บทที่ 4 - สุราหัวใจจักรพรรดิ

ในชั่วพริบตา ซูลั่วก็พบว่าในรายการวัตถุดิบหมักสุราของโรงเตี๊ยมมีของใหม่เพิ่มขึ้นมา

ส่วนเซียวเหล่งนึ่งเห็นว่าตัวเองมีเหรียญกาลเวลาเพิ่มขึ้นมาสองร้อยเหรียญ ก็รู้สึกดีใจอยู่ลึกๆ

อีกด้านหนึ่ง จิ๋นซีฮ่องเต้อิ๋งเจิ้งจ้องมองภาพนี้ด้วยความคันหัวใจ อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม "คุณชาย ในตัวข้ามีของอื่นที่แลกเหรียญกาลเวลาได้อีกหรือไม่?"

ซูลั่วยิ้ม "หัวใจจักรพรรดิของจิ๋นซีฮ่องเต้ เป็นของล้ำค่ามูลค่าหนึ่งร้อยเหรียญกาลเวลาเชียวนะ!"

จิ๋นซีฮ่องเต้?

ได้ยินคำสามคำนี้ เซียวเหล่งนึ่งมองด้วยความสงสัย แต่ความสนใจก็ถูกดึงกลับไปที่บะหมี่ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

อิ๋งเจิ้งแอบดีใจ แต่สติยังครบถ้วน "ถ้าขายไป จะมีผลกระทบอะไรกับข้าไหม?"

ซูลั่วส่ายหน้า แล้วอธิบายให้เขาฟัง

อิ๋งเจิ้งจึงขาย "หัวใจจักรพรรดิ" ทิ้งอย่างสบายใจเฉิบ

พอเห็นยอดเงินกลายเป็นร้อยห้าสิบ แล้วเหลือบไปเห็นเซียวเหล่งนึ่งกำลังใช้ส้อมจิ้มบะหมี่กินอย่างเอร็ดอร่อย อิ๋งเจิ้งก็โบกมือใหญ่ "คุณชาย อาหารรสเลิศแบบนี้ข้าขอชุดนึง!"

"จริงสิ ของสิ่งนี้ราคาเท่าไหร่?"

"1 เหรียญกาลเวลา" พูดจบ ซูลั่วรู้สึกว่าตัวเองหน้าเลือดไปหน่อย เลยเสริมว่า "ราคานี้ต่อหนึ่งลัง แถมเหล้าซีเฟิ่งแบบคราวก่อนให้อีกหนึ่งลัง"

ได้ยินแบบนั้น อิ๋งเจิ้งก็วางใจ

เซียวเหล่งนึ่งที่ถือส้อมอยู่ชะงักไปนิดหนึ่ง เงยหน้ามองซูลั่ว ถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ "ข้าไม่เอาเหล้า ขออาหารวิเศษนี่เพิ่มอีกสักลังได้ไหม?"

ยายซุนยังไม่เคยได้กินเลย ยายต้องชอบแน่ๆ!

ซูลั่วหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก "ได้สิ ไม่มีปัญหา"

เขาก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าสินค้าขายดีชิ้นแรกของโรงเตี๊ยมจะเป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

ไม่นานนัก กลิ่นบะหมี่ก็ตลบอบอวนไปทั่วโรงเตี๊ยม

มองดูเซียวเหล่งนึ่งกับอิ๋งเจิ้งนั่งโซ้ยบะหมี่คนละถ้วยอย่างเอร็ดอร่อย ซูลั่วแอบหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้

ทุกคน ใครจะไปเข้าใจ บุคคลผู้ยิ่งใหญ่สะท้านภพดันมาตกหลุมรักบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป!

รูปนี้ขายให้คังซือฝูสักสิบล้านคงไม่เกินไปมั้ง?

อาศัยจังหวะที่ทั้งสองกินของอร่อย เขาหันกลับมาดูหน้าจอโรงเตี๊ยมใหม่

[ชื่อ: โรงเตี๊ยมกาลเวลา]

[โมดูลเสริม: ไม่มี]

[เลเวล: 1 (2/100000)]

[ฟังก์ชัน: หมักสุรา (0/10)]

[วัตถุดิบหมักสุรา: หัวใจจักรพรรดิ (จิ๋นซีฮ่องเต้), กำลังภายในสิบปี (เซียวเหล่งนึ่ง), คัมภีร์ดรุณีหยก...]

