บทที่ 17 พวกพี่สาวประมูลราคาอย่างบ้าคลั่งเพื่อ 'จับ' เขา

บทที่ 17 พวกพี่สาวประมูลราคาอย่างบ้าคลั่งเพื่อ 'จับ' เขา

หน้าประตูทางเข้าสถาบันเหยากวง

สายตาของหลินฟานเหลือบมองไปด้านหลังรถ ซึ่งกล่องเก็บอุณหภูมิพิเศษเกรดทหารหลายใบที่กำลังถูกบอดี้การ์ดขนลงมาจากท้ายรถ สะท้อนแสงแดดแวววาวจนแสบตา

มุมปากของเขาอดกระตุกไม่ได้

มองพ่อบ้านเฒ่าหวังที่ยืนอยู่ข้างๆ หลินฟานพูดอย่างจนใจ:

"ลุงหวังครับ 'เครื่องดื่ม' ที่แม่เตรียมให้ผมเนี่ย ผมคนเดียวจัดการไม่ไหวหรอกนะ"

พ่อบ้านชราโค้งตัวเล็กน้อย ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มสงบนิ่งที่เป็นเอกลักษณ์: "วางใจได้ครับนายน้อย ก่อนมาผมได้ติดต่อสำนักงานจัดการหอพักของทางสถาบันไว้แล้ว เดี๋ยวผมจะไปจัดการเรื่องสัมภาระให้เรียบร้อยครับ"

"ลุงรู้ทางเหรอครับ?" หลินฟานแปลกใจเล็กน้อย "ที่นี่ดูใหญ่อยู่นะ"

ในรอยยิ้มของลุงหลี่ แววความอบอุ่นจากการรำลึกความหลังปรากฏขึ้นจางๆ

"รู้สิครับ"

"สมัยก่อน ตอนที่คุณนายมาเรียนที่เหยากวง ผมก็เป็นคนพามาส่งเองนี่แหละครับ"

หลินฟานอึ้งไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยิน แล้วก็พยักหน้า

"งั้นก็ตกลงตามนี้ครับ ลุงไปจัดการธุระเถอะ" หลินฟานโบกมือ "เดี๋ยวผมจัดการทางฝั่งผมเอง"

หลังจากบอกลาหลินฟาน ลุงหลี่ก็สั่งการให้บอดี้การ์ดยกกล่องขึ้นและเดินมุ่งหน้าเข้าสู่ส่วนลึกของมหาวิทยาลัยอย่างคุ้นเคย

มองดูกลุ่มพ่อบ้านเดินจากไป หลินฟานหันหลังกลับและเดินไปที่จุดลงทะเบียนใกล้ๆ เพียงลำพัง

ที่หน้าประตูโรงเรียนอันว่างเปล่า มีเพียงอาจารย์ท่าทางเบื่อหน่ายคนหนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะลงทะเบียน

เขาใส่หูฟังตัดเสียงรบกวน หาวหวอดใหญ่ขณะเอานิ้วจิ้มหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าอย่างง่วงเหงาหาวนอน จมดิ่งอยู่ในโลกของเกม

"นักเรียนใหม่มารายงานตัว?"

อาจารย์คนนั้นไม่แม้แต่จะเงยหน้า น้ำเสียงเกียจคร้านเหมือนคนยังไม่ตื่น

"ข้างๆ นาย เอาใบตอบรับเข้าเรียนออกมาแล้วสแกนโค้ดซะ"

หลินฟานเปิดโทรศัพท์ ดึงใบตอบรับเข้าเรียนที่โจวเจิ้งส่งให้ก่อนหน้านี้ออกมา แล้วทาบกับเครื่องสแกน

"ติ๊ด"

เสียงแจ้งเตือนที่คมชัดดังขึ้น

อาจารย์ฝ่ายทะเบียนเหลือบมองข้อมูลที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจออย่างไม่ใส่ใจ

【ชื่อ: หลินฟาน】

【พรสวรรค์: นักเพาะเลี้ยงเชื้อรา แรงค์ F】

【คะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัย: 10768 (อันดับหนึ่งมณฑลเจียงหนาน)】

"อ๋อ แรงค์ F... หือ?"

เสียงของอาจารย์เปลี่ยนคีย์กะทันหัน เขาหันขวับมามอง ตาถลนออกมาเหมือนระฆังทองแดง จ้องเขม็งไปที่คะแนนประหลาด '10768' นั่น

ในขณะเดียวกัน เกมที่อยู่ตรงหน้าเขา ซึ่งถูกทิ้งไว้โดยไม่มีคนควบคุม ก็กลายเป็นหน้าจอขาวดำเรียบร้อยหลังจากโดนบอสตบตาย

แต่เขาไม่สนใจเรื่องนั้นเลยสักนิด

"เชี่ยไรเนี่ย!"

คำอุทานแห่งชาติหลุดออกมาจากปากอย่างสุดกลั้น

เขาขยี้ตาและตรวจสอบข้อมูลซ้ำหลายรอบ กว่าจะกล้าเชื่อสายตาตัวเอง

จอหงวนหมื่นแต้มคนนั้น ที่บดขยี้อัจฉริยะทั่วประเทศด้วยพรสวรรค์แรงค์ F ดันมาเข้าเหยากวงของพวกเขาจริงๆ!

