บทที่ 86 ทางหนีทีไล่

บทที่ 86 ทางหนีทีไล่

โจวเหวินหยิบ [คูปองกำจัดปรสิตเลวีอาธานเกราะเหล็ก] ออกมาดู เวลาเหลืออีกแค่หนึ่งคืน

ตอนนี้แฟนธอม เลวีอาธานหยุดเคลื่อนไหวและนอนหลับไปแล้ว การยื้อเวลาต่อไปก็ไร้ความหมาย เขาหยิบผลศิลาออกมา เคาะเปลือกหินกับถังผลิตออกซิเจนจนแตก เผยให้เห็นเนื้อผลไม้ใสแจ๋วข้างใน จากนั้นก็กลืนลงไปคำเดียวด้วยความคาดหวัง

[ติ๊ง! กินผลศิลา พละกำลัง +1, ร่างกาย +1, ความเร็ว +1]

"เพิ่มค่าสถานะซ้ำได้จริงๆ ด้วย!" โจวเหวินประหลาดใจเล็กน้อยตามด้วยความตื่นเต้น ถ้ามันเพิ่มได้เรื่อยๆ แบบนี้ เขาคงเหมือนเจอขุมทรัพย์เข้าแล้ว

เขามองไปที่ต้นใบแก้วกิ่งศิลาที่เพิ่งออกผล ความรู้สึกร้อนรนอยากรู้ความจริงผุดขึ้นมาในใจ อยากรู้เหลือเกินว่าผลศิลาจะเพิ่มค่าสถานะได้ไม่จำกัดจริงหรือไม่ แต่ในเมื่อผลยังไม่สุก เขาทำได้แค่กดความร้อนรนนั้นไว้ก่อน

"แต่ถึงจะเพิ่มได้แค่สามครั้งก็ถือว่าคุ้มแล้ว" โจวเหวินพึมพำกับตัวเอง พยายามลดความคาดหวังลง เพื่อจะได้ไม่ผิดหวังมากหากผลลัพธ์ไม่เป็นดังใจ

แต่ทั้งหมดนี้มีข้อแม้ว่า เขาต้องรอดกลับมาให้ได้เสียก่อน โจวเหวินเปิดหน้าต่างค่าสถานะ

[โจวเหวิน (ผู้มาก่อนกาล)] (ค่าเฉลี่ยคนปกติคือ 10)

สติปัญญา: 12

พละกำลัง: 12.5

ร่างกาย: 23

ความเร็ว: 16

คำวิจารณ์: ติดเชื้อแบคทีเรียออกซิเจนเกินขนาด, ติดเชื้อตัวอ่อนปรสิตหนอนดอกไม้ทะเลลวงตา, คนที่กำลังจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน

โจวเหวินตั้งจิต เทแต้มอิสระ 5 แต้มจากฉายาผู้มาก่อนกาลไปลงที่ค่าพละกำลังทั้งหมด ทำให้ค่าพละกำลังพุ่งขึ้นเป็น 17.5 ทันที

ผลจากการเพิ่มพละกำลังเห็นได้ชัดเจน ชุดเกราะหนามครบเซ็ตที่สวมอยู่เบาหวิวราวกับไร้น้ำหนักในพริบตา ความรู้สึกเหมือนแค่ใส่เสื้อหนาวหนาๆ สักตัว อาจจะขยับตัวลำบากนิดหน่อยแต่ไม่รู้สึกหนักเลย

"แค่กๆ!" พอค่าร่างกายลดลง โจวเหวินก็รู้สึกได้ทันทีว่าร่างกายอ่อนแอลง ด้วยค่าร่างกายที่เหลือ 18 แต้ม การต้องรับมือกับการติดเชื้อซ้อนสองอย่างดูจะตึงมือไปหน่อย แต่ตอนนี้อาการยังแค่ไอเป็นพักๆ ยังพอคุมสถานการณ์ได้

"สร้าง" โจวเหวินหยิบแท่งเหล็ก 6 แท่งออกมา สร้างดาบใหญ่เหล็กเพิ่มอีก 2 เล่ม รวมกับที่มีอยู่เดิมเป็น 3 เล่ม

สองเล่มแรกถือไว้ในมือเตรียมใช้ดาบคู่ ด้วยพละกำลังระดับนี้เขาสามารถกวัดแกว่งดาบใหญ่สองมือพร้อมกันได้สบาย ส่วนเล่มที่สามเก็บไว้ในช่องอุปกรณ์เผื่อฉุกเฉิน กรณีดาบในมือเสียหายจะได้สลับเปลี่ยนทันที