[โลกที่เชื่อมต่อแล้ว: ต้าฉิน, มังกรหยก]

กวาดตามองคร่าวๆ สายตาของซูลั่วหยุดอยู่ที่วัตถุดิบหมักสุรา ข้อมูลมากมายไหลเวียนเข้ามาในหัว

เขายื่นมือออกไป แก้วคริสตัลหลังเคาน์เตอร์ใบหนึ่งก็ลอยมาอยู่ในอุ้งมือ

พลังงานที่มองไม่เห็นถูกอัดฉีดเข้าไป เพียงชั่วพริบตากลิ่นหอมเข้มข้นก็โชยออกมา

สุราหัวใจจักรพรรดิ!

นี่คือสุราที่ซูลั่วใช้หัวใจจักรพรรดิของอิ๋งเจิ้งมาผสมผสานจนได้ออกมา

หากดื่มสุรานี้ จะได้สัมผัสประสบการณ์ชีวิตอันยิ่งใหญ่ของอิ๋งเจิ้ง ได้รับหัวใจราชันย์ที่ห้าวหาญไม่เกรงกลัวใคร!

แน่นอนว่า จะซึมซับได้มากน้อยแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่กับปณิธานและความเชื่อมั่นของผู้ดื่มเองด้วย

จ้องมองของเหลวสีแดงดุจเลือดอยู่ไม่กี่วินาที ซูลั่วก็สะบัดมือ เห็นแสงสว่างวาบกลางอากาศ สุราหัวใจจักรพรรดิแก้วนั้นก็ลอยกลับไปวางที่เดิม

เขาทำแบบเดียวกัน โดยใช้กำลังภายในสิบปีเป็นวัตถุดิบ หมักสุราแก้วที่สองออกมา

ตามด้วยวรยุทธ์ต่างๆ...

ไม่กี่อึดใจ แก้วคริสตัลใสทั้งสิบใบก็เต็มไปด้วยน้ำเมาหลากสีสัน

กลิ่นเหล้าหอมฟุ้งกลบกลิ่นบะหมี่ในห้องจนหมด

โควตาสุราสิบแก้วต่อวันใช้หมดแล้ว อารมณ์ของซูลั่วสดชื่นแจ่มใสสุดๆ

ถ้าไม่ติดว่าอิ๋งเจิ้งกับเซียวเหล่งนึ่งยังอยู่ในห้อง เขาคงลองชิมเองสักแก้วไปแล้ว

กลิ่นเหล้าในที่สุดก็ดึงดูดความสนใจของสองคนที่กำลังกินบะหมี่

เซียวเหล่งนึ่งยกมือป้องหน้า ซดน้ำซุปที่เหลือในถ้วยจนหมดเกลี้ยงด้วยความเร็วแสง แล้วหรี่ตาลงด้วยความฟิน

โตมาขนาดนี้ เพิ่งจะเคยได้กินของอร่อยขนาดนี้เป็นครั้งแรก

อิ๋งเจิ้งกินไปครึ่งหนึ่ง ในใจยังคงทอดถอน

กองทัพเหล็กต้าฉินของเขากวาดล้างหกแคว้น สร้างผลงานยิ่งใหญ่ นึกว่าได้ลิ้มรสอาหารเลิศรสทั่วหล้ามาหมดแล้ว ไม่นึกเลยว่าจะมีของอร่อยเช่นนี้อยู่

โดยเฉพาะของสิ่งนี้ทำง่ายแสนง่าย หากนำไปเผยแพร่ในกองทัพ อาณาเขตต้าฉินคงขยายออกไปได้อีกหลายส่วน

ระหว่างที่กำลังครุ่นคิด จู่ๆ เขาก็ได้กลิ่นเหล้าหอมเตะจมูก จนต้องหันกลับไปมอง

ทันใดนั้น เขาเห็นแก้วเหล้าสิบใบวางเด่นหราอยู่ที่เคาน์เตอร์

[สุราสูตรพิเศษประจำวันสิบแก้ววางจำหน่ายแล้ว เชิญเลือกชม]

สิ้นเสียงนั้น ข้อมูลของสุราทั้งสิบแก้วก็ปรากฏขึ้นในหัวของผู้ที่จ้องมอง

สีหน้าของอิ๋งเจิ้งเริ่มดูประหลาด

สุราหัวใจจักรพรรดิ...

สุราแก้วนี้ หรือว่าจะหมักมาจากหัวใจจักรพรรดิที่เขาเพิ่งขายให้โรงเตี๊ยมไป?

ดื่มสุราแก้วนี้ จะสามารถสื่อจิตถึงกัน ได้รับหัวใจราชันย์ที่ห้าวหาญจริงหรือ?