แถมยังมารายงานตัวเร็วขนาดนี้?

"ที่แท้ก็ท่านจอหงวนระดับประเทศปีนี้ นักเรียนหลินฟานนี่เอง!"

ท่าทีของอาจารย์พลิกจากหน้ามือเป็นหลังเท้าในพริบตา ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มกระตือรือร้นสุดขีด:

"โอ้! ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับครับ! ยินดีต้อนรับอย่างอบอุ่นเลย! ผมอาจารย์หลิวจากฝ่ายรับสมัคร เรียกผมว่าพี่หลิวก็ได้!"

ความวุ่นวายตรงนี้ดึงดูดความสนใจของกลุ่มนักศึกษาหญิงที่กำลังคุยกันอยู่ใต้ร่มไม้ใกล้ๆ ทันที

"จอหงวน? พี่หลิวตะโกนเรื่องจอหงวนอะไรน่ะ?"

"ดูเหมือนจอหงวนปีหนึ่งปีนี้จะมาแล้วนะ!"

"ล้อเล่นน่า? คนโหดคะแนนทะลุหมื่นคนนั้นน่ะนะ? กินยาผิดหรือไงถึงมาที่กันดารๆ ของเรา?"

สาวสวยวัยใสหลายคนกรูกันเข้ามาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เมื่อสายตาของพวกเธอสัมผัสกับข้อมูลส่วนตัวบนหน้าจอลงทะเบียน ดวงตาคู่สวยก็ระเบิดประกายร้อนแรงออกมาทันที ราวกับหมาป่าเห็นเนื้อ

ตัวเป็นๆ เลย!

จอหงวนสดๆ ร้อนๆ!

แถมยังมารายงานตัวก่อนกำหนดด้วย!

ในสถาบันเหยากวง นี่หมายความว่าอะไร?

มันหมายถึง... 'ตู้ ATM เดินได้' ที่เปล่งประกายเจิดจรัสยังไงล่ะ!

"ไฮ สวัสดีจ้ะรุ่นน้อง!"

รุ่นพี่สาวผมหางม้าสูง ท่าทางห้าวหาญและกระฉับกระเฉง พุ่งเข้ามาเป็นคนแรก

"พี่ชื่อเซียวเซียว ปีสองนะ เพิ่งมาถึงคงยังไม่คุ้นกับโรงเรียนใช่ไหม? ต้องการคนนำทางไหมจ๊ะ?"

"รุ่นพี่จะพาชมรอบโรงเรียนแบบเจาะลึกไม่มีจุดบอด พร้อมข้อมูลวงใน รับประกันบริการประทับใจ! ราคายุติธรรม! แค่ 50 สตาร์คอยน์เท่านั้น!"

ทันทีที่เธอพูดจบ รุ่นพี่สาวอีกคนที่มีลักยิ้มสองข้างเวลาหัวเราะก็เบียดเข้ามาทันที ชนเธอจนเซไปข้างๆ

"เซียวเซียว เธอหน้าเลือดเกินไปแล้ว! จะมาคิดราคารุ่นน้องจอหงวนสุดหล่อแพงขนาดนี้ได้ยังไง?"

รุ่นพี่สาวลักยิ้มหันมาหาหลินฟานแล้วเริ่มขายของตัวเอง

"รุ่นน้อง อย่าไปฟังยัยนั่น พี่ชื่อซูเสี่ยวหนวน จากคณะชีวภาพ พี่จะพาทัวร์รอบโรงเรียนคิดแค่ 40 สตาร์คอยน์! แถมน้ำผลไม้วิญญาณที่พี่ผสมเองให้แก้วหนึ่งด้วย!"

ในพริบตา สงครามการค้าภายในแบบบ้านๆ ก็ปะทุขึ้นอย่างดุเดือดที่หน้าประตูสถาบันเหยากวง

"30 สตาร์คอยน์! แค่ 30! สกิลขับรถพี่เทพมาก ดริฟต์เข้าโค้งไม่เมารถแน่นอน!" รุ่นพี่สาวผมสั้นไม่ยอมน้อยหน้า

"20! พี่เอาแค่ 20 ก็พอ! พี่อยู่สภานักเรียน รู้กฎระเบียบและสวัสดิการลับๆ ของโรงเรียนเหมือนหลังมือตัวเอง!"

"10 สตาร์คอยน์! รุ่นน้อง เลือกพี่เถอะ! พี่รู้ว่าอาจารย์ผู้หญิงคนไหนสวยที่สุด และโรงอาหารไหนที่แม้แต่หมายังไม่แดก!"

