บทที่ 30: จะเอาอะไรกันแน่? หม้อไฟหรือปลาย่าง?

ทำไมเราถึงนึกไม่ถึงนะ?

การใช้เงิน 3 ล้านซื้อน้ำซุปก็คือกลยุทธ์การตลาด

เฉียนจื้อหยงนี่อัจฉริยะจริงๆ!

หลิวเกาต้าอดไม่ได้ที่จะรู้สึกทึ่ง และยิ่งเคารพเฉียนจื้อหยงมากขึ้นในใจ

ตอนเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน ทำไมเขาไม่รู้เลยว่าเฉียนจื้อหยงเก่งขนาดนี้?

"ตอนที่ร้านยังขายไม่ดี ฉันไปหาเขาหลายครั้ง แต่เขาก็บอกว่า ‘ทุกอย่างอยู่ในแผน’ "

"ตอนนั้นฉันไม่เข้าใจเลยว่า ‘อยู่ในแผน’ นี่มันหมายถึงอะไร… ตอนนี้ร้านขายดีขึ้นถึงได้เข้าใจ"

หลิวเกาต้าพูดพลางถอนหายใจ

"ใช่เลย!" จูต้าเฉียงพยักหน้าเห็นด้วย พร้อมรอยยิ้ม เขาเองก็เคยได้ยินเฉียนจื้อหยงพูดว่าทุกอย่างอยู่ในแผนหมดแล้ว

"ฉันจะรีบไปบอกข่าวดีนี้ให้จื้อหยงรู้" หลิวเกาต้าตื่นเต้นสุดๆ

แต่จูต้าเฉียงรีบยกมือห้าม "ทุกอย่างอยู่ในแผนของบอสหมดแล้ว คุณไม่ต้องไปบอกหรอก เขารู้อยู่แล้วแน่นอน"

"จริงด้วย!" หลิวเกาต้ารู้สึกเห็นด้วยทันที

หลี่เหลียนยิ้มพลางพูด "ที่สำคัญ ตอนนี้คุณคือผู้จัดการร้านหม้อไฟ ทุกอย่างในร้านคุณเฉียนฝากให้คุณดูแล"

"คุณเฉียนคอยเปิดทาง ปูทางไว้ให้เราหมดแล้ว เราแค่ทำตามแผนต่อไปก็พอ"

"เป็นลูกน้องของเขานี่สบายจริงๆ ขอแค่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี ก็ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น"

"ถ้าตอนผมยังหนุ่มได้เจอคนแบบเขาก็คงดี ผมจะได้ตั้งใจเรียนรู้จากเขา"

หลี่เหลียนพูดด้วยความเสียดาย และมองหลิวเกาต้าด้วยสายตาอิจฉา

การมี ‘คนสอน’ มันสำคัญขนาดไหน เขารู้ดี

วัยหนุ่มของเขา เดินทางผิดมานับครั้งไม่ถ้วน กว่าจะกลับมาเข้าทางได้

แถม ‘เข้าทาง’ ที่ว่าก็ยังเป็นแค่ทางที่พอจะประคองชีวิตเท่านั้น ไม่ได้ร่ำรวยอะไรเลย

ถ้าเมื่อสิบกว่าปีก่อนเขาได้รู้จักเฉียนจื้อหยง ตอนนี้คงกลายเป็นมหาเศรษฐีระดับร้อยล้านไปแล้ว

หลิวเกาต้าเข้าใจดีว่าอะไรที่หลี่เหลียนอิจฉา เขากำหมัดแน่นแล้วพูดด้วยความมุ่งมั่น

"ผมจะตั้งใจเรียนรู้ให้ดีที่สุด ตั้งใจสังเกต ไม่ทำให้จื้อหยงผิดหวังที่ไว้ใจผม"

หลี่เหลียนพยักหน้า "คุณเฉียนให้เงินเดือนเราสูงขนาดนี้ ก็เพื่อให้เราทำงานให้ดี"

"ถ้าอะไรๆ ก็ต้องไปถามเขาหมด แล้วจะมีเราไว้ทำไม?"