เขาอดนึกถึงฝูซู บุตรชายคนโตไม่ได้

ฝูซูมีความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวเหมือนเขา แต่จิตใจโอบอ้อมอารีเกินไป ยังมีความเห็นใจต่อพวกเศษเดนหกแคว้น ทำให้เขาวางใจไม่ลงมาตลอด

หากมอบสุรานี้ให้แก่เขา ไม่แน่ว่าอาจจะชดเชยข้อบกพร่อง ทำให้เขามีคุณสมบัติของจักรพรรดิที่เพียบพร้อมยิ่งขึ้น

สักวันที่เขาต้องออกตามหาหนทางสู่ชีวิตอมตะ ก็จะได้วางใจมอบแผ่นดินให้เขาดูแล!

คิดได้ดังนั้น สายตาของอิ๋งเจิ้งก็ลุกโชน

แต่ก่อนอื่น เขาตั้งใจจะลองดูว่าสุรานี้มีสรรพคุณวิเศษจริงหรือไม่

แน่นอนว่าเขาคงไม่ฟุ่มเฟือยซื้อสุราหัวใจจักรพรรดิมาดื่มเองหรอก แต่จะลองดูผลลัพธ์จากสุราชนิดอื่นแบบอ้อมๆ ดู

เขารีบกินบะหมี่ที่เหลือจนหมดเกลี้ยง แล้วเดินอาดๆ ไปที่เคาน์เตอร์

เซียวเหล่งนึ่งเดินไปถึงหน้าเคาน์เตอร์ก่อนเขาเสียอีก

นางเรียนรู้คำเรียกขานจากอิ๋งเจิ้ง มองซูลั่วแล้วถามว่า "คุณชาย สุรากำลังภายในสิบปีนั่น ทำให้ข้าได้กำลังภายในสิบปีจริงๆ หรือ?"

ซูลั่วพยักหน้า "ย่อมแน่นอน"

"ข้าซื้อหนึ่งแก้ว!" เซียวเหล่งนึ่งกล่าว

นางไม่ชอบการต่อสู้ ไม่ได้สนใจเรื่องความแข็งแกร่ง แต่ยายซุนชอบบ่นกรอกหูให้นางขยันฝึกฝน อย่าให้เสียชื่อสำนักสุสานโบราณ

ถ้าได้กำลังภายในสิบปีจากเหล้าแก้วเดียว ก็ประหยัดเวลาฝึกหนักไปได้โขเลยไม่ใช่เหรอ?

ซูลั่วแค่คิด ของเหลวใสแจ๋วกลางตู้ก็ลอยออกมา ลอยอยู่ตรงหน้าเซียวเหล่งนึ่ง

ภาพนี้ทำเอาเซียวเหล่งนึ่งและอิ๋งเจิ้งที่เดินตามหลังมาต่างพากันตื่นตะลึง

เห็นยอดเหรียญกาลเวลาถูกหักไปร้อยเหรียญ เซียวเหล่งนึ่งแววตาวูบไหว รู้สึกเสียดายขึ้นมาหน่อยๆ

นางจับแก้วเหล้า สูดหายใจลึก แล้วกระดกเหล้าลงคอในรวดเดียว

พอดื่มลงไป นางก็รู้สึกถึงกระแสความร้อนแผ่ซ่านที่จุดตันเถียน

ไม่ทันได้คิดอะไรอื่น นางรีบนั่งขัดสมาธิ หงายฝ่ามือขึ้นฟ้า พยายามย่อยสลายลมปราณอันเข้มข้นนั้น

อิ๋งเจิ้งมองภาพนี้ด้วยความตกตะลึงระคนสงสัย เชื่อในสรรพคุณของสุราพิเศษพวกนี้ไปแล้วเจ็ดแปดส่วน

เขาใคร่ครวญครู่หนึ่ง ตัดสินใจซื้อสุราคัมภีร์ดรุณีหยกก่อน

หลังจากจ่ายห้าสิบเหรียญกาลเวลาซื้อสุราใสแจ๋วมาดื่ม ข้อมูลมหาศาลก็ไหลบ่าเข้าสู่สมองทันที

ครึ่งนาทีต่อมา อิ๋งเจิ้งลืมตาขึ้น นัยน์ตาทอประกายเจิดจ้า

เป็นของจริง!

จากนั้นเขาก็ซื้อสุราเพลงกระบี่ดรุณีและสุราวิชาจับนกกระจอก ย่อยสลายทีละอย่าง จนกระทั่งหันไปมองสุราหัวใจจักรพรรดิด้วยแววตาหนักแน่น

"คุณชาย ข้าเอาสุราแก้วนี้!"

(จบแล้ว)