จากนั้นเขาจับหนอนตัวแบนวุ้น 6 ตัวมาบดทำเจลห้ามเลือด 6 ชุด ใส่ไว้ในกล่องเสบียงที่จะพกติดตัวไป

เมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อมสรรพ โจวเหวินเหน็บมีดสั้นเหล็กไว้ที่เอว มัดผงเลือดเดือดไว้ที่ข้อมือซ้าย ส่งข้อความบอกเจียงไห่เทาให้เตรียมสแตนด์บายรอสนับสนุน แล้วหยิบ [คูปองกำจัดปรสิตเลวีอาธานเกราะเหล็ก] ขึ้นมา

"ใช้งาน!"

สิ้นเสียง คูปองสีทองก็เปล่งแสงเจิดจ้า กลายสภาพเป็นปลาทองคำสวมเกราะแหวกว่ายกลางอากาศ ร่างของมันขยายใหญ่ขึ้นฉับพลัน ก่อนจะอ้าปากกว้างกลืนร่างโจวเหวินเข้าไป ทำให้ตัวเขาหายไปจากพื้นที่กระเพาะทันที

วินาทีต่อมา โจวเหวินก็มาโผล่ในพื้นที่มืดมิด พื้นเปียกแฉะ อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวจนน่าสะอิดสะเอียน

โจวเหวินรีบเปิดสมุดภาพสิ่งมีชีวิต พลิกไปหน้าใหม่ที่เพิ่งเพิ่มเข้ามา

[เลวีอาธานเกราะเหล็ก]

ระยะ: ตัวเต็มวัย

ความยาวลำตัว: 300 เมตร

น้ำหนัก: 200,000 ตัน

ประเภทอาหาร: กินเนื้อ, แร่เหล็ก

คำวิจารณ์: ปลายักษ์ที่ชอบกินแร่เหล็ก เกล็ดและฟันประกอบด้วย "กระดูกเหล็กกล้า" สามารถนำไปสร้างเครื่องป้องกันหรืออาวุธได้ และสามารถให้แฟนธอม เลวีอาธานดูดซับเพื่อสร้างเกล็ดกระดูกเหล็กกล้าได้

"คำวิจารณ์นี้มัน..." โจวเหวินคิดว่าข้อมูลละเอียดดี บอกจุดที่มีค่าที่สุดของมันเสร็จสรรพ แต่ปัญหาคือ เขาจะมีปัญญาที่ไหนไปเลาะเกล็ดหรือถอนฟันมันออกมา

โจวเหวินสำรวจความมืดรอบตัว มั่นใจว่าตอนนี้เขาอยู่ในปากของเลวีอาธานเกราะเหล็ก สถานการณ์ยังดูปลอดภัย เขาจึงตัดสินใจทดลองทำสองอย่าง

อย่างแรก ลองสร้างสิ่งของในตัวเลวีอาธานเกราะเหล็ก เขาลงลองสร้างโล่ไม้หนึ่งอัน ผลคือสำเร็จ แสดงว่าระบบการสร้างของยังใช้งานได้

อย่างที่สอง ลองวางฐานดู ข้อนี้สำคัญมาก

ตอนอยู่ในถ้ำปลาไหลฟันดาบเขาวางฐานไม่ได้ แต่คราวนี้อยู่ในตัวเลวีอาธานเกราะเหล็ก สภาพแวดล้อมต่างกัน เขาเลยต้องลองดู

"วางได้!" เห็นฐานหินวางลงบนพื้นได้สำเร็จ โจวเหวินก็ดีใจจนเนื้อเต้น ในเมื่อวางฐานได้ ภารกิจล้างบางปรสิตคราวนี้ก็จะง่ายขึ้นเยอะ

แวบหนึ่งโจวเหวินเกิดความคิดชั่วร้ายขึ้นมา หรือจะเอาฐานหินไปอุดหลอดอาหารของเลวีอาธานเกราะเหล็กซะ ให้มันกินอะไรไม่ได้ พออดตายแล้วค่อยมาเลาะหนังเลาะกระดูกมันทีหลัง

แต่ความคิดนี้ก็ถูกปัดตกไปเพราะเป็นไปไม่ได้ ต่อให้มันกลายเป็นศพนอนนิ่งๆ โจวเหวินก็ไม่มีปัญญาจะทำอะไรกับร่างยักษ์ที่แข็งแกร่งขนาดนั้นได้อยู่ดี

เก็บของเสร็จ โจวเหวินเริ่มคลำทางในปากอันกว้างใหญ่ เนื่องจากพื้นที่กว้างมากและมืดสนิท เขาต้องค่อยๆ งมหาตำแหน่งหลอดอาหาร

