บทที่ 80 ปลาเกล็ดขาว

บทที่ 80 ปลาเกล็ดขาว

แต่ไม่นานโจวเหวินก็ได้สติ แฟนธอม เลวีอาธานไม่มีทางทำร้ายเขา ในเมื่อมันปล่อยเขาออกมา แสดงว่าเจ้าของดวงตาคู่นี้ไม่เป็นอันตราย

เมื่อคิดได้ดังนั้น โจวเหวินจึงรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปดูเจ้าของดวงตานั้นให้ชัดๆ

มันคือปลาตัวใหญ่ความยาวราวเจ็ดถึงแปดเมตร ลำตัวปกคลุมด้วยเกล็ดละเอียด แสงไฟส่องกระทบเกล็ดสะท้อนประกายแวววาวเหมือนโลหะ

ตอนนี้ปลาตัวนี้ตายแล้ว ดวงตาทั้งสองข้างมีเลือดคั่ง ข้างหนึ่งแดงก่ำไปทั้งดวง เกล็ดบนลำตัวหลุดร่วงเป็นแถบๆ เลือดซึมออกมาใต้ผิวหนังเป็นจุดๆ

"เจ้านี่คงเป็นตัวที่มาแย่งกล่องเสบียงสินะ" ดูจากสภาพศพ น่าจะโดนฟาดด้วยแรงมหาศาลจนอวัยวะภายในบอบช้ำจนตาย

"แสดงว่ากล่องเสบียงอยู่ในท้องมัน?" โจวเหวินมองไปที่ส่วนท้องของปลา คิดว่าข้อสันนิษฐานของตัวเองน่าจะถูกต้องแปดเก้าส่วน

แต่ก่อนจะลงมือผ่าท้องเอาของ โจวเหวินเอามือแตะปลาใหญ่ แล้วเปิดสารานุกรมสิ่งมีชีวิตดูข้อมูลพื้นฐาน

[ปลาเกล็ดขาว]

ความยาวลำตัว: 8 เมตร

น้ำหนัก: 4 ตัน

ประเภทอาหาร: กินเนื้อ

คำวิจารณ์: ปลาขนาดเล็กที่ชอบกลืนกินสิ่งของที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ กินได้ เกล็ดสามารถนำไปทำอุปกรณ์ป้องกัน

"กินได้!" โจวเหวินตาวาวทันทีที่เห็นสองคำนี้

"ตัวใหญ่ขนาดนี้ จะเพิ่มค่าสถานะได้กี่แต้มนะ" โจวเหวินเริ่มคาดหวัง แต่ก่อนอื่นต้องเอากล่องเสบียงออกมาก่อน

โจวเหวินเดินไปที่ส่วนท้องของปลาเกล็ดขาว เกล็ดตรงส่วนท้องมีขนาดเล็กและละเอียดกว่าส่วนอื่น ถือเป็นจุดอ่อนที่สุดบนตัวมัน

เขาใช้ดาบใหญ่เหล็กกรีดลงไปแรงๆ หลายที แต่ได้ยินแค่เสียงเสียดสีของโลหะ เกล็ดตรงท้องแข็งจนกรีดไม่เข้า

ช่วยไม่ได้ ในเมื่อเฉือนไม่เข้า ก็ต้องสับ!

โจวเหวินยืนกางขาหน้าท้องปลา ย่อตัวเล็กน้อย สองมือกำดาบใหญ่แน่นระดับเอว เล็งเป้าหมายแล้วเกร็งขาส่งแรง ยกดาบขึ้นเหนือหัวทางขวา แล้วฟันสะพายแล่งลงไปทางซ้ายสุดแรง

"ฉับ!" ท้องปลาเกล็ดขาวถูกผ่าเปิดออกด้วยแรงฟันมหาศาล

"แค่กๆ! แค่กๆ!" โจวเหวินไอโขลกออกมาหลายที เพราะตอนฟันดาบ เขาโยกแต้มอิสระ 5 แต้มจาก [ผู้มาก่อนกาล] ไปใส่พละกำลัง ทำให้ค่าร่างกายลดลง แบคทีเรียออกซิเจนเกินขนาดเลยกำเริบเล่นงานเขา

