บทที่ 40 - คำมั่นสัญญา

คำเตือนของเหยียนไห่หลงมาจากความหวังดี เขาไม่อยากให้หลี่สิงใช้พรสวรรค์อย่างฟุ่มเฟือย

แต่หลี่สิงไม่ใช่ไม่อยากทำให้ครบชุด แต่เขาไม่มีตังค์! ก็เลยได้แต่รับปากไปก่อนว่า

"ไว้คราวหน้าจะทำแน่นอนครับ"

เหยียนไห่หลงพยักหน้าอย่างพอใจ คิดว่าหลี่สิงเป็นเด็กว่าง่ายสอนง่าย

ต่อมาก็ถึงช่วงเมนเทอร์ให้คะแนน ยังไม่ทันที่เหอฉี่หมิงจะอ้าปาก หลี่สิงก็ชิงพูดก่อน

"เมื่อกี้เมนเทอร์เหอฉี่หมิงบอกว่า 'ดีดนิ้วศักดิ์สิทธิ์' เหมาะกับอาวุธลับแค่ประเภทเดียว ผมเลยตั้งใจโชว์อาวุธลับหลายๆ แบบในความฝัน อยากให้เมนเทอร์เหอช่วยวิจารณ์หน่อยครับว่า 'ดีดนิ้วศักดิ์สิทธิ์' ตอบโจทย์หัวข้อ 'ทุกสรรพสิ่งล้วนเป็นอาวุธลับ' หรือไม่?"

เหอฉี่หมิงหน้าแข็งค้าง พูดไม่ออกไปชั่วขณะ

—《เมื่อผมที่เป็นเมนเทอร์โดนผู้เข้าแข่งขันตอกหน้าจนไปไม่เป็น》

เมื่อกี้เฉินโหย่วซิงก็อยากเถียงเหอฉี่หมิง แต่คิดไปคิดมา ให้หลี่สิงจัดการดีกว่า เพราะความจริงมีน้ำหนักกว่าคำพูด

แล้วหลี่สิงก็ไม่ทำให้ผิดหวัง จัดหนักให้หนึ่งดอก!

เหอฉี่หมิงเจ็บใจลึกๆ แต่ต้องฝืนเก๊กขรึมรักษาภาพลักษณ์ ตอบกลับด้วยสีหน้าแข็งทื่อว่า

"ดีดนิ้วศักดิ์สิทธิ์ทำให้ผมประหลาดใจจริงๆ แต่ที่คุณชนะได้เมื่อกี้ หลักๆ ไม่ได้มาจากฝีมืออาวุธลับ แต่มาจากลมปราณอรหันต์ปราบมารต่างหาก ถ้าไม่มีปราณปราบมารช่วย อาวุธลับส่วนใหญ่ที่คุณดีดออกไปคงทำอะไรชายแก่ตาบอดไม่ได้ ในฐานะเมนเทอร์ด้านอาวุธลับ รอบนี้ผมอยากเห็นพวกคุณชนะด้วยวิชาอาวุธลับมากกว่า ดังนั้นผมให้คุณ 7 คะแนน"

สิ้นเสียงประกาศ ทั้งฮอลล์ส่งเสียงประท้วง

หลี่สิงโชว์เหนือขนาดนั้น ชนะใจคนทั้งฮอลล์ แต่เหอฉี่หมิงให้แค่ 7?

คนก่อนๆ ที่แค่ทำร้ายชายแก่ได้ แกยังให้ 7 คะแนน หลี่สิงกดคู่ต่อสู้ยับเยิน ฆ่าตายสบายๆ ก็ได้ 7 เหมือนกัน?

แต่ยังไม่ทันที่ผู้ชมจะหายงง มั่วซานก็ผสมโรงด้วย

"ผมเห็นด้วยกับเมนเทอร์เหอฉี่หมิง หลี่สิงชนะได้เพราะกำลังภายในมากกว่าเทคนิคอาวุธลับ ซึ่งถือว่าหลุดจากโจทย์รอบนี้ไปหน่อย ผมก็ให้ 7 คะแนน"

"หา?"

เสียงกังขาเซ็งแซ่ หลายคนเริ่มรู้สึกทะแม่งๆ

หลี่สิงโดนรุมกินโต๊ะเหรอเนี่ย?