ราคาดิ่งลงเหวจาก 50 สตาร์คอยน์ เหลือแค่ 10 สตาร์คอยน์แบบ 'ถูกเหมือนแจกฟรี' แถมพ่วงบริการซุบซิบ

หลินฟานมองภาพตรงหน้า เพื่อจะ 'จับ' เขาให้ได้ รุ่นพี่สาวหลายคนเถียงกันหน้าดำหน้าแดง แทบจะเปิดศึก PK กันจริงๆ อยู่แล้ว

เขาไม่เคยเห็นฉากแบบนี้มาก่อนเลยแม้แต่ในตลาดสดชาติที่แล้ว

เขาลูบคาง สายตากวาดมองรุ่นพี่สาวหลากสไตล์ด้วยความสนใจ

สุดท้าย สายตาก็กลับมาหยุดที่รุ่นพี่สาวผมหางม้าสูงคนแรก เซียวเซียว แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม:

"รุ่นพี่ครับ ราคาของพี่... ลดได้อีกไหม?"

เซียวเซียวที่เดิมทีกำลังฮึดฮัดเพราะราคาถูกกดจนติดดิน พอได้ยินคำพูดของหลินฟาน ก็อึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

รุ่นพี่สาวคนอื่นๆ ก็อดหัวเราะไม่ได้เช่นกัน บรรยากาศตึงเครียดในที่เกิดเหตุถูกเจือจางลงในทันที

"เจ้ารุ่นน้องคนนี้ ต่อราคาเก่งใช้ได้เลยนะ!" เซียวเซียวค้อนใส่เขาอย่างขี้เล่น แล้วโบกมืออย่างใจป้ำ

"เอ้า! เห็นแก่หน้าหล่อๆ กับหน้าจอหงวนของนาย วันนี้เจ๊ยอมทุ่มสุดตัว!"

เธอชูเก้านิ้ว แล้วทำท่าทางอีกที

"9.9! ถือว่าซื้อใจกัน! ทัวร์โรงเรียนแบบกรุ๊ปบาย 9.9! ดีลไหม?"

"ดีลครับ!" หลินฟานพยักหน้าอย่างเด็ดขาด คิดในใจว่ารุ่นพี่สาวในมหาลัยนี่น่าสนใจจริงๆ

เห็นดังนั้น รุ่นพี่สาวคนอื่นๆ ได้แต่ถอนหายใจด้วยความเสียดายแล้วแยกย้ายกันไป เดินไปก็หันกลับมามองเป็นระยะๆ

ช่วยไม่ได้ ราคาโดนกดลงมาขนาดนี้ ขืนต่ำกว่านี้ก็เข้าเนื้อแล้ว

เซียวเซียวยักคิ้วใส่อย่างผู้ชนะ แล้วเรียกเรียกรถชมวิวไร้คนขับจากแถวนั้นมาอย่างชำนาญ ปรับเป็นโหมดบังคับด้วยมือ แล้วผายมือเชิญหลินฟาน

"รุ่นน้องจอหงวน ขึ้นรถเลยจ้ะ!"

หลินฟานนั่งบนรถชมวิว สัมผัสลมร้อนในโอเอซิสกลางทะเลทราย หัวใจเต็มไปด้วยความแปลกใหม่

มองดูเซียวเซียวขับรถอย่างคล่องแคล่ว เขาถามด้วยความสงสัย: "รุ่นพี่ครับ เมื่อกี้เห็นพวกพี่แย่ง 'สตาร์คอยน์' กันจะเป็นจะตาย ไอ้นั่นมันสำคัญมากเหรอครับ?"

เขาหยุดนิดนึงแล้วเสริมแบบทีเล่นทีจริง

"ผมดูคู่มือเด็กใหม่ที่อาจารย์ฝ่ายรับสมัครส่งมาให้ เห็นบอกว่าเอาไว้เข้าห้องสมุดหรือเช่าห้องฝึกซ้อมเฉยๆ ไม่ใช่เหรอครับ? ฟังดูเหมือนเงินในเกมเลย"

ได้ยินดังนั้น เซียวเซียวแทบจะเหยียบคันเร่งแทนเบรก

เธอหันขวับมามองหลินฟาน ด้วยสีหน้าประมาณว่า 'ทำไมคนจนไม่มีข้าวกินถึงไม่กินเค้กล่ะ'

ในแววตานั้น มีความตกใจสามส่วน พูดไม่ออกสามส่วน และสงสาร 'ลูกเศรษฐีโง่ๆ' อีกสี่ส่วน

เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เหมือนพยายามสงบสติอารมณ์ที่แตกกระเจิง ก่อนจะสตาร์ทรถชมวิวอีกครั้ง

รถแล่นออกไปอย่างนิ่มนวล เซียวเซียวพูดเน้นทีละคำด้วยน้ำเสียงจริงจังสุดขีด หรือถึงขั้นศักดิ์สิทธิ์เลยทีเดียว:

"รุ่นน้อง จำคำพี่ไว้นะ"

"ในเหยากวง นายขาดเงินในเกมได้"

"แต่สตาร์คอยน์คือชีวิต!"

จู่ๆ เธอก็เหยียบคันเร่งจมมิด รถชมวิวพร้อมเสียงลมหวีดหวิว พาหลินฟานพุ่งทะยานเข้าสู่สถาบันเหยากวง

จบบท