โจวเหวินรีบโยกแต้มกลับมาใส่ค่าร่างกาย อาการถึงค่อยกลับมาเป็นปกติ แต่สถานการณ์ดูไม่ค่อยดีนัก เมื่อวานตอนค่าร่างกาย 15 แต้ม เขายังไม่ไอถี่ขนาดนี้

เรื่องนั้นช่างมันก่อน ตอนนี้เขาเจาะเกราะส่วนท้องปลาสำเร็จแล้ว โจวเหวินเริ่มลงมือขยายแผลที่ท้องปลา งานนี้ต้องใช้แรงไม่น้อย

ใช้เวลาอยู่นานกว่าจะเปิดปากแผลได้กว้างสองเมตร เลือดทะลักออกมาพร้อมกับเศษอวัยวะภายใน

"แฟนธอม เลวีอาธานฟาดหางแรงใช้ได้เลย อวัยวะภายในเละหมด" โจวเหวินชมเปาะ สวมถุงมือหนามล้วงเข้าไปในท้องปลา ควานหากล่องเสบียงที่ถูกกลืนลงไป

ควานหาอยู่พักหนึ่ง เขาก็เจอกล่องไม้สี่เหลี่ยม

"ทำไมยังเป็นกล่องเสบียงธรรมดาล่ะ?"

โจวเหวินมองกล่องไม้เปื้อนเลือดด้วยความผิดหวัง อุตส่าห์ให้แฟนธอม เลวีอาธานเสี่ยงตายโดนไล่ล่า ตัวเขาเองก็ออกแรงแทบตายกว่าจะผ่าท้องปลาเอาออกมาได้ ผลลัพธ์ดันเป็นแค่กล่องธรรมดา

"ช่างเถอะ กล่องธรรมดาก็กล่องธรรมดา ขอให้ได้ของดีก็พอ" โจวเหวินปลอบใจตัวเอง แล้วค่อยๆ เปิดกล่อง

[ติ๊ง! ได้รับ หิน x10, ไม้ x10, ดิน x10]

"สัสเอ๊ย!" โจวเหวินทุ่มกล่องลงพื้นเต็มแรง

"ฉันกับแฟนธอม เลวีอาธานลำบากแทบตายเพื่อแก แต่แกตอบแทนด้วยความพ่ายแพ้... ยับเยินขนาดนี้เลยเหรอ?"

ก่อนเปิดกล่อง โจวเหวินคาดหวังไว้สูงลิ่ว เขาสังหรณ์ใจว่าจะได้แบบแปลนเครื่องป้องกัน เพราะวันนี้ได้วัสดุทำเกราะมาถึงสองอย่าง ขอแบบแปลนสักใบมันจะมากไปไหม แต่ดูเหมือนเขาจะคิดไปเองฝ่ายเดียว

"เฮ้อ ยิ่งหวังมากก็ยิ่งเจ็บมาก" โจวเหวินส่ายหน้าอย่างจนใจ หันไปมองศพปลาเกล็ดขาว

"คิดซะว่าปลาเกล็ดขาวตัวนี้เป็นรางวัลปลอบใจแล้วกัน" โจวเหวินเริ่มลงมือแล่หนังปลาเกล็ดขาวด้วยมีดสั้นเหล็ก

ขั้นตอนนี้กินเวลานานมาก เพราะปลาตัวใหญ่ แถมหนังกับเนื้อยังเหนียวติดกันแน่น ไม่เหมือนปลาสากกระจกที่ลอกง่ายๆ

แต่ไม่เป็นไร แฟนธอม เลวีอาธานพักผ่อนแล้ว ตอนนี้เป็นเวลากลางคืน เขามีเวลาถมเถ ต่อให้ต้องแล่ทั้งคืนก็ไหว ด้วยค่าร่างกายตอนนี้อดหลับอดนอนคืนเดียวสบายมาก

ตัดสินใจได้ดังนั้น โจวเหวินก็นึกขึ้นได้ว่าเจียงไห่เทายังรอสแตนด์บายอยู่ เขาเลยตัดเนื้อปลาชิ้นใหญ่ส่งไปให้เจียงไห่เทา บอกให้กินซะแล้วรายงานมาว่าเพิ่มค่าสถานะอะไร

[พี่เหวิน เนื้อปลาเกล็ดขาวรสชาติห่วยแตกมาก แต่เพิ่มร่างกาย 2 แต้มครับ]

[โอเค กินหมดรึยัง? ถ้ายังไม่หมดก็ทิ้งไป อย่าเอาไปบอกใคร แล้วก็อย่าเอาไปแจกสมาชิกกิลด์ด้วย]

[ยังไม่หมดครับ ผมโยนส่วนที่เหลือลงบ่อย่อยอาหารไปแล้ว]

[อืม ไปนอนเถอะ]

คุยจบ โจวเหวินก็เฉือนเนื้อปลามาชิ้นหนึ่ง กินไปแล่หนังไป

พอกัดเนื้อปลาเข้าไป กลิ่นคาวคลุ้งเต็มปาก โจวเหวินแทบอ้วก

"นี่มันยิ่งกว่าไม่อร่อย มันแดกไม่ได้เลยต่างหาก" โจวเหวินบ่นอุบ แต่ก็ต้องกล้ำกลืนฝืนทนกินทีละคำ เพราะร่างกาย 2 แต้มมีความหมายกับเขามากในตอนนี้

ความจริงโจวเหวินหวังว่าจะได้พละกำลัง 2 แต้มมากกว่า เพราะ [คูปองกำจัดปรสิตเลวีอาธานเกราะเหล็ก] เหลือเวลาอีกแค่สองวัน เทียบกับพิษแบคทีเรียแล้ว เขาต้องเอาชีวิตรอดจากฝูงปรสิตให้ได้ก่อน

เวลาค่อยๆ ผ่านไป โจวเหวินกินเนื้อปลาจนถึงปริมาณที่กำหนด เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในหัว

[ติ๊ง! กินเนื้อปลาเกล็ดขาว ร่างกาย +2]

"ในที่สุดก็ครบ" ได้ยินเสียงสวรรค์ โจวเหวินรีบคายเนื้อปลาที่เคี้ยวค้างอยู่ในปากทิ้งทันที รสชาติมันชวนอ้วกจริงๆ

ผ่านไปหกเจ็ดชั่วโมง ในที่สุดโจวเหวินก็ลอกหนังปลาด้านหนึ่งเสร็จ เขาตัดหนังปลาแผ่นมหึมาออกเป็นส่วนๆ แล้วเก็บใส่กล่องเสบียง

ข้อมูลระบุว่าเกล็ดปลาใช้ทำเครื่องป้องกันได้ การตัดหนังปลาแยกชิ้นจึงไม่มีผลเสียอะไร

ส่วนหนังปลาอีกด้าน โจวเหวินไม่คิดจะลอก เพราะโดนหางแฟนธอม เลวีอาธานฟาดจนเกล็ดหลุดร่วงไปเยอะ ที่เหลือก็แตกละเอียด เอาไปใช้ไม่ได้ เสียเวลาเปล่า

เขาเฉือนเนื้อปลาชิ้นใหญ่อีกชิ้นเก็บใส่กล่อง แล้วอุ้มกล่องเสบียงสองใบเดินลอดหลอดอาหารกลับไปที่พื้นที่กระเพาะ

เนื้อปลาที่เหลือเขาไม่เอาแล้ว ปลาเกล็ดขาวตัวใหญ่เกินกว่าจะลากผ่านหลอดอาหาร และเขาก็ไม่มีแรงจะลากด้วย