เขาธยืนโดดเดี่ยวบนเวที เผชิญหน้ากับ 7 คะแนนสองครั้งติด แผ่นหลังดูน่าสงสารจับใจ

หานสิงมองหลี่สิงบนเวทีแล้วแอบสะใจ

ถึงจะชนะแบบไม่สวยงามเท่าไหร่ แต่ขอแค่คนชนะเป็นเขาก็พอ เพราะหลายครั้งผลลัพธ์สำคัญกว่าวิธีการ!

แต่ยังไม่ทันดีใจได้กี่วิ เสียงหนึ่งจากที่นั่งเมนเทอร์ก็ดังขึ้น ทำเอาเขาหน้าแข็ง

"ฉันให้เขา 10 คะแนน!"

ทั้งฮอลล์เงียบกริบ

คนพูดคือหลิวนวิ๋นชิง ตอนนี้คิ้วเรียวของเธอขมวดเข้าหากัน ดูออกว่ากำลังโมโห

เธอโมโหที่รุ่ยเฟิงหน้าด้านเกินไป เพื่อจะให้เด็กตัวเองชนะ ถึงกับกล้าพูดขาวเป็นดำ!

ได้ พวกคุณให้ 7 ฉันจัดไป 10!

นี่เป็น 10 คะแนนแรกที่ปรากฏขึ้นบนที่นั่งเมนเทอร์

"เมนเทอร์หลิวนวิ๋นชิง ขอทราบเหตุผลที่ให้ 10 คะแนนครับ?"

พิธีกรนถาม

หลิวนวิ๋นชิง: "เพราะในสายตาฉัน 'ดีดนิ้วศักดิ์สิทธิ์' ตอบโจทย์หัวข้อการทดสอบนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ในบรรดาผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด มีแค่หลี่สิงที่ตีความคำว่า 'ทุกสรรพสิ่งล้วนเป็นอาวุธลับ' ได้ดีที่สุด ฉันเลยให้ 10 คะแนน!"

เหอฉี่หมิง: "..."

มั่วซาน: "..."

ยังไม่จบแค่นั้น เหยียนไห่หลงพูดขึ้นบ้าง "ฮ่าฮ่า ฉันก็ให้หลี่สิง 10 คะแนน"

ตอนแรกเขาไม่คิดว่าหลี่สิงจะได้ที่หนึ่ง แต่ไอ้เด็กนี่เซอร์ไพรส์เขาไม่หยุด ถึงจะพนันกันไว้ แต่ลึกๆ เขากลับเชียร์ให้หลี่สิงชนะ

หานสิง: "..."

ยังไม่ทันตั้งตัว 10 คะแนนที่สองก็มาแล้ว

เหยียนไห่หลง: "ถ้าไม่มี 'ปราณปราบมาร' อาวุธลับของหลี่สิงอาจจะเบาไปหน่อย แต่นั่นก็เพราะวิชา 'ดีดนิ้วศักดิ์สิทธิ์' ของเขายังฝึกไม่ถึงขั้นไง ลืมเฉินโหย่วซิงไปแล้วเหรอ หมอนั่นก็ใช้ 'ดีดนิ้วศักดิ์สิทธิ์' พลังทำลายไม่เห็นจะเบาตรงไหน นี่พิสูจน์ว่า 'ดีดนิ้วศักดิ์สิทธิ์' นอกจากจะใช้ได้กับของหลากหลายแล้ว พลังยังรุนแรงด้วย ฉันเลยให้หลี่สิง 10 คะแนน!"

พูดจบ คนดูก็ปรบมือเกรียวกราว เห็นด้วยกับคำอธิบายนี้สุดๆ

"ขอบคุณเมนเทอร์เหยียนไห่หลงครับ แล้วเมนเทอร์เจียงเหม่ยฉีล่ะครับ คุณจะให้หลี่สิงกี่คะแนน?"

พิธีกรนถาม

เจียงเหม่ยฉีหยิบไมค์ จ้องมองหลี่สิงบนเวทีครู่หนึ่ง แล้วยิ้ม

"ฉันก็ให้เขา 10 คะแนน"

ตูม!

ทั้งฮอลล์ระเบิดลง!

ก่อนหน้านี้ไม่เคยมี 10 คะแนนสักคน วันนี้มาทีเดียวสามคน?!

เหอฉี่หมิง: "..."

มั่วซาน: "..."

หานสิง: "..."

พิธีกร: "เมนเทอร์เจียงเหม่ยฉี ขอทราบเหตุผลครับ?"

เจียงเหม่ยฉี: "เพราะเมื่อกี้ฉากต่อสู้ระหว่างหลี่สิงกับชายแก่ตาบอดมันมันส์สะใจมาก และส่วนตัวฉันชอบวิชา 'ดีดนิ้วศักดิ์สิทธิ์' นี้มาก เลยให้ 10 คะแนนค่ะ"

เหตุผลนี้อาจจะดูข้างๆ คูๆ หน่อย แต่อย่างน้อยก็ไม่หักหน้าเหอฉี่หมิงกับมั่วซานจนเกินไป เจียงเหม่ยฉีขายน้ำใจให้หลี่สิง แต่ก็ไม่อยากผิดใจกับรุ่ยเฟิงมากนัก

สรุปคะแนนจากเมนเทอร์จบลง หลี่สิงได้ 44 คะแนน สูงกว่าหานสิงที่ได้ 43 คะแนนอยู่ 1 คะแนน

ต่อไปคือคะแนนจากผู้ชม ซึ่งเป็นตัวตัดสินชะตา

"ขอเชิญผู้ชมห้าร้อยท่านในห้องส่งให้คะแนนผลงานของหลี่สิงครับ... สามวินาทีสุดท้าย สาม สอง หนึ่ง เปิดคะแนน!"

"49.1 คะแนน! ยินดีด้วยครับหลี่สิง ได้ไป 49.1 คะแนน!!"

พิธีกรตะโกนลั่นด้วยความตื่นเต้น

49.1 คะแนน เกือบเต็ม! แสดงว่าผู้ชมห้าร้อยคนส่วนใหญ่กด 10 ให้หลี่สิง!

แบบนี้ คะแนนส่วนตัวของหลี่สิงคือ 93.1 คะแนน ถ้าไม่นับคะแนนบวกเพิ่ม ตอนนี้เขาอยู่ที่หนึ่ง

ถ้าบวกคะแนนเพิ่ม หานสิง 90.3 บวก 5 เป็น 95.3 คะแนน ถ้า 'ทีมฆ่าเรียบ' ได้ที่สี่ หลี่สิงจะได้บวกแค่ 2 คะแนน รวมเป็น 95.1 คะแนน ก็ยังแพ้หานสิงอยู่ดี

จุดชี้ขาดอยู่ที่ค่าเฉลี่ยของ 'ทีมฆ่าเรียบ' ว่าจะอยู่อันดับที่เท่าไหร่?

ผู้ชมหลายคนหยิบมือถือมาจิ้มเครื่องคิดเลขกันยิกๆ

พิธีกรเชิญผู้เข้าแข่งขันทั้ง 45 คนขึ้นเวที เตรียมประกาศผล

"หลี่สิงที่หนึ่ง!!"

พิธีกรยังไม่ทันพูด คนดูตะโกนสวนขึ้นมาเสียงดัง

ดูท่าพี่แกจะคำนวณเสร็จแล้ว

หานสิงหน้าซีดเผือด ตัวเซวูบ

พิธีกรไม่ลีลา บอกให้ทุกคนดูจอใหญ่

บนหน้าจอ คะแนนและอันดับของ 45 คนเรียงพรึ่บ ทุกคนมองไปที่ชื่อบนสุดทันที

อันดับ 1 หลี่สิง 93.1+3

ค่าเฉลี่ยสุดท้ายของ 'ทีมฆ่าเรียบ' คือ 53.1 คะแนน อยู่อันดับสาม หลี่สิงแบกทีมจากที่สี่ขึ้นมาที่สามด้วยตัวคนเดียว คะแนนสุดท้ายเลยเป็น 96.1 คะแนน แซงหานสิงไปได้!

"เชี่ยยยย—"

สมาชิก 'ทีมฆ่าเรียบ' รุมล้อมหลี่สิงด้วยความดีใจ

เนื่องจากรอบนี้เป็นการจัดอันดับบุคคล ที่หนึ่งเลยได้ขึ้นแท่นรับรางวัลเหรียญทองจากรายการ เพื่อเป็นเกียรติประวัติ

แท่นวงกลมกลางเวทียกตัวขึ้น พิธีกรเชิญหลี่สิงขึ้นไป แล้วคล้องเหรียญทองให้

ท่ามกลางเสียงปรบมือ พิธีกรถามหลี่สิง

"ณ วินาทีนี้ คุณมีอะไรอยากจะพูดไหมครับ?"

หลี่สิง: "ผมอยากขอบคุณคนคนหนึ่งก่อนครับ"

ทั้งฮอลล์เงียบกริบ อยากรู้ว่าเขาจะขอบคุณใคร

"ในความฝัน ผมใช้ท่า 'แอบข้ามคลังเฉิน' ปิดฉากคู่ต่อสู้ จริงๆ ท่านี้ผมเพิ่งนึกได้สดๆ ร้อนๆ เพราะได้แรงบันดาลใจจากหานสิง ผมเห็นเขาใช้ท่าคล้ายๆ กันฆ่าคู่ต่อสู้ในความฝัน เลยปิ๊งไอเดีย หานสิง ผมต้องขอบคุณนายจริงๆ เหรียญทองนี้มีเครดิตนายอยู่ด้วยนะ"

หานสิง: ???

ฆ่าคนแล้วยังจะควักหัวใจออกมาขยี้?!

เขาหน้ามืดตาลาย เกือบเป็นลมคาเวที

หลี่สิงผู้เชือดนิ่มๆ ไม่สนใจความเป็นความตายของอีกฝ่าย ถือไมค์เริ่มขานชื่อ

"เฉินโหย่วซิง!"

เฉินโหย่วซิงที่อยู่ด้านล่างชะงักไปนิดหนึ่ง แล้วชูแขนขวาขึ้น

นี่เป็นข้อตกลงที่หลี่สิงนัดกับพวกเขาก่อนแข่ง ถ้าเขาเรียกชื่อใคร ให้คนนั้นชูแขนขวา

ถึงไม่รู้ว่าทำไม แต่เฉินโหย่วซิงก็ทำตาม

"หวงหย่งจื้อ!"

หลี่สิงเรียกต่อ

หวงหย่งจื้อก็ชูแขนขวา

"หวังหง!"

"จางซุ่น"

"..."

หลี่สิงขานชื่อสมาชิก 'ทีมฆ่าเรียบ' ครบทุกคน

สุดท้ายเขาชูเหรียญทองในมือขึ้นสูง ตะโกนก้อง

"พวกเราคือที่หนึ่ง!!"

สมาชิกทีมด้านล่างมองกัปตันของพวกเขาด้วยสายตาเหม่อลอย

บางคนยังได้ไปต่อ แต่ส่วนใหญ่รอบนี้ต้องตกรอบแล้ว

อาจจะไม่มีใครสนใจชื่อของพวกเขาตั้งแต่ต้นจนจบ แต่หลี่สิงเลือกที่จะเอ่ยชื่อพวกเขาอีกครั้งต่อหน้าทุกคน

ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นมองสมาชิก 'ทีมฆ่าเรียบ' ด้วยความอิจฉา เสียดายที่ตอนนั้นไม่ได้เลือกหลี่สิงเป็นกัปตัน ต่อให้ตกรอบ อย่างน้อยชื่อของพวกเขาก็ยังถูกกล่าวถึงต่อหน้าผู้ชมมากมาย

อันดับทีมฆ่าเรียบรอบนี้ไม่ใช่ที่หนึ่ง แต่สมาชิกทุกคนเข้าใจความหมายของหลี่สิง:

แม้พวกนายจะถูกคัดออก แต่ฉันจะแบกความหวังของพวกนายเดินต่อไป ในฐานะกัปตัน 'ทีมฆ่าเรียบ' เดินไปจนถึงจุดสูงสุดตรงนั้น!

"สุดท้ายแล้ว พวกเราจะเป็นที่หนึ่ง"

นี่คือคำมั่นสัญญาของกัปตันที่มีต่อลูกทีม

(จบแล้ว)