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ในที่สุดเขาก็เจอโพรงขนาดมหึมา เหมือนอุโมงค์หลบภัย แสงไฟฉายส่องไปไม่ถึงผนังอีกฝั่ง กะคร่าวๆ เส้นผ่านศูนย์กลางน่าจะเกิน 10 เมตร

โพรงนี้คือหลอดอาหารของเลวีอาธานเกราะเหล็ก โจวเหวินก้าวเข้าไปข้างใน รอบด้านมืดตื้อ ไฟฉายส่องเห็นแค่พื้นตรงเท้าในระยะใกล้ๆ เท่านั้น

เขาเดินอย่างระมัดระวัง ทุกระยะที่ก้าวผ่านจะคอยระแวดระวังรอบตัว กลัวจะมีปรสิตซ่อนตัวในความมืดรอจู่โจม

แต่เดินไปได้ราวๆ 20 เมตร ตลอดทางกลับเงียบสงบ ไม่เจอปรสิตแม้แต่ตัวเดียว

"หือ? ทำไม... ข้างหน้ามีแสง?" โจวเหวินที่ก้มหน้าเดินมาตลอด พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นแสงสว่างที่ปลายทางของหลอดอาหาร

แม้แสงจะไม่จ้ามาก แต่ในความมืดมิดแบบนี้ มันโดดเด่นสะดุดตาอย่างยิ่ง

แสงสว่างนั้นไม่ได้ทำให้โจวเหวินอุ่นใจขึ้นเลย กลับกัน มันทำให้เขารู้สึกขนลุกพิกล เพราะมันไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย ในตัวเลวีอาธานเกราะเหล็กจะมีแสงสว่างได้ยังไง

แต่ภารกิจของเขาคือการกำจัดปรสิต ไม่มีทางให้ถอยหลัง เขาจำต้องมุ่งหน้าเข้าหาแสงสว่างนั้นต่อไป

เดินต่อมาอีกสิบกว่าเมตร โจวเหวินมาถึงสุดทางหลอดอาหาร เขาไม่ได้รีบร้อนเข้าไปในกระเพาะ แต่เริ่มวางฐานหินปิดกั้นรอยต่อระหว่างหลอดอาหารกับกระเพาะ สร้างเป็นกำแพงหินเลียนแบบเยื่อกั้นหลอดอาหาร

เขาไม่ได้สร้างแค่ชั้นเดียว แต่สร้างซ้อนกันถึง 5 ชั้น โดยใช้วัสดุที่ขอมาจากเจียงไห่เทาทั้งหมด ระหว่างก่อสร้างเขาก็ได้รู้ขนาดที่แท้จริงของเส้นผ่านศูนย์กลางหลอดอาหารว่ากว้าง 15 เมตร

กำแพงหนึ่งชั้นต้องใช้ฐานหิน 180 อัน 5 ชั้นก็ปาเข้าไป 900 อัน รวมใช้วัสดุหินทั้งหมด 90,000 ก้อน

กำแพงหิน 5 ชั้นนี้คือทางหนีทีไล่ของเขา ตรงกลางด้านล่างสุดของกำแพงทุกชั้น โจวเหวินเว้นช่องไว้ใส่ฐานไม้ เพื่อใช้เป็นช่องทางหนีภัย

เมื่อทางหนีพร้อม โจวเหวินก็ก้าวออกจากหลอดอาหารเข้าสู่พื้นที่กระเพาะอย่างเป็นทางการ และภาพที่เห็นทำเอาเขาขนหัวลุกซู่

พื้นที่กระเพาะไม่มืดเลย เพราะมี 'หนอนบอลแสงอาทิตย์' จำนวนมหาศาลเกาะอยู่ตามผนังกระเพาะ คอยเปล่งแสงสว่าง และที่เพดานด้านบนสุด มีหนอนบอลแสงอาทิตย์ขนาดยักษ์ตัวยาว 10 เมตร เกาะอยู่ ส่งแสงนวลสลัวส่องสว่างไปทั่วทั้งกระเพาะ

ถัดจากนั้น สิ่งที่โจวเหวินเห็นคือปรสิตรูปร่างประหลาดนานาชนิด อัดแน่นยั้วเยี้ยทับถมกันเป็นชั้นๆ ความรู้สึกคลื่นไส้ทางสรีรวิทยาตีตื้นขึ้นมาจนเขาอยากจะหนีไปให้พ้นๆ จากนรกบนดินแห่งนี้