"แบบนั้นเอาหมูมาทำงานแทนเราก็คงไม่ต่างกัน"

"คุณหลี่ พูดได้ดีมากเลยครับ งั้นผมคงไม่ไปรบกวนจื้อหยงแล้วล่ะ" หลิวเกาต้าพยักหน้าอย่างหนักแน่น

จื้อหยงให้เงินเดือนเขาตั้งแสนหนึ่ง เขาก็ต้องรับผิดชอบให้สมกับค่าตัว

ถ้าแค่มีปัญหาอะไรก็วิ่งไปถามเจ้านาย แบบนั้นก็ไม่ต่างจากคนไร้ความสามารถ

หลี่เหลียนกล่าวต่อ "ผมคาดว่าร้านหม้อไฟของเราเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น ต่อไปนี้จะขายดีกว่านี้อีกแน่นอน"

แววตาของหลิวเกาต้าเป็นประกายขึ้นมาทันที ร่างกายเต็มไปด้วยพลังและความมุ่งมั่น!

…

ตอนบ่าย ที่ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวง

วันนี้ซูเปอร์มาร์เก็ตก็ขายดีเหมือนกัน ลูกค้าที่มากินหม้อไฟเสร็จ ส่วนมากก็จะแวะมาเดินเล่นในซูเปอร์มาร์เก็ตต่อ

บางคนที่ยังไม่เคยไปกินหม้อไฟ ก็แค่มาเดินซื้อของธรรมดา

ขณะนั้น มีคู่รักคู่หนึ่งกำลังเดินเล่นในซูเปอร์มาร์เก็ตอย่างสบายๆ

ฝ่ายหญิงหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับ

"ฉันหิวแล้ว วันนี้เรากินอะไรกันดี~?" เธอแตะที่พุงน้อยๆ ของตัวเอง พลางพูดออดอ้อน

ฝ่ายชายเสนอแบบลังเล "งั้น… ไปกินหม้อไฟกันไหม?"

สาวตากลมโตคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหัว "แต่ฉันอยากกินปลาย่างมากกว่า"

"เราไม่ได้กินปลาย่างกันนานแล้วนี่นา"

"ร้านที่เคยกินคราวก่อนน่ะ ปลากรอบนอกนุ่มใน อร่อยสุดๆ ไปเลย"

ฝ่ายชายยิ้มบางๆ "งั้นไปกินปลาก็ได้~"

แต่สาวคนนั้นก็ยังลังเล "แต่ปลาย่างไม่ค่อยเผ็ดเลยเนอะ เราไม่ได้กินเผ็ดมานานแล้ว อยากกินอะไรเผ็ดๆ บ้างจัง"

ชายหนุ่มชะงักแล้วพูดเสียงเบา "งั้น… กินหม้อไฟ?"

"แต่ปลาย่างก็อร่อยกว่า… แถมหม้อไฟส่วนมากของไม่ค่อยสด กินแล้วกลัวจะท้องเสียอีก" หญิงสาวพูดเสียงลังเล

"งั้น… ก็กินปลา?" ชายหนุ่มตอบเสียงเบาลงอีก

สาวตากลมเริ่มโมโห "ไม่คิดจะช่วยฉันตัดสินใจเลยหรือยังไง?"

"ก็แค่อยากให้ช่วยออกความเห็นบ้าง ไม่ใช่ทวนซ้ำทุกคำ ยังกับเครื่องตอบรับอัตโนมัติ"

ฝ่ายชายแทบร้องไห้ ไม่รู้จะทำยังไงดี…

จะเอาอะไรกันแน่? หม้อไฟหรือปลาย่าง?

ใครก็ได้ ช่วยฉันที ~ ＞_＜ ~

ขณะนั้น พนักงานของซูเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่ใกล้ๆ กำลังจัดของบนชั้นอยู่ พอเห็นทั้งคู่เหมือนจะเริ่มเถียงกัน ก็รีบพูดแทรกขึ้น

"งั้นลองไปกินหม้อไฟดูไหมครับ?"

"ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงเราเพิ่งเปิดร้านหม้อไฟใหม่ วัตถุดิบสดสะอาด ผลไม้ เครื่องดื่มก็ฟรีหมดเลย"

พอได้ยินแบบนั้น สาวตากลมก็ตาโตขึ้น "ไม่อยากเชื่อเลย ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงเปิดร้านหม้อไฟด้วยเหรอ? เจ้าของร้านนี่ทำหลายอย่างจังเลยนะ"

พนักงานยิ้มแล้วเสริมต่อ "เจ้าของร้านนิสัยดีมากเลยครับ พนักงานทุกคนของที่นี่กินหม้อไฟฟรีได้หมดเลยนะ"

"อีกเดี๋ยวผมก็จะเลิกงานแล้ว ได้เวลากินหม้อไฟแล้ว แค่คิดถึงเนื้อวัวในหม้อไฟก็แทบจะน้ำลายไหลแล้วครับ~"

"ได้ข่าวว่าเจ้านายของเราใช้เงินตั้ง 3 ล้านซื้อสูตรน้ำซุปหม้อไฟ"

"ฟังดูน่าอร่อยสุดๆ ไปเลย!" สาวตากลมพอได้ยินว่าใช้งบ 3 ล้านซื้อน้ำซุป ก็ยิ่งตื่นเต้นเข้าไปใหญ่

"ลงทุนขนาดนี้ น้ำซุปต้องไม่ธรรมดาแน่นอน"

"ฉันตัดสินใจได้แล้ว ไปลองชิมกันเถอะ"

ฝ่ายชายถึงกับถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก แล้วส่งสายตาขอบคุณพนักงานทันที จากนั้นรีบจูงแฟนสาวขึ้นไปชั้นบนเพื่อไปกินหม้อไฟ

...

ภายในร้านหม้อไฟ

พนักงานร้านพาทั้งคู่ไปยังที่นั่งอย่างกระตือรือร้น

สาวตากลมนั่งลงบนเก้าอี้แสนสบาย

"เก้าอี้นั่งสบายจัง~ บรรยากาศร้านก็ดีมากเลย" เธอพูดทันทีที่เข้าร้าน

ที่นี่บรรยากาศดีมากจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะ เก้าอี้ หรือรายละเอียดต่างๆ ภายในร้าน ทุกอย่างดูพิถีพิถัน

เห็นได้ชัดเลยว่าใช้เงินลงทุนตกแต่งเยอะมาก

พนักงานยิ้มแล้วพูดว่า "ผลไม้ เครื่องดื่ม ไอศครีม ทุกอย่างฟรีหมดเลยครับ"

"โดยเฉพาะน้ำจิ้มของเรา มันอร่อยมาก แล้วเนื้อวัว ก็ฟรีเหมือนกันครับ"

"ถ้าสนใจ ลองชิมได้นะครับ" พนักงานพูดด้วยรอยยิ้ม

สาวตากลมโตถึงกับตาเป็นประกาย "ของพวกนี้ฟรีหมดเลยเหรอ? งั้นต้องลองชิมแล้วล่ะ"

ฝ่ายชายเองก็ตกใจไม่น้อย มีร้านหม้อไฟที่ให้เนื้อวัวฟรีด้วยเหรอ?

จะไม่ใช่ของเหลือทิ้งหรือไม่สดใช่ไหมเนี่ย?

ทั้งสองเดินไปยังโซนน้ำจิ้ม

ที่นั่นมีลูกค้าหลายคนกำลังตักน้ำจิ้มตามใจชอบอย่างอิสระ

มีอยู่สองคน กำลังใช้ทัพพีตักเนื้อวัวใส่ชามตัวเองอย่างเต็มที่

พวกเขาตักจนเกือบเต็มชามใหญ่ ถึงได้หยุดมือ

ที่น่าประหลาดใจก็คือ พนักงานที่อยู่ข้างๆ สองคน ไม่ได้ห้ามแม้แต่น้อย

ตรงกันข้าม พอเห็นว่าลูกค้าเอาเนื้อไปเยอะแล้ว พนักงานยังเดินมาเติมเนื้อวัวใส่ถาดอีก

สุดท้ายก็เติมจนเต็มพูนเหมือนเดิม

ไม่นานก็มีลูกค้าอีกคนเดินมาตักเนื้อเพิ่มอีก

บางคนดูเหมือนจะเกรงใจ ไม่กล้าตักเยอะ ยืนลังเลอยู่ตรงหน้า

พนักงานรีบยิ้มแล้วพูดว่า "ของตรงนี้ฟรีทั้งหมดนะครับ รวมถึงเนื้อวัวด้วย รสชาติดีมากเลย ถ้าชอบก็เอาเยอะๆ ได้เลยครับ"

ชายหนุ่มกับสาวตากลมก็เลยตักเนื้อวัวคนละถ้วย

ชายหนุ่มถือถ้วยน้ำจิ้มที่เขาปรุงเองกลับไปนั่งที่โต๊ะอย่างพอใจ

ส่วนสาวตากลมนั้น ถือมาสามถ้วย

หนึ่งถ้วยใส่ผลไม้ อีกถ้วยใส่น้ำจิ้ม และอีกถ้วยใส่เนื้อวัว!

