมากมายและเต็มไปด้วยปริศนา

เมื่อเปรียบเทียบกัน หวังเซวียนที่เป็นดาวรุ่งหน้าใหม่ ประเมินความแข็งแกร่งได้ง่ายกว่า จ้าวเถิงจึงเลือกชิง [แบบแปลนถังผลิตออกซิเจนจากสาหร่าย] จากหวังเซวียนแทน

คำขู่ทิ้งท้ายของจ้าวเถิงก็เป็นแค่การหยั่งเชิงเพื่อดูปฏิกิริยาของโจวเหวิน จะได้ประเมินความแข็งแกร่งของเขาได้ถูก

ผลสุดท้าย โจวเหวินเมินคำขู่แล้ววางขายถังผลิตออกซิเจน 20 เครื่องหน้าตาเฉย จ้าวเถิงเองก็ทำเป็นมองไม่เห็นเช่นกัน

แต่ถึงจ้าวเถิงจะแกล้งทำเป็นไม่เห็น แต่เหล่าสาวกที่เลื่อมใสในลัทธิปล้นชิงของจ้าวเถิงกลับเห็น พวกเขาแคปหน้าจอไปโพสต์ฟ้องในช่องแชทโลกกันยกใหญ่ หวังเรียกร้องความสนใจจากจ้าวเถิง

[ไอ้หน้าด้าน กล้าดียังไง ลูกพี่จ้าวเพิ่งเตือนไปหยกๆ แกยังกล้าขายถังออกซิเจนตัดราคาอีก!]

[ลูกพี่จ้าว ดูนี่สิครับ ผมแคปไว้แล้ว ไอ้หมอนี่มันรนหาที่ตายจริงๆ รีบจัดการมันเลยครับ]

[พวกแกเป็นบ้าอะไรกัน? ไอ้แซ่จ้าวมันปั่นราคาถังออกซิเจนไปหมื่นหน่วย พวกแกยังไปเลียขามันอีก เป็นทาสโดยกำเนิดหรือไง?]

[ไอ้เวรเอ๊ย มึงเชื่อไหมกูฆ่ามึงได้!]

[สัส! ปุ่มท้าดวลมันอยู่ตรงไหนวะ? กูเบื่อชีวิตรันทดนี่เต็มทนแล้ว ขอปล้นคนรวยสักหน่อยเถอะ เผื่อจะได้เป็นหัวหน้ากิลด์กับเขาบ้าง]

[พวกแกยังมีความเป็นคนอยู่ไหม? คิดแต่จะฆ่าแกงกันเอง ลืมไปแล้วเหรอว่ายังมีหนอนสมอรออยู่ อนาคตอาจมีตัวอะไรโผล่มาอีก ถ้ามัวแต่ตีกันเอง สุดท้ายก็ตายกันหมด]

[กูไม่สนอนาคตโว้ย ขอแค่ตอนนี้กูสบายก็พอ]

[ท่านขาใหญ่ ช่วยออกมาพูดอะไรหน่อยสิครับ ไอ้พวกเดรัจฉานพวกนี้มันเกินเยียวยาแล้ว]

[นั่นไง สุดท้ายก็ต้องพึ่งท่านขาใหญ่ กิลด์อันดับหนึ่งอะไรนั่นพึ่งไม่ได้สักอย่าง]

[ถึงท่านขาใหญ่จะขายน้อย แต่ราคาก็ยังพอจับต้องได้ ไม่เหมือนไอ้แซ่จ้าวที่กะจะบีบให้พวกเราตาย ไม่เปิดช่องให้ซื้อขายเลย]

[ใช่ๆๆ ก่อนหน้านี้ยังมีคนด่าท่านขาใหญ่ตั้งเยอะ ตอนนั้นฉันทนไม่ไหวต้องออกมาด่าสวนพวกมันไป ไอ้พวกเนรคุณ]

"ไอ้หมอนี่..." โจวเหวินอ่านข้อความของคนสุดท้ายแล้วถึงกับพูดไม่ออก เขาจำรูปโปรไฟล์หมอนี่ได้แม่น ตอนนั้นมันด่าเขาแรงที่สุดเลยไม่ใช่หรือไง

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ ผู้รอดชีวิตในช่องแชทโลกเริ่มพากันร้องขอให้โจวเหวินออกมาทวงความยุติธรรม เพราะพวกเขาเห็นว่าจ้าวเถิงไม่กล้าทำอะไรโจวเหวินแม้จะโดนหักหน้า

การนิ่งเฉยของจ้าวเถิงคือคำตอบ ชัดเจนว่าจ้าวเถิงไม่กล้าท้าดวลกับโจวเหวิน ทำให้ผู้รอดชีวิตเริ่มมีกำลังใจ กล้าออกมาต่อกรกับสาวกของจ้าวเถิงมากขึ้น

"มีเรื่องก็เรียกหา หมดเรื่องก็ด่าว่าหมา" โจวเหวินยังไม่คิดจะออกหน้าตอนนี้ เขาไม่อยากปะทะกับจ้าวเถิงตรงๆ

ปิดช่องแชทโลก โจวเหวินส่งข้อความหาเจียงไห่เทากับเฉินซิน ให้ทั้งคู่ไปลองถามจ้าวเถิงเรื่องตั๋วประลอง

จู่ๆ จ้าวเถิงก็ใช้ฟังก์ชันท้าดวลที่ไม่มีใครเคยเห็น หัวหน้ากิลด์ใหญ่ๆ ย่อมต้องอยากรู้ที่มาที่ไป โจวเหวินเลยถือโอกาสให้สองคนนี้ไปสืบข่าวเพื่อหยั่งเชิงจ้าวเถิงดู

สักพัก ทั้งคู่ก็ส่งข้อความตอบกลับมา

[เถ้าแก่โจว เขาเรียกค่าข้อมูลเป็นมีดกระดูกปลาสามเล่ม จะให้ไหมคะ?]

[ให้ไปเลย]

[พี่เหวิน ไอ้เวรนั่นมันเรียกกระบะปลูกพืช 30 อัน แลกกับข้อมูล เอาไงดีครับ?]

[บอกให้มันไปตายซะ]

จ้าวเถิงเรียกร้องเกินเหตุ ด้วยคาแรกเตอร์ของเจียงไห่เทาต้องไม่ยอมอยู่แล้ว ยังไงก็ยังมีเฉินซินอีกคน

ไม่นาน เฉินซินก็ส่งข้อความมาอีก

[เขาบอกว่าการท้าดวลต้องใช้ตั๋วประลอง ซึ่งมีคนส่งข้อความส่วนตัวมาขายให้เขาค่ะ]

[แค่นี้เหรอ?]

[ใช่ค่ะ เอ่อ... เถ้าแก่โจวดูไม่ค่อยแปลกใจเลย รู้เรื่องตั๋วประลองอยู่แล้วเหรอคะ?]

[ไม่ใช่แค่รู้ ฉันมีอยู่ในมือด้วยซ้ำ]

[เอ๊ะ? งั้นทำไมไม่... จัดการจ้าวเถิงไปเลยล่ะคะ]

[เธอมีแค้นส่วนตัวกับเขาเหรอ? เดี๋ยวฉันให้ตั๋วประลองเธอไปจัดการเขาเอาไหม?]

[ก็เขาคอยขัดแข้งขัดขาเถ้าแก่อยู่เรื่อย เก็บไว้ทำไมล่ะคะ แถมฉันว่าเขาอันตรายมากด้วย ทำเอาช่องแชทปั่นป่วนไปหมด]

[จ้าวเถิงยังตายไม่ได้]

[ทำไมคะ?]

[เพราะของที่ไม่ได้มาครอบครองย่อมเป็นที่ปรารถนาเสมอ และคนที่ถูกเลือกย่อมลำพองใจได้ (เก็บไว้เป็นตัวเปรียบเทียบให้คนเห็นค่าของฉันไงล่ะ)]

[เอ่อ... เข้าใจแล้วค่ะ]

"ไอ้บ้าเอ๊ย! อย่ามาขวางทางนะ!"

ทันทีที่คุยกับเฉินซินจบ เสียงในใจของแฟนธอม เลวีอาธานก็ดังขึ้น ดูเหมือนจะเจอตัวอะไรมาขวางทางเข้าแล้ว

วินาทีต่อมา พื้นที่กระเพาะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แฟนธอม เลวีอาธานเร่งความเร็วเต็มสูบ แล้วจู่ๆ ก็ชะงักกึก ก่อนจะสะบัดหางเหวี่ยงพื้นที่กระเพาะหมุนเหวี่ยงไปด้านข้างอย่างรวดเร็วโดยมีหลอดอาหารเป็นแกนหมุน

"ตูม!" เสียงระเบิดของน้ำดังสนั่นหวั่นไหว คลื่นเสียงกระแทกเข้ามาถึงข้างใน แต่ด้วยค่าร่างกายที่สูงขึ้น โจวเหวินแค่มึนหัวนิดหน่อยแล้วก็หายเป็นปกติ

ฟังจากเสียงแล้ว แรงปะทะรุนแรงกว่าตอนที่ปลาเกล็ดขาวมาแย่งกล่องเสบียงเสียอีก ดูท่าคราวนี้แฟนธอม เลวีอาธานจะเจอคู่ปรับตัวฉกาจเข้าให้แล้ว

ทันใดนั้น พื้นที่กระเพาะก็วูบดิ่งลง แฟนธอม เลวีอาธานถูกโจมตีเข้าที่ลำตัว มันส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด แล้วเริ่มดิ้นพล่านสะบัดตัวแรงขึ้นเรื่อยๆ

สุดท้าย พื้นที่กระเพาะก็หมุนติ้วราวกับเครื่องซักผ้าปั่นแห้ง โจวเหวินที่ซ่อนตัวอยู่ในโซนพักผ่อนต้องกอดเสาฐานไม้ไว้แน่นเพื่อไม่ให้ตัวปลิว

แฟนธอม เลวีอาธานหมุนตัวควงสว่านพุ่งดิ่งหัวลงสู่เบื้องล่างด้วยความเร็วสูง

"โครม!" เสียงดังสนั่นเหมือนชนเข้ากับหินผา พื้นที่กระเพาะสั่นสะเทือนแทบแตกสลาย

ยังไม่จบแค่นั้น พอชนเสร็จ แฟนธอม เลวีอาธานก็เชิดหัวขึ้นพุ่งทะยานด้วยความเร็วสูงสุด พื้นที่กระเพาะตั้งชันเป็นแนวตั้ง

"ซู่ม!" ร่างยักษ์พุ่งทะลุผิวน้ำลอยเคว้งกลางอากาศ สภาวะไร้น้ำหนักเกิดขึ้นชั่วขณะในพื้นที่กระเพาะ

"ตูม!" เสียงกระแทกดังสนั่นอีกครั้ง พื้นที่กระเพาะสั่นสะเทือนรุนแรงเมื่อแฟนธอม เลวีอาธานร่วงลงกระแทกผิวน้ำ

จากนั้นทุกอย่างก็สงบลง พื้นที่กระเพาะกลับสู่สภาวะปกติ แต่โจวเหวินไม่รู้สถานการณ์ภายนอกเลย ไม่รู้ว่าแฟนธอม เลวีอาธานชนะหรือเปล่า หัวใจเขาเต้นรัวด้วยความลุ้นระทึก

"ฮึ! โชคดีนะที่แกหนีไว ไม่งั้นโดนชนไส้แตกแน่..." เสียงในใจของแฟนธอม เลวีอาธานดังขึ้น แม้คำพูดจะดูอวดเก่ง แต่น้ำเสียงกลับฟังดูอ่อนระโหยโรยแรง ชัดเจนว่าศึกเมื่อครู่หืดขึ้นคอไม่ใช่เล่น

ได้ยินเสียงแฟนธอม เลวีอาธาน โจวเหวินก็ค่อยวางใจลงได้

"คู่ต่อสู้คราวนี้ท่าทางจะตัวใหญ่ไม่เบา" ขนาดโดนแฟนธอม เลวีอาธานโจมตีเต็มสูบยังหนีไปได้ ขนาดตัวน่าจะไม่หนีห่างจากแฟนธอม เลวีอาธานเท่าไหร่

หลังศึกสงบ โจวเหวินเริ่มตรวจสอบความเสียหาย ของที่วางบนฐานแน่นหนาดีไม่มีปัญหา มีแต่น้ำในถังผลิตออกซิเจนที่หกเลอะเทอะ กับหนอนตัวแบนวุ้นในถังไม้ที่กระเด็นกระดอนออกมาเกลื่อนพื้น โจวเหวินต้องไล่จับกลับใส่ถังทีละตัว

อีกตัวที่รับกรรมไปเต็มๆ คือหนอนเหล็กกล้าตัวจิ๋ว โดนแรงเหวี่ยงของกระเพาะเล่นงานจนเมาหมัด ตอนโจวเหวินไปดู มันนอนแอ้งแม้งตาลาย หมดฤทธิ์ที่จะแว้งกัดไปชั่วคราว ดูทรงแล้วแค่เวียนหัวเฉยๆ ไม่ได้เป็นอะไรมาก