สองมือกับสามถ้วย แน่นอนว่าเริ่มไม่ค่อยมั่นคงเท่าไหร่ ทำเอาเธอใจเต้นตึกตัก กลัวว่าจะทำหล่น

โชคดีที่พนักงานแถวนั้นสายตาไว รีบวิ่งเข้ามาช่วยเธอทันที

สาวตากลมรีบขอบคุณ แต่พอหันไปเห็นแฟนตัวเองไม่ช่วยอะไรเลย เธอก็ไม่พอใจทันที

"ฮึ! ไม่เห็นเหรอว่าฉันถือของไม่ไหว? ทำไมไม่มาช่วย?"

ชายหนุ่มได้แต่เกาหัวพูดตะกุกตะกัก รีบขอโทษแบบรัวๆ

ในจังหวะนั้นเอง พนักงานก็เข็นรถเข็นเล็กๆ มาพร้อมกับอาหารที่ทั้งคู่สั่งไว้

สาวตากลมจึงเลิกบ่นแฟน แล้วหันความสนใจทั้งหมดไปที่อาหารตรงหน้าแทน

--------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

ระบบอะไร? ยิ่งเจ๊งยิ่งรวย! เริ่มต้นด้วยซูเปอร์มาร์เก็ต

ดินแดนของฉันมีแต่ทหารระดับเทพ

มาร์เวล: ระบบโหลดเทมเพลตตัวเอกแบบสุ่ม

จ้าวแห่งเวทมนตร์ในจักรวาลมาร์เวล

ฮอกวอตส์: ระบบสุ่มกาชา

วันสิ้นโลก: สิ่งของที่ผู้หญิงใช้จะได้คืนหมื่นเท่า

พรสวรรค์ระดับ SSS คูลดาวน์เร็วขึ้นล้านเท่า

ปลุกพลังเซียนดาบแห่งสุรา ฉันเก่งขึ้นได้ด้วยการดื่ม

ปรมาจารย์สัตว์อสูรระดับเทพ (จบแล้ว)

เส้นทางสู่มหาเศรษฐีด้วยระบบสุ่มเทคโนโลยีหมื่นโลก (จบแล้ว)

ผจญภัยในจักรวาลมาร์เวลกับระบบจำลองตัวละคร

ระบบคัดลอกพรสวรรค์แห่งวันสิ้นโลก

เริ่มต้นด้วยความไร้เทียมทานและสร้างมหานครนิรันดร์ (จบแล้ว)

ระบบเทพเจ้าผู้สร้าง : กำเนิดใหม่ในโลกบรรพกาล

ผจญภัยในโลกวันพีซกับระบบจำลองตัวละคร

ระบบอัญเชิญนินจาสู่จักรวาลมาร์เวล

จอมมารที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งฮอกวอตส์ (จบแล้ว)

สงครามแห่งมาตุภูมิอเมริกันคอมิกส์ (จบแล้ว)

วันสิ้นโลกกับระบบสุ่มเสบียงไม่จำกัดทุกวัน (จบแล้ว)

วันสิ้นโลก: รูเล็ตต์ของฉันเลเวลสูงกว่าคนอื่น (จบแล้ว)

อัตราดรอป 100% ณ จุดเริ่มต้นของโลกในตำนาน (จบแล้ว)

เกิดใหม่เป็นอพอลโล่เทพแห่งดวงอาทิตย์ พร้อมระบบหีบสมบัติ (จบแล้ว)

มาร์เวล: เมื่อผมแต่งงานกับแบล็ควิโดว์ (จบแล้ว)

คุณปู่ตะลุยมัลติเวิร์ส (จบแล้ว)

จอมเวทย์สูงสุดแห่งฮอกวอตส์ (จบแล้ว